Αγαπητοί μας φίλοι και ευλαβείς χριστιανοί, συνδράμετε το έργο που ξεκινάμε της ανέγερσης ναού. Το μικρό μας εκκλησάκι με τις 20 καρέκλες και την τζαμαρία δεν μας χωράει πιά. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΗΣ ΕΡΕΤΡΙΑ Εθνική Τράπεζα Λογαριασμός για την ανέγερση του Ιερού Ναού -Εθνική Τράπεζα: 639 / 001807 – 44-ΙΒΑΝ: GR15 0110 6390 0000 6390 0180 744

Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

Μέγας Βασίλειος: περί τόκων και δανείων

«Πλούσιος ει; Μη δανείζου. Πένης ει; Μη δανείζου»

Mέγας Βασίλειος


Μπορεί στα άχρηστα «περιοδικά ποικίλης ύλης», τα κατ’ ευφημισμόν βιβλία γλώσσας του Δημοτικού, ο Μέγας Βασίλειος «να απλώνει τη μπουγάδα του και να κρεμά το μακρύ του σώβρακο» (Γλώσσα Δ΄ δημοτικού, β΄ τεύχος, σελ. 52) ή, σύμφωνα, με το κρανιοκενούς εμπνεύσεως εύρημα του «περιοδικού» της Ε΄ Δημοτικού, να επιδίδεται σε μαγικά πράγματα, όπως, για παράδειγμα, να συγκεντρώνει, εν είδει χαλκομανίας, έλατα στο κόκκινο παλτό του. (Γλώσσα Ε΄ Δημοτικού, β΄ τεύχος, σελ. 30-31), όμως στα βιβλία των ιερών γραμμάτων της Εκκλησίας μας, διαβάζουμε γιατί είναι, ο Βασίλειος ο Μέγας, φωστήρ της Οικουμένης.
Είναι δυνατόν σε σχολικά βιβλία τάχα και Γλώσσας να συντηρείται και να προβάλλεται ακόμη αυτό το διαφημιστικό παχύσαρκο ξωτικό, αυτή η χαζοχαρούμενη φιγούρα που μοιράζει παιχνίδια στα μοσχοαναθρεμμένα βλαστάρια των δυτικών κοινωνιών, παιχνίδια που έφτιαξαν λιπόσαρκα και κοκαλιασμένα χεράκια παιδιών του Τρίτου ή Τέταρτου Κόσμου; Ποιον, αυτόν που και τους λεπρούς της Βασιλειάδας ασπαζόταν και αγκάλιαζε, αυτόν που έγινε εύγλωττος και σιωπώσα παραίνεση αρετής και φιλανθρωπίας, που «έπεισεν ανθρώπους όντας, ανθρώπων μη καταφρονείν».
Μας τηγανίζει η κρίση σήμερα και μας κουνούν το δάκτυλο απειλητικά οι δυτικές «αλώπεκες του σκότους», γιατί ανεχτήκαμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που έθρεψε και πάχυνε τους πειθήνιους ζητωκραυγαστές που ανέχονται τις ανθυπομετριότητες που δήθεν κυβερνούν. Να κρατάς στην αγκαλιά σου Σωκράτη και Πλάτωνα, Μέγα Βασίλειο και Χρυσόστομο, Μακρυγιάννη και Παπαδιαμάντη και να διδάσκεις «οδηγίες χρήσης καφετιέρας» στο Δημοτικό ή παιδεραστικά ξεράσματα, σαν το τρισάθλιο «Οσάκις», στο Γυμνάσιο.
Πώς όμως να ανεχτούν, οι διαβίου αμαθείς, κείμενα που και μόνο με την ανάγνωσή τους ελέγχεται, όση απέμεινε, η συνείδησή τους; μια υδαρή και μπαζωμένη συνείδηση δεν αντέχει, καθρεφτίζεται, όταν διαβάζει:
«Εσύ δεν είσαι πλεονέχτης; Εσύ δεν είσαι κλέφτης, αφού σφετερίζεσαι εκείνα που δέχτηκες από τον Θεό για να τα διαχειριστείς ως οικονόμος; Μήπως νομίζεις ότι θα ονομαστεί λωποδύτης μόνον εκείνος που γδύνει κάποιον και του αρπάζει τα ρούχα, ενώ εκείνος που δεν ντύνει τον γυμνό, αν και μπορεί να το κάμει, αξίζει να πάρει άλλο όνομα; Πρόσεξε! Το ψωμί που εσύ παρακρατείς, είναι του πεινασμένου∙ το ένδυμα που φυλάγεις στις αποθήκες σου, είναι του γυμνού∙ το παπούτσι που σαπίζει στο σπίτι σου, είναι του ξυπόλυτου∙ τα χρήματα που τα κατακρατείς χωμένα στη γη (σ.σ. ή σε τραπεζικούς λογαριασμούς, στην ημεδαπή ή στην αλλοδαπή Ελβετία), είναι εκείνου που έχει ανάγκη. Ώστε λοιπόν τόσους αδικείς, όσους θα μπορούσες να βοηθήσεις». («Ώστε τοσούτους αδικείς όσοις παρέχειν εδύνασο». Μεγ. Βασιλείου «περί πλεονεξίας» Ε.Π. 31, 276-277).
Η κρίση – και οι γεννήτορές της πολεμούνται – με την ορθόδοξη βιοτή, με ανδρεία και όχι με μυξοκλάματα. Ο Χριστιανός Ορθόδοξος κλαίει για τα πάθια και τους καημούς του κόσμου, δεν κλαίγεται όμως σαν καημένο κνώδαλο. Αρχοντόπουλο, με πτυχία και «διδακτορικά» ήταν ο Μέγας Βασίλειος. Στάχτη και σποδός όλα. Τα πούλησε και τα μοίρασε στους φίλους του Χριστού, τους φτωχούς, γιατί «όσο πλεονάζεις τω πλούτω τοσούτω ελλείπεις τη αγάπη», θα πει ο ασκητικότατος Γέροντας της Καππαδοκίας.
Στα πανεπιστήμια, τα φημισμένα και ξακουστά, της Εσπερίας, στα οποία σπουδάζουν οι πορφυρογέννητοι των τριών οικογενειών, που κυβερνούν τον τόπο τα τελευταία 30-40 χρόνια, μαθαίνουν γράμματα πολλά και σπουδάματα…σπουδαία, όχι όμως και του Θεού τα πράματα. Γι’ αυτό βύθισαν την χώρα στην οικονομική φρίκη και στον κοινωνικό κανιβαλισμό. Επαναπατρίζονται με μοναδικό προσόν την επωνυματοφορία και μετακενώνουν τα άθεα γράμματα και τις παραλυμένες θεωρίες στη δόλια πατρίδα μας και…. «μαζί τα φάγαμε». («Η ασίγαστη γενικότητα των πιθήκων» θα έλεγε ο Καρούζος). Αν δεν μας κυβερνούσε το μεταμοντέρνο συνονθύλευμα και οι απελέκητοι γόνοι θα μπορούσε η πατρίδα μας να φτιάξει σχολειά – όλων των βαθμίδων- τα οποία με πνευματικά «προσανάμματα και φυλλώματα» τους κλασσικούς και τους Πατέρες θα μάθαινε στα ανυπεράσπιστα σήμερα παιδιά «τι θα ειπή πατρίδα, τι θα ειπή θρησκεία, τι θα ειπή φιλοτιμία, αρετή και τιμιότη». (Μακρυγιάννης). Για να εκτιμήσεις όμως την μεγαλοπρέπεια και την ανθρωποποιό αξία των ελληνικών γραμμάτων και πριν και μετά την γέννηση του Χριστού, πρέπει να έχεις γευτεί τον γλυκασμό τους στα άγουρα και κρίσιμα χρόνια της ζωής σου. Όταν όμως αυτά τα χρόνια βοσκάς και χορταίνεις με τα ξυλοκέρατα της Δύση
ς, τα όλο εγωισμό και απανθρωπιά, τότε γίνεται αυτό που έλεγε ο Κολοκοτρώνης: «καημένη Ελλάδα, στέλνουμε στη Δύση αητούς και μας γυρίζουν κουρούνες».

Και στα σχολειά, αντί να μορφώνουμε αητούς που θα πετούν ψηλά και θα αγναντεύουν το πέλαγος, μπουκώνουμε «το μέλλον του τόπου» με σκύβαλα, γιατί τέτοια μας κουβάλησαν οι ατάλαντοι γόνοι από τα καλά τους πανεπιστήμια. (Μέχρι το ’60 τα πανεπιστήμια μας ήταν από τα καλύτερα του κόσμου. Μετά, όταν επέστρεψαν «δαφνοστεφείς» οι αντιστασιακοί των γαλλικών μπιστρώ, κατάντησαν «άσυλα» αμάθειας και καταλήψεων).
Γιορτάζουμε σε λίγες μέρες, την Πρωτοχρονιά, τον Μέγα Βασίλειο, που τόσο αγαπούσε και σεβόταν ο λαός μας, όταν ακόμη βαστούσε το ρωμαίικο ήθος. Λένε κάποιοι δοκησίσοφοι της σήμερον ότι η Εκκλησία, οι ιεράρχες της δεν πρέπει να ανακατεύονται με θέματα της πολιτείας, αλλά να κοιτούν τα του οίκου τους. Δηλαδή, να βυσσοδομούν οι διεφθαρμένοι πολιτικάντηδες και να εγκληματούν ανεξέλεγκτα. Για την Εκκλησία όμως «τύπος και υπογραμμός» είναι οι άγιοι, οι οποίοι δεν δίσταζαν να συγκρουστούν και με τον Καίσαρα. «Την βασιλέως φιλίαν μέγα μεν ηγούμαι μετ’ ευσεβείας, άνευ δε ταύτης, ολέθριαν αποκαλώ» θα πει ο άγιος Βασίλειος στον αιρετικό αυτοκράτορα Ουάλη. Σήμερα υποταχτήκαμε στις άπληστες συμμορίες του ΔΝΤ, της τρόικας και γονατίζουμε από τα καταστρεπτικά δάνεια.
«Να μη δεχτείς ποτέ δανειστή, που σε πολιορκεί. Να μην ανεχθείς ποτέ να σε αναζητούν, για να βρουν τα ίχνη σου και να σε συλλάβουν σαν άλλο θήραμα (οι τοκογλύφοι). Το δάνειο είναι η αρχή του ψεύδους∙ είναι αφορμή αχαριστίας, αγνωμοσύνης και επιορκίας. Άλλα λέει εκείνος που δανείζεται και άλλα εκείνος που δανείζει… Είσαι φτωχός τώρα, αλλά ελεύθερος. Όταν δανειστείς, όχι μόνο δεν θα πλουτίσεις, αλλά θα χάσεις και την ελευθερία σου…
Η φτώχεια δεν φέρνει καμμιά ντροπή.
Γιατί λοιπόν να προσθέτουμε στον εαυτό μας τη ντροπή του δανείου; Κανείς δεν θεραπεύει τα τραύματά του με άλλο τραύμα, ούτε θεραπεύει το ένα κακό με άλλο κακό, ούτε επανορθώνει τη φτώχεια με τόκους. Είσαι πλούσιος; Μη δανείζεσαι. Είσαι φτωχός; Μη δανείζεσαι». (Μεγ. Βασιλείου, «ΙΔ΄ Ψαλμ. και περί τοκιζόντων, 2 ΕΠΕ 5, 78-80). 

Αν μορφώνονταν οι γενιές των Ελλήνων με τέτοια κείμενα….

Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Καλά Χριστούγεννα!!!





ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ (Παραμονή Χριστουγέννων):
Όρθρος - Μεγάλες Ώρες – Μέγας Εσπερινός της εορτής των Χριστουγέννων - Θεία Λειτουργία Μεγάλου Βασιλείου, ώρα: 06.00 π.μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ (Χριστούγεννα):
Όρθρος και Θεία Λειτουργία Ιωάννου Χρυσοστόμου, ώρα: 06.00 π.μ.

ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ (Σύναξις Υπεραγίας Θεοτόκου):
Όρθρος και Θεία Λειτουργία Ιωάννου Χρυσοστόμου, ώρα: 07.30 π.μ.

ΔΕΥΤΕΡΑ 27 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ (Στεφάνου πρωτομάρτυρος):
Όρθρος και Θεία Λειτουργία Ιωάννου Χρυσοστόμου, ώρα: 07.30 π.μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 01 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ (Η κατά σάρκα περιτομή του Κυρίου – Βασιλείου Καισαρείας):
Όρθρος και Θεία Λειτουργία Μεγάλου Βασιλείου, ώρα: 07.30 π.μ.


ΚΥΡΙΑΚΗ 02 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ (Ίερομάρτυρος Θεαγένους) Όρθρος και Θεία Λειτουργία Ιωάννου Χρυσοστόμου, ώρα: 07.30 π.μ.

ΤΕΤΑΡΤΗ 05 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ (Παραμονή Θεοφανείων):
Όρθρος - Μεγάλες Ώρες - Μέγας Εσπερινός των Θεοφανείων - Θεία Λειτουργία Μεγάλου Βασιλείου - Αγιασμός υδάτων, ώρα: 07.30 π.μ.

ΠΕΜΠΤΗ 06 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ (Θεοφάνεια):
Όρθρος και Θεία Λειτουργία Ιωάννου Χρυσοστόμου, ώρα: 07.30 π.μ.
Ακολουθία Μεγάλου Αγιασμού, ώρα: 10.00 π.μ.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 07 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ (Σύναξη Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου):
Όρθρος και Θεία Λειτουργία Ιωάννου Χρυσοστόμου, ώρα: 07.30 π.μ.





Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

Το πονήρευμα: η κάρτα του πολίτη

«Ιδού ημέραι έρχονται, λέγει Κύριος και εξαποστελώ λιμόν επι την γην, ου λιμόν άρτου, ουδέ δίψαν ύδατος, αλλά λιμόν του ακούσαι τον λόγον Κυρίου»
  (Αμώς Η΄ 11).



«….Και ποιεί πάντας, τους μικρούς και τους μεγάλους, και τους πλουσίους και τους πτωχούς, και τους ελευθέρους και τους δούλους, ίνα δώσουσιν αυτοίς χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς ή επί των μετώπων αυτών και ίνα μη τις δύνηται αγοράσαι ή πωλήσαι ει μη ο έχων το χάραγμα». (Αποκάλυψις Ιωάννου, ΙΓ΄ 16-17).
Και αναγκάζει όλους, λέει ο ευαγγελιστής Ιωάννης, τους μικρούς και τους μεγάλους, τους πλουσίους και τους φτωχούς, τους ελευθέρους και τους δούλους, να προσκυνήσουν το είδωλο και να υποταχθούν στο θηρίο και να δώσουν υποταγή στο θηρίο με τρόπο ανεξάλειπτο, με χαραγμένη σφραγίδα στο δεξί τους χέρι ή στο μέτωπό τους. Και θα οργανώσει έτσι τα πράγματα ο ψευδοπροφήτης, ώστε να μη μπορεί κανείς ν’ αγοράσει ή να πωλήσει, εκτός εκείνων, οι οποίοι θα έχουν το χάραγμα και την σφραγίδα του θηρίου…». (αρχιμ. Χαρ. Βασιλόπουλου», «Η Αποκάλυψη Εξηγημένη», τομ. 4ος, σελ. 108). Είναι γνωστό ότι η Αποκάλυψις είναι το δυσκολότερο βιβλίο της Αγίας Γραφής, γι’ αυτό και ελάχιστοι είναι οι ερμηνευτές Πατέρες του βιβλίου αυτού. Δεν παύει όμως να είναι «χρυσωρυχείο», που «σκοπός του είναι, όχι να ικανοποιήσει την περιέργεια των περιέργων, αλλά να τονώσει τους πιστούς των διαφόρων γενεών, για να τους προετοιμάσει στην δοκιμασία κατά των επερχομένων διωγμών, ώστε να μην ολιγοπιστήσουν, να μην λυγίσουν, αλλά να νικήσουν και να θριαμβεύσουν», όπως σημειώνει στην εισαγωγή του προαναφερόμενου βιβλίου ο μακαριστός αρχιμανδρίτης Χ. Βασιλόπουλος.
Τω καιρώ ετούτω, τω πονηρώ και ακαταστάτω, που η κωμική και γι’ αυτό λίαν επικίνδυνη σκιώδης κυβέρνηση των γονατισμένων στις τρόϊκες, «διαβουλεύεται» για την λεγόμενη «κάρτα του πολίτη», το προλογικώς τιθέν χωρίον IΓ’ 16-17 επιβεβαιώνει «τους λόγους της προφητείας». Με συνοπτικές διαδικασίες και με σπουδή αναιτιολόγητη (μέχρι στις 12 Δεκ η προσχηματικώς λεγόμενη διαβούλευση) εντέλλονται οι Έλληνες πολίτες να παραλάβουν το πονήρευμα. Το κέλυφος βέβαια «της κάρτας» είναι….ευυπόληπτον, όλα για το καλό μας. Ποιος τους εμπιστεύεται; Είναι λαμπρή ευκαιρία να επιβάλλουν τα ανομήματά τους. Ευάλωτοι, ξεθεωμένοι (κυριολεκτικά), πανικοβλημένοι οι πολίτες από την «μνημονική» λαίλαπα, θα αποδεχθούν, «αντιστάσεως μη ούσης», τον ηλεκτρονικό ολοκληρωτισμό, την αμείλικτη λεηλασία της προσωπικής ζωής.
Πρώτα έπρεπε να εξοβελιστεί από την ταυτότητα αυτό που απεχθάνεται το «θηρίο»: η Ορθοδοξία. Πώς θα μπορούσε εξ άλλου να συνυπάρχουν ο Χριστός, το Φως με το σκότος; «Τις δε συμφώνησις Χριστώ προς Βελίαλ; Ή τις μερίς πιστώ μετά απίστου; Τις δε συγκατάθεσις ναώ Θεού μετά ειδώλων;». (Β΄ Κορ. Στ΄ 15).
Βρέθηκαν οι λακέδες της παγκοσμιοποίησης του κακού και πειθαναγκαστικά διέγραψαν την πολύ ενοχλητική καταγραφή. Το πρώτο βήμα πραγματοποιήθηκε. Οι υπογραφές αντίστασης του λαού – πρωτοφανής συλλογική αντίδραση – ενταφιάστηκαν. Τώρα, νυν καιρός εστί, εγκαινιάζεται το δεύτερο βήμα: η δυσώνυμος «κάρτα του πολίτη». Στην Αγγλία απορρίφθηκε το ίδιο και στη Γερμανία. Η Ευρώπη, η Εδέμ των προοδομανών, με τον ρηχό και αιρετικό Χριστιανισμό της, αρνείται τις βλέψεις των κακεργατών, εδώ «ήδη βλάπτεται κάλαμος αποφάσεως, παρά κριτών και αδίκων». (Δοξαστικό Μ. Παρασκευής).
Το ερώτημα πλανάται. Γιατί; Γιατί το πάλαι ποτέ ένδοξο τούτο αλωνάκι, το κάστρο της Ορθοδοξίας «κεντά» την μήνιν, το φρύαγμα (=μανιώδης οργή) των χριστιανομάχων; Παρένθεση. «Μην περιμένετε ορισμένες χρονολογίες. Όσοι θέλησαν να καθορίσουν χρονολογίες, έπεσαν έξω και γελοιοποιήθηκαν. Παράδειγμα οι Χιλιασταί, που πολλές φορές όρισαν χρονολογίες και κάθε φορά εγελοιοποιούντο. Άλλωστε δεν μας παρέχει χρονολογίες η Αποκάλυψις. Εάν ήσαν αναγκαίες θα τις έγραφε. Μόνον γεγονότα που θα γίνουν αναφέρει. Αλλά το πότε το αποσιωπά. Ούτε μπορούσε άλλωστε να καθορίσει τον χρόνο της Δευτέρας Παρουσίας, αφού ο ίδιος ο Κύριος είπε στους μαθητές, όταν τον ρώτησαν: «Ουχ υμών εστί γνώναι χρόνους ή καιρούς ους ο Πατήρ έθετο εν τη ιδία εξουσία». (Πραξ. Α΄ 7). Αντιγράφω τα λόγια του μακαριστού π. Χαράλαμπου Βασιλόπουλου για αποφυγή παρεξηγήσεων. Η «Αποκάλυψη» πλανάται υπεράνω χρόνου και τόπου, όλα όσα όμως περιγράφει θα εκπληρωθούν (ή εκπληρώθηκαν) κατά γράμμα στον καιρό τους.
Επανερχόμενος στο θέμα. Μόνον τυφλοί δεν βλέπουν και δεν κατανοούν την επίθεση που δέχεται η Εκκλησία του Χριστού τους τελευταίους χρόνους. Ύπουλες πλαγιοκοπήσεις μέσω της Παιδείας – μαθήματα Γλώσσας, Ιστορίας και Θρησκευτικών – ειδικά αυτά τα τρία, με τα οποία μπορείς να μορφώσεις εθνική συνείδηση, να καλλιεργήσεις την πάτριο γλώσσα, να διδάξεις «ψυχή και Χριστό». Στα…υπαρκτά ή ανύπαρκτα σκάνδαλα της Εκκλησίας, που ωχριούν μπροστά στις πομπές των πολιτικάντηδων, κρεμούν κουδούνια τα αντερείσματα των πολεμίων, τα Μ.Μ.Εξαπάτησης. Τώρα έρχεται η κάρτα. Διατυμπανίζουν ότι θα προστατευτούν τα προσωπικά δεδομένα
Υπάρχει νουνεχής πολίτης που τους πιστεύει; Αν δεν την παραλάβουμε, μας αναμένει διωγμός και πείνα. (Δεν αποτάχθηκε ήδη αστυνομικός γι’ αυτόν τον λόγο;). Δεν πάει ο νους μας σ’ αυτήν την περίπτωση στο της «Αποκάλυψης» «….ίνα μη τις δύνηται αγοράσαι ή πωλήσαι»; Ο οσιακής μνήμης γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, στο περίφημο κείμενο του «σημεία των καιρών», που το διαβάζουμε όλοι φωτοτυπωμένο εκ του αρχικού χειρόγραφου –για να μην παραποιηθεί – έγραφε: «Μετά λοιπόν από την κάρτα και την ταυτότητα, το φακέλωμα, για να προχωρήσουν πονηρά στο σφράγισμα, θα λένε συνέχεια στην τηλεόραση, ότι πήρε κάποιος την κάρτα του δείνα και του σήκωσε τα χρήματα από την τράπεζα…». Και έτσι θα φτάσουμε, για το καλό μας πάντοτε, στο χάραγμα…
(Υπόθεση…εργασίας. Η κάρτα του πολίτη επιβάλλεται. Κάποιοι, χιλιάδες Έλληνες πολίτες, Χριστιανοί Ορθόδοξοι, αρνούνται να την παραλάβουν. Συνέπεια; Η απόλυση από την εργασία και ουσιαστικά ο εκμηδενισμός τους. Θα είναι ανύπαρκτοι για το κράτος, μη πολίτες. Δεδιωγμένοι ένεκεν του Ευαγγελίου. Το κράτος – ανθρώπινη χαβούζα όπως κατάντησε, νομιμοποιεί χιλιάδες λαθρομετανάστες, μουσουλμάνους ή αδιάφορους περί την πίστη. Οπότε αντικαθιστά τους ονειδισμένους και δεδιωγμένους πρώην πολίτες του, με τους «νέους» πειθήνιους και υπάκουους πολίτες, οι οποίοι θα είναι και οι «νέοι» ψηφοφόροι, που θα χρειάζεται το σάπιο σύστημα για «δημοκρατική» νομιμοποίηση. Εφιαλτικό σενάριο, ίσως και αφελές. Επαναλαμβάνω: Ποιος εμπιστεύεται τα ημεδαπά τσιράκια της Νέας Τάξης;).
Τέλος πάντων. Το θέμα είναι πολύ λεπτό και δύσκολο. Προϋποθέτει αγιότητα για απλανή ερμηνεία. Έρχονται θλίψεις, ήδη τις βιώνουμε. Γράφει το Ευαγγέλιο: «Ιδού έστηκα επί την θύραν και κρούω» λέει ο Κύριος. Πώς κρούει ο Κύριος; Σημειώνει ο αγωνιστής της Ορθοδοξίας, μακαριστός γέροντας Χαράλαμπος Βασιλόπουλος. (Εκοιμήθη εν Κυρίω το 1982. Είναι ο συγγραφέας του πολύ επίκαιρου βιβλίου «ο Οικουμενισμός χωρίς μάσκα». Ακριβώς όπως το λέει ο τίτλος. Αλωνίζουν σήμερα οι μασκαράδες του Οικουμενισμού). «Με τις ευεργεσίες». Όλα τα καλά του Θεού τα είχαμε τα προηγούμενα χρόνια και περίσσεψε η ανομία. «Κρούει όμως την θύραν και με τις θλίψεις. Με τας θλίψεις, κρούει, προσπαθεί να μας φέρει στον δρόμο του. Χτυπάς μια πόρτα να ειδοποιήσεις ότι άναψε πυρκαϊά. Δεν ακούει ο ένοικος, διότι είναι βαρήκοος ή κοιμάται βαριά. Τι θα κάμεις; Θα σταματήσεις; Κάθε άλλο. Θα χτυπήσεις δυνατότερα το κουδούνι, θα πάρεις και ράβδον. Το ίδιο κάνει και ο Χριστός. Δεν ακούς με το καλό και βούλωσε τ’ αυτιά σου η αμαρτία; Θα χρησιμοποιήσει θλίψεις και βάσανα. Ο χοίρος κοιτάζει πάντοτε προς τα κάτω. Για να κοιτάξει όμως τον ουρανό, θα τον αναποδογυρίσεις και θα του βάλεις την ράχη κάτω. Και τον άνθρωπο, που κοιτάζει μόνο κάτω, τα γήϊνα, τον ξαπλώνει ο Θεός στο κρεβάτι του πόνου και τότε κοιτάζει ψηλά τον Ουρανό. “Παιδεία Κυρίου ανοίγει μου τα ώτα” λέγει ο Προφήτης».