Αγαπητοί μας φίλοι και ευλαβείς χριστιανοί, συνδράμετε το έργο που ξεκινάμε της ανέγερσης ναού. Το μικρό μας εκκλησάκι με τις 20 καρέκλες και την τζαμαρία δεν μας χωράει πιά. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΗΣ ΕΡΕΤΡΙΑ Εθνική Τράπεζα Λογαριασμός για την ανέγερση του Ιερού Ναού -Εθνική Τράπεζα: 639 / 001807 – 44-ΙΒΑΝ: GR15 0110 6390 0000 6390 0180 744

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Mαθήματα παραδοσιακών χορών



http://athlisi.files.wordpress.com/2010/11/50255_163676696992796_2159255_n.jpg


Την Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 11π.μ στην Παναγία την Ελεούσα αρχίσαν τα ΔΩΡΕΑΝ μαθήματα παραδοσιακών χορών για όλα τα παιδία του Μαλακώντα .
Επίσης, θα γίνει και τμήμα ενηλίκων με συνδρομή 10€ το μήνα,  θα ξεκινήσει το
Σάββατο 1 Οκτωβρίου 11π.μ στην Παναγία .
Ελάτε να μάθουμε τους χορούς της Ελλάδας μας!!

Πληροφορίες – εγγραφές   στους επιτρόπους  της  ενορίας μας

ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΡΞΗ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

Τι προσφέρει το κατηχητικό!


Πολλοί νομίζουν ότι σήμερα το κατηχητικό σχολείο δεν έχει να προσφέρει τίποτε. 
Η αλήθεια είναι ότι στον περασμένο 20ο αιώνα προσέφερε πολλά. 
Και εξακολουθεί να προσφέρει όπου γίνεται. Γεγονός δε είναι ότι πολεμήθηκε άγρια από τους πολέμιους της Χριστιανικής Πίστεως, γονείς, δασκάλες, καθηγητές κλπ.

Και όμως! Το κατηχητικό Σχολείο προσφέρει πολλά, ιδιαίτερα στα παιδιά των Δημοτικών και Γυμνασίων. 


«Τι προσφέρει το κατηχητικό; 
Γνωριμία με το Θεό, με την πίστη μας, με την παράδοση της Εκκλησίας μας γέμισμα του νου, ευφροσύνη της καρδιάς, εγγύηση για την επιτυχία και ευτυχία στη ζωή.
Δεν πρόκειται για ένα μάθημα στείρο, για απομνημόνευση γνώσεων, αλλά για ουσιαστική προσέγγιση στην Ορθοδοξία και το χαρούμενο βίωμα της Χριστιανικής ζωής. 
Στο κατηχητικό μπορεί το παιδί να ζήσει την αγάπη, τη χαρά, την προσφορά, την κοινωνικότητα, τη συνεργασία. 
Μπορεί να βρει φίλους, ιδανικά. Συγχρόνως έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει σε πλήθος δραστηριοτήτων. 
Πρωταθλήματα, χορευτικά συγκροτήματα, θεατρικές ομάδες, χορωδίες, εκδρομές, συζητήσεις, συναυλίες, οικολογικές εκδηλώσεις, χειροτεχνίες είναι μερικές μόνο ασχολίες, που παρέχονται όπου γίνεται κατηχητικό.

Το κυριότερο όμως, είναι πως μέσα από τη νεανική συντροφιά της Ενορίας το παιδί βιώνει την Εκκλησία ως αγκαλιά, την ενορία ως οικογένεια, τον διπλανό του ως αδελφό και αυτή η αίσθηση της συμπόρευσης είναι περισσότερο απαραίτητη σήμερα.
Όπως και να το κάνουμε η εποχή μας – εποχή κρίσης σε όλα τα επίπεδα – δοκιμάζει τις αντοχές όλων μας και γίνεται όλο και περισσότερο φανερό ότι χωρίς Θεό και ιδανικά δεν μπορούμε να προχωρήσουμε αλώβητοι.
Το κατηχητικό προσφέρει και τα δυο, Θεό και ιδανικά και είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.

Μην ξεχνούμε ότι σήμερα που όλοι απεγνωσμένα αναζητούν άγκυρα ελπίδας στους χαλεπούς καιρούς μας είναι σωτήριο να οδηγηθούν οι νέοι στο λιμάνι της Εκκλησίας μας στους κόλπους των κατηχητικών Σχολείων».
Τα σχολεία άνοιξαν. Ας παρακινήσουμε τα παιδιά μας να φοιτήσουν στα κατηχητικά της ενορίας μας.
Έχουν να ωφεληθούν πολλά.
Είναι γνωστή η παλιά προτροπή: «Γονείς που έχετε παιδιά εάν τα αγαπάτε, το κατηχητικό σχολείο ποτέ μην
το ξεχνάτε. 
Είναι το μεγαλύτερο απ’ όλα τα αγαθά σας, γιατί αυτά θα οδηγεί, θα σώζει τα παιδιά σας». 





Στην ενορίας μας το κατηχητικό θα γίνετε κάθε ΚΥΡΙΑΚΗ 10.30 π.μ. στην Παναγία την Ελεούσα και μετά θα ακουλουθεί το μάθημα τον παραδοσιακών χορών.
Η χαρά μας θα είναι μεγάλη αν έρθουν κοντά μας όλα τα παιδία της ενορίας μας.

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Άφετε τα παιδία…

«Για να σωθεί η Ελλάδα
στους καιρούς τους ύστατους

θέλει ένα Καιάδα

γκρεμοτσακίτστε τους
»


Ν.Γκάτσος



«Έτσι για μας τους Έλληνες. Περάσανε από την πλάτη μας άγριες ανεμοζάλες κάθε λογής, αγριάνθρωποι σκληροί, φονιάδες με σπαθιά με κοντάρια και με άρματα κάθε λογής, Πέρσες, Αλαμάνοι, Φράγκοι, Αραπάδες, Τούρκοι κι άλλοι. Μας σφάζανε, μας κομματιάζανε, μας κρεμάζανε, μας σουβλίζανε, μα δεν πεθάναμε, γιατί μας ατσάλωνε ο αγώνας, δίναμε φωτιά στη φωτιά…». (Φ.Κόντογλου. «Μυστικά Άνθη», σελ 12, εκδ. «Αστήρ»)
Πρέπει, εμείς οι Ρωμηοί, να ξαναβρούμε τον εαυτό μας, τα καίρια και τα ουσιώδη του βίου. Είμαστε «καταδικασμένοι» ως έθνος ιστορικό να στραφούμε πίσω «όλα τα έθνη για να προοδεύσουν πρέπει να βαδίσουν εμπρός, πλήν του ελληνικού που πρέπει να στραφεί πίσω» γράφει ο σοφός αθηναιογράφος Δημ. Καμπούρογλου. Να ανακαλύψουμε και πάλι «το άριστον εκείνο, Ελληνικός/ ιδιότητα δεν έχ’ η ανθρωπότης τιμιοτέραν» (Κοβάφης).
«Να σωθεί το κράτος» ψελλίζουν τα ψοφίμια της πολιτικής και εννοούν την διαιώνιση της ελεεινής βιοτής τους, την εξαπάτηση ενός ολόκληρου λαού, τον εκφυλισμό του. Ας μην απορούμε για το κατάντημά μας. Είναι ιστορικό αξίωμα. Πριν φτάσεις στην υλική κατάρρευση προηγείται μια πνευματική ήττα. Ο στρατηγός Μακρογιάννης συνοψίζει σε μία φράση την ήττα. «Χωρίς αρετή και πόνο εις την πατρίδα και πίστη είς την θρησκεία τους έθνη δεν υπάρχουν». Τρία πράγματα εχάλασαν την Ρωμανία κατά τον πατριδοφύλακα αγωνιστή: η απιστία, η αφιλοπατρία (ο πόνος για την πατρίδα) και η έλλειψη αρετής (και εξυπονοεί προφανώς την ανηθικότητα). Αυτό είναι και το μυστικό υφάδι, ο μίτος που θα μας επανενώσει με τους κεκοιμημένους μας, τα ευκλεή λείψανα του Γένους που εβαρέθηκαν στο μνήμα εκαρτερώντας. Και οφείλουμε, όσοι γράφουμε, ψευτογράφουμε πέντε αράδες να ανασύρουμε από τις πνευματικές μας σιταποθήκες κείμενα πίστης, φιλοπατρίας και αρετής για να αναθαρρήσουμε, εμείς οι Έλληνες, σε τούτους τους καιρούς του ύστατους. «Ο φόβος κερδίζει ολοένα έδαφος μέσα τους σαν γάγγραινα» μονολογεί με θλίψη ο Σεφέρης για τα χρόνια τα κατοχικά. Και δεν μιλώ για χαζοαισιοδοξίες και παρηγοριές της μιας πεντάρας. Οι Φράγκοι τοκογλύφοι και τα εντόπια άταφα πτώματα, δεν θα μας σώσουν, έστω και οικονομικά («παλιόφραγκοι που πέφτετε/ σαν όρνια στα ψοφίμια/ εσείς πάντοτε κυνηγοί/ και πάντα εμείς αγρίμια»). Τα δυτικά «όρνια» θα μας «σώσουν» αν υποκύψουμε στους εκβιασμούς της Τουρκίας και παραδώσουμε το Αιγαίο και όταν προδώσουμε την ιστορία της Μακεδονίας. Τότε θα βρεθούν τα δισεκαταμμύρια εν μια νυκτί).
Θέλω να πω κάτι, δίκην εξομολογήσεως, για να καταλάβουμε πόσο σημαντικό είναι να αγωνίζεσαι, εν μέσω ανείπωτης λύπης, εν μέσω φόβου και τρόμου, να αρθρώσεις μια λέξη, στηριγμού, έναν καλό λόγο, ένα «δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν» του αγίου Χρυσοστόμου. Χάρις και στις τηλεοπτικές εκκενώσεις, σε κάθε γωνιά της πατρίδας, από άκρου εις άκρον, όλοι μας τονθορύζουμε (σημαίνει ψιθυρίζω μετά γογγυσμού ) περί των μέτρων, των συνεπειών, για το μέλλον, τα αποφώλια τέρατα της ανεργίας, την αναξιοπρέπεια και την οδύνη της φτώχειας. Το μαράζι μπήκε στα σπίτια, κατατρώει τα σωθικά των οικογενειών. Τα παιδιά είναι μπροστά, βιώνουν (βλέπουν, ακούν, αισθάνονται) τραγωδίες. Μία «παραπλευρη απώλεια», όπως θα υποστήριζαν τα σαπρόφυτα της Νέας Τάξης, είναι τα παιδιά. Τα παιδιά σιγά-σιγά δεν παίζουν, τα παιδιά, τα Ελληνάκια, θα χάσουν, θα μας στερήσουν ένα από τα ελάχιστα πράγματα που μας υπενθυμίζουν την ομορφιά του κόσμου, την μεγαλοπρεπή απλότητα του παραδείσου: το γέλιο τους. Πρώτες μέρες στο σχολείο, χωρίς βιβλία ( μια παραίτηση για λόγους ευθιξίας. Ευθιξία; τι είναι αυτό; τρώγεται, αναρωτιούνται οι εθνομητριές του υπουργείου διά βίου αμάθειας και βλακείας), χωρίς επιχορηγήσεις, δάσκαλοι τετρομαγμένοι, διότι το φάσγανο της «εφεδρείας» διαπερνά και τον στενό τομέα και ….στη μέση τα παιδιά. (Θα γράψει ο Ντοστογιέφσκι. «Οι τρεις θησαυροί που μας μένουν από τον χαμένο παράδεισο:
-τα γέλια των παιδιών
-τα χρώματα των λουλουδιών
-το κελαήδημα των πουλιών).

Κανόνας αναντίρρητος της τέχνης του δασκάλου είναι ότι αυτός διδάσκει με τη ζωή του. Αυτό που είμαστε, αυτό εισπράττουν και αφομοιώνουν οι μαθητές. «Αρχέτυπον βίου, νόμος έμψυχος, κανών και όρος ευζωίας. Τον γάρ διδάσκοντα τοιούτον είναι χρη», ο δάσκαλος είναι πρότυπο και διαπαιδαγωγεί με το παράδειγμά του γράφει ο ιερός Χρυσόστομος («Εις Α’ Τιμ. Όμιλ ΙΓ, 1 , ΕΠΕ 23, 330). Ας αναλογιστούμε τις τρομερές αναθυμιάσεις, την καταθλιπτική ατμόσφαιρα, που εισπνέουν τα παιδιά, από δω και πέρα, εφεξής σε σπίτι και σχολείο. Ήδη κάτι συμβαίνει μες στις τάξεις μας. (Μιλάω για παιδιά της Ε΄Δημοτικού). Πλανάται ο φόβος. Τα καημένα τα σακατεύουμε με την μαυρίλα και τις περιρρέουσες φοβέρες που νυχθημερόν εξαπολύει η υβριδιοκαθεστωτική μαγαρισιά και ανικανότητα. Οφείλουμε όμως, όσοι ζωντανοί, να βάλλουμε υποστυλώματα, να απλώσουμε, να τείνουμε «χείρα βοηθείας και συμπαθείας» στα θύματα, στα πραγματικά αθώα θύματα της κρίσης. Είναι ώρα να φανούμε Κυρηναίοι, να βαστάξουμε, εν ιλαρότητι καρδίας, τα βάρη των εμπερίστατων οικογενιών.
Και, γιατί όχι, όσοι πιστοί, ας επαναλάβουμε τους στίχους από εκείνο το ωραιότατο ποίημα του βασιλέως Θεοδώρου Δούκα του Λασκάρεως, που προφανώς ευρισκόμενος εν μέσω θλίψεων και συμφορών του βίου προσφεύγει, ο τάλας, πού αλλού, στην Θεοτόκο, την χαρά των θλιβομένων. Τώρα που μας εκύκλωσαν αι ζάλαι του βίου, ωσπερ μέλισσαι κηρίον, ας σηκώσουμε τα αγύριστα κεφάλια μας, το βλέμμα μας στον ουρανό. Εκεί θα βρούμε σκέπη, προστασία και γαλήνη. Εμείς οι Ορθόδοξοι Έλληνες, οι Ρωμηοί, όταν κινδυνεύουμε δεν παρακαλάμε τα όρνια της Δύσης και της Ανατολής – «το πιο φρικτό ναυάγιο θα ήταν να σωθούμε» θα έλεγε σ’αυτήν την περίπτωση ο ποιητής – αλλά ψάλλουμε παρακλητικούς κανόνες, φωνάζουμε την Παναγία με τον τρόπο του Κολοκοτρώνη.
«Ο Αναγνωσταράς, Μπεηζαντές, Μπούρας πάνε στο Λεοντάρι έμεινα μόνος μου με το άλογο μου εις το Χρυσοβίτσι γυρίζει ο Φλέσσας και λέγει ενός παιδιού: «Μείνε μαζί του μην τον φάνε τίποτες λύκοι». Έκατσα έως που εσκαπέτισαν με τα μπαϊράκια τους, απέ εκατέβηκα κάτου• ήτον μία εκκλησία εις τον δρόμον (η Παναγία στο Χρυσοβίτσι) και το καθισιό μου ήτον όπου έκλαιγα την Ελλάς: «Παναγία μου, βοήθησε και τούτην την φορά τους Έλληνες διά να εμψυχωθούν». Και επήρα έναν δρόμο κατά την Πιάνα. Εις τον δρόμον απάντησα τον ξαδελφόν μου Αντώνιον, του Αναστάση Κολοκοτρώνη, με εφτά άνηψίδια μου, εγινήκαμεν εννιά, και το άλογο μου δέκα εγώ ήμουν και χωρίς τουφέκι». («Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής»). «Του λοιπού μη φοβού» θα μας έλεγε ο Γέροντας Παϊσιος.

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΗΝΩΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ-ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ



ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΗΣ ΜΑΛΑΚΩΝΤΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΗΝΩΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ-ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ


ΣΑΒΒΑΤΟ     1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 8.00 ΠΡΩΙ ΑΓΙΑΣΜΟΣ                    (ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ)


ΚΥΡΙΑΚΗ   2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ   (ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ)

ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΡΞΗ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ



ΚΥΡΙΑΚΗ     9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ       (ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ)

ΣΑΒΒΑΤΟ       15 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΗΣ  ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ
                     ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΑΣ & ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΑΓΑΘΩΝΟΣ


ΚΥΡΙΑΚΗ    16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ      (ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ)


ΚΥΡΙΑΚΗ    23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ      (ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ)


ΤΕΤΑΡΤΗ    26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ     (ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ)


 ΠΑΡΑΣΚ.   28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ        (ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ)


ΚΥΡΙΑΚΗ   30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ)
                      




TΡΙΤΗ         1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΑΓΙΑΣΜΟΣ                      (ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ)


ΚΥΡΙΑΚΗ  6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ         (ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ)


ΤΡΙΤΗ         8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ  7.30 Π.Μ. ΠΑΜΕΓ. ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ (ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ)

ΤΕΤΑΡΤΗ   9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ  7.30 Π.Μ. ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ       (ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ)


 ΚΥΡΙΑΚΗ  13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ (Π. ΕΛΕΟΥΣΑ)

 ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΑΣ



 ΚΥΡΙΑΚΗ  20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ       (ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ)


ΔΕΥΤΕΡΑ    21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΕΙΣΟΔΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΥ   (ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ)


ΠΑΡΑΣΚ..   25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 7.30Π.Μ. ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ    (ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ)

ΚΥΡΙΑΚΗ   27 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 7.30 Π.Μ. ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ      (ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΛΕΟΥΣΑ)

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ
 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΗΣ

ΤΡΙΤΗ       29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 7.00 Μ.Μ. ΜΕΓΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ 

ΤΕΤΑΡΤΗ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 7.00 Π.Μ. ΟΡΘΡΟΣ @ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

Αποχαιρετισμός ήρωα

Στις 12 Ιουλίου συνέβη στη Λεμεσό τρομακτική έκρηξη, η οποία είχε ως συνέπεια τον θάνατο δεκατριών προσώπων και υλικές καταστροφές με ισχυρό αντίκτυπο στην οικονομία της Κύπρου. Μεταξύ των θυμάτων ήταν και ο διοικητής της ναυτικής βάσης πλοίαρχος Ανδρέας Ιωαννίδης, ο οποίος, όταν άρχισαν οι εκρήξεις, έδωσε την εντολή να απομακρυνθούν οι υπηρετούντες εκεί ναύτες, ενώ ο ίδιος παρέμεινε για να πεθάνει! Στην κηδεία του ο γυιός του Νικόλαος εξεφώνησε λόγο, τον οποίο δημοσίευσε η εφημερίδα “Αντιφωνητής” της Κομοτηνής. Απόσπασμα αυτού αναδημοσιεύουμε.
“Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερόν εστιν η πατρίς και σεμνότερον και αγιώτερον. Σ’ αυτή τη φράση του Πλάτωνα συμπυκνώνεται η πεμπτουσία του Ελληνισμού. Με αυτές τις παρακαταθήκες διαιωνίζεται το Γένος μας κι εσύ δεν μπορούσες να αποτελέσεις εξαίρεση.
Ξέρεις, πατέρα, μέχρι να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία δεν καταλάβαινα γιατί έλειπες τόσο συχνά. Μετά κατάλαβα πόσο τεράστιος είσαι. Μια ζωή στην πρώτη γραμμή με τους συναδέλφους σου και τους ναύτες που αγαπούσες, για να φτιάξεις ένα δυνατό Ναυτικό, που να μπορεί να υπερασπιστεί την πατρίδα μας. Μετά βίας σου έβγαζα καμιά κουβέντα για την κατάσταση που επικρατούσε, αλλά απ’ όσα μου έλεγες ήταν διάχυτη η πικρία σου για την αδιαφορία των ανωτέρων να εξοπλίσουν το Ναυτικό μας…
Πολλοί μου λένε να είμαι υπερήφανος για τον πατέρα μου, γιατί είναι ήρωας. Μπορεί να μη σου το είπα ποτέ ρητώς, αλλά πάντα ήμασταν υπερήφανοι για σένα, δεν χρειαζόταν να σε δολοφονήσουν στυγνά οι κυβερνώντες, δεν ήταν απαραίτητο να γίνεις κομμάτια, για να καυχώμαστε για σένα. Όχι πως περίμενα κάτι άλλο από σένα. Τουλάχιστον έπεσες στις επάλξεις, στη ναυτική βάση που αφιέρωσες τόσο χρόνο και κόπο να ανεγερθεί και να ’ναι το καμάρι της Εθνικής Φρουράς. Να είσαι σίγουρος ότι μας μπόλιασες με τα ανώτερα ιδανικά της φυλής, αυτά για τα οποία αγωνίστηκες και εν τέλει θυσιάστηκες. Γαλουχηθήκαμε με τις αρχές και τις αξίες του Ελληνισμού και είμαστε γεμάτοι απ’ αυτές ώς το μεδούλι μας.
Στο ερώτημα “γιατί να γίνει η έκρηξη” θα απαντήσουν οι εμπειρογνώμονες και ορκίζομαι στο σεπτό σου σκήνωμα ότι οι ένοχοι θα πληρώσουν για σένα και τους υπόλοιπους λεβέντες. Όσον αφορά το ερώτημα “γιατί ο πατέρας μου” αυτό είναι εύκολο να απαντηθεί. Γιατί ποτέ δεν κιότεψες, ποτέ δεν απαρνήθηκες την ευθύνη. Γνήσιος εκφραστής του Λεωνίδα, των Μαραθωνομάχων, των ανταρτών του 1821, των ηρώων του έπους του 1940, των λεβεντών του 1955 (σ.σ. της ΕΟΚΑ), των ηρωικώς πεσόντων του 1974. Όταν επισκέφθηκα τον χώρο του εγκλήματος στο Μαρί, μέσα στο μυαλό μου βούιζαν τα λόγια των λεβεντών που θυσιάστηκαν εκεί: “Ω ξειν αγγέλειν Έλλησι Κυπρίοις ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι”.
Όταν συναντήσεις τον Μάτση και τον Αυξεντίου, τον Τάσο Ισαάκ και τον Σολάκη Σολωμού, πες τους να μην ανησυχούν, γιατί ο σπόρος που φύτεψαν έχει αβγατίσει. Και εσύ, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά είστε οι πιο πρόσφατοι ήρωες στο ήδη πολυπληθές Πάνθεον της ελληνικής ιστορίας. Γιατί όσο και αν προσπαθούν οι λογής Πηλιογούσηδες και Εφιάλτες να μας ξεριζώσουν, εμείς είμαστε τραχείς: Χρόνια σκλαβκιές ατέλειωτες τον πάτσον τζιαι τον κλώτσον τους, εμείς τζιαμαί, ελιές τζιαι τεραστιές πάνω στο ρότσον τους.
Ήσουν πολέμιος της φυγοστρατίας, το θεωρούσες και είναι υποτιμητικό. Γι’ αυτό και τώρα, μετά το τραγικό συμβάν, που οι απάτριδες καλούν τους νέους να μην υπηρετήσουν την πατρίδα, ξέρω ότι θα είσαι έξαλλος. Γιατί κι εσύ αντιμετώπιζες την ανικανότητα και ανευθυνότητα των αρχόντων του τόπου, αλλά δεν σταμάτησες να υπηρετείς την πατρίδα. Δεν το έκανες για όλους αυτούς τους ανάξιους που μας κυβερνούν, αλλά για τη σκλαβωμένη πατρίδα μας και τους ανθρώπους της. Απαρνήθηκες τον νεοταξίτικο ατομισμό και έκανες βίωμά σου την ελληνόπνευστη συλλογικότητα. Έτσι, λοιπόν, δεν πρέπει να απαξιώνουμε τις τιμημένες ένοπλες Δυνάμεις και τα στελέχη που παλεύουν νυχθημερόν κάτω από αντίξοες συνθήκες, εισπράττοντας την αδιαφορία και τη θυμηδία της πολιτικής ηγεσίας.
Αγαπητοί αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και ναύτες του ενδόξου πολεμικού Ναυτικού. Σας βλέπω με τις άσπρες σας στολές, λεβέντες και λεβέντισσες, και ξέρω πως ο πατέρας μου ήθελε το καλύτερο για σας, αλλά και νά ’στε οι καλύτεροι. Είμαστε μια οικογένεια, γιατί, ξέρετε, πως ο πατέρας μου σας είχε σαν παιδιά του. Απαιτούμε στη μνήμη των νεκρών μας να ανοικοδομηθεί αμέσως η ναυτική βάση “Ευάγγελος Φλωράκης” και να μην τεθεί ούτε για μια στιγμή σε κίνδυνο η ασφάλεια οποιουδήποτε στελέχους ή ναύτη…Τα κονδύλια που παίρνετε να τα δώσετε μια φορά για το κοινό καλό και όχι για ίδιον όφελος.
Κι εσείς περήφανοι, αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και ναύτες, σπάστε τον άτυπο νόμο της σιωπής, αντιδράστε, ξεσηκωθείτε. Τα εκρηκτικά εξεράγησαν στα ήδη σεσηπότα θεμέλια του κράτους και το εκθεμελίωσαν. Να βγεί όλος ο κόσμος στους δρόμους, να υπάρξει πάνδημη διαμαρτυρία για όλα αυτά τα τραγικά και ν’ απαιτήσουμε παραίτηση και φυλάκιση των υπευθύνων. Ξεσηξωθείτε, φωνάξτε: Μας δολοφονούν!… Απαιτήστε την παραδειγματική τιμωρία των ανευθύνων και ανικάνων κυβερνώντων. Μην το μετατρέψετε σε πεδίο κομματικών αντιπαραθέσεων. Κανείς δεν το θέλει αυτό. Μόνο δικαιοσύνη ζητούμε.
Πλοίαρχε Ιωαννίδη, ήμουν και είμαστε περήφανοι που σε είχαμε σύζυγο και πατέρα. Σ’ ευχαριστούμε περισσότερο, γιατί έκανες πράξη τις ιδέες σου, με τις οποίες μας γαλούχησες, και δεν έμεινες στα λόγια. Μαζί με τους υπόλοιπους λεβέντες υπογράψατε τον μακρύ κατάλογο των ηρώων που με το αίμα τους πότισαν το δένδρο της λευτεριάς και απέδειξαν ότι, όσο κι αν μας πολεμούν, ο Ελληνισμός δεν πρόκειται να χαθεί εδώ στην ανατολικότερη εσχατιά της Ελλάδας. Πραγματώσατε αυτό που έγραφε περήφανα ο Μάρκος Δράκος στη μητέρα του: “Ο Έλληνας γεννήθηκε αγωνιστής. Σαν τέτοιος πρέπει να στέκεται στις επάλξεις, ακοίμητος φρουρός των ιδανικών και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας”….
Αιωνία σου η μνήμη”.
Θυμήθηκα τη ζοφερή νύκτα των Ιμίων. Αναζήτησα τα ονόματα των νεκρών στο διαδίκτυο και δεν τα βρήκα. Πρέπει να κατεβώ στην Αθήνα και να αναζητήσω τη μαρμάρινη στήλη με τα ονόματά τους, την καλυμμένη πίσω από κάποιον θάμνο ενός κηπάκου στην περιοχή του Ευαγγελισμού. Θυμόμουν τον πιλότο Ηλιάκη, που σκότωσαν οι δρώντες ανενόχλητα επάνω από το Αιγαίο Τούρκοι έχοντας συνειδητοποιήσει ότι δόγμα όχι μόνο των ασκούντων την εξουσία, αλλά και της πλειονοψηφίας μάλλον των πολιτών της χώρας μας, της αποχαυνωμένης από το καταναλωτικό όραμα, είναι το “μη πόλεμος”. Για τους πολλούς η θυσία για την πατρίδα φαντάζει ανοησία στα πλαίσια του ιδεολογικού ή νεοταξικού διεθνισμού! Έτσι θα παραμείνουμε απαθείς στο διαρκώς ελαττούμενο αξιόμαχο των ενόπλων μας δυνάμεων μάλιστα κατ’ απαίτηση των ασκούντων πλέον την εξουσία ισχυρών “προστατών”μας που θέλουν πάση θυσία (μας) να μας σώσουν από την οικονομική κατάρρευση, αφού προηγουμένως μας οδήγησαν, δια των εντολοδόχων τους κυβερνώντων στο χείλος της καταστροφής!
Στον πλοίαρχο Ιωαννίδη θα στηθεί κάποια προτομή στη ναυτική βάση, όπου έπεσε ηρωικά. Με ονομασίες όμως σε λεωφόρους και σε κεντρικές οδούς, καθώς και με ανδριάντες θα τιμούμε εκείνους που μας οδηγούν διαχρονικά σε εξευτελισμούς, ταπεινώσεις και συμφορές.
Βέβαια θα ήταν άκρως ενθαρρυντικό, αν η πλειονοψηφία των στρατιωτικών τόσο στην Κύπρο, όσο και στην Ελλάδα ενστερνίζονταν τα οράματα του πλοιάρχου Ιωαννίδη. Συμβαίνει όμως; Η γεμάτη πόνο έκκληση του γυιού του πλοιάρχου μάλλον θα πέσει στο κενό. Έχουμε όλοι συνηθίζει να αποζητούμε την ησυχία μας. Ουδείς θα τιμωρηθεί ως ένοχος για το συμβάν, όπως συνέβη και με πλείστα άλλα. Συνήθως παραμένουμε απαθείς, ώσπου να συντελεστεί η τραγωδία, ώστε να στραφούμε στη συνέχεια με αγανάκτηση στην αναζήτηση του “αποδιοπομπαίου τράγου”. Δυστυχώς όμως τότε είναι πολύ αργά. Ο τουφεκισμός των έξι στο Γουδί δεν διόρθωσε τη συμφορά μας στη Μικρασία ούτε στο ελάχιστο.
“ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ”

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

υπ.ΠΔΒΜΘ (υπουργείο… ποδοβολητό)

Εγκύκλιος του υπουργείου διά βίου αμάθειας. 
Ημερομηνία έκδοσης 1.9.2011. 

Γιά την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων το Υπ.ΠΔΒΜΘ (αυτό είναι το αρκτικόλεξο του πρώην ΥΠΕΠΘ. Αν τολμήσεις να το προφέρεις ακούγεται κάτι σαν ποδοβολητό ή ασυναρτησίες «οινόφλυγων καραγωγέων»- μεθυσμένων αμαξάδων), προέβη το Υπ.ΠΔΒΜΘ, λοιπόν, μεταξύ άλλων και στις ακόλουθες ενέργειες.

1. «Ανάρτηση όλων των διδακτικών βιβλίων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης
στην πλατφόρμα ψηφιακό σχολείο, ώστε να αξιοποιούνται από τους εκπαιδευτικούς με κάθε πρόσφορο τρόπο γιά τους ίδιους και τους μαθητές τους.
2. Διανομή σε όλους τους μαθητές ενός DVD, στο οποίο θα εμπεριέχονται

τα σχολικά εγχειρίδια. Έτσι οι μαθητές θα έχουν την δυνατότητα και στο σπίτι τους ηλεκτρονικά να μελετούν τα μαθήματα» Χαράς Ευαγγέλια. Τελικά το «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ», το όραμα της νέας ηγεσίας, του νέου υπουργείου με το νέο σχολικό έτος υλοποιείται. Έχω μπροστά μου το σχέδιο δράσης, με τίτλο «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ: Πρώτα ο Μαθητής», το οποίο πέρυσι υποβλήθηκε στην κυβέρνηση. (Συνήθως τίθεται η πρόθεση διά, μπροστά από την λέξη κυβέρνηση. Το σωστότερο και ακριβέστερον είναι να τεθεί η πρόθεση «υπό» και, γιατί όχι, και η «αντί». Όπως λέμε υπολοχαγός, ανθυπολοχαγός).
Διαβάζω στο 4ο σημείο του σχεδίου. Στόχος είναι το Νέο Σχολείο «να είναι πρώτα απ’ όλα ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΩΡΙΣ… ΤΟΙΧΟΥΣ!» (Τα κεφαλαία περιέχονται στο κείμενο). «Ένα σχολείο ανοικτό στις ιδέες, και στην κοινωνία, στην γνώση και το μέλλον, που αξιοποιεί κάθε σύγχρονο εργαλείο. Ο διαδραστικός πίνακας, το ηλεκτρονικό βιβλίο, το ψηφιακό εκπαιδευτικό υλικό, ο προσωπικός μαθητικός υπολογιστής, διευρύνουν τις γνώσεις, διευκολύνουν την επικοινωνία…» και λοιπά και λοιπά…
Αξιοθαύμαστη το Υπ.ΠΔΒΜΘ (υπουργείο από ηλεκτρονικό βιβλίο γιά ηλεκτρονική μελέτη. Εκείνο το κεφαλαιογράμματο «ΧΩΡΙΣ ΤΟΙΧΟΥΣ», αν το ερμηνεύσω ορθώς, σημαίνει την κατάργηση του σχολείου όπως το γνωρίσαμε όλοι μας, ως συγκεκριμένη κτιριακή υποδομή και την αντικατάστασή του με ένα ψηφιακό, ανύπαρκτο, απροσδιόριστο πράγμα.
Δηλαδή, ο μαθητής, θα λέγεται μαθητής, όμως δεν θα πηγαίνει σε σχολείο, αλλά θα παραμένει στο σπίτι του και ενώπιον του υπολογιστή «θα μαθαίνει πώς να μαθαίνει», όπως λέει το τρέχον, χιλιομαθημένο ανοητολόγημα.

Στο βιβλίο «Νεοελληνική Γλώσσα» Α’ Γυμνασίου (τετράδιο εργασιών), στην σελίδα 71 και με τίτλο «το σχολείο του μέλλοντος», διαβάζουμε τα εξής αποκαλυπτικά: «Ουσιαστικά το σχολείο του μέλλοντος θα είναι μία μορφωτική υπηρεσία, όπου το κάθε παιδί θα μαθαίνει μόνο του από τον υπολογιστή, υποβοηθούμενο από έναν υποβαθμισμένο βοηθό μάθησης, επιφορτισμένο κυρίως με τεχνικής φύσεως προβλήματα. Τα παιδιά που έχουν υπολογιστή στο σπίτι θα μπορούν να παρακολουθούν και από εκεί, χωρίς να είναι απαραίτητη η καθημερινή παρουσία στο σχολείο, αφού έτσι κι αλλιώς οι ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων του θα είναι online σε 24ωρη βάση…».
Προσοχή στην φράση «χωρίς να είναι απαραίτητη η καθημερινή παρουσία στο σχολείο». Προηγήθηκαν συγχωνεύσεις σχολείων. Γιά το καλό των παιδιών μας, πάντοτε. Δεν θα χαιρόταν έτι περαιτέρω η Τρόικα και τα εγχώρια πειθήνια ενεργούμενά της, αν έκλειναν και σχολικές μονάδες υπό το κουτοπόνηρο πρόσχημα του λεγομένου «σχολείου του μέλλοντος»; Οι δικαιολογίες που ψελλίζει το Υπ.ΠΔΒΜΘ (υπουργείο ποδοβολητό) είναι η έλλειψη χαρτιού, κωλυσιεργία Ανωτάτου Δικαστηρίου, η κρίση, το μνημόνιο. Έχω την εντύπωση ότι δεν λείπει το χαρτί αλλά ότι έχουμε «άσκηση επί χάρτου», δοκιμάζεται το «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ». Σχολείο χωρίς βιβλία, αλλά στη θέση τους ένα DVD. Το DVD προϋποθέτει ότι ο μαθητής πρέπει να έχει στο σπίτι του ηλεκτρονικό υπολογιστή. Όσοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα (και είναι πολλοί οι μαθητές, σε οικογένειες που στερούνται και τα προς το ζην), αποκλείονται, μένουν εκτός εκπαιδευτικής διαδικασίας. Ο κοινωνικός κανιβαλισμός προ των πυλών.
Έτσι εννοούν το «Πρώτα ο Μαθητής» του Νέου Σχολείου τους. Τίθεται όμως και ένα σοβαρότερο ερώτημα. Η επίδοση, αντί βιβλίων, ενός DVD συνιστά απροκάλυπτη παρότρυνση ή καταναγκασμό, να εγκαταλείψουν τα παιδιά το ευλογημένο βιβλίο και να αφεθούν ανυπεράσπιστα στα νύχια του υπολογιστή και του διαδικτύου. Ήδη ο διαδικτυακός εθισμός (η ηλεκτρονική ηρωίνη όπως προσφυώς ονομάζεται) εντάσσεται στις ολέθριες εξαρτήσεις. Το υπ.ΠΔΒΜΘ, η διά βίου ανοησία, αντί να προστατεύει την πιό αθώα και ευπαθή κοινωνική ομάδα καταντά συντελεστής, νοσηρών φαινομένων. Μα και πόσο εξευτελιστικό γιά το κράτος και μειωτικό γιά το κύρος και την σοβαρότητα ημών των δασκάλων (αναφέρομαι σε όσους διδάσκουν στο
Δημοτικό) είναι να υποδεχόμαστε τα παιδιά με ένα DVD. Τί χαρά προσφέρουν ιδίως στους μαθητές της πρώτης τάξης τα πρώτα βιβλία (έστω και αυτοί οι κακογραμμένοι ψυχοβγάλτες)! Ψευτορωμαίικο κράτος- καρικατούρα. Ούτε τα βιβλία των παιδιών του δεν μπορεί να εξασφαλίσει και μένουν ατιμώρητα και ροκανίζουν το κλεμμένο βιός του λαού οι καντιποτένιοι πολιτικάντηδες. Κανονικά και προφυλάσσοντας οι γονείς τα παιδιά τους πρέπει να πάρουν το DVD και να το επιστρέψουν στις λαλίστατες κομψοσουσούδες του Υπ.ΠΔΒΜΘ με την ένδειξη: απαράδεκτον, ακατάλληλον γιά ανηλίκους.

Παραπέμπω επιλογικώς σε ένα κείμενο του Τάσου Λιγνάδη από το βιβλίο του «Καταρρέω». (1989 εκδ. «Ακρίτας»). Γράφει ο αείμνηστος λογοτέχνης τα εξής προφητικά: «Αφού λοιπόν έγιναν τα σχολεία μας χώροι επικίνδυνοι είναι μοιραίο να απολύσουμε τα παιδιά στην τύχη του δρόμου. Θα λάβουν την παιδεία τους σε χώρους διασκεδαστικότερους:
στις δισκοθήκες, στα πάμπς, στα φασφουντάδικα, στις συρράξεις των γηπέδων (μήπως και οι χούλιγκαν, μαθητές δεν είναι;) στους μοντέρνους σταθμούς υψηλής ακροαματικότητας των FM που επενεργούν ως πλυντήρια εγκεφάλων μέσω της ευθυμίας της ανεγκέφαλης σαχλαμάρας».

Αν στην θέση των FM βάλουμε το διαδίκτυο (τον εθισμό σ’ αυτό) στο οποίο με τις ευλογίες του «Υπουργείου Ποδοβολητό» καταδικάζονται οι μαθητές μας, έχουμε μία πλήρη εικόνα του σακατεμένου καιρού μας…

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

Πόλεμοι για την ειρήνη

Η επιχείρηση στη Λιβύη φαίνεται να τερματίζεται με τον “θρίαμβο” των ειρηνοποιών δυνάμεων του ΝΑΤΟ που στήριξαν τους “εξεγερμένους” κατά του δικτάτορα Καντάφι πολίτες της χώρας.
Ο Καντάφι είναι αναμφισβήτητα ψυχοπαθολογική προσωπικότητα. Το μαρτυρεί περίτρανα η άκρως εντυπωσιακή εκκεντρικότητά του. Ασφαλώς όμως διαθέτει και ικανότητες. Χάρη σ’ αυτές κατάφερε νεαρός ακόμη αξιωματικός να αρπάξει την εξουσία από τον βασιλιά που ανέτρεψε. Όπως κάθε δικτάτορας έτσι και αυτός κατάφερε να διχάσει τον λαό που κυβέρνησε. Άλλοι θεώρησαν ικανοποιητικά το ότι στάθηκε αγέρωχος απέναντι στους ηγέτες των ισχυρών χωρών, τους οποίους κατά καιρούς προκάλεσε κατά τρόπο εντυπωσιακό για ηγέτη φτωχής και ανίσχυρης χώρας, και το ότι με την εθνικοποίηση των πετρελαίων είδαν επί τέλους μέρος του πλούτου της χώρας να διατίθεται για έργα προς όφελος του λαού. Άλλοι, πιστοί στον εκπεσόντα βασιλιά και αμετάπειστοι δεν είδαν με καλό μάτι τη μετατροπή της χώρας τους σε “σοσιαλιστική λαϊκή δημοκρατία”. Και δεν ήσαν αφελείς οι μεγάλοι της Δύσης, ώστε να μην ενισχύσουν κατά το διάστημα των σαράντα ετών που διέρρευσε τους πυρήνες των αντικαθεστωτικών, οι οποίοι διψούσαν για εκδίκηση, καθώς ο δικτάτορας είχε φονεύσει μέλη της οικογενείας τους κατά τη διαρκή επιχείρηση απαλλαγής από επίδοξους ανατροπείς του.
Οι ισχυροί της Δύσης ενοχλημένοι από την προκλητική στάση του τον χαρακτήρισαν τρομοκράτη, για να τον αποκαταστήσουν κατά τρόπο πανηγυρικό πριν από λίγα έτη, όταν εμφανίστηκε να αναθεωρεί την ώς τότε πολιτική του και να εκδηλώνει τη διάθεση για συνεργασία προς πάταξη της “τρομοκρατίας”. Στην τηλεόραση είδαμε πλήθος σκηνών από επισκέψεις και θερμούς εναγκαλισμούς με όλους τους δυτικούς ηγέτες. Βέβαια ακόμη και κατά την περίοδο των ψυχρών σχέσεων δεν τον είχαν αποπέμψει από τη “σοσιαλιστική διεθνή”! Απλά εμείς οι καλά ενημερωμένοι από τα αμερόληπτα ΜΜΕ πληροφορηθήκαμε και την ιδιότητα αυτή του Καντάφι μόλις πρόσφατα, όταν δηλαδή ξέσπασαν οι ταραχές στις αραβικές χώρες της Αφρικής. Μάλιστα και εμείς οι Έλληνες, πέρα από τους Ιταλούς, τους οποίους ο εκπεσών τιμούσε ιδιαίτερα με την ανάμειξη του στα ποδοσφαιρικά πράγματα της χώρας τους, καυχόμασταν, επειδή ένας από τους γυιούς του ήταν συχνότατος επισκέπτης της Μυκόνου, η οποία χάρη στον τουρισμό της “δοξάζει” τη χώρα μας διεθνώς!
Ο Καντάφι σπούδασε στη σχολή Ευελπίδων της χώρας μας και είχε φίλους συμπατριώτες μας. Όμως η εξωτερική μας πολιτική δεν επωφελήθηκε διόλου από αυτό. Το θέμα της ΑΟΖ με τη Λιβύη δεν ετέθη προς συζήτηση και ο Καντάφι ταυτίστηκε με τις τουρκικές θέσεις για τη Γαύδο. Μήπως γι’ αυτό και εμείς λησμονήσαμε τη “σοσιαλιστική αλληλεγγύη” και προσφέραμε διευκολύνσεις στους νατοϊκούς “συμμάχους” μας, προκειμένου να διευκολυνθούν να πλήξουν στόχους, με τις συνηθισμένες πλέον παράπλευρες απώλειες αμάχου πληθυσμού; Επί εξάμηνο ο λαός της Λιβύης αιμορραγεί και εμείς αδιαφορούμε για το αν μετέχουμε σε μία ακόμη άγρια επίθεση κατά κυρίαρχης χώρας επιβαρυνόμενοι οικονομικά για αλλότρια συμφέροντα. Εμείς για ένα μόνο νοιαζόμαστε: Για το αν τελικά θα αποτραπεί η πτώχευση που θα μας στερήσει τον καταναλωτισμό, στον οποίο έχουμε εθισθεί!
Τότε, στην αρχή της κρίσης, είδαμε να καταφθάνουν στην Κρήτη χιλιάδες Κινέζοι εργαζόμενοι σε εταιρείες που είχαν αναλάβει την κατασκευή έργων στη Λιβύη. Τώρα πληροφορούμαστε ότι οι “επαναστάτες” δηλώνουν πως οι Κινέζοι δεν έχουν θέση στη χώρα τους. Η Κίνα υπέστη πρόσφατα και άλλη απώλεια. Αφού οι ισχυροί επέτρεψαν το αιματοκύλισμα του Σουδάν επί εικοσαετία στον άγριο πόλεμο μεταξύ των Αράβων του Βορρά και των Μαύρων του Νότου, που προβάλλονται ως χριστιανοί, για να διεγείρουν τη συμπάθεια της χριστιανικής Δύσης, με συνοπτικές διαδικασίες επέτυχαν την αναγνώριση από τον ΟΗΕ του αποσχισθέντος Νότου, του πλουσίου σε πετρέλαια. Έτσι η Κίνα, που τόσο διψά για ενέργεια, προκειμένου να διατηρήσει τους γοργούς ρυθμούς ανάπτυξης, υποχωρεί σημαντικά στο αφρικανικό έδαφος.
Δεν συμπαθώ διόλου το κινεζικό καθεστώς του κομμουνιστικού καπιταλισμού. Το κομμουνιστικό κόμμα (έτσι αυτοαποκαλείται) εφαρμόζει τη γνωστή ωμή και άκρως στερητική της ελευθερίας του κινεζικού λαού πολιτική επιτρέποντας παράλληλα στο αδηφάγο παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο να εξασφαλίζει σημαντικά κέρδη εκμεταλλευόμενο το πάμφθηνο εργατικό δυναμικό της χώρας με συνέπεια τη διάλυση των εθνικών οικονομιών των χωρών της Ευρώπης κυρίως. Είναι η Κίνα που στήριξε με την αγορά αμερικανικών ομολόγων την επιχείρηση των ΗΠΑ κατά του Ιράκ. Μήπως οι μεγαλοκεφαλαιούχοι και κατά καιρούς “θαυμαστές” της κινεζικής ανάπτυξης άρχισαν να ανησυχούν, καθώς δεν διαθέτουν πλήρη τον έλεγχο του καθεστώτος της αχανούς χώρας; Πάντως ένα είναι βέβαιο: Η επίθεση κατά του Καντάφι δεν έγινε για να γευθούν επί τέλους την δημοκρατία οι συμπαθείς Λίβυοι, τους οποίους είδαμε πολλές φορές σε επίδειξη δυνάμεως με κατασπατάληση των σφαιρών σε πυροβολισμούς στον αέρα, σφαιρών τις οποίες αφειδώς παρείχαν σ’ αυτούς οι έμποροι του θανάτου με το αζημίωτο. Το νέο καθεστώς ασφαλώς θα προβεί στην αποεθνικοποίηση των πετρελαίων της χώρας και στην παραχώρησή τους στις πετρελαϊκές εταιρείες της Δύσης. Οι πρωτεργάτες της ανατροπής θα αμειφθούν με σημαντικές θέσεις στη νέα κατάσταση, κάποιοι άλλοι θα αρκεστούν στην ικανοποίηση ότι ο αγώνας τους δεν ήταν μάταιος και οι πολλοί θα συρθούν σε μεγαλύτερη φτώχια, ώστε να μετανοιώσουν για το εγχείρημα τους.
Το νέο καθεστώς δεν θα μας ευχαριστήσει για τις διευκολύνσεις προς τους καταστροφείς της χώρας του ούτε θα μεταβάλει πολιτική στο θέμα της Γαύδου. Ποιά είναι η Ελλάδα, ώστε να την υπολογίσουν; Μας γνωρίζουν όλοι πλέον!

“ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ”

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

7-8 Σεπτεμβρίου στον Μαλακώντα γιορτάσαμε την Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου



Την Παραμονή!!!  

Ο εσπερινός έγινε στο φως των κεριών και του φέγγαριου!


 Εδώ ταιριάζει η παροιμία
<<όλοι οι καλοί χωράνε.>>



Η βραδιά ήσυχη και γαλήνια σαν τις ψυχές μας…





Άνήμερα!

Εορτάζουμε και πανηγυρίζουμε σήμερα την Γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, της γυναίκας εκείνης που έγινε η απαρχή της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους, καθώς έγινε η κατά σάρκα Μητέρα του Υιού και Λόγου του Θεού, του Ιησού χριστού, που με την ενανθρώπησή Του και το σωτηριώδες έργο Του λύτρωσε την ανθρωπότητα από την τυραννία του θανάτου και μας προσκάλεσε όλους στην Βασιλεία του Θεού. Εορτάζουμε και πανηγυρίζουμε και ευγνωμονούμε τον Θεό για την Πρόνοιά Του και για τούτο το κοσμοσωτήριο γεγονός. Εορτάζουμε και πανηγυρίζουμε τη θαυματουργό γέννηση της Παναγίας μας, από το στείρο και άτεκνο ζευγάρι, τον Ιωακείμ και την Άννα.



Και όπως ο Θεός χάρισε στον Αβραάμ και τη Σάρα τον γιο τους Ισαάκ, ώστε να πραγματοποιηθεί η υπόσχεσή Του προς τον Πατριάρχη Αβραάμ ότι τα παιδιά των παιδιών του θα κατοικήσουν την Γη της Επαγγελίας, έτσι και τώρα, προκειμένου να πραγματωθεί η υπόσχεσή Του για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους, δίνει τέκνο στον Ιωακείμ και την Άννα την Παρθένο Μαρία που με την υπακοή της στο θέλημα του Θεού θα γίνει η Μητέρα όλης της ανθρωπότητας και η καταφυγή και προστασία κάθε ανθρώπου που την επικαλείται με πίστη.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι και η ίδια η γέννηση της Παναγίας μας ήταν αποτέλεσμα της πίστης των γονέων της. Πράγματι, ο Ιωακείμ και η Άννα δεν απελπίστηκαν, αλλά ακόμα και σε μεγάλη ηλικία πίστευαν στην αγαθοσύνη του Θεού και Τον παρακαλούσαν να κάνει το θαύμα Του και να τους χαρίσει παιδί. Και ο Θεός, όντας φιλάνθρωπος, εισάκουσε τις προσευχές τους και αντάμειψε την πίστη τους: έκανε το θαύμα και έλυσε την στειρότητα της Άννας και έτσι γεννήθηκε η Παρθένος Μαρία.

Και αν η πίστη των αγίων Προπατόρων, του Ιωακείμ και της Άννας, συνίστατο στο ότι δεν έχασαν ούτε για μια στιγμή την ελπίδα τους στο Θεό, στο πρόσωπο της Παναγίας μας η πίστη προς τον Θεό έγκειται στην εμπιστοσύνη που η ίδια επέδειξε στον Αρχάγγελο Γαβριήλ, όταν της ανακοίνωσε το θέλημα του Θεού να φέρει στον κόσμο τον Χριστό. Η πίστη της Παναγίας προς τον Θεό συνίσταται επίσης στην αποδοχή και την υπακοή της στο θέλημα του Θεού. Και το πόσο σημαντική είναι η υπακοή στο θέλημα του Θεού φαίνεται αν αναλογιστούμε τί θα γινόταν αν η Παναγία επέλεγε να ζήσει σύμφωνα με το δικό της προσωπικό και εγωιστικό θέλημα. Χωρίς τη συγκατάθεσή της, χωρίς την πίστη της, χωρίς την υπακοή της, δεν θα μπορούσε να γεννηθεί ο Χριστός, ο λυτρωτής του κόσμου.



Η συγκατάνευσή της επομένως είναι που επιτρέπει να πραγματωθεί το θαύμα της σαρκώσεως του Υιού και Λόγου του Θεού, «εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου». Η Παναγία μας είναι η «κεκλεισμένη Πύλη» της προφητείας της Παλαιάς Διαθήκης[1], διαμέσου της οποίας ο Θεός έγινε άνθρωπος και ήλθε στη γη και άλλαξε την παγκόσμια ιστορία παρέχοντας σε όλους τη συγγνώμη, τη ζωή και την Ανάσταση. Η Παναγία μας είναι αυτή που σε κάθε βήμα του Χριστού τον ακολουθούσε και σιωπηλά αποταμίευε μέσα της όσα εκείνος δίδασκε και έπραττε για τη σωτηρία των ανθρώπων.

Είναι επίσης εκείνη που υπέμεινε καρτερικά και αγόγγυστα τον πόνο του Πάθους και του σταυρικού θανάτου του Υιού της, αλλά και πρώτη, μαζί με τους μαθητές του χριστού, έγινε μάρτυρας της Αναστάσεώς Του.

Με τη ζωή της, με την πίστη της, με την αφοσίωσή της στο θέλημα του Θεού, με τον πανάγιο βίο της, η Παναγία έγινε και είναι η Μητέρα όλων των πιστών χριστιανών, μιας που και ο ίδιος ο Χριστός μάς αποκάλεσε αδέλφια Του.


Η Παναγία μας είναι εκείνη που πρώτη ακούει, ως σπλαγχνική Μητέρα, τις προσευχές και τις ικεσίες μας και παρακαλεί τον Υιό της να σώζει τον κόσμο.
Για όλους αυτούς τους λόγους, και κυρίως για την διαρκή παρουσία της δίπλα μας, σε κάθε ανάγκη και σε κάθε κίνδυνο, σωματικό ή πνευματικό, τιμούμε σήμερα και πανηγυρίζουμε την αγία γέννησή της.
Ας υμνήσουμε λοιπόν όλοι την αγία Παρθένο Μαρία, διότι από αυτή προήλθε το φως το αληθινό, που μας φωτίζει και μας αγιάζει.
Ας υμνήσουμε και ας τιμήσουμε εκείνη που έγινε ναός του Θεού και Μητέρα της Ζωής εξαιτίας της υπέρτατης καθαρότητάς της και της αγιότητας του βίου της.

Ας υμνήσουμε και ας δοξολογήσουμε αυτή που φανέρωσε το θέλημα του Θεού, την κεκλεισμένη πύλη που βλέπει προς την Ανατολή και φώτισε τον κόσμο με την είσοδο του Δεσπότου Χριστού διαμέσου αυτής, της Υπεραγίας και Αειπαρθένου Θεοτόκου.
Και ας προσπαθήσουμε να την μιμηθούμε στην υπακοή της στο θέλημα του Θεού και στον τρόπο που διαφύλασσε πάντοτε τον εαυτό της καθαρό από τους πειρασμούς και από τις αμαρτίες.
Και τέλος, ας την παρακαλέσουμε εκτός από παράδειγμα να είναι και βοηθός μας στις θλίψεις του βίου και στον καθημερινό πνευματικό μας αγώνα.















To εκκλησάκι μας ειναι μικρό,όμως  , η αυλή μας μεγάλη, ευτυχώς, για να χωράμε!!!
Είμαστε περίφανοι και  χαρούμενοι που κάθε φορά γεμίζουμε 
κάθε γωνιά της μεγάλης αυλή μας.




Πολύς ο κόσμος μεγάλη η χαρά!!!

 
 
 Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΟ


Πρέπει να ετοιμάστει το ευλογημένο φαϊ  για 500 περίπου άτομα,πολύς κόσμος στην κουζίνα.....

Δουλεύουν όλοι, μικροί μεγάλοι... .




ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ



Ω, Παναγιά μου, Δέσποινα, γλυκύτατη Παρθέναεις τον αγώνα της ζωής, βοήθα με και εμένα. Βοήθησε με Παναγιά, γλυκιά μου Παναγία,γιατί η ζωή είναι θάλασσα, μεγάλη τρικυμία.. 
Και ναυαγός ευρίσκομαι μέσα στη βιοπάλη,στη χάρη σου στηρίζομαι, Παρθένα τη μεγάλη. 
Και σαν μητέρα ευσπλαχνική, ελπίζω να μας σώσεις,και από ορατούς και αόρατους εχθρούς να μας γλιτώσεις. 
Στη σκέπη των πτερύγων σου σκέπασε Παναγιά μου,όλου του κόσμου τα παιδιά και ύστερα τα δικά μου.