Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Έορτή Παναγίας Έλεούσης Μαλακώντα 2012

Σήμερα 8/6/12 έχουμε την γιορτή λήξης του κατηχητικού μας.Ο χώρος που διαλέξαμε να γίνει η γιορτή είναι η αυλή του σχολείου μας στο Μαλακώντα, γιατί παιδιά και σχολείο είναι ένα.
 Αυτό το σχολείο πρέπει όλοι να το στηρίξουμε και να το αγκαλιάσουμε.
Γίναμε ενορία, χτυπάνε καμπάνες στον Μαλακώντα Κυριακές και γιορτές, γιατί εσείς το θέλετε.
Έχουμε σχολείο, πρέπει να θέλουμε ολοι και να προσπαθούμε το κρατήσουμε ανοιχτό να ακούγονται σε αυτό τα γέλια και οι φωνές των παιδιών μας .
Τα παιδιά μας να μάθουν γράμματα στον τόπο τους, με τους φίλους και τα γειτονόπουλά τους, όλα μια μεγάλη παρέα.
Μην παίρνετε τα παιδιά από τον Μαλακώντα τα παιδιά είναι το μέλλον 
ΤΟΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΑΙΔΙΑ, ΤΟΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΜΕΛΛΟΝ.
Πρέπει να μάθουν να αγαπάνε τον τόπο τους  
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΜΑΘΕΤΕ ΕΣΕΙΣ  



ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΣ ΘΑ ΤΊΜΗΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ Ο  ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ


ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΩΝΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΟΝ ΔΕΣΠΟΤΗ ΜΑΣ


Η ΧΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΣΜΕΝΗ ΣΤΑ ΓΕΛΑΣΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑΚΙΑ ΤΟΥΣ





 ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΑΝ  ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΑΛΑΚΩΝΤΑ ΟΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΓΙΟΡΤΗ
       
       ΟΛΑ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΟΥΝ







ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕΤΑ.....

 ΠΑΤΗΣΤΕ ΚΑΤΩ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ....

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΟΡΤΗΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ (ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ)

Κοιτάξτε γύρω σας! Ό,τι βλέπετε μας το χάρισε ο Θεός: ο ουρανός, η γη, τα δέντρα, τα κτήρια, ο άνθρωπος που αυτή τη στιγμή κάθεται δίπλα σας, η οικογένειά σας, τα παιδιά σας είναι όλα δώρα Εκείνου, μια προσφορά της αμέτρητης αγάπης Του προς τον καθένα μας. Αυτή την αλήθεια νιώθουν πρώτα από όλους τα παιδιά. Και οι ψυχές τους, με την προσευχή τους, κινούνται προς τον Κύριο και Δημιουργό των πάντων.
«Η προσευχή των παιδιών»: ένα ποίημα του Γεωργίου Βιζυηνού. Διαβάζουν ο Ζαχαρίας, η Ευαγγελία, η Μαρία, ο Στέφανος, η Δέσποινα και η Αντζελίνα.


«Ο πόνος άπλωσε τα πέπλα του παντού, η γη γονάτισε και δεν αντέχει πια, το κύμα θέριεψε και σπάσαν τα κουπιά». Τι κι αν ζούμε σε καιρούς δύσκολους; Τι κι αν όλοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι θα καταστραφούμε; Εμάς δε μας σκιάζει ούτε η μπόρα ούτε το χαλάζι, γιατί ξέρουμε πως έχουμε πάντοτε μαζί μας το Χριστό, «σύντροφο χαράς, Πατέρα κι Αδερφό».
«Τα Χριστιανόπουλα»: τραγουδούν τα παιδιά του Κατώτερου Κατηχητικού.


Ποιος όμως είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε; Πώς μπορούμε να δείξουμε την ευγνωμοσύνη μας στον Κύριό μας; Τι θα Του παρουσιάσουμε τη μέρα που θα Τον συναντήσουμε; «Μακάριοι οι ελεήμονες, ότι αυτοί ελεηθήσονται».
«Ελεημοσύνη»: ένα ποίημα που απαγγέλλουν η Κατερίνα, η Μαρία, η Έλενα, η Ειρήνη και ο Παντελής.


Ελεημοσύνη, προσευχή, πίστη, ελπίδα, αγάπη! Όλα αυτά ποτίζουν τις καρδιές των Χριστιανών που ζουν την εκκλησιαστική ζωή μέσα στους ναούς μας από την πιο μικρή ηλικία. Τώρα εδώ, στην όμορφη αυλή του δικού μας ενοριακού ναού, όπως είμαστε συγκεντρωμένοι, ας ταξιδέψουμε νοερά σε κάποιο φτωχό ξωκλήσι σε μια γωνιά της πατρίδας μας.
«Το εκκλησάκι»: ένα τραγούδι από τα παιδιά του Κατώτερου κατηχητικού.


Κι αν δεν έχουμε τίποτε άλλο να προσφέρουμε, μπορούμε όμως να δώσουμε αγάπη. Δεν υπάρχει τίποτε πολυτιμότερο!
«Το νόμισμα της αγάπης»: μια πραγματική ιστορία από τη ζωή του Ρώσου συγγραφέα Ντοστογιέφσκυ. Διαβάζει η Βάσω.

Όλα υποτάσσονται στην Αγάπη του Θεού. Οι άνεμοι, η βροχή, ολόκληρη η πλάση. Πριν από χρόνια σε μια φουρτούνα στη λίμνη Γενησαρέτ κάποιοι τότε φοβισμένοι ψαράδες το διαπίστωσαν με τα ίδια τους τα μάτια.
«Οι ψαράδες της Γαλιλαίας»: ένα τραγούδι από το Μέσο κατηχητικό.


Εγωισμός, ψέμα, άγχος, κατάκριση: όλοι σίγουρα χρειαζόμαστε μια αναβάθμιση του λογισμικού μας συστήματος. Κυκλοφορεί ένα πρόγραμμα που δίνει σίγουρη λύση. Είναι δωρεάν. Δεν έχουμε παρά να το εγκαταστήσουμε!
«Εγκατάσταση του προγράμματος Αγάπη»: ένας δραματοποιημένος διάλογος από την Ευαγγελία και τον Κωνσταντίνο.


Σε αυτόν τον αγώνα όμως της ζωής χρειαζόμαστε συμπαραστάτες, εμείς οι αδύναμοι. Η Παναγία μας, οι Άγγελοι, οι Άγιοι είναι πρεσβεία μας στο Θεό και Πατέρα μας.
«Πρεσβεία θερμή»: ένα τραγούδι από το Μέσο κατηχητικό.


«Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον».
Ο Ύμνος της Αγάπης από την Α΄ προς Κορινθίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου. Συμμετέχουν τα παιδιά του κατώτερου και του μέσου κατηχητικού.







 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ (ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ)

Φέτος, στην αυλή της Παναγίας μας, εκτός από όλα τα άλλα, χορέψαμε κιόλας. Χορέψαμε σε ρυθμούς παραδοσιακούς. Τα βήματά μας πάτησαν στα ίχνη που άφησαν γενιές και γενιές Ελλήνων πριν από εμάς. Τραγουδήσαμε ό,τι τραγούδησαν κι εκείνοι, χορέψαμε ό,τι χόρεψαν κι εκείνοι. Ήρθαμε κοντά στις σκέψεις τους, στις χαρές και στις λύπες τους. Γιατί, για το λαό μας, ο χορός και το τραγούδι συνόδευε κάθε στιγμή της ζωής και αποτελούσε έκφρασή της. Μάθαμε ότι η παράδοσή μας δεν είναι κάτι νεκρό· πέρασε από την αρχαιότητα στο Βυζάντιο και ζει μέχρι σήμερα. Δημιουργήθηκε από ανθρώπους σαν κι εμάς εδώ και αιώνες και μας παραδόθηκε ως κειμήλιο πολύτιμο, για να το παραδώσουμε εμείς με τη σειρά μας στις επόμενες γενιές.
Το ταξίδι λοιπόν στην παράδοση, για εμάς, τα παιδιά της ενορίας, ξεκίνησε φέτος. Φτάσαμε σε πολλούς σταθμούς. Απόψε θα σταματήσουμε σε λίγους μόνο από αυτούς, για να τους γνωρίσετε κι εσείς και να μοιραστείτε τη χαρά μας.
Τα παιδιά του κατώτερου κατηχητικού μας θα ενώσουν τα χέρια τους σε έναν κύκλο φιλίας, για να μας πάνε ταξίδι στα ελληνικά νησιά, χαρίζοντάς μας μια γεύση αλμύρας θαλασσινής από το Αιγαίο μέχρι το Ιόνιο. Πρώτη στάση η κοντινή μας Σκύρος κι ο χορός «Αη Γιώργης», με ένα τραγούδι αφιερωμένο στο Μεγαλομάρτυρα
Για τα παιδιά του μέσου κατηχητικού το ταξίδι θα είναι λίγο πιο μακρύ: θα ξεκινήσουν με βήμα αργό και βαρύ από τον πολύπαθο Πόντο και την περιοχή Καρς με το χορό «Ομάλ Καρς». Θα χορέψουν πάνω από τα κύματα του Αιγαίου και θα φτάσουν μέχρι τα Δωδεκάνησα, και συγκεκριμένα στην Κω, με το «Πεντοζαλάκη», που θα μας θυμίσει και λίγο Κρήτη. Τερματικός σταθμός το νησί μας, η Εύβοια και ένας χορός από τα νότια, ο πανέμορφος «Καβοντορίτικος».























Σεβασμιώτατε,
Η παρουσία σας στη γιορτή του Κατηχητικού κάνει τους ανθρώπους της ενορίας μας διπλά ευτυχισμένους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι μας δίνετε την ευκαιρία να σας κάνουμε κοινωνό της αγάπης των παιδιών και να επιβεβαιώσουμε ότι η δική σας υποστήριξη έχει πραγματικό αντίκρισμα στη μικρή μας κοινωνία. Ο δεύτερος είναι ότι αυτή η μικρή μας γιορτή συμπίπτει με τη συμπλήρωση δύο χρόνων από την ίδρυση της ενορίας μας. Ξέρετε καλύτερα από τον καθένα ότι «Εκκλησία» δεν είναι οι τοίχοι που αποτελούν το ναό αλλά οι άνθρωποι που πιστεύουν και ελπίζουν. Ο Ιερός Ναός της Παναγίας μας καθώς και το εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα δεν είναι καινούργια κτίσματα. Το πραγματικά καινούργιο ήταν η ανάγκη των ανθρώπων, που ζούσαμε και ζούμε σε αυτόν τον τόπο, να ξαναενωθούμε, προκειμένου με τη δύναμη του Ιησού να μπορέσουμε να δούμε να φωτίζονται ξανά αυτοί οι δύο οίκοι του Θεού από την αγάπη των ανθρώπων.
Όλα αυτά δε θα μπορούσαν να συμβούν χωρίς τη δική σας υποστήριξη, Σεβασμιώτατε, χωρίς τη δική σας διορατικότητα και επιμονή. Θέλουμε να ξέρετε ότι η αγάπη και η εμπιστοσύνη με την οποία μας περιβάλλετε δε μένει αναπάντητη. Οι προσευχές και οι ευχαριστίες μας είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε, ως ελάχιστο δείγμα της ευγνωμοσύνης μας.
Κάθε στιγμή, και ειδικά σήμερα στη γιορτή των παιδιών μας, θέλουμε να σας πούμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» και να σας διαβεβαιώσουμε ότι ακόμη και στις μέρες μας γίνονται θαύματα· με πρώτο την εμφάνιση του ανθρώπου που θα γινόταν καταλύτης στην προσπάθειά μας να αναγεννηθούμε. Για να τα καταφέρουμε χρειαζόμασταν κάτι παραπάνω από έναν απλό ιερωμένο. Χρειαζόμασταν κάποιον που θα γινόταν «ένα» με εμάς, κάποιον που, για να καταφέρει να μας διδάξει ή, ακόμη περισσότερο, να μας καθοδηγήσει πνευματικά, θα έπρεπε πρώτα να μας κερδίσει. Χρειαζόμασταν ένα φίλο. Εκείνον που θα μας έκανε να νιώσουμε ότι δίπλα μας, στην ευημερία αλλά και στην ανάγκη, στη γιορτή και στη θλίψη, στα γέλια και στις στιγμές περισυλλογής, θα ήταν πάντα εκεί. Έναν άνθρωπο για τους ανθρώπους. Αυτός δεν είναι άλλος από τον σεβαστό μας πατέρα Θεαγένη.
Πριν μιλήσαμε για θαύμα, δεν μπορούμε να περιγράψουμε αλλιώς την αλλαγή που συντελέστηκε αυτά τα δυο χρόνια. Και το μεγαλύτερο θαύμα από όλα είναι  ότι ξεκινήσαμε λίγοι πιστοί, που ως μόνο στόχο μας είχαμε να έρθουμε κοντά στον Χριστό, και καταλήξαμε να βρισκόμαστε ενώπιον του μεγαλύτερου διδάγματος του Θεανθρώπου. Καταλήξαμε να βρισκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο. Από μια απλή παρέα φίλων γίναμε μια μεγάλη, ζωντανή χριστιανική κοινωνία. Τώρα μπορούμε να πούμε με σιγουριά: είμαστε «Εκκλησία»!
Σας ευχαριστούμε θερμά, Σεβασμιώτατε!








ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΟΛΟΙ ΠΑΡΕΑ ΦΑΓΑΜΕ ΚΑΙ ΗΠΙΑΜΕ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΚΡΑΣΙ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ



ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ ....
Ο ΜΑΛΑΚΩΝΤΑΣ ΕΙΧΕ ΓΙΟΡΤΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΛΕΙΠΕ ΚΑΝΕΙΣ!!!!!










 Ένα μεγάλο  ευχαριστώ για τις προσφορές τους, στους κυρίους
 Μπασινά Αθανάσιο του Κων/νου, 
Μπασινά Ταξιάρχη και Μπασινά Χαράλαμπο, που μας προσέφεραν το κρέας για το τραπέζι της γιορτής.
Το αρτοποιείο ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΑΣΟΣ &ΥΙΟΙ στο Βασιλικό για το ψωμί και τα αναψυκτικά .
Το Οινοποιείο "ΛΥΚΟΣ" και τους κυρίους Πίσχινα και Κωστάντιο  για το κρασί.
Τον επίτροπο της ενορίας μας  Παναγιώτη Αντωνίου  για τον φωτισμό και το ζωντανό γουρουνάκι που μας πρόσφερε και θα το  κληρώσουμε 1  ΙΟΥΛΙΟΥ στον ΑΓ.ΑΝΔΡΕΑ.
Τις δασκάλες του σχολείου μας. 
Τον Σύλογγο Γονέων και Κηδεμόνων
Τον Δήμο για τις καρέκλες που μας διέθεσε και ιδιαίτερα τον κύριο Στράτο Ντούρμα που φρόντισε για αυτό. 
Τον κύριο Κόκορη Θοδωρή από το "ΚΤΗΜΑ ΑΜΠΕΛΙΣ" στον Μύτικα που μας έδωσε τα τραπέζια. 
Τον κύριο Τάσο Βαλκάνο για την διαμόρφωση του προαύλιου χώρου του σχολείου.
Όλες τις κυρίες που μας μαγείρεψαν υπέροχα φαγητά. 
 Όλους εσάς που μας βοηθάτε και μας βοηθήσατε και για αυτή την γιορτή.

Τέλος ευχαριστούμε όλους εσάς που μας τιμήσατε με την παρουσία σας. 

              ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ  !!!!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.