Αγαπητοί μας φίλοι και ευλαβείς χριστιανοί, συνδράμετε το έργο που ξεκινάμε της ανέγερσης ναού. Το μικρό μας εκκλησάκι με τις 20 καρέκλες και την τζαμαρία δεν μας χωράει πιά. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΗΣ ΕΡΕΤΡΙΑ Εθνική Τράπεζα Λογαριασμός για την ανέγερση του Ιερού Ναού -Εθνική Τράπεζα: 639 / 001807 – 44-ΙΒΑΝ: GR15 0110 6390 0000 6390 0180 744

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Προβολή 5η ( Χοντρός-Λιγνός, Τα κανόνια του Ναβαρώνε )




ΜΠΡΡΡΡΡΡΡΡ!!!! Κρύοοοοοοοοοοο. Μεχρι και τα τραπεζομάντηλα επιστρατεύτηκαν να ζεστάνουν το φιλοθεάμον κοινό :-)








Μέχρι και η Ζαχαρούλα κρύωνε!!!! ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!!!!

Παρακλητικός Κανών στον Άγιο Φανούριο τον Μεγαλομάρτυρα


Zoom in (real dimensions: 528 x 742)Εικόνα










Τ ΚΖ΄ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Μνήμη το γίου νδόξου Μάρτυρος Φανουρίου το Νεοφανος

ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ

Ες τ, Κριε κκραξα, ψλλομεν τ ξς Προσμοια.

                 Ἦχος α΄. το παραδξου θαματος!

το παραδξου θαματος! σπερ φς θαυμαστν, κλεινς Φανοριος, ντειλε τος ν γ, νεσει τ κρεττονι· δλως γρ τν χθρν, καταβαλν διγνων θλσεως, το θεου ατο ναο, τ φανερσει γνσθη τος πρασιν. θεν τν γαν μνμην, τοτου ορτσωμεν, τν Σωτρα μνοντες, τν λαμπρς ατν δοξσαντα.

Βαβα τς σς καρτερας σοφ! σ γρ πρ φσιν, νυσας παλασματα, κα μγας ν θλητας, φθης Φανοριε· ντεθεν νεοφανς, τ κκλησίᾳ Χριστο φθης λιος, κρυπτμενος π γν, ν ψστοις λαμπρς δοξαζμενος, κα θαυμτων τας κτσι, καταυγζεις παντας, τος προστρχοντας Μρτυς, τ ταχείᾳ ντιλψει σου.

Τν σν γεραρομεν θλησιν, θλητ Κυρου, νδοξε Φανοριε, ν πλαι πρ Χριστο, νομμως θλησας, κα ρτι πσιν μν, τ φανερσει τς θεας εκνος σου, ποησας μφαν, ες εφροσνην μν τν βοντων σοι· χαροις θλοφρων κλος, κκλησας στριγμα, κα οδων πντων, γκαλλπισμα κα σμνωμα.


              χος δ΄. ς γενναον ν Μρτυσι.

ς θλσας στεῤῥότατα, θλοφρε Φανοριε, ν δλοις τεσι θείῳ ρωτι, δξης λαμπρς κατηξωσαι, κα μτοχος γγονας, ορανων γαθν, λλ' μν χρνοις πλεοσιν, φθης γνωστος, κα γνωσθες π' σχτων καταπλττεις, το Χριστο τν κκλησαν, τ δεομν σο χριτι.

Τν ναν σου τν γιον, ν τ Ῥόδ κρυπτμενον, ς νερον γιε θείῳ νεματι, χαρς πολλς πληρθησαν, μαθντες τν κλσν σου, κα τος θλους τος λαμπρος, ος γνοουν τ πρτερον, κα σ μνησαν, ς περδοξον Μρτυρα Κυρου, χαρμοσνως κτελοντες, τν παμφα σου πανγυριν.

ν νετητι σματος, τν ρχκακον δρκοντα, θλητ Φανοριε καταββληκας, κα
δοξασθες θείῳ Πνεματι, προσττης θερμτατος, νεδεχθης τν πιστν, αχμαλτους λυτρομενος, τ πρεσβείᾳ σου, φανερν τ κρυπτ τος προσιοσι, κα παρχων τος ατοσι, τν σν ξεαν βοθειαν.

                                      
                                           Δόξαχος πλ.β΄.

στρ νεοφανς τ κκλησίᾳ φνης, ρτι μν φανερωθες, θλοφρε Φανοριε· κα τ σ κφνσει, τν κεκρυμμνων ν σο δωρεν τν πλοτον, κφανεις ληθς, τος τν παγγραστον μνμην γεραρουσι, κα συμφνως βοσ σοι· χαροις στρατιτα Χριστο πανθαμαστε, τς εσεβεας τν γνα, θλητικς γωνισμενος· χαροις τ φωτ Κυρου ντρυφν, κα φερωνμως φανερν, τν φανν τν γνσιν· χαροις οδων γλισμα, Μαρτρων λαμπρτης, κα παντς πιστο πρεσβευτς πρς Κριον. πρσβευε δεμεθα, πρ τν ψυχν μν.

                                         Κα νν. Ο ατς.

Τς μ μακαρσει σε Παναγα Παρθνε, τς μ νυμνσει σου, τν λχευτον τκον; γρ χρνως κ Πατρς κλμψας Υἱὸς μονογενς, ατς κ σο τς γνς προλθεν, φρστως σαρκωθες· φσει Θες πρχων, κα φσει γενμενος νθρωπος δι' μς, οκ ες δυδα προσπων τεμνμενος, λλ' ν δυδι φσεων, συγχτως γνωριζμενος. Ατν κτευε σεμν παμμακριστε, λεηθναι τς ψυχς μν.


Εσοδος. Φς λαρν. Τ Προκεμενον τς μρας, κα τ ναγνσματα.


Προφητεαις σαου τ νγνωσμα (Κεφ. 43, 9-14)

Τδε λγει Κριος· Πντα τ θνη συνχθησαν μα κα συναχθσονται ρχοντες ξ ατν, Τίς ναγγελε τατα ν ατος; τ ξ ρχς; Τίς κουστ ποισει μν; γαγτωσαν τος μρτυρας ατν, κα δικαιωθτωσαν. Κα επτωσαν ληθ·
Γνεσθ μοι μρτυρες, κα γ μρτυς Κριος Θες, κα πας, ν ξελεξμην, να γντε κα πιστεσητε, κα συντε, τι γώ εμι. μπροσθν μου οκ γνετο λλος Θες, κα
μετ΄ μ οκ σται. γώ εμι Θες, κα οκ στι πρεξ μο σζων. γ νγγειλα κα σωσα, νεδισα,
κα οκ ν ν μν λλτριος. μες μο μρτυρες, κα γ Κριος Θες, τι π' ρχς γώ εμι, κα οκ στιν κ τν χειρν μου ξαιρομενος. Ποισω, κα τίς ποστρψει ατ; Οτω λγει Κριος Θες, λυτρομενος μς, γιος σραλ.


Σοφας Σολομντος τ νγνωσμα (Κεφ. 3, 1-9)

Δικαων ψυχα ν χειρ Θεο, κα ο μ ψηται ατν βσανος. δοξαν ν φθαλμος φρνων τεθνναι.
Κα λογσθη κκωσις ξοδος ατν, κα φ' μν πορεα σντριμμα, ο δέ εσιν ν ερν. Κα γρ ν ψει νθρπων ἐὰν κολασθσιν, λπς ατν θανασας πλρης. Κα λγα παιδευθντες, μεγλα εεργετηθσονται, τι Θες περασεν ατος, κα ερεν ατος ξους αυτο. ς χρυσν ν χωνευτηρίῳ δοκμασεν ατος, κα ς λοκρπωμα θυσας προσεδξατο ατος. Κα ν καιρ πισκοπς ατν ναλμψουσι, κα ς σπινθρες ν καλμ διαδραμονται. Κρινοσιν θνη, κα κρατσουσι λαν κα βασιλεσει ατν Κριος ες τος αἰῶνας, ο πεποιθτες π' ατν, συνσουσιν λθειαν, κα ο πιστο ν γπ προσμενοσιν ατ, τι χρις κα λεος ν τος σοις ατο, κα πισκοπ ν τος κλεκτος ατο.


Σοφας Σολομντος τ νγνωσμα (Κεφ. 5, 15-23 & 6, 1-3)

Δκαιοι ες τν αἰῶνα ζσι, κα ν Κυρίῳ μισθς ατν, κα φροντς ατν παρ ψστ. Δι τοτο λψονται τ βασλειον τς επρεπεας, κα τ διδημα το κλλους κ χειρς Κυρου, τι τ δεξι ατο σκεπσει ατος, κα τ βραχονι περασπιε ατν. Λψεται πανοπλαν, τν ζλον ατο, κα πλοποισει
τν κτσιν ες μυναν χθρν. νδσεται θρακα, δικαιοσνην, κα περιθσεται κρυθα, κρσιν νυπκριτον. Λψεται σπδα καταμχητον, σιτητα, ξυνε δ πτομον ργν ες ομφααν.
Συνεκπολεμσει ατ κσμος π τος παρφρονας, πορεσονται εστοχοι βολδες στραπν, κα ς π εκκλου τξου τν νεφν, π σκοπν λονται, κα κ πετροβλου θυμο πλρεις ιφσονται χλαζαι.
γανακτσει κατ' ατν δωρ θαλσσης, ποταμο δ συγκλσουσιν ποτμως. ντιστσεται ατος πνεμα δυνμεως, κα ς λαλαψ κλικμσει ατος, κα ρημσει πσαν τν γν νομα, κα κακοπραγα περιτρψει θρνους δυναστν. κοσατε ον, Βασιλες, κα σνετε, μθετε, δικαστα περτων γς,
νωτσασθε ο κρατοντες πλθους, κα γεγαυρωμνοι π χλοις θνν, τι δθη παρ Κυρου κρτησις μν, κα δυναστεα παρ ψστου.


Ες τν Στχον. Στιχηρ προσμοια.


                     χος πλ. α΄. Χαροις σκητικν.

Χαροις θλητς το Χριστο, καθελν τν δυσμενν τν παρταξιν, θλσεως τος γσιν, νδρειοττ ψυχ, κα τ πανοπλίᾳ τ τς πστεως· πνων το σματος, φειδσας ς σαρκος, ν τ γπ, το λαμπρς δυναμοντς σε, ν δξασας, τος οκεοις σου μλεσιν· νθος τ εωδστατον, Φανοριε νδοξε, τ διαπνον τ κσμ, τν εωδαν τν κρεττονα. Χριστν κδυσπει, τας ψυχας μν δοθναι, τ μγα λεος.

Στχ. Θαυμαστς Θες ν τος γοις ατο.

Χαροις θλητς το Χριστο, τν θλοφρων τ σεπτν γκαλλπισμα· πλαι στεῤῥῶς θλσας, κα παραδξως γνωσθες, εδοκίᾳ θείᾳ ν τος πρασιν, ερσει Φανοριε, τς πανσπτου εκνος σου, νθα τ εδη, τν γων γνων σου, δι' ν νδοξος, ν τος Μρτυσι γγονας. θεν ς στρατιτην σε, Χριστο γενναιτατον κα τροπαιοχον πλτην, μνολογοντες βομν σοι· παστως δυσπει, τας ψυχας μν δοθναι, τ μγα λεος.

Στχ. Τος γοις τος ν τ γ ατο θαυμστωσεν Κριος.

Χαροις θλητς το Χριστο, τς κκλησας ἀῤῥαγστατος πρβολος, τς νσου Ῥόδου δξα, κα πολιοχος λαμπρς, κα μεστης μγας πρς τν Κριον· πασχντων βοθεια, αχμαλτων νάῤῥυσις, τν κεκρυμμνων, ταχεα φανρωσις· ῥύστης τοιμος, τν ν νσοις κα θλψεσι· κρνη ναβλζουσα, θαυμτων τς χριτας, ες εφροσνην πντων, Μεγαλομρτυς Φανοριε. Χριστν κδυσπει, τας ψυχας μν δοθναι, τ μγα λεος.

                                        Δόξα. χος πλ.δ΄.

Θωρακισμενος τς πστεως, τν μυστικν παντευχαν, τν λαζνα τραννον, κατηγωνσω Φανοριε· τν γρ ποικλων τιμωριν, περιεγνου ς σματος, πντα φρων, ν τ νδυναμοντ σε Χριστ· κα ν σθενείᾳ φσεως, λαμπρν γερας τρπαιον, τν βραβεων τς νω κλσεως, περιφανς ξωσε. Κα νν γγλοις συγχορεων, κτευε μακριε, πρ τν ψυχν μν.

                                       Κα νν. Θεοτοκον.

Δσποινα πρσδεξαι τς δεσεις τν δολων σου, κα λτρωσαι μς, π πσης νγκης κα θλψεως.

 Νν πολεις. Τ Τρισγιον, κα τ πολυτκια.

                         χος δ΄. Ταχ προκατλαβε.

ς στρον ντειλας, τ κκλησίᾳ Χριστο, κα πντας κατηγασας, φανερωθες θαυμαστς, Φανοριε νδοξε· θεν τος εφημοσι, τν σν θλησιν Μρτυς, νμεις τν σν θαυμτων, τν σωτριον χριν, πρεσβεων τ Κυρίῳ, πρ τν ψυχν μν.

                τερον. Δξα. χος α΄. Τς ρμου πολτης.

Τν οδων τ κλος κα Μαρτρων τ καχημα, τν θαυμτων θεαις κτσι, τος πιστος καταυγζοντα, Φανοριον τιμσωμεν πιστο, ς μγαν το Σωτρος θλητν· πσαν χριν γρ παρχει τος πρς ατν, π ψυχς κραυγζουσι· δξα τ σ δοξσαντι Χριστ, δξα τ σ θαυμαστσαντι, δξα τ νεργοντι δι σο, πσιν ἰάματα.

                                      Κα νν. Θεοτοκον.

Το Γαβριλ φθεγξαμνου σοι Παρθνε τ Χαρε, σν τ φων σαρκοτο των λων
Δεσπτης, ν σο τ γίᾳ κιβωτ, ς φη δκαιος Δαβδ. δεχθης πλατυτρα τν ορανν, βαστσασα τν Κτστην σου. Δξα τ νοικσαντι ν σο, δξα τ προελθντι κ σο, δξα τ λευθερσαντι μς, δι το τκου σου.

                                                             


                                                 Κα πλυσις.










                                          ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

                       Μετ τν α΄ Στιχολογαν, Κθισμα.

                   χος α΄. Τν τφον σου Σωτρ.

ς νον θλητν, εφημομν σε μκαρ, κν θλησας στεῤῥῶς, πρ πολλο θείῳ πθ· ρτως γρ τος πρασιν, πεγνσθης Φανοριε, χριν λεος, τας σας πρεσβεαις παρχων, τος τελοσ σου, τν ξιπαινον μνμην, Μαρτρων γλισμα.
                                                          
                                          Θεοτοκον.

ς τξασα σαρκ, τν τν λων Δεσπτην, κα χουσα πολλν, πρς ατν παῤῥησαν,
παστως κτευε, Θεοτκε πανμνητε, δοναι φεσιν, μαρτιν μν πσι, κα διρθωσιν, βου τος πστει μνοσι, τν ἄῤῥητον δξαν σου.

                      Μετ τν β΄ Στιχολογαν, Κθισμα.

                      χος γ΄. Θεας πστεως.

Πρ τ υλον, φρων παμμκαρ, πρ μδουλον, οκ πτοθης, λλ' ν ατ κατφλεκτος μεινας· κα τν θηρν ποτξας τ ρμημα, περφυς δοξσθης Φανοριε. Μρτυς νδοξε, Χριστν τν Θεν κτευε, δωρσασθαι μν τ μγα λεος.

                                               Θεοτοκον.

ρος γιον, πεπυκασμνον, τ το Πνεματος, πισκισει, τος Προφταις καθωρθης
πανμωμε· κ σο γρ φθη Θες σωματομενος, λευθεραν βραβεων τος κρζουσι· χαρε Δσποινα, πταιντων τ λαστριον, κα πντων σφαλς φυγαδευτριον.

                                Μετ τν Πολυλεον, Κθισμα.

                          χος δ΄. Κατεπλγη ωσφ.
 
Mαρτυρσας νδρικς, πρ τς δξης το Χριστο, π μδιον σιγς, μεινας τεσι πολλος, λλ' πεγνσθης ν Ῥόδ νεματι θείῳ· νθεν μφανς, πσι τος πρασι, θαμασι πολλος, Μρτυς γενμενος, τ κκλησίᾳ ργεις κστοτε, ν εκαιραις κα θλψεσι· δι σε πντες, νευφημομεν, Φανοριε θλοφρε.

                                                                  Θεοτοκον

Μετ σματος γν, προαγαγοσα τος ν γ, τν σματον Θεν, δι τ σσαι τν δμ, τν συντριβντα πτ το βροτοκτνου, φθης ληθς, θρνος πυρμορφος, φρουσα χερσ, τν πντα φροντα, κα ορανν πλατυτρα γνρισται, σ γαστρ κρατος. λλ' Παρθνε, τς ορανου, δξης μς καταξωσον.
                Τ Α΄ ντφωνον το δ΄χου κα τ Προκεμενον.

Θαυμαστς Θες ν τος γοις ατο.
Στχ. Τος γοις τος ν τ γ ατο θαυμστωσεν Κριος.

                   Εαγγλιον τ ν τ ρθρ το γ. Γεωργου.

                                         Ν΄ Ψαλμς.

                                      Δξα. Τας το θλοφρου.

                                        Κα νν. Τας τς Θεοτκου.


                               διμελον. χος πλ. β΄.

Στχ. λησν με, Θες, κατ τ μγα λες σου.

μφανς συντρψας τν χθρν, θλητικ νστσει, περιφανς ν οραν δεδξασαι, θλητ Φανοριε· δι κα γ πσα, τν σν δξαν γνοσα ν πλαι γνει, τ φανερσει τς σεπτς εκνος σου, λαμπροφανς σε γεραρει, πιτελοσα τν γαν μνμην σου· ν δδου τος πιστος, τς σωτηρους δσεις, τας πρς Χριστν πρεσβεαις σου.

                                            Σσον Θες τν λαν σου.

Ετα Κανν τς Θεοτκου, κα το γου, ο κροστιχς·

Φς Φανοριος κσμ κλμπει. Γερασμου.

                     δ α΄. χος δ΄. νοξω τ στμα μου.

Φωτ με καταύγασον, τ το προσπου σου Κριε, Φανοριον θλοντα, μνσαι Δσποτα, τν δοξσαντα, θλσεως γσι, τ μγα σου νομα, κα περνδοξον.

ς φς νατταλκας, τ κκλησίᾳ Φανοριε, πλαι κρυπτμενος, π τν γν φθονερς, κα χαρτων σου, τας φαεινας κτσιν, μν τν δινοιαν, πυρσεεις πντοτε.

Σαρκς σου λγησας, ν ρ Μρτυς νετητος, κα χαρων στρτευσαι, τ Βασιλε το
παντς, ο τν μαχον, σχν διεζωσμνος, καθελες Φανοριε, χθρν τς φλαγγας.


                                              Θεοτοκον

Φιλγαθε Δσποινα, τν Θεν τν φιλνθρωπον, φρστως κυσασα, ες σωτηραν μν,κατοικτερησον, τν πσχουσαν ψυχν μου, κα τατ πρυτνευσον,                       

                                              Καταβασα

Σταυρν χαρξας Μωσς π' εθεας ῥάβδ, τν ρυθρν διτεμε, τ σραλ πεζεσαντι· τν δ πιστρεπτικς, Φαρα τος ρμασι, κροτσας νωσεν· π ερους διαγρψας, τ ἀήττητον πλον· δι Χριστ σωμεν, τ Θε μν· τι δεδξασται.

                      δ γ΄. Τος σος μνολγους.

θλσεως Μρτυς σου τ εδη, νυσας πλαι καρτερς, κ τς σεπτς εκνος σου,
γνωρσαντες Φανοριε, ο εσεβες νμνησαν, τ θαυμαστ σου παλασματα.

Νετητος ραν παραβλψας, πλθες φρονματι στεῤῥῷ, τ τν Μαρτρων στδιον,
Φανοριε πανθαμαστε, κα λγχ τς νδρεας σου, χθρν τν δλιον τρωσας.

μγας Κυρου θλοφρος, πλαι θλσας νδρικς, κα χρνοις ν τος στερον, γνωστς πσι γενμενος, Φανοριος νδοξος, νν γεραιρσθω τος σμασι.

                                                     Θεοτοκον

ψστου καθδρα λαμπροττη, Παρθνε γγλων χαρμον, π κοπρας ψωσον, παθν μου τν δινοιαν, κα τατην καταλμπρυνον, φωτ τς σς γαθτητος.

                                                 Καταβασα

βδος ες τπον το Μυστηρου παραλαμβνεται· τ βλαστ γρ προκρνει τν ερα. Τ στειρευοσ δ πρην κκλησίᾳ νν ξνθησε, ξλον Σταυρο, ες κρτος κα στερωμα.

                   Κθισμα. χος πλ. α΄. Τν συνναρχον Λγον.

Μαρτυρου τελσας καλς τ στδιον, κα Χριστν μεγαλνας οκεοις μλεσιν, ορανων δωρεν λαμπρς τετχηκας, κα παρχεις τος πιστος, ς μεστης πρς Θεν, βοθειαν καθ' κστην, Φανοριε θλοφρε, τος καταφεγουσι τ σκπ σου.

                                                  Θεοτοκον

Τν πρθεον Λγον σαρκ κυσασα, τν ρχααν κατραν Κρη ντρεψας, κα νβλυσας πηγν λους φθονον, τος προσκυνοσιν εσεβς, τν σν τκον τν φρικτν, Παρθνε Θεογενντορ, κα ληθ Θεοτκον, μολογοσ σε Πανχραντε.
                                    
                  ᾨδ δ΄. καθμενος ν δξ.

δος χαρει τ ερσει, το ναο σου Φανοριε, κα καθπερ ῥόδον, επνουν φθαρσαςπροβλλεται, τ κκλησίᾳ σε πσ τν ορνιον, πνον πασιν, σμν ζως τν σωτριον.

ησον τν ζωοδτην, κα Θεν πσης κτσεως, στματι γίῳ, πρ τν δυσσεβν μολγησας, κα τν δυσσβειαν τοτων στηλτευσας, παῤῥησίᾳ σου, καταπλκτ Φανοριε.

λην χων τν ψυχν σου, δρασμνην στεῤῥότατα, π πτραν Μρτυς, τς ληθινς
πιγνσεως, τς κ πετρν νενδτως πληγς φερες, κα δξαζες, ζως τν πτραν τν Κριον.

Σματος μαστιζομνου, πηνς οκ φρντισας, κα τς σς νδρεας, Μρτυς απισμος μαστγωσας, τν διωκτν τν καρδαν μ φερντων σου, τ ἀήττητον, τς σς καρδας παρστημα.

                                                      Θεοτοκον

Καταφγιον το κσμου, σφαλς κα σωτριον, φθης Θεοτκε, σζουσα βελν το
λστορος, τος τ γίᾳ σου σκπ καταφεγοντας· θεν σσν με, δη τς τοτου κακσεως.

                                                     Καταβασια

Εσακκοα Κύριε, τς οκονομας σου τ μυστριον, κατενησα τ ργα σου κα δξασ σου τν Θετητα.

                                     δ ε΄. ξστη τ σμπαντα.

μρτυς Φανοριος, γπ τιτρωσκμενος, τ πρς τν Σωτρα τν πντων, φρει
γενναως τος σκληροττους ξεσμος, δι' ν ποβλλει τν φθορν, κα στολν νδεται, φθαρσας πρλαμπρον.

Σθενομενος γιε, σχι τ τς πστεως, νεγκας πυρς τν τιμωραν, νωθεν δρσον θεαν δεχμενος, κα πυρ θλσεως τς σς, φλεξας Φανοριε, τν πτην τν επρηστον.

Μεγλως γνισαι, καιρ τ τς θλσεως, κα μεγλης χριτος μετσχες, Μεγαλομρτυς Χριστο Φανοριε· θεν κ μεγλων συμφορν, ῥύῃ τος προστρχοντας, τ μεγστ πρεσβείᾳ σου.


                                                             Θεοτοκον

ς σρκα Κριος, κ σο δι' γαθτητα, Κρη προσλαβμενος τρπτως, σ προστασαν πντων δειξεν· θεν μ λλεπς γαθ, προστατεειν πντοτε, τν πιστς δεομνων σου.

                               Καταβασια

τρισμακριστον Ξλον! ν τθη Χριστς, Βασιλες κα Κριος· δι' ο ππτωκεν ξλ πατσας, τ ν σο δελεασθες, Θε τ προσπαγντι σαρκ, τ παρχοντι, τν ερνην τας ψυχας μν.

         δ ς΄. Τν θεαν τατην.

κ γς λαγνων ντειλεν, εκν σου γα Φανοριε, ς λχνος πμφωτος, φανς οσα πρτερον, κα μφαν παντ σε, κσμ κατστησε.

Κρυκες φθησαν γιε, τς σς πρς τν Θεν οκεισεως, ο πρην δσμιοι, τρες ερες ος πλλαξας, πικρς αχμαλωσας, τ ντιλψει σου.

Λεντων μλας συνθλασας, σοφ τν νοητν τος γσ σου, κα θείῳ Πνεματι, θηρν γρων φμωσας, ς Δανιλ τ πλαι, στματα γιε.

                                       Θεοτοκον

διαφθρως κησας, τν πντων Ποιητν πρ ννοιαν, Κρη πανμωμε· δι φθορς παθν ῥῦσα με, πρς παθεας βον, καθοδηγοσ με.

                                                           Καταβασα

Νοτου θηρς ν σπλγχνοις, παλμας ωνς, σταυροειδς διεκπετσας, τ σωτριον πθος προδιετπου σαφς· θεν τριμερος κδς, τν περκσμιον νστασιν πεζωγρφησε, το σαρκ προσπαγντος Χριστο το Θεο, κα τριημρ γρσει, τν Κσμον φωτσαντος.

                     Κοντκιον. χος γ΄. Η Παρθνος σμερον.

ερες δισωσας, αχμαλωσας θου, κα δεσμ συνθλασας, δυνμει θείᾳ θεφρον· σχυνας, τυρννων θρση γενναιοφρνως Πφρανας, γγλων τξεις Μεγαλομρτυς· δι τοτ σε τιμμεν, θεε πλτα Φανοριε νδοξε.

                                   Οκος

θλησας Μρτυς νδρικς, ν τεσιν δλοις, κα περεδες νουνεχς, νετητος τ νθος, πρ γπης το Χριστο, πλεστας βασνους ποστς, κα θνατον γενναως· λλ' ος οδε κρμασι Θες, λθης βυθος, τ τς θλσεως τς σς, κρπτοντο τρπαια· ν δ τ, Ῥόδ τ περιφμ νσ, π γν κεχωσμνος φανερωθες νας σου, ν πντιμος ς θησαυρς εκν σου, σ λαμπρ γνρισται θλησις, κα πσα κκλησα γνσιν σχε τν θλητικν σου γνων, κα τς πρς Χριστν λαμπρς σου παῤῥησας· τι πσιν φαπλος, τν θαυμαστν σου προστασαν, κα πολυειδν ξαρεις κινδνων κα θλψεων, κα αχμαλτους λυτροσαι, θεε πλτα Φανοριε νδοξε.

Συναξριον
Τ ΚΖ΄ το ατο μηνς (Αγούστου) μνμη το γου νδξου Μρτυρος Φανουρου
το νεοφανος.

                     Στχ. Φανυριος φς πσι πιστος παρχει
                               Κν ες σκτος δ' κειτο τς γαης μγα.
                          Εκδι βδομτ Φανουρου σηκς γθεν φνθη.


                                     δ ζ΄. Ο λτρευσαν.

Μγαν λθον σοι, πθηκαν ο νομοι, Μρτυς Φανοριε, πειρμενοι δι' ατο, συνθλψαι τ σμ σου, λλ' φθης σειστος, κα κραιος, τ τοτου χαλεπτητι, το Χριστο τ δυναστείᾳ.

Πυρπολομενος, γάπ το παπνακτος δρσον ορνιον σχες ν σο δαψιλς· δι
κατφλεκτος, ιφείς, ες κάμινον, φθης γιε, τος Παδας μιμησμενος, τος τρες ν τ Βαβυλνι.

ν τος θλοις σου, χθρν τν δολιτατον, ες τλος σχυνας· κα τοτο Μρτυς δηλν,
καλν πολμιος, τν τταν πασιν, φανρωσε, κα ν ἀέρι χετο, δυρμενος κα κλαων.

                                                                   Θεοτοκον

λαστριον, τς νθρωπνης φσεωος, φθης πανμωμε, ποτεκοσα Χριστν, τ πσι
δωρομενον, τν αἰώνιον, τος προσκυνοσι Δσποινα, τ ν σο μέγιστον θαυμα.

                                                                   Καταβασα

κνοον πρσταγμα τυρννου, δυσσεβος λαος κλνησε, πνον πειλς κα δυσφημας
θεοστυγος. μως τρες Παδας οκ δειμτωσε, θυμς θηριδης, ο πρ βρμιον· λλ'
ντηχοντι δροσοβλ πνεύματι, πυρ συνόντες ψαλλον· περμνητος τν Πατρων κα μν, Θες ελογητς ε.

                                          

                                   δ η΄. Παδας εαγες.

Γνμ θλητ καταπλκτ, νων τς μαρτυρας σου τν δαυλον, το χθρο κατπληξας, παν πινημα· φλκτως νημμνους γρ φερες νθρακας, χερσ σου κα κατφλεξας πσαν, δεισιδαιμοναν, τς πλνης κα πτην.

στης πρ το βματος νδρεως, πστων μολογν Χριστο τν σρκωσιν· νθεν
νενργητα, ν σο καθωρθησαν, θηρων τ ρμματα, κα πσα βσανος, κα φλγες κα ξεσμο κα συνθλψεις, περιβεβλημν, το Πνεματος τν χριν.

δος περφημος καυχται, ερσει το σο ναο κα τς εκνος σου, κκλησα πσα δ, χαρει εραμνη σε, προσττην κα πρμαχον Μρτυς θερμτατον· δι κα τν γαν σου μνμην, γει χαρμοσνως, Φανοριε τρισμκαρ.

                                                        Θεοτοκον

φλεκτος τ πρ διεφυλχθη, τεκοσα τ τς Θετητος ν σματι, χραντε πανμωμε, μνη ειπρθενε· ς μγα τ μυστριον τς σς κυσεως! δι κατφλεξν μου τν λην, πσης μαρτας, τ σ φιλανθρωπίᾳ.

Ανομεν, ελογομεν κα προσκυνομεν τν Κριον.

                                                                Καταβασια

Ελογετε Παδες, τς Τριδος σριθμοι, δημιουργν Πατρα Θεν μνετε, τν
συγκαταβντα Λγον, κα τ πρ ες δρσον μεταποισαντα, κα περυψοτε, τ πσι ζων παρχον, Πνεμα πανγιον ες τος αἰῶνας.

                                         δ θ΄. πας γηγενς.

Στματι λαμπρ, Χριστο μολγησας τ μγα νομα, νθος τς νετητος, κα πσαν λλην λιπν πλαυσιν, Φανοριε πανθαμαστε, κα χαρων νυσας, τος μεγστους, πνους τς θλσεως, ς Χριστο στρατιτης ἀήττητος.

να τς σεπτς, Φανοριε τχωσιν πιστασας σου, ερες ο δσμιοι, τ χριτ σου θερμς προσπεσον, κα παραδξως γιε λευθερθησαν, τ ξείᾳ, Μρτυς ντιλψει σου, νυμνοντες τ μγιστον θαμ σου.

Μγαν ληθς, ποοσττην κα φορον Μρτυς Φανοριε, πανταχο σε κντηναι,ο τ σεπτν σου καλοντες νομα, κα τχος τς ενοας σου τ δρα δχονται· δι τοτο, τν γαν μνμην σου, χαρμοσύνως τελομεν μνοντς σε.

νεοφανής, κν πλαι γνισται Μρτυς Φανοριος, νυμνολογεσθω μοι, ς το Σωτρος πλτης νθεος· φανερωθες ν Ῥόδ γρ πσιν πφανε, πρυτανεων, δαψιλ δωρματα, τος προστρχουσι τούτ κστοτε.
                                                                      Θεοτοκον

μνησαν γν, τ μγα μυστριον τς σς κυσεως, τξεις περκσμιοι, Θεν ρσαι ν σο σαρκομενον, πσα γ δ ππλησται τς σς ανσεως, τι πντες, τ κυοφορίᾳ σου, τς ρχαας κατρας ἐῤῥύσθημεν.

                                                                     Καταβασαι

Μυστικς ε Θεοτκε Παρδεισος, γεωργτως βλαστσασα Χριστν, φ' ο τ το Σταυρο ζωηφρον ν γ, πεφυτοργηται δνδρον. Δι' ο νν ψουμνου, προσκυνοντες ατν, σ μεγαλνομεν.

δι βρσεως το ξλου, τ γνει προσγενμενος θνατος, δι Σταυρο κατργηται
σμερον· τς γρ προμτορος παγγενς, κατρα διαλλυται, τ βλαστ τς γνς
Θεομτορος, ν πσαι α Δυνμεις, τν Ορανν μεγαλνουσι.

             ξαποστειλριον. Τος Μαθητας συνλθωμεν.

Μαρτυρικς γνισαι, στεῤῥοττ καρδίᾳ, κα το χθρο κατβαλες, τ μαινμενον θρσος, ποικιλοτρποις ακαις, μιλσας νδρεως, Μεγαλομρτυς νδοξε, κα στεφνοις τς νκης παρ Χριστο, εκλες Φανοριε κοσμθης· πρσβευε δεμεθα, πρ τν σ νυμνοντων.

                                                                Θεοτοκον

Μετ σαρκς κησας, τν πρθεον Λγον, νεκφοιττως πναγνε, κ τν κλπων τν νω, σκηνσαντα σ νηδι, νεκφρστ λει, ες κσμου νακανισιν, κα νπλασιν πντων τν εσεβς, τν σν προσκυνοντων κυοφοραν, κα νυμνοντω Δσποινα, ς Θεο σε Μητρα.

                                                         Ες τος Ανους

στμεν Στχους δ΄ κα ψλλομεν τ ξς Προσμοια.

                                    χος α΄. Τν ορανων ταγμτων.

Τν θλητν το Κυρου μγαν Φανοριον, τν πλαι θληκτα, δι' γπην Κυρου, κα
γνωστον τελοντα χρνοις τος πρν, ν τ Ῥόδ δ στερον, φανερωθντα τ θείᾳ πισκοπ, φιλομρτυρες τιμσωμεν.

Φς φερωνμως αγζεις πσι Φανοριε, λαμπρς ξανατελας, τ Χριστο κκλησίᾳ, κα νκτα διαλεις τν πειρασμν, κα κινδνων κα θλψεων, τς παμφαος προστασας σου τας αγας, ς μν πρσβυς πρς Κριον.

Το μαρτυρου τος θλους στεῤῥῶς δινυσας, κα φθης περνω, κα πυρς κα σιδρου, στομσας σου τ σμα πθ Χριστο, θλοφρε Φανοριε· δι πλουσων πθλων παρ Χριστο, κομσω τν ντδοσιν.

Τος ερες ς ἐῤῥύσω τος πρν δεσμτας σοφ, τ σ πρς τν Δεσπτην, θαυμαστ
παῤῥησίᾳ, οτω πσης ῥύου μς συμφορς, κα νγκης Φανοριε, τος προσιντας τ σκπ σου τ σεπτ, κα μνοντς σου τν θλησιν.

                                                         Δξα. χος πλ. α΄.

θλητικος σκμμασι, τν Χριστν δξασας, σατν ρνησμενος, θλοφρε Φανοριε· προθμως γρ πεδσω, τ δι' αματος πλ, κα θνατον θανασας πρξενον δξω, πρ τς πντων ζως· δι ιδων γερν ξωσαι, κα θαντων μοιβν μετσχες, κα προσττης θερμτατος, τ κκλησίᾳ δθης. λλ' Μαρτρων γκαλλπισμα, μ πασ, μν λεομενος, Χριστν τν φιλνθρωπον.

                                                         Κα νν. Θεοτοκον.

Μακαριζομν σε Θεοτκε Παρθνε, κα δοξζομν σε ο πιστο κατ χρος, τν πλιν τν
σειστον, τ τεχος τ ἄῤῥηκτον, τν ἀῤῥαγ προστασαν, κα καταφυγν τν ψυχν μν.

                                              Δοξολογα μεγλη, κα Απλυσις.

                                                    


                                                        Ες τν Λειτουργεαν

Τ Τυπικ, ο Μακαρισμο, κα κ το Καννος το γου α γ΄ κα ς΄ δα.
πστολον ζτει τ κζ΄ Κυριακ, Εαγγλιον δ τ ν τ Λειτουργίᾳ το γου
Γεωργου, ΚΓ΄ πριλου.

Κοινωνικν· Ες μνημσυνον αἰώνιον.

                                                      Μεγαλυνριον


Χαροις Φανοριε θλητ, πσι παρχων, τ ατματα συμπαθς· χαροις εσεβοντων, μγας ντιλπτωρ, κα πσης κκλησας, θεον γλισμα.



















Ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητός ὁ Θεός ἠμῶν πάντοτε, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.

Ὁ Ἀναγνώστης: Ἀμήν.

Δόξα σοί, ὁ Θεός ἠμῶν, δόξα σοί.

Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καί ζωῆς χορηγός, ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἠμίν
καί καθάρισον ἠμᾶς ἀπό πάσης κηλίδος καί σῶσον, Ἀγαθέ τάς ψυχᾶς ἠμῶν.

Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἠμᾶς. (τρεῖς φορές)
 
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία τριάς, ἐλέησον ἠμᾶς. Κύριε ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν. Δέσποτα, συγχώρισον τάς ἀνομίας ἠμίν. Ἅγιε, ἐπισκεψε καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἠμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι. 
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἠμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανό καί ἐπί τῆς γής. Τόν ἄρτον ἠμῶν τόν ἐπιούσιον δός
ἠμίν σήμερον, καί ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα ἠμῶν, ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν, καί μή εἰσενέγκης ἠμᾶς εἰς πειρασμόν ἀλλά ρύσαι ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ψαλμός ρμβ΄ (142)
 
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σου καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ
δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ
ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα πρός σέ τάς
χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς
καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοῖ ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μου ἐξελού
μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μου τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ
ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας
τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος ἅ΄. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίω, καί ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό ἅγιον αὐτοῦ.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσαν μέ, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὔτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἠμῶν.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Εἴτα τά παρόντα Τροπάρια.

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῶ.
 
Τῷ τοῦ Σωτῆρος εὐκλεεῖ ἀθλοφόρω, καί τῶν Ροδίων ἀκραιφνεῖ πολιούχω, ἀπό ψυχῆς προσπέσωμεν κραυγάζοντες Ἅγιε Φανούριε, ἀπό πάσης ἀνάγκης, λύτρωσαι τούς δούλους
σου, τούς τιμώντας σέ πόθω, σύ γάρ θεόθεν δέδοσαι ἠμίν, θεῖος προστάτης, καί φύλαξ σωτήριος.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Θεοτοκίον
 
Οὐ σιωπήσομεν πότε, Θεοτόκε, τά, δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι εἰ μή γάρ σύ προίστασο πρεσβεύουσα, τίς ἠμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δέ διεφύλαξεν ἕως νῦν
ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα, ἔκ σού σούς γάρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ψαλμός ν΄ (50)
Ἐλέησον μέ, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἑξάλειψον τό ἀνόμημά μου
ἐπί πλεῖον πλῦνον μέ ἀπό τῆς ἀνομίας μου καί ἀπό τῆς ἁμαρτίας
μου καθάρισον μέ. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω, καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διαπαντός. Σοί μόνω ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῆς
ἐν τοῖς λόγοις σου, καί νικήσης ἐν τῷ κρίνεσθαι σέ. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησε μέ ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τά ἄδηλα καί τά
κρύφια της σοφίας σου ἐδήλωσας μοί. Ραντιεῖς μέ ὑσσώπω, καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς μέ, καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοί ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην,
ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀποστρεψον τό πρόσωπόν σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἑξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καί
πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψης μέ ἀπό τοῦ προσώπου σου καί τό πνεῦμά σου τό ἅγιον μή ἀντανέλης ἄπ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοί τήν ἀγαλλίασιν τοῦ
σωτηρίου σου καί πνεύματι ἠγεμονικῶ στήριξον μέ. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς σου, καί ἀσεβεῖς ἐπί σέ ἐπιστρέψουσι. Ρύσαι μέ ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου
ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τά χείλη μου ἀνοίξεις, καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄνὁλοκαυτώματα
οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῶ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τή εὐδοκία σου τήν Σιῶν, καί
οἰκοδομηθήτω τά τείχη Ἱερουσαλήμ τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καί ὁλοκαυτώματα τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Εἴτα ψάλλομεν τάς Ὠδᾶς τοῦ Κανόνος.

Ὠδή ἅ΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρᾶν διοδεύσας.
 
Φωνῆς στεναγμοῦ μου ὡς συμπαθής, Φανούριε μάρτυς, ἐνωτίσθητι εὐμενῶς, καί λύσον παθῶν τήν καταιγίδα, τήν ἐπελθοῦσαν δεινῶς τή καρδία μου.

Ρανίσι τῶν θείων σου πρεσβειῶν, ψυχῆς μου τά ἕλκη, ἐναπόπλυνον ἀθλητά, καί σβέσον τοῦ σώματος τήν νόσον, ταῖς ἐπομβρίαις τῆς σῆς ἀντιλήψεως.

Ὁλόσωμον δέδεγμαι τήν πληγήν, ἐχθροῦ ταῖς βολίσι, καί νενέκρωμαι τήν ψυχήν, σύ οὔν θεραπεύεις μέ μάρτυς, πρός ζωηφόρους ὁδούς κατευθύνων μέ.

Ὑπάρχων ἀναπλεως φωτισμοῦ, Φανούριε μάρτυς, ὡς διάκονος τοῦ φωτός, νοός μου ἀπέλασον τό σκότος, καί ἀρετῶν τῷ φωτί μέ καταύγασον.

Θεοτοκίον.
 
Ρημάτων ἐξεπλήρωσας νομικῶν, ὠράθης Παρθένε, ὡς γεννήσασα τόν Θεόν, τόν πάλαι λαλήσαντα ἐν νόμω, δί’ αἰνιγμάτων καί τύπων Πανάμωμε.

Ὠδή γ΄. Οὐρανίας ἁψίδος.
 
Ἐμπεσῶν τῷ πελάγει, τῶν πειρασμῶν ἔνδοξε, τῷ τῆς ἀπώλειας πυθμένι, ἤδη καθέλκομαι, σύ μέ κυβέρνησον, πρός σωτηρίας λιμένα, οἴα κυβερνήτης μου, σοφέ πανάριστος.

Ἱλασμός γενηθήτω, καί τῶν κακῶν λύτρωσις, ἡ μαρτυρική σου πρεσβεία, μάρτυς Φανούριε, τοῖς προσιούσι σοί, καί ὁλικῶς ἀφορῶσι, πρός τήν ὀξυτάτην σου, μάκαρ προμήθειαν.

Μαρτυρίου τήν τρῖβον, πανευκλεῶς ὤδευσας, ὅθεν πρός ὁδόν μαρτυρίου, τοῦ σέ δοξάσαντος, καμέ ὁδήγησον, τόν ἐν αἱρέσεσι μάρτυς, πάσης παραβάσεως, περιπλανώμενον.

Θεοτοκίον.
 
Ἐπουράνιε πύλη, δί’ ἤς ἠμίν ἔλαμψεν, ὁ Δημιουργός τῶν ἁπάντων, καθάπερ ἄνθρωπος, πύλας μοί ἀνοιξον, τῆς ἀληθοῦς μετανοίας, καί πυλῶν μέ λύτρωσαι, τοῦ ἅδου Δέσποινα. 

Διασωσον ἀπό κινδύνων τούς δούλους σου Ἀθλοφόρε, ὅτι πάντες τή σή πρεσβεία προστρέχομεν, ἴνα ρυσθῶμεν Φανούριε πάσης βλάβης.

Ἐπιβλεψον ἐν εὐμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τήν ἐμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, καί ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τό ἄλγος.

Αἴτησις καί τό Κάθισμα.

Ἦχος β΄. Πρεσβεία θέρμη.
 
Πλεόντων σωτήρ, ἀδικούμενων σύμμαχος, πενθούντων χαρά, καί αἰχμαλώτων λύτρωσις, δεικνύμενος Φανούριε, ὡς ταχύς ὀρθοδόξων ἐπίκουρος, μή διαλίπης ἀτρώτους τηρεῖν,
ἐκ τῶν βελῶν τοῦ ἀλάστορος τούς δούλους σου.

Ὠδή δ΄. Εἰσακήκοα, Κύριε.
 
Τήν λιθώδη καρδίαν μου, καί πεπωρωμένην ψυχήν κατανυξον, ὁ τῶν λίθων τά προσκρούσματα, μάρτυς ὑπομείνας ὥσπερ ἄσαρκος.

Ἀναβλύζεις ἑκάστοτε, τά τῶν ἰαμάτων θεία χαρίσματα, τοῖς προστρέχουσι τή σκέπη σου, καί τῶν νοσημάτων ἐξαίρεις καύσωνα.

Ἰατήριον ἄμισθον, τοῖς ἐν ἀσθενείαις γενού Φανούριε, καί τοῖς πάσχουσιν ἀντίληψις, καί τοῖς αἰχμαλώτοις ἀπολύτρωσις.

Σωτηρίας ἱμάτιον, ἐν τή ἀπεκδύσει σαρκός ἠμφίεσαι, ὅθεν ἔνδυσον Φανούριε, τήν γεγυμνωμένην ψυχήν μου χάριτι.

Θεοτοκίον.
Στάμνος ἔμψυχος πέφηνας, τῆς ζωῆς τό μάννα κόσμω πηγάσασα, τόν ζωώσαντα τόν ἄνθρωπον, καί τήν ἁμαρτίαν θανατώσαντα.

Ὠδή ἐ΄. Φώτισον ἠμᾶς.
Ἄνωθεν ἠμᾶς, ἐποπτεύεις ἐκλυτρούμενος, ἐκ παντοίων ἀναγκῶν καί συμφορῶν, τούς ἐν πίστει εὐφημούντας σέ Φανούριε.

Ἰλέων ἠμίν, τή ἐνθέρμω μεσιτεία σου, τοῦ ἐλέους ἀθλητά τόν θελητήν, ἀπεργάζου τοῖς ἀφρόνως ἁμαρτάνουσι.

Σώματος πληγᾶς, ἐνεγκῶν στερρῶς Φανούριε, ἰατρεύεις τῶν σωμάτων καί ψυχῶν, ἀρρωστίας καί ὀδύνας θείω Πνεύματι.

Θεοτοκίον.
 
Φέγγος ἀστραπῆς, τοῦ υἱοῦ σου Κόρη ἔλαμψε, τούς ἐν σκότει καθημένους καί σκιά, καί ζωῆς τάς φωταυγείας ἐδωρήσατο.

Ὠδῆς΄. Τήν δέησιν ἐκχεῶ.
 
Ἀναγκάς σού τῆς ψυχῆς τόν ἔρωτα, ὡς λαμπάδα πρός Χριστόν ἀθλοφόρε, καταναλίσκεις τῆς πλάνης τήν ὕλην, καί καταθάλπεις πιστῶν τά φρονήματα, διό καταφλεξον καμού,
τά σαθρά καί γεώδη νοήματα.

Νεκρώσεως τῷ καρπῶ ἐζώγρημαι, καί τοῦ θείου ἀπερρίφθην νυμφῶνος, τά τῆς φθορᾶς περικείμενος φύλλα, καί τοῦ θανάτου προφέρων τήν ἄκανθαν, σύ οὔν μέ ζώωσον σοφέ,
καί τῆς πρώην μέ δόξης ἀξίωσον.

Ὁλόκληρον σεαυτόν προσήγαγες, τῷ Δεσπότη προσφοράν καί θυσίαν, ὅθεν καμέ ἐνδυνάμωσον μάρτυς, αὐτῶ λατρεῦσαι ὁσίως Φανούριε, καί θύσαι τούτω καθαρῶς, καθαρᾶς
πολιτείας ἀκρότητα.

Θεοτοκίον.
 
Ὑψαύχενα δυσμενῆ ὑποτάξον, ταῖς ποσίν ἠμῶν Πανάμωμε Κόρη, ἡ τήν πεσοῦσαν ὑψώσασα φύσιν, τή ὑψηλή καί ἀρρήτω κυήσει σου, καί ταπεινώσασα ἐχθροῦ, ἐπηρμένου
μετέωρον φρόνημα.

Διασωσον ἀπό κινδύνων τούς δούλους σου ἀθλοφόρε, ὅτι πάντες τή σή πρεσβεία προστρέχομεν, ἴνα ρυσθῶμεν Φανούριε πάσης βλάβης.

Ἄχραντε, ἡ διάλογου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Αἴτησις καί τό Κοντάκιον.

Ἦχος β΄. Προστασία τῶν χριστιανῶν.
 
Ὑπερήφανον ὄμμα κατέβαλες, τή γενναία ἀθλήσει σου ἔνδοξε, ἐξ οὗ ἁπάλλαξον καί ἠμᾶς, τῆς ἐνεργείας Ἀθλητά, ἴνα ἠσύχιον ζωήν, ἐν ὁμονοία ἀγαστή, οἱ βοῶντες διαγωμεν,
πλήρωσον τάς αἰτήσεις, καί ἔμπλησον εὐφροσύνης, τούς προσιόντας σοί πιστῶς, ὤ Φανούριε πανθαύμαστε.

Εἴτα οἱ Ἀναβαθμοί. Τό ἅ΄ ἀντίφωνον τοῦ δ΄ ἤχου.
 
Ἐκ νεότητός μου, πολλά πολεμεῖ μέ πάθη, ἀλλ’ αὐτός ἀντιλαβού, καί σῶσον, Σωτήρ μου.

Οἱ μισοῦντες Σιῶν, αἰσχύνθητε ἀπό τοῦ Κυρίου ὡς χόρτος γάρ πυρί ἔσεσθε ἀπεξηραμένοι.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.

Ἁγίω Πνεύματι, πάσα ψυχή ζωοῦται, καί καθάρσει ὑψοῦται, λαμπρύνεται, τή τριαδική Μονάδι ἱεροκρυφίως.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἁγίω Πνεύματι, ἀναβλύζει τά τῆς χάριτος ρεῖθρα, ἀρδεύοντα ἅπασαν τήν κτίσιν πρός ζωογονίαν.

Zoom in (real dimensions: 528 x 742)

Καί εὐθύς τό Προκείμενον.
Δίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει, καί ὡσεί κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνω πληθυνθήσεται.
Στίχος. Πεφυτευμένος ἐν τῷ οἴκω Κυρίου, ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Θεοῦ ἠμῶν ἑξανθήσουσιν.

Εὐαγγέλιον. Ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον (ἰ΄ 32-36 καί ἴα΄ 1).
Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω καγῶ ἐν αὐτῶ ἔμπροσθέν του Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς ὅστις
δ’ ἄν ἀρνήσηται μέ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτόν καγῶ ἔμπροσθέν του Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. Μή νομίσητε ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, ἀλλά μάχαιραν.
Ἦλθον γάρ διχᾶσαι ἄνθρωπον κατά τοῦ πατρός αὐτοῦ, καί θυγατέρα κατά τῆς μητρός αὐτῆς, καί νύμφην κατά τῆς πενθερᾶς αὐτῆς καί ἐχθροί του ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοί αὐτοῦ
καί ἐγένετο, ὄτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς διατάσσων τοῖς δώδεκα Μαθηταῖς αὐτοῦ, μετέβη ἐκεῖθεν, τοῦ διδάσκειν καί κηρύσσειν ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ταῖς τοῦ Ἀθλοφόρου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχος. Ἐλεῆμον, ἐλέησον μέ, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός σου, καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου, ἑξάλειψον τό ἀνόμημά μου.

Καί τό Προσόμοιον.

Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.
 
Ρόδον ὡς μυρίπνοον, καί θησαυρός ζωηφόρος, ἐν Ρόδω κρυπτόμενος, μάρτυς πεφανέρωσαι τοῖς ἰκέταις σου, καί ζωῆς ἔμπνευσας, τάς ὀσμᾶς ἐν κόσμω, καί ὀσμήν θανάτου
ἤλασας, καί ἀπεδίωξας, τάς δυσώδεις νόσους Φανούριε, ὧν πέρ τῆς λύμης λύτρωσαι, τούς σοί προσιόντας ἐκ πίστεως, πάσης ἐπήρειας, καί βλάβης καί μανίας ἀπηνοῦς,
διαφυλάττων μακάριε, τούς προσκαλούμενους σέ.

Σῶσον ὁ Θεός τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου• ἐπισκεψαι τόν κόσμον σου ἐν ἐλέει καί οἰκτιρμοῖς. Ὑψωσον κέρας Χριστιανῶν ὀρθοδόξων καί καταπεμψον ἐφ’
ἠμᾶς τά ἐλέη σου τά πλούσια πρεσβείαις τῆς παναχράντου Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας δυνάμει τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ προστασίαις τῶν
τιμίων ἐπουρανίων Δυνάμεων Ἀσωμάτων ἰκεσίαις τοῦ Τιμίου καί Ἐνδόξου Προφήτου, Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου τῶν ἁγίων ἐνδόξων καί πανευφήμων Ἀποστόλων
ὧν ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἠμῶν, μεγάλων ἱεραρχῶν καί οἰκουμενικῶν διδασκάλων Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Ἀθανασίου καί
Κυρίλλου, Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμμονος, πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας. Νικολάου τοῦ ἐν Μύροις, Σπυρίδωνος ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος, τῶν Θαυματουργῶν τῶν ἁγίων ἐνδόξων
μεγαλομαρτύρων Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, Δημητρίου τοῦ Μυροβλήτου, Θεοδώρων Τύρωνος καί Στρατηλάτου, τῶν ἱερομαρτύρων Χαραλάμπους καί Ἐλευθερίου, τῶν ἁγίων
ἐνδόξων καί καλλινίκων Μαρτύρων. Τῶν ὁσίων καί θεοφόρων Πατέρων ἠμῶν. Τῶν ἁγίων καί δικαίων θεοπατόρων Ἰωακείμ καί ’Ἄννης. Τοῦ ἁγίου Μεγαλομάρτυρα Φανουρίου,
καί πάντων σου τῶν Ἁγίων. Ἰκετεύομεν σέ, μόνε πολυέλεε Κύριε. Ἐπάκουσον ἠμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν δεομένων σου καί ἐλέησον ἠμᾶς.

Ὠδή ζ΄. Παῖδες Ἑβραίων.
 
Ρείθροις τῶν θείων σου θαυμάτων, ἀποξήρανον βυθόν τῶν παθημάτων, καί πρός ὕδωρ τροφῆς, ἐξ αὐχμηρᾶς ἐρήμου, ὁδήγησον Φανούριε, τούς πιστῶς σέ ἀνυμνοῦντας.

Ἴδοιμι ὥρα τῆς ἀνάγκης, σέ συλλήπτορα καί θεῖον ἀρωγόν μου, τά λυποῦντα ταχύ, σκεδάζοντα παμμάκαρ, καί θείαν μοί δωρούμενον, λύτρωσιν καί εὐφροσύνην.

Ἔλαμψας μάρτυς ἐν τή Ρόδω, ὡς νεοφωτον καί φωτοφόρον ἄστρον, ἰαμάτων αὐγᾶς, καί φέγγος χαρισμάτων, ἀστράπτον τοῖς καθεύδουσιν, ἐν τῷ σκότει τῆς ἀπάτης.

Θεοτοκίον.
Πίον καί σύσκιον ὠράθης, καί ἀλάξευτον καί φωτοφόρον ὅρος, οἶς ἐν τύποις ποτέ, ἐλάλησεν ὁ λόγος, ὧν βλέποντες τήν ἔκτασιν, εὐφημοῦμεν σέ Παρθένε.

Ὠδή ἡ΄. Τόν ἐν ὄρει ἁγίω.
 
Ρυπτική σου πρεσβεία ἐκκαθαίρεις, τῶν ψυχῶν τάς οὐλᾶς, καί καρδιῶν τά βάρη, καί ἀλγηδόνας παύεις τάς τοῦ σώματος, καί βραβεύεις πάσι, κατ’ ἄμφω εὐρωστίαν, Φανούριε θεοφρον.

Ἐν καμίνω βληθεῖς οὐ κατεφλέχθης, τῆς ζωῆς γάρ ὡς πῦρ, ἐκέκτησο τό ὕδωρ, ἀλλά καμού καταφλεξον Φανούριε, τάς δεινάς προλήψεις καί τάς ἐνθυμήσεις, ὥσπερ ἀγροῦ καλάμην.

Στρατευθεῖς τῷ καλέσαντι σέ λόγω, ἠγωνίσω λαμπρῶς, κατά τῆς ἀνομίας, ὅθεν κάμε τῆς κλήσεως ἡ κέκλημαι, ἄξιον ἐργάτην, ἀναδεῖξον παμμάκαρ, εὐχαίς σου εὐπροσδέκτοις.

Θεοτοκίον.
 
Βασιλείας οἰκήτορα μέ δεῖξον, τῆς ἀλήκτου Ἁγνή, ὡς τέξασα ἀσπόρως, τόν βασιλέα πάντων καί δεσπόζοντα, οὐ ἡ βασιλεία, βασιλείας πύλη, ἁπάντων τῶν αἰώνων.

Ὠδή θ΄. Ἐξέστη ἐπί τούτω.
 
Ἐλαίω τῶν ἀγώνων σου ἀθλητά, ἰλαρύνεις ἠμῶν τήν διάνοιαν, καί ψυχικά, ἕλκη τέ καί μώλωπας χαλεπούς, ἀνακαθαίρεις πάντοτε, καί τά τῶν σωμάτων ὀδυνηρά, νοσήματα ἰᾶσαι,
ὡς χάριν κεκτημένος, παρά Θεοῦ μάρτυς Φανούριε.

Ἰσχύϊ ἀριστεύσας παντουργική, τοῦ ἐχθροῦ εἰς ἀνίσχυρον φρύαγμα, τό καθ’ ἠμῶν, σβέσον ἀθλοφόρε ὁλοσχερῶς, καί σθένος καί κραταίωμα, καί ἰσχύος πύργος διαπαντός, γενοῦ
τοῖς σοῖς ἰκέταις, Φανούριε παμμάκαρ, τῶν ἀθλοφόρων ἐγκαλλώπισμα.

Ἀκοίμητος προστάτης καί ἀρωγός, ἀντιλήπτωρ γενού καί ὑπέρμαχος, καί βοηθός, τοῖς προσκαλουμένοις εἰλικρινῶς, τό ἱερόν σου ὄνομα, μάρτυς ἀθλοφόρε θαυματουργέ, ἐξ ἔριδος
καί φθόνου, ἀπάτης τέ καί δόλου, ἠμᾶς ρυόμενος Φανούριε.

Ἰλύος καμέ ὕψωσον ἐμπαθοῦς, καί πίκρας συνήθειας Φανούριε, ἡ ἐκ παιδός, εἴκων ἐγεώργησα τούς καρπούς, τῆς ἁμαρτίας ἅγιε, ψυχή τέ καί σώματι ρυπωθεῖς, μή μέ παρίδης
μάρτυς, σύ γάρ τῶν ἐν ἀναγκαις, ὁ ἐτοιμότατος ἐπίκουρος. χριστιανος

Θεοτοκίον.
 
Σκηνή ἡ πολυώνυμός του Θεοῦ, ἡ περιδοξος πόλις τοῦ Κτίσαντος, ἐν ἡ Χριστός, εἴργασται θαυμάσια φοβερά, τόν γάρ Ἀδάμ ἀνέλαβε, τοῦτον ἀναπλάσας ἐκ τῆς ἀρᾶς, σύ εἰ Παρθένομῆτορ, διό μή στερηθείην, τῆς προστασίας σου ὁ ἄθλιος.

Ἄξιον ἔστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σέ τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον, καί Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβίμ, καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως
τῶν Σεραφείμ, τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν, τήν ὄντως Θεοτόκον, σέ μεγαλύνομεν.

Τήν ὑψηλοτέραν τῶν οὐρανῶν, καί καθαρωτέραν λαμπηδόνων ἡλιακῶν, τήν λυτρωσαμένην ἠμᾶς ἐκ τῆς κατάρας, τήν Δέσποιναν τοῦ κόσμου, ὕμνοις τιμήσωμεν.

Καί τά Μεγαλυνάρια.
 
Χαίροις τῶν μαρτύρων ἡ καλλονή, καί τῶν ἰαμάτων ὁ χειμάρρους ὁ δαψιλής, χαίροις τῶν Ροδίων, ὁ μέγας πολιοῦχος, Φανούριε ἀξίως ἀντιδεδόξασαι.

Τίς τῶν πληγμάτων σου τήν πληθύν, ἐξείπη ἀξίως, καί τῶν πόνων τό καρτερόν; Σύ γάρ τῶν βασάνων, τά εἴδη καθυπέστης, ὡς ἄσαρκος νεκρώσας τόν παναλάστορα.

Ὡς ἄστρον ἐν Ρόδω ἀρτιφανές, Φανούριε ὤφθης, εἰ καί ἤθλησας πρό πολλοῦ, καί καταφωτίζεις πιστῶν τάς διανοίας, βολαῖς τῶν σῶν ἀπείρων θαυμάτων ἔνδοξε.

Πυρός ἀκμαιότερος ἀληθῶς, καί σιδήρου μάρτυς, εὐτονώτερος ὀραθεῖς, τήν οἰκονομίαν ἐτράνωσας τοῦ λόγου, τοῖς ἔργοις βεβαιώσας ὁ ἀνεκήρυξας.

Πάντας τούς προστρέχοντας εὐλαβῶς, τῷ σεπτῶ ναῶ σου, καί αἰτοῦντας ἀπό ψυχῆς, λύσιν ὀφλημάτων, καί ρῶσιν καί ὑγείαν, μή παύση ἐποπτεύων, παραμυθούμενος.

Χαίροις τῶν μαρτύρων ἡ καλλονή, χαίροις τῶν θαυμάτων ὁ ἀκένωτος θησαυρός, χαίροις αἰχμαλώτων ὁ ρύστης καί προστάτης, Φανούριε τρισμάκαρ, Ροδίων καύχημα.

Ὤφθης ἀθλοφόρος καί νικητής, Φανούριε μάρτυς καί ἀήττητος βοηθός, θεραπεύων νόσους ψυχῶν τέ καί σωμάτων, τῶν ἐπικαλουμένων, τήν σήν βοήθειαν.

Ἀθλητά πανάριστέ του Χριστοῦ, σύ τάς τῶν τυράννων κατεφρόνησας ἀπειλᾶς• ὅθεν καί μυρίας ὑπέμεινας βασάνους, ἐν μέσω τοῦ σταδίου, μάρτυς Φανούριε.

Γενναίως ὑπήνεγκας τάς πληγᾶς, φρικτᾶς τέ κολάσεις καί βασάνους ὑπέρ Χριστοῦ• διό σου ἡ κάρα ἐδέξατο ἐξ ὕψους, τόν στέφανον τῆς νίκης, μάρτυς Φανούριε.

Τούς ἀσπαζομένους τήν σήν σεπτήν, εἰκόνα ἐν πίστει καί αἰτοῦντας σήν ἀρωγήν, μάρτυς κληρονόμους τῆς θείας Βασιλείας, Φανούριε, λιταίς σου, πάντας ἀναδεῖξον.

Χαίροις ὤ Φανούριε ἀθλητά, ὁ πάσι παρέχων, τά αἰτήματα συμπαθῶς• χαίροις εὐσεβούντων, ὁ μέγας ἀντιλήπτωρ, καί πάσης Ἐκκλησίας, θεῖον ἀγλάϊσμα.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἵ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἁγίοι πάντες, μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εἰς τό σωθῆναι ἠμᾶς.

Τό Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἠμᾶς. (τρεῖς φορές)
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Παναγία τριάς, ἐλέησον ἠμᾶς. Κύριε ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν. Δέσποτα, συγχώρισον τάς ἀνομίας ἠμίν. Ἅγιε, ἐπισκεψε καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἠμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πάτερ ἠμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανό καί ἐπί τῆς γής. Τόν ἄρτον ἠμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἠμίν
σήμερον, καί ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα ἠμῶν, ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν, καί μή εἰσενέγκης ἠμᾶς εἰς πειρασμόν ἀλλά ρύσαι ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Τροπάριον.
Ἦχος δ΄. Βασίλειον διάδημα.

Οὐράνιον ἐφύμνιον ἐν γῆ τελεῖται λαμπρῶς, ἐπίγειον πανήγυριν νῦν ἑορτάζει φαιδρῶς, ἀγγέλων πολίτευμα, ἄνωθεν ὑμνωδίαις, εὐφημούσι τούς ἄθλους, κατωθεν Ἐκκλησία, τήν
οὐράνιον δόξαν, ἤν εὖρες πόνοις καί ἄθλοις τοῖς σοῖς, Φανούριε ἔνδοξε.

Ὁ Ἱερεύς μνημονεύει. Ἐν δέ τή Ἀπολύσει ψάλλομεν.

Ἦχος β΄. Ὄτε ἐκ τοῦ ξύλου.

Ὤφθης ὥσπερ λύχνος φαεινός, μάρτυς ἐναθλήσας νομίμως, ὑπέρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, ὅθεν σου δεόμεθα, μακράν ἀπέλασον, ἐξ ἠμῶν ταῖς πρεσβείαις σου, παθῶν τήν ὁμίχλην,
καί τῶν περιστάσεων, πικρᾶν σκοτόμαιναν, φέγγος δέ ἀνατειλον πάσι, θείας θυμηδίας καί δόξης, ἀξιομακάριστε Φανούριε.

Ἦχος πλ. δ΄.
Δέσποινα προσδεξαι, τάς δεήσεις τῶν δούλων σου, καί λύτρωσαι ἠμᾶς, ἀπό πάσης ἀνάγκης καί θλίψεως.

Ἦχος β΄.
Τήν πάσαν ἐλπίδα μου, εἰς σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξον μέ ὑπό τήν σκέπην σου.

Ὁ Ἱερεύς: Δί’ εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἠμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἠμᾶς. Ἀμήν.