Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Η ἀλήθεια του κόσμου είναι κάτι το οποίο πρέπει να αποκτηθεί διά της βίας


Οι Έλληνες έχουν μια χαρακτηριστική έκφραση για την λέξη "truth": ἀλήθεια. Το γράμμα α είναι α-στερητικό. Τοιουτοτρόπως έχουν μια αρνητική έκφραση για κάτι που εμείς το αντιλαμβανόμαστε θετικά. Η λέξη "truth" έχει για τους Έλληνες την ίδια αρνητική σημασία όπως έχει, επί παραδείγματι, για εμάς η ατέλεια. Τούτη η έκφραση δεν είναι απολύτως και απλώς αρνητική αλλά καθίσταται αρνητική με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Αυτό το οποίο εμείς χαρακτηρίζουμε ως ατελές δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την τελειότητα, αντιθέτως, είναι ακριβώς προσανατολισμένο προς τούτο: «σε σχέση με την τελειότητα δεν είναι όλα όσα θα μπορούσε να είναι». Αυτό το είδος άρνησης είναι αρκετά ιδιάζον. Συχνά είναι κεκρυμμένο στις λέξεις και στις έννοιες: ένα παράδειγμα είναι η λέξη "blind" η οποία είναι επίσης μια αρνητική έκφραση. Blind σημαίνει: να μην είμαι σε θέση να δω. Αλλά μόνον αυτό το οποίο μπορεί να δει δύναται να χάσει το φως του. Μόνον αυτό το οποίο μπορεί να μιλήσει δύναται να σιωπήσει. Συνεπώς η ατέλεια εμπεριέχει έναν σαφή προσανατολισμό προς την τελειότητα. Ατελές σημαίνει ότι αυτό το οποίο φανερώνεται δεν κατέχει την τελειότητα που θα μπορούσε να έχει, που θα έπρεπε να έχει ή επιθυμεί να έχει. Όσον αφορά την τελειότητα κάτι λείπει, κάτι έχει αφαιρεθεί, αποσπάστηκε από το-privare, όπως υποδεικνύει το α-στερητικό. Η λέξη "truth" η οποία είναι για εμάς θετική, για τους Έλληνες είναι αρνητική ως "ἀλήθεια", και η λέξη "falsehood" η οποία είναι για εμάς κάτι το αρνητικό, από τους Έλληνες διατυπώνεται θετικά ως "ψεῦδως". Ἀλήθεια σημαίνει: δεν είναι πλέον κεκρυμμένο, είναι αποκεκαλυμμένο. Αυτή η "στερητική" έκφραση υποδεικνύει ότι οι Έλληνες είχαν αντιληφθεί το γεγονός πως η ἀλήθεια του κόσμου είναι κάτι το οποίο πρέπει να αποκτηθεί διά της βίας*, ότι αρχικά και ως επί το πλείστων δεν είναι διαθέσιμη. Ο κόσμος είναι κατά κύριο λόγο, αν όχι εντελώς, συγκεκαλυμμένος. H προφανής γνώση δεν δίνει στον εαυτό της την πρωταρχική ώθηση ώστε να κινηθεί μπροστά. Ο κόσμος αποκαλύπτεται μόνο στον άμεσο κύκλο του τόπου που μας περιβάλλει, στον βαθμό που οι φυσικές ανάγκες το απαιτούν. Και ακριβώς αυτό το οποίο στην φυσική συνείδηση ήταν, εντός ορισμένων ορίων, πιθανώς αρχικά αποκεκαλυμμένο καθίσταται σε μεγάλο βαθμό συγκεκαλυμμένο και διαστρεβλωμένο από τον λόγο.

*Τη βία όπως την τοποθετεί ο Χάιντεγκερ, εγώ τουλάχιστον, την εκλαμβάνω όπως και στις γραφές: «Η Βασιλεία των Ουρανών βιάζεται και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν». (Μτθ. 11,12)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.