Αγαπητοί μας φίλοι και ευλαβείς χριστιανοί, συνδράμετε το έργο που ξεκινάμε της ανέγερσης ναού. Το μικρό μας εκκλησάκι με τις 20 καρέκλες και την τζαμαρία δεν μας χωράει πιά. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΗΣ ΕΡΕΤΡΙΑ Εθνική Τράπεζα Λογαριασμός για την ανέγερση του Ιερού Ναού -Εθνική Τράπεζα: 639 / 001807 – 44-ΙΒΑΝ: GR15 0110 6390 0000 6390 0180 744

Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ





ΚΥΡΙΑΚΗ        1 Ιουνίου 7.30 π.μ.    Θεία Λειτουργία                    Άγιος Ανδρέας

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  6 Ιουνίου 7.00 μ.μ.    Κόλλυβα                               Άγιος Ανδρέας

ΣΑΒΒΑΤΟ       7 Ιουνίου 7.30 π.μ     Ψυχοσάββατο (κόλλυβα)  Παναγία Ελεούσα

ΚΥΡΙΑΚΗ        8 Ιουνίου 7.30 π.μ.    Πεντηκοστής                         Άγιος Ανδρέας

ΔΕΥΤΕΡΑ        9 Ιουνίου 7.30 π.μ.    Αγίου Πνεύματος              Παναγία Ελεούσα



ΜΗΝΙΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ-ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΜΑΛΑΚΩΝΤΑ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ



ΚΥΡΙΑΚΗ      15 Ιουνίου 7.30 π.μ.    Θεία Λειτουργία                Παναγία Ελεούσα

ΣΑΒΒΑΤΟ     21 Ιουνίου 7.30 π.μ.    Θεία Λειτουργία                    Άγιος Ανδρέας

ΚΥΡΙΑΚΗ      22 Ιουνίου 7.30 π.μ.    Θεία Λειτουργία                    Άγιος Ανδρέας



ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ

ΕΟΡΤΗ ΛΗΞΗΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ  ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΗΣ

8.30 Μ.Μ. ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΑΛΑΚΩΝΤΑ

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ



ΔΕΥΤΕΡΑ     23 Ιουνίου 7.30 μ.μ. Πανηγ. Εσπερινός   Αγιος Ιωάννης Πρόδρομος

ΤΡΙΤΗ            24 Ιουνίου 7.30 π.μ. Θεία Λειτουργία     Αγιος Ιωάννης Πρόδρομος

ΚΥΡΙΑΚΗ     29 Ιουνίου 7.30 π.μ. Πετρου & Παύλου                     Άγιος Ανδρέας

ΔΕΥΤΕΡΑ     30 Ιουνίου 7.30 π.μ. Αγίων Αποστόλων                 Παναγία Ελεούσα



ΤΡΟΦΙΜΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΑΣ



Κάθε χρόνο, έξι συνολικά Κατασκηνωτικές Περίοδοι φιλοξενούν περίπου 600 παιδιά από το σύνολο της Μητροπολιτικής μας Περιφερείας, τα οποία έχουν τη δυνατότητα, εντελώς δωρεάν, να συνδυάσουν το "τερπνόν" με το "ωφέλιμο", δηλαδή τη σωματική ξεκούραση και χαλάρωση, την ψυχαγωγία, την καλή παρέα και την ευχάριστη διάθεση, με την πνευματική εμπειρία, τη συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας και την αναφορά στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού μας.

Θα ηταν ευχής έργον και μεγάλη ευλογία αν κάθε ενας από εμάς, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, πρόσφερε τροφιμα, χρηματα, η ότι άλλο μπορεί, για τις ανάγκες των κατασκηνώσεων της Μητροπόλεως μας που φιλοξενουν τα παιδιά μας,

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Σταυρόν γαρ υπομείνας δι' ημάς, θανάτω, θάνατον ώλεσεν.


Εφτά ζωές εγώ έχω να ζήσω
μα θα ήταν πιο καλά, να' χα κι άλλη μια
όπου πάω και σταθώ δεν έχω να φοβηθώ
χορεύω γελώ σ' όλους κάνω καλό
και πολλές φορές κάνω τον τρελό γιατιιιι... ναιιιι...

Είμαι τσίφτης γάτος, γάτος μουστακάτος

























Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Εμείς τού Μαλακώντα οί εκδρομείς


Ξεκινήσαμε 7.30 από τήν Παναγία Έλεούσα τού Μαλακώντα τήν ενορία μας. Πρώτη μας στάση το Μοναστήρι της Οσίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου  Μετόχιο της Ι. Μονής του Αγίου Γεωργίου Ηλίων, η οποία το 1990 το παραχώρησε σε άλλη Αδελφότητα με Ηγουμένη την Γερόντισσα Χρυσοβαλάντη χτισμένο πάνω από τις Κατασκηνώσεις της Μητροπόλεως μας, μεταξύ των παραθαλάσσιων χωριών Ροβιών και Ηλίων. Εμπρός του έχει τον γαλήνιο Ευβοϊκό κόλπο και πίσω του το καταπράσινο Βαλάντιο όρος. Να σημειωθεί ότι είναι τό πρώτο μοναστήρι πού τιμά την Αγία με τό νέο ήμερολόγιο.



Ο καβαλάρης τ' άλογο το 'χε μες στην καρδιά του.
Που να 'βρει φίλο πιο καλό να λέει τα μυστικά του


Σοφία είμαι η ακριβή Σοφία
Έχω τις γνώσεις χίλια χρώματα
Και αρώματα μαγικά

Σοφία είμαι ταξίδι φωτεινό
Από την καρδούλα στο μυαλό
Ένα δώρο στο Θεό

Σοφία είμαι η λαμπερή Σοφία
Φτερούγισμα και ελευθερία
Στον απέραντο ουρανό

Σοφία σε καθετί που έχει αξία
Χαρίζω την αθανασία
Στων αιώνων το χορό



Παντού τ' όνομα σου ακούω μακρυά σου Μαρία
της νύχτας τ' αγέρι γλυκά το προφέρει Μαρία
το βλέπω στα αιθέρια γραμμένο μ' αστέρια Μαρία
κι ο μπάτης γλυκά ψιθυρίζει
το κύμα κι αυτό μουρμουρίζει
το λένε χιλιάδες πουλιά Μαρία.

Παντού όπου να 'μαι εσένα θυμάμαι Μαρία
σαν θεία εικόνα προβάλεις Μαντόνα Μαρία
γιά σένα αναπνέω γιά χάρη σου κλαίω Μαρία
γιά σένα μιλά η ψυχή μου
τα βράδιά μέσ' την προσευχή μου
στη Σάντα Μαρία να 'ρθεις Μαρία.

Τις νύχτες που λείπεις στα χέρια της λύπης τα κρύα
τα μάτια μου κλαίνε τα χείλη μου λένε Μαρία
ζητώ να ξεχάσω μα όπου περάσω Μαρία
το νοιώθω παντού τ' αρωμά σου
ακούω παντού τ' όνομα σου
γιά σένα όλα γύρω μιλούν Μαρία.




Κύλαγε το τσέρκι στην οδό Φυλής
άστραφτε στον ήλιο κάποια τζαμαρία
άρπαζες την πέτρα δίχως να σκεφτείς
τίναζες το χέρι κάτω η τζαμαρία
γέλαγε η Μαρία η Μαρία

Κόβαμε διχάλες απ' τη μυγδαλιά
είχαμε ρημάξει τη φτωχή πλατεία
έβαζες σημάδι γλόμπους και πουλιά
και του κυρ Αλέκου τη χοντρή κυρία
γέλαγε η Μαρία η Μαρία

Πάνω στο πατίνι με τα ρουλεμάν
τρέλαινες τον κόσμο απ' τη φασαρία
κι οι νοικοκυραίοι φώναζαν αμάν
λέγαν θα καλέσουν την αστυνομία
γέλαγε η Μαρία η Μαρία




Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ κάτι μυστικό,
κάτι πλούσιο και παράξενο σαν τοπίο του βυθού,
ανθισμένες κερασιές κι απόγευμα ζεστό
και πολύχρωμο χορτάρι, ναι, για ν' αποκοιμηθώ.

Αμαξάκια κάτασπρα φεύγουν απαλά
και μας φέρνουνε σε σένανε στα μέρη τα παλιά,
στο γαλάζιο θρόνο σου χρυσό μανδύα φοράς
και σε δυο λιοντάρια ήμερα τα πόδια σου ακουμπάς.

Τόσα χρόνια πάλευα μόνος στα τυφλά
και ταξίδεψα κι αρρώστησα και πέρασα πολλά,
τώρα όμως πλάι σου και πάλι περπατώ,
μες στα χρώματα του κήπου σου και δίπλα στο νερό.

Αμαξάκια κάτασπρα φεύγουν απαλά
και μας φέρνουνε σε σένανε στα μέρη τα παλιά,
κοντά μου φωσφορίζοντας σκύβεις και με φιλάς,
για τη νύχτα με σκεπάζεις, ναι, και με παρηγοράς.





Χαρισματική ή ηγούμένη. Τα παιδιά την ακούν μαγεμένα. Ξέρει πολύ καλά γιατί βρίσκεται εκεί και ή έπίγνωση των δυνατοτήτων της κάνει τόν λόγο της σπόρο σε γόνιμο χωράφι. Να είναι ευλογημένη και να έχει ύγεία να διακονεί λόγω και έργω τίς διψασμένες ψυχές τής άνυδρης εποχής μας. Πολύ καλά ξεκίνησε ή εκδρομή μας. :-)




ΧΜΜΜ!!! όσο γιά τά παιδιά μας; Άριστα στίς θρησκευτικές, και όχι μόνο, γνώσεις άπαντώντας στίς έρωτήσεις πού τούς έκανε ή ήγουμένη άλλα  κάτω άπό την βάση στό τραγούδι. :-( Είναι μικρά μωρέ τα περισσότερα μήν τα παρεξηγούμε.... δεν είχαν φάει κιόλας, αυτό πού τό πάς, μόλις έφαγαν τό κέρασμα τα κουλουράκια τίς σοκολάτες και την πορτοκαλάδα έσεισαν τό άρχονταρίκι με τίς φωνές τους !!! :-)  ΒΡΟΝΤΗΞΑΝ ΚΑΙ ΑΣΤΡΑΨΑΝ







Άλλα και οί μεγάλοι άκουσαν και συγκινήθηκαν






Ευχαριστούμε για την φωτογραφική μηχανη Παναγιώτα









Αναμνηστική φωτογραφία έξω άπό τό μοναστήρι τής Όσίας Ειρήνης της Χρυσοβαλλάντου.  Έτοιμοι να άναχωρήσουμε για τίς κατασκηνώσεις μας



Φτάσαμε!!!! Με τούς άρτους στα χέρια τών παιδιών άφήνουμε τα φαγητά μας στήν τραπεζαρία και όλοταχως στόν Ναό, Θα κάνουμε παράκληση και αρτοκλασία 






Με κατάνυξη και ήσυχία παρακολουθούν άλλά και συμμετέχουν όλοι



Νά καί οί άρτοι.! 
Έβαλέ όλη την τέχνη της ή κυρία Φλωρεντία!!!




Ή Μαρία-Νεκταρια ψάλει τά μεγαλυνάρια τού Γεννέσιου τής Θεοτόκου, τού Αγίου Άνδρέα, και τού Αγίου Ιωάννη τού Ρώσσου



Ο Δημήτρης καί ό Ζαχαρίας άναντικατάστατοι βοηθοί τού ιερέα μας









Ό Παλαιός τών ήμερών!!! Πώ πώ μεγάλη εντύπωση έκανε αυτή η εικόνα!!!







Πλούσιοι έπτώχευσαν και επείνασαν, οι δέ εκζητούντες τόν Κυριον ούκ έλλατωθήσονται παντός άγαθού.... πώς να μή  γεμίσει ή τράπεζα από τα καλούδια τού έφεραν όλοι. Χαρμα όφθαλμών νά τούς βλέπεις όλους μαζί με το χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη τους












Ό κυρ Αλέκος μας τήν κοπάνησε σήμερα!!!


Να και το καρό τραπεζομάντηλο





























































































Κοίτα τό βίντεο παρακάτω Ζαχαρία που διηγήτε τόν βίο τού άγίου ο πρωτοσύγγελος τής μητροπόλεως μας να ακούσεις γιατί λείπει τό δεξί χέρι του οσίου  Ιωάννου  του Ρώσσου και πού βρίσκεται


Με αυτή την κρίση την οικονομική, που μας έρχεται καλπάζοντας σαν μαύρος καβαλάρης από ταινία του Μπέργκμαν, κρίση με την οποία ακόμα και σημερινοί, άνετοι Κολωνακιώτες,
μπορεί να πούν το χαβιάρι χαβιαράκι, σκέφτομαι όλο και πιο συχνά ότι
το μόνο ακατάλυτο περιουσιακό στοιχείο,
που κανένας Κερατάς
δε μπορεί να μας αφαιρέσει, είναι η ψυχή μας.

"Τον εαυτόν μη αδικούντα, μηδείς παραβλάψαι δύναται", συνεχώς με νουθετεί ο μέγας Χρυσόστομος- να χουμε την ευχή του- τουτέστιν, αυτόν που ο ίδιος με τα έργα του, και τις λαθεμένες επιλογές του, δεν αδικεί την ψυχή του, ουδείς άνθρωπος από τους έξω ευρισκόμενους, μπορεί να βλάψει θανάσιμα.

Το άλλο στοιχείο που αδυνατεί να μας αφαιρέσει ο Εχθρός και Πολέμιος- οι αναμνήσεις μας.

Οι αναμνήσεις-μαζί με τις προσδοκίες- τροφοδοτούν, αενάως τα εσωτερικά μας αποθέματα, δύναμης.

Όχι, βεβαίως ως σκέτες εικόνες, αλλά ως νοηματο-δοτημένες-ερμηνευμένες, εικόνες, ως κληρονομιά α-λήθειας και αγάπης απ' τους προγόνους μας.

Οι πιο κοντινοί πρόγονοι του καθένα-αναμφίβολα, οι γονείς του.

Οι γονείς αποτελούν τις ρίζες, της εγκόσμιας ανάδυσής μας.

Επόμενη ρίζα, συναισθηματικά ισχυρότατη, το μόρφωμα της γλώσσας μας.

Η δυνατότερη, έσχατη ρίζα- η θρησκεία μας.

Για τούτο, χωρίς γονείς, έζησαν άνθρωποι και πρόκοψαν.

Χωρίς γλώσσα επιβίωσαν.

Χωρίς μεταφυσική Πίστη ζωντανή-ίδια αείροο ποτάμι αρδεύον τα μύχια της Ύπαρξης- άνθρωποι και λαοί καταστράφηκαν.

Η δική μας Ορθόδοξη Λατρεία, παραδόθηκε από μοναδικά αξιόπιστους μάρτυρες.
Αυτό το να θυμάσαι πάντοτε, λατρεμένο μου.

Παραδόθηκε από άγιους ανθρώπους,με αίσθηση του Ιερού και του Δέους,

που την Α-λήθεια, τη μυριοσφράγισαν με της ζωής τους, το αγνότατο αίμα.

Γι αυτό, τους θεωρώ, ως τους πλέον γνησιότερους καταθέτες Χρυσίου Γνώσης πεπυρωμένου, και

ας εξανίστασαι κι αναρωτιέσαι:

-Μα πώς εσύ, γραιότατη, που δεν πιστεύεις εύκολα, ούτε πολιτικούς, ούτε ιστορικούς

(δήθεν επιστήμονες είναι και οι ιστορικοί πλην...
τίποτα δεν επίστανται αν-ιδιοτελώς, όταν τους πληρώνουν καλά οργανωμένα γραφεία πολιτικής προπαγάνδας)

πώς εσύ, λέω, κάθεσαι και αποδέχεσαι τόσο εύκολα τις θρησκευτικές ιστοριούλες;

Η απάντηση προηγήθηκε:

Όταν επικυρὠνει ο πλησίον ως πρόσωπο, τη μαρτυρία του, με τον τρόπο που ζει, και κυριότατα με τον τρόπο που δέχεται να πεθάνει, όταν προτιμάει ακόμα και να απολέσει την επίγεια ζωή του, προκειμένου να ισχυροποιήσει την αξιοπιστία της Ομολογίας του, τότε, ναι.

Στήνω ευήκοον ούς, σε όποιο μεταφυσικό λόγο εκφέρει...

Στην προκειμένη περίπτωση, πρόκειται πάλι για εμπειρία, πολύ κοντινού μου προσώπου.

Ο ειλικρινέστατος μάρτυράς μου, είναι ο πατέρας μου.

Δεν είχε κανένα λόγο να μου δηλώσει ανύπαρκτα πράγματα.

Δεν ήταν παπάς, δεν ήταν καλόγερος, δεν έβγαζε το ψωμάκι του παριστάνοντας τον οσιότατο.

Απλά μίλησε για την εμπειρία του.

Βίωσε κάτι που αποτυπώθηκε στο πετσί του.

Και ό,τι χαράζεται στο πετσί μας, το κουβαλάμε όσα χρόνια και να περάσουν- είτε μας αρέσει είτε όχι- σαν τατουάζ ανεξίτηλο.

Επειδή σήμερα στο Άγιο Όρος, στα Ιεροσόλυμα, στην Αγία Ρωσία, τιμούν τον Αγιάννη το Ρώσο, του οποίου το άφθορο λείψανο αναπαύεται στο Προκόπι της Εύβοιας, θα σου πώ ότι ο άγιος του Θεού- ευσπλάγχνως- προστάτεψε τη ζωή του πατέρα μου, στα χρόνια του Εμφύλιου, όταν εκείνος, υπηρέτησε ως πολύ νέος στρατιώτης.

Ως στρατιώτης, μένοντας στο νησί, στο τμήμα των διαβιβάσεων- πριν αναλάβει ολομόναχος-εθελοντικά- μια αποστολή επικίνδυνη στα όρια ζωής και θανάτου- επικαλέστηκε την ενίσχυση και προστασία του Ρώσου Ιωάννη.

Υποσχέθηκε στον Άγιο - αν έβγαινε ζωντανός, αν παντρευόταν αργότερα και αν αποκτούσε παιδί- το πρώτο του παιδί, να το βάφτιζε στο ναό, στο Προκόπι, και ας ήταν στην άλλη άκρη της Ελλάδος η ιδιαίτερή του πατρίδα.

Περπάτησε για ώρα, από τα Ψαχνά Ευβοίας πού ήταν η βάση του, μέχρι την Άτταλη Εύβοιας
(12 χλμ η απόσταση- συμπληρώνω εκ των υστέρων τις λεπτομέρειες των ονομάτων, όταν πρωτοέγραφα την ανάρτηση δεν είχα τα ακριβή στοιχεία των τόπων, τα βρήκα αργότερα- τα προσθέτω) με φλογερή προσευχή και με χτύπους καρδιάς που σχεδόν άκουγε δυνατά τον αχό τους, πέρασε δάσος, ρεματιά, προχώρησε μέσα απ' τις τάξεις του "εχθρού" χωρίς να συναντήσει κανέναν, και χωρίς κανείς να τον ανταμώσει.

Όταν έφτασε εκεί που έπρεπε-οι αξιωματικοί που τον περίμεναν, βλέποντάς πως έφτασε ζωντανός, δεν πιστεύαν στα μάτια τους.
- Γιατί;
-Επειδή ο χώρος τριγύρω ήταν πλημμυρισμένος απ' τις ενάντιες δυνάμεις.

Ο νεαρός -τότε- στρατιώτης, έκανε το σημείο του σταυρού,

ε υ γ ν ω μ ό ν ω ς.

Το δώρο της σωτηρίας, ουδείς του το χρώσταγε.

Το ήξερε.

Το ήξερε γιατί κάθε μέρα, έβλεπε δεκάδες να σωριάζονται τριγύρω οι σκοτωμένοι.

Και βέβαια κάμποσα χρόνια αργότερα, ο πατέρας, εκπλήρωσε εκείνο το τάμα και στον Αγιάννη το Ρώσο, με βάφτισε.

Ένεκεν τούτου, με το μεγάλο Όσιο, την έχω μια συμπάθεια- λάμπει ολοφάνερη!

(αν δε διάβασες την παλιότερή μου ανάρτηση με τίτλο:"Οι υπεραγωγοί, ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος και η έλλειψη αντίστασης " σε παρακαλώ να το κάνεις, επειδή θα καταλάβεις βαθύτερα τι προσπαθώ να σου πω σήμερα)

Γι αυτό, με αναφορά στη ζωή του, σας παραθέτω μικρό βιντεάκι.

Είμαι βέβαιη, ότι ο καθένας από σας που διαβάζει τούτες τις σκέψεις, θα είχε να καταθέσει(και παρακαλώ ας το κάνει) εμπειρίες ανάλογες.

Οι άγιοί μας, αν και πεθαμένοι, ΖΟΥΝ.

Ακούν.

Παρεμβαίνουν.

Βοηθούν.

Προστατεύουν.

Ενισχύουν.

Φωτίζουν.

Καθοδηγούν.

Όλα τούτα, επειδή όταν φορούσαν τη φθαρτή τους, εσταυρωμένη σάρκα, ο Αναστημένος Κύριος της Αιώνιας Ζωής, εσκήνωσε, εντός τους...

Σαλογραία

(κατά κόσμον Ευαν. Παναγοπούλου-Κουτσούκου)






Γνωρίζεις ότι υπάρχουν δυο είδη αντιστάσεων σε πνευματικό- υπαρξιακό επίπεδο:Η αντίσταση στο θέλημα του Εξαποδού, και η αντίσταση στο θέλημα του Θεού.
Υπάρχει επίσης, η μή αντίσταση στο θέλημα του Έξαποδού και η μή αντίσταση στο θέλημα του Θεού.
Διαφοροποιείται, ο τύπος-λόγος, η ουσία παραμένει η ίδια, βεβαίως.
Αλλιώς, μπορούμε να το εκφράσουμε και ως επιλογή ή του θελήματος της αμαρτίας, ή ως επιλογή του θελήματος του Παναγίου Τριαδικού Θεού , ή με άλλη διατύπωση, ως επιλογή του ΜΗΔΕΝ και ΈΝΑ(τα εξηγούσαμε κι αυτά σε παλαιότερη ανάρτηση) με το οποίο εργάζεται και προχωρεί ο υπολογιστής του επίγειου βίου μας, μέχρι να καταστούμε ουρανοπολίτες, κατά την ώρα, τού εν τω κόσμω, θανάτου μας.

Διαλέγεις και παίρνεις.
Διαλέγεις και παίρνεις σε αυτή τη σύντομη σαν όνειρο ζωή, με ποιούς θα πάς και ποιούς θα αφήσεις, που λέει και ο πονεμένος ποιητής .

Ένα πράγμα είναι βέβαιο τελικά:
Πως ό,τι και να κάνεις, την αντίσταση προς μια κατεύθυνση δεν μπορείς να την αποφύγεις , διότι, υπάρχουν πάντα , μέσα στον καθένα μας, δ ύ ο
θ ε λ ή μ α τ α αντιτιθέμενα - καθ' ό λ η τη διάρκεια του ισόβιου αγώνα μας-η σαρξ επιθυμεί κατά του πνεύματος, το δε πνεύμα κατά της σαρκός.

Παρακαλώ, να τα λαβαίνουμε υπόψη πάντα αυτά τα δυο θελήματα που ξεφυτρώνουν εκεί που δεν το φαντάζεσαι κάνοντάς μας, τη ζωή ποδήλατο , και ας παρατήσουν οι κύριοι φρουδικοί ψυχολόγοι τις έωλες αηδίες περί καταπίεσης.

Ό,τι και να κάνεις , φίλε, στη ζωή σου, π ά ν τ α κάτι θα καταπιέζεις, πάρ’το χαμπάρι!

Θα καταπιέζεις μέσα σου το ληστή, ή θα καταπιέζεις μέσα σου, τον εκκολαπτόμενο άγιο;

Επίλεξε, όχι σαν πάβλακας, αλλά... με βάση τα αιώνια κέρδη και τις αιώνιες ζημίες!

Σε παλαιότερη ανάρτηση- αν θυμάσαι- έπλεξα και το εγκώμιο στην πεθερά μου

(:-Ο Εγκώμια πεθεράς ; Για Όνομααα! πραγματικά είσαι θεότρελη, μανδάμ Σαλογραία)

με θέμα ακριβώς την έλλειψη κακής αντίστασης που όλη τη ζωή της επέδειξε, χάριν της ενότητας της οικογένειας, χάριν της Ορθοδόξου πίστεως που την ενέπνεε, και χάριν της αγάπης που είχε για τον ένα και μοναδικό σύντροφο του βίου της, διότι -ευτυχώς- δεν πρόλαβε να γνωρίσει και άλλον

(ώστε να την σακατέψουν στη συνέχεια οι δαιμονιώδεις λογισμοί, των συγκρίσεων του στυλ: -Α ο Νίκος, με φίλαγε έτσι, α ο Κώστας με... δάγκωνε αλλιώς, α ο Τάσος μου έκανε το... μασάζ παραπέρα..)

Μακάρια γυναίκα , η πεθερά μου, αφού μέχρι και γω -η δύσκολη νύφη της - την αγάπησα!

- Και τελικά, περιστεράκι μου, πίνοντας και μια γουλιά ελληνικό καφεδάκι θα καταλήξουμε πού;
Θα καταλήξουμε ότι αυτό το θέμα της αντίστασης είναι μείζονος σημασίας.
-Ποιά είναι η διαφορά, μεταξύ ημών των κοινών -φαρισαίων- θρησκευάμενων, και των αγίων;
- Οι άγιοι, λατρεμένο μου, στο θέλημα του Κυρίου- όποιο και να ‘ταν, όσο πικρό και αν έδειχνε- δ ε ν αντιστέκονταν.

Υποκλίνονταν μπροστά στο θέλημα του Κυρίου.
Γίνονταν χώμα μπροστά στο θέλημα του Κυρίου.

Εφάρμοζαν τη σοφή ρήση του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου:

-Ει το φέρον σε φέρει, φέρε και φέρου. Ει δε αγανακτείς, και σαυτόν λυπείς, και το φέρον σε φέρει.

Σε ελεύθερη απόδοση: Όταν οι περιστάσεις σε αναγκάζουν να πας προς μια κατεύθυνση πήγαινε χωρίς αντίσταση-αγανάκτηση προς εκείνη την κατεύθυνση διότι αν -πηγαίνοντας- αγανακτείς, και τον εαυτό σου θα στενοχωρείς και οι περιστάσεις- έτσι κι αλλιώς- θα σε πάνε εκεί που είναι να σε οδηγήσουν.

Οι άγιοι , λοιπόν,αντιστέκονταν κατακαπνού στο θέλημα του Εξαποδού και δ ε ν αντιστέκονταν στο θέλημα του Κυρίου.

Όχι μόνο δεν αντιστέκονταν αλλά και λαχταρούσαν να εφαρμοστεί στη ζωή τους, το θέλημα του Κυρίου, όσο σκληρό και αν φαινόταν.

Και τότε,μέσα σε αυτήν την θεόπνευστη και αιματηρή εγκατάλειψη, η Χάρις, τούς επισκεπτόταν με εκθαμβωτικούς , ενίοτε, τρόπους.

Δεν ξέρω αν σου φαίνονται αυτονόητα εσένα, αλλά τούτη τη σημασία της έλλειψης αντίστασης των Αγίων, τώρα τελευταία μπορώ να πώ ότι την εμπέδωσα κάπως, και ξέρεις, ακριβώς, πότε;

Όταν έτυχε να ακούσω τα επιστημονικά περί της σημασίας των υπεραγωγών.

Υπάρχει -λένε οι ειδικοί- και στην επιστήμη ένα μεγάλο κεφάλαιο που πραγματεύεται την έλλειψη ή μη αντίστασης, διάφορων υλικών στην διέλευση του ηλεκτρικού ρεύματος.

Ένα ενδιαφέρον μέρος του κεφαλαίου αυτού, είναι μια ιδιαίτερη κατηγορία υλικών, οι υπεραγωγοί, για την ανάπτυξη των οποίων από την δεκαετία του 1980 μέχρι στις μέρες μας, γίνεται έντονη ερευνητική προσπάθεια.

- Τι είναι οι υπεραγωγοί;
- Να το πω απλά- για να το καταλάβω μέχρι και γω η γραία- είναι υλικά, τα οποία έχουν-λέει ο ειδικός- μηδενική αντίσταση στο ηλεκτρικό ρεύμα.

Μέχρι τώρα, ξέραμε για τα καλώδια που έχουν σύρματα- δια μέσου των οποίων περνάει το ηλεκτρικό ρεύμα.
Το μέταλλο των συρμάτων, είναι ο αγωγός μέσα από τον οποίο περνάει το ηλεκτρικό ρεύμα, που δεν είναι άλλο από ροή ηλεκτρονίων.
Τα μέταλλα όμως- άλλο λιγότερο και άλλο περισσότερο- παρεμποδίζουν κάπως τη ροή, εμφανίζουν δηλαδή αντίσταση στο πέρασμα του ηλεκτρικού ρεύματος.
Στην αντίσταση αυτή οφείλεται και η θέρμανσή τους κατά την διέλευση του ηλεκτρικού ρεύματος.
Αυτός- δηλαδή η θέρμανση των αγωγών του ηλεκτρικού ρεύματος- είναι και ο περιορισμός στην ανάπτυξη πιο γρήγορων επεξεργαστών για τους υπολογιστές, σε σχέση με αυτό που λειτουργεί σήμερα.
Η ιδιότητα των υπεραγωγών (μηδενική αντίσταση στο ηλεκτρικό ρεύμα) ήταν γνωστή εδώ και πολλές δεκαετίες για μέταλλα όπως ο μόλυβδος, αλλά σε θερμοκρασίες όμως που επιτυγχάνονται πολύ δύσκολα- μόλις 2-5 βαθμοί πάνω από το απόλυτο μηδέν.
Η ελπίδα για την ανάπτυξη υπεραγωγών σε συνηθισμένες θερμοκρασίες αναπτερώθηκε τα μέσα της δεκαετίας του 80 οπότε και ανακαλύφθηκαν υπεραγωγοί σε θερμοκρασία υγρού αζώτου (77 ολόκληρους βαθμούς πάνω από το απόλυτο μηδέν!).
Και η προσπάθεια συνεχίζεται έντονη, αν και τα τελευταία χρόνια φαίνεται να υπάρχει μια στασιμότητα, ως προς την υπεραγωγιμότητα σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες.

Αυτού του είδους τα υλικά έκαναν πραγματικότητα τους μαγνητικούς τομογράφους ή τα CT scanners.
Μια -με πολλή ανυπομονησία αναμενόμενη εφαρμογή τους- όταν αναπτυχθούν υλικά τα οποία θα είναι υπεραγωγοί σε θερμοκρασία δωματίου- είναι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές.

Σ' αυτούς τους υπολογιστές του μέλλοντος- οι επεξεργαστές των οποίων θα φτιάχνονται από υπεραγωγούς, λόγω της μηδενικής αντίστασης στην διέλευση του ηλεκτρικού ρεύματος - οι ταχύτητες θα είναι ασύλληπτες και οι δυνατότητές τους, θα είναι πρακτικά απεριόριστες.

Λένε- πάντα οι επιστήμονες- ότι όταν θα κατασκευαστούν υπεραγωγοί που θα είναι λειτουργικοί σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, τότε, θα γίνει τέτοια αλλαγή στην τεχνολογία και τις εφαρμογές της, όση έγινε, μετά την ανακάλυψη του ηλεκτρικού ρεύματος.

-Χαμός στο ίσωμα δηλαδή, θα μας προκύψει, μανδάμ Σαλογραία μου.

-Θα σαλέψουμε από τα επιτεύγματα της επιστήμης, περιστεράκι μου, τόσο όσο δεν το φαντάζεσαι!
Τα γράφει και ο μακάριος ο άγιος Νείλος ο Μυροβλύτης στην προφητεία του.
.............................................
Ακούγοντας, λοιπόν, αυτά τα στοιχειώδη για τους υπεραγωγούς , λατρεμένο μου, ξαφνικά, άρχισα να κοιτάζω τους Αγίους του Θεού, με άλλο θαυμασμό, με άλλο βλέμμα.
Ξαφνικά, κατάλαβα- μέσα από την επιστημονική εικόνα- πού βρισκόταν το απίστευτο μεγαλείο τους.
Το μεγαλείο τους και η διαφορετική τους υπαρξιακή ποιότητα σε σχέση με κείνη- τής των κοινών και ανυποψίαστων θνητών- ήταν η τέλεια υποταγή τους, στο θέλημα του Κυρίου.

Η τελεία έλλειψη αντίστασής τους, στο θέλημα του Κυρίου.
Οι άγιοι, ξαφνικά, στη συνείδησή μου, άστραψαν ώς τα υπερυλικά, τα κεκαθαρμένα δια μιας μυστικής προαιρέσεως προσευχητικής-ΑγιοΠνευματικής, σε τέτοιο σημείο, που να επιτρέπουν στον Παράκλητο, να διέρχεται δια μέσου αυτών, απροσκόπτως, και να τελεσιουργεί τα θαυμάσια.

Πρόχειρα, έχω στο νου, το πασίγνωστο περιστατικό από το βίου του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου ο οποίος, με μια μόνο θερμή προσευχή του, δια της ενεργείας της θείας Χάριτος, τηλεμετέφερε το πιάτο με το αχνιστό πιλάφι που είχε μαγειρέψει η αφεντικίνα του, από το Προκόπι της Μ.Ασίας- όπου διέμεναν- στην Αραβία, εντός κλειδωμένου δωμάτιου του πανδοχείου όπου το αφεντικό του, ο Τούρκος αγάς,είχε καταλύσει, έχοντας μεταβεί εκεί -μετά απο μακροχρόνιο και επικίνδυνο και κουραστικό ταξίδι- προς προσκύνηση των μουσουλμανικών ιερών τόπων.
Το θαύμα αυτό που ο άγιος επιτέλεσε με όλη του την απλότητα δια της ακραδάντου πίστεως, ελπίδος και αγάπης στο Πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού, κατέπληξε όλο το χωριό, όταν αφίχθη εκεί ο ε ν ε ό ς Τούρκος αγάς, κουβαλώντας, ως απίστευτο αποδεικτικό στοιχείο, και το πιάτο του και απογειώνοντας- με τα λεγόμενά του- το σεβασμό των συντοπιτών τούρκων και ελλήνων, στο πρόσωπο του μακαρίου Ιωάννη.
Ο ταπεινότατος Ιωάννης, δούλος του Τούρκου αγά, στο Προκόπι, της Μ. Ασίας, όντας κεκαθαρμένος εν Αγίω Πνεύματι, εισακούστηκε από το Θεό- ως γνήσιος φίλος του- και κάτι το τόσο υπερφυσικό, πραγματοποιήθηκε διότι και οι νόμοι της Φύσεως, αναστέλλονται και μετα-τρέπονται μπροστά στις εντολές του Χριστού -δια των ανθρώπων που Τον λατρεύουν ημέρα και νύχτα.
Δεν επιδεικνύουν οι ζωές όλων των αγίων τέτοια μεγάλα και φανερά σημεία και ούτε τα επιζητούμε αυτά, οι Πιστοί οι Ορθόδοξοι.
Για μας, είναι αρκετή η εμπειρία της Αναστάσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και οι μαρτυρίες από τη ζωή των Αποστόλων, Πατέρων, Αγίων και Ομολογητών δια μέσου των αιώνων.
Για μας είναι επίσης αρκετά τα άπειρα θαύματα που λαμβάνουν χώρα, σε μικροσκοπικό-νανο- επίπεδο, μέσα, στα σώματα, μέσα στις ψυχές , μέσα στις ζωές μας.
Αυτά, μας στερεώνουν και μας εμψυχώνουν, όμως και μια ματιά σε υπέροχα σημεία στη ζωή των μεγάλων Αγίων της Εκκλησίας, μας παρηγορεί σε κάποιες ώρες πιο δύσκολες, όταν μεγάλοι πειρασμοί, έρχονται να σαλέψουν τα πόδια των Ορθοδόξων, σε όλη την Οικουμένη.
Με βάση τα σημεία των καιρών μπορούμε να υποθέσουμε ότι είμαστε σε καιρούς πολύ πλησίον του Αντίχριστου.
Εκείνος όταν θα έρθει, θα επιτελεί κατά φαντασίαν δυνάμεις υπερφυσικές, ώστε να κλονίσει ει δυνατόν και τους εκλεκτούς.
Το γνωρίζουμε.
Οι άνθρωποι στους έσχατους χρόνους, επειδή θα έχουν κατακλυσθεί από τον άφατο εγωκεντρισμό τους, δε θα μπορούν να ξεχωρίσουν τις ενέργειες της Πλάνης, από τις ενέργειες του Παναγίου Πνεύματος.
Μόνο όσοι γνωρίζουν κάτι για την αναγκαιότητα της εν Κυρίω Ιησού Ταπείνωσης, μόνο όσοι έχουν κάποια γεύση από την αγνότητα τής εν Κυρίω συντετριμμένης και τεταπεινωμένης καρδίας, ίσως, να καταφέρουν να σωθούν από τη Μεταφυσική λαίλαπα που έρχεται, να στερεωθούν σαν στρείδια φαινομενικά ασήμαντα, στο Βράχο της Ορθής Πίστεως και Εμπειρίας και να γλυτώσουν, δια πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου, Πάντων των Αγίων και Πασών των αγίων Ασωμάτων Δυνάμεων, των Αοράτων, πλήν, πάνυ ισχυρών συμπαραστατών μας, ότι ουκ έστιν ημίν η πάλη προς αίμα και σάρκα αλλά προς τα Αρχάς, προς τα Εξουσίας του Κοσμοκράτορος του Σκότους, του αιώνος τούτου, του απατεώνος...

ΣΑΛΟΓΡΑΙΑ
( κατά κόσμον Ευαν. Παναγοπούλου-Κουτσούκου)



















YESSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS



MMMMMM!!!! καταπληκτική αυτή ή βάφλα μαμά μου!!! Σε ευχαριστώ!!! Σε αγαπάω πολύ πολύ πολύ!!!








ΟΥΦΦΦΦ!!! Χόρτασα, να την πάρουμε σπίτι την υπόλοιπη μαμά, νά την φάω τό βράδυ!!! Εντάξει; 





Καταπληκτικό!!!! ΜΠΡΑΒΟ κορίτσια!!!!!!!!!!!!































 Είναι τόσο γεμάτο τό μυαλό μου από όμορφες εικόνες... τα παιδιά που κοιτούσαν στα μάτια τήν ηγουμένη  και άκουγαν και απαντούσαν.... όλα όσα έγιναν στην θάλασσα, όλα μά όλα πολύ ώραίες εικόνες, και ή χαρά πού έβλεπα στα μάτια τού παπα και τών παιδιών άπίστευτες ωραίες εικόνες.... ή Σοφία πού ενθουσιάστηκε με την μονή καί τήν ηγουμένη και θα πάει και τόν Δαυίδ, και τό πόσο χάρηκε τήν παρακληση, και γενικά πόσο ωραία πέρασε...... Τήν Μαρία και τόν Βασίλη και τό πόσο πρόσεχαν τα παιδιά, τήν βάρκα πού πήγε να αναποδογυρίσει, αχ! Ζαχαρούλα!!!! .... τελικά είμαι πολύ χαρούμενη και ευχαριστημένη με αυτή την εκδρομή, τό χαμόγελο των παιδιών σε κανει να ξεχνάς τα πάντα :-)





Γιωργία ακόμα να ψηθεί τό σουβλάκι μου; Θα φύγουν τα πούλμαν!!



-Να και ό έτερος έπίτροπος. Ήρθε καί άφησε τό άμάξι..... θα τόν παρουμε μαζί μας μεχρι τό κλιμάκι όπου μαζι με τα παιδιά του θά έρθουν με τα πόδια... Καί τού χρόνου άγιε έπίτροπε!!
- Ευχαριστώ Μαρία!!!