Αγαπητοί μας φίλοι και ευλαβείς χριστιανοί, συνδράμετε το έργο που ξεκινάμε της ανέγερσης ναού. Το μικρό μας εκκλησάκι με τις 20 καρέκλες και την τζαμαρία δεν μας χωράει πιά. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΗΣ ΕΡΕΤΡΙΑ Εθνική Τράπεζα Λογαριασμός για την ανέγερση του Ιερού Ναού -Εθνική Τράπεζα: 639 / 001807 – 44-ΙΒΑΝ: GR15 0110 6390 0000 6390 0180 744

Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

Ένας πρίγκηπας του τίποτα, ένας τρελός για επαναστάσεις κι άλλα πράγματα χαμένα



Αλλά κι εγώ ποιος ήμουν; ένας πρίγκηπας του τίποτα
ένας τρελός για επαναστάσεις κι άλλα πράγματα χαμένα
και κάθε που χτυπούσαν οι καμπάνες ένιωθα να κινδυνεύει η ανθρωπότητα
κι έτρεχα να τη σώσω.

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΓ.ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ




Σάββατο     23 Απριλίου  7:30 πμ   Του Λαζάρου  (Παν.Ελεούσα)   
                                                                                                          

ΚΥΡΙΑΚΗ 24 Απριλίου  7:30 πμ    Των ΒΑΙΩΝ  (Παν.Ελεούσα) 

ΚΥΡΙΑΚΗ   24 Απριλίου 7:00 μμ   Ακολουθία του ΝΥΜΦΙΟΥ  (Αγ. Ανδρέας)                                                                                                              
Μ. Δευτέρα 25 Απριλίου  7:00 μμ   Ιωσήφ Παγκάλου     (Παν.Ελεούσα)

Μ. Τρίτη      26 Απριλίου  7:00 μμ Των δέκα Παρθένων   (Αγ. Ανδρέας)

Μ. Τετάρτη  27 Απριλίου 10:30 πμ  Ευχέλαιο (Αγ. Ανδρέας)

Μ.Τετάρτη  27  Απριλίου  7:00 μμ   Της αλειψάσης τόν  Κύριον  μύρω (Αγ. Ανδρέας)

Μ. Πέμπτη 28 Απριλίου  7:30 πμ Θ. λειτουργία(Παν.Ελεούσα)

Μ. Πέμπτη 28 Απριλίου  7:00 μμ Μυστικός Δείπνος (Παν. Ελεούσα)

Μ. Παρασκευή 29Απριλίου 8:30 πμ   Ωρες & Αποκαθήλωση     (Παν. Ελεούσα)

Μ. Παρασκευή 29 Απριλίου  7:00 μμ Τα Άγια Πάθη του Κυρίου (Παν. Ελεούσα)

 Περιφορά επιταφίου από Παναγία Ελεούσα στον Άγιο Ανδρέα

Μ. Σάββατο  30 Απριλίου   7:30 πμ Η εις Αδου κάθοδος του Κυρίου (Αγ. Ανδρέας)

Μ. Σάββατο  30 Απριλίου 11:00 μμ ΑΝΑΣΤΑΣΗ  (Αγ. Ανδρέας)





Άσβηστο το φως της Αναστάσεως


Αν η ζωή μας όλη μπορούσε να συμπυκνωθεί σε μία μόνο βδομάδα, αυτή δεν θα ήταν άλλη από τη Μεγάλη Εβδομάδα, αρχής γενομένης από την Κυριακή των Βαϊων ως ημέρα της γέννησής μας, της εισόδου μας στον κόσμο και της υποδοχής μας απ' αυτόν μετά βαϊων και κλάδων.

Αν πράγματι αυτή είναι η αρχή, τότε το τέλος μας συμπίπτει με τη Σταύρωση και την εις Άδου κάθοδον. Τέλος προσωρινό και πρόσκαιρο μέχρι της των πάντων Αναστάσεως, άρα και της δικής μας.
Ό,τι μεσολαβεί από την αρχή της ζωής μας μέχρι το τέλος της είναι αυτή καθεαυτή η πλήρης περιπέτεια της ζωής που η Μεγάλη Εβδομάδα συμπυκνώνει με τόση αξιοθαύμαστη οικονομία.

Θα μας πουλήσει η οικογένειά μας στους εμπόρους, μεταφορικώς ή κυριολεκτικώς, όπως τον Ιωσήφ τ' αδέρφια του.
Θα βυθιστούμε σε θλίψη που θα ρουφήξει κάθε ρανίδα δημιουργικότητάς μας, και παραδινόμενοι στην απραγία δε θα πάρουμε είδηση για πότε μεταμορφωθήκαμε σε άκαρπη συκή άξια για κατάρα.
Θα ξεμωραθούμε σαν τις μωρές Παρθένες σπαταλώντας ασυλλόγιστα όλο το λάδι του είναι μας, μέχρι να στεγνώσουμε και ν’ απομείνουμε άδειοι από ευπλασχνία προς τον εαυτό μας και τους άλλους, για ν' απαιτήσουμε ύστερα με θράσος και σκληρότητα από τους άλλους αυτό για το οποίο ποτέ δε φροντίσαμε.

Θα εκπορνέψουμε και θα εκπορνευτούμε σε πράγματα και ανθρώπους μέχρι να έρθει, -και μακάρι πάντα να έρχεται-, η ευλογημένη ώρα που στον πάτο του πηγαδιού της απληστίας μας θα μας επισκεφτεί μια μεγάλη δυσκολία, αρρώστεια ή θάνατος, ένας χωρισμός, κάτι που κόβοντάς μας στα δυο θα κάνει το αίμα μας επιτέλους να τρέξει λύνοντας τις θρομβώσεις που το πέτρωσαν στις φλέβες μας, και σαν την αμαρτωλή γυναίκα της Μεγάλης Τετάρτης θα πέσουμε στα πόδια του Κυρίου με τ' ακριβότερα μύρα της καρδιάς μας, δάκρυα πολύτιμα, να ζητήσουμε το έλεος.

Θα μας καλέσει στο Μυστικό Δείπνο της Μεγάλης Πέμπτης ο Δεσπότης Χριστός. Θα μας φιλοξενήσει στο τραπέζι Του, -που πεινάσαμε περισσότερο κι από τα σκυλιά του δρόμου. Θα μας ψιθυρίσει μυστικά την προσευχή της Γεθσημανής, προσευχή στον Ποιητή Πατέρα που περιμένει πώς και πώς πίσω το πονεμένο σπλάχνο του, όσο άμυαλο και ανάξιο κι αν στάθηκε.

Θα προδώσουμε και θα προδοθούμε, θ' αγαπήσουμε, θα φοβηθούμε μα και θ’ αρνηθούμε σαν τον Πέτρο, την αγάπη μας.
Θα μας καταδικάσουν και θα καταδικάσουμε, θα νύψουμε τα χέρια μας νομίζοντας πως έτσι απαλασσόμαστε από την ευθύνη. Θα σταυρωθούμε και θα σταυρώσουμε.

Στα Τάρταρα θα κατεβούμε. Κι εκεί στα σκοτεινά πηγάδια τους, θα ευχηθούμε κανένας να μην τα αξιωθεί, ούτε κι αυτός ο χειρότερος εχθρός μας, -που 'ναι φαρμάκι η γεύση τους και σε κανέναν τόση πίκρα δεν αξίζει.

Μέχρι τη στιγμή που μια αιχμή δόρατος Φωτός θ' αγγίξει τα μαραμένα φύλλα της καρδιάς μας και θα ζωντανέψουμε απ' την αρχή.
Το χείλι θα γελάσει, το αχάιδευτο κεφαλάκι μας θα βρει την αγκαλιά που αποζητά. Και θ' αναστηθούμε από τον Κύριο των ζώντων που μας προορίζει για την αιώνια Άνοιξη της δικής Του Αγάπης.

Μεγάλη Εβδομάδα απ' των Βαϊων ίσαμε την Κυριακή του Πάσχα όλη η ζωή μας κι η ιστορία του κόσμου ολόκληρυ από αρχής του.
Ό,τι γεννήθηκε μέσα στον χρόνο κι ό,τι θα γεννηθεί.
Απ' όλα θα περάσουμε και θα τα ζήσουμε όλα. Μα αν στο τέλος του δρόμου μένει άσβηστο το φως της Αναστάσεως, τότε για όλα συγνώμη ζητούμε και για όλα λέμε ξανά και ξανά, χαλάλι.

Αν ό,τι ζήσαμε, όσο πονέσαμε κι όσο αποτύχαμε, έγινε για να φτάσουμε να γίνουμε στο τέλος όλοι ένα μεταξύ μας και με τον φίλο μας Θεό, χαλάλι και ξανά χαλάλι όλα

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Eγκαίνια στο Αρχονταρίκι του Αγ. Ανδρέα



Εγκαινιάσθηκε την Κυριακή 17 Απριλίου μετά το πέρας της θείας λειτουργίας στον Αγιο Ανδρέα του Μαλακώντα το «Αρχονταρίκι», που κτίστηκε πρόσφατα στον περιβάλλοντα χώρο του Ιερού Ναού.
Ενα μικρό κτίριο που θα εξυπηρετεί τους ενορίτες και πιστούς καθ' όλη την διάρκεια του χρόνου για την άσκηση των λατρευτικών τους αναγκών. 
Στο σημείο αυτό να σημειώσουμε ότι τα υλικά για την κατασκευή ήταν ευγενική χορηγία πιστών από την περιοχή.
Ενώ συνολικά για την κατασκευή φρόντισε ο Δήμος Ερέτριας διαθέτοντας τεχνικό προσωπικό, που εργάστηκε και ολοκλήρωσε την κύρια κατασκευή, αλλά και τον αύλειο χώρο.
 Σημαντική ήταν η συμβολή και του Νομικού προσώπου του Δήμου Ερέτριας “Δαφνηφόρος Απολλων”.
Να αναφέρουμε, επίσης, και την ολοκλήρωση των εργασιών επισκευής του δαπέδου και της στέγης από το προσωπικό του Δήμου στο παρακείμενο παλαιό εκκλησάκι του Αγ. Ανδρέα ανάγκη και απαίτηση, που υπήρχε εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα από τους πιστούς και επισκέπτες της περιοχής.



Την τελετή των εγκαινίων έκαναν από κοινού η Δήμαρχος Ερέτριας, και ο π. Θεαγένης Κόλλιας εφημέριος της ενορίας της Παναγίας Ελεούσας, όπου υπάγονται και οι δύο ναοί, μαζί  πλήθος κόσμου που εκκλησιάσθηκε και παρακολούθησε την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία.
Στην σύντομη ομιλία της η Δήμαρχος εξήρε το έργο και την πολύπλευρη προσφορά του προισταμένου ιερέως, πατρός Θεαγένους, και του εκκλησιαστικού Συμβουλίου, αποτελούμενον από τούς Αιμιλία Κυδωνάκη-Ψαρρά, Άννα Κωστούρου, Παναγιώτη Αντωνίου και Γεώργιο Κατρινάκη, που ανακουφίζουν και ενώνουν τους ανθρώπους, ειδικά στις δύσκολες συνθήκες που βιώνουμε στην χώρα μας το τελευταίο διάστημα.
Παράδειγμα ,λοιπόν, αλλά και απόδειξη ότι, όταν υπάρχει αγάπη και αλληλεγγύη, μια μικρή ενορία μπορεί να γίνει ζωντανό κύτταρο και στήριγμα της κοινωνίας μας.


Για το πηγάδι των ερωτευμένων δίπλα στο Αρχονταρίκι θα σας μιλήσουμε σε προσεχή ανάρτησή μας



Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

Γηράσκω διδασκόμενος,τάδε ο Σωκράτης έφη και ο Πλάτων είπε κάνετε ότι σας κάνει κέφι



Κυρ δάσκαλε κυρ δάσκαλε για πες μας τι συμβαίνει
όταν ο ένας πάει ψηλά ο άλλος κατεβαίνει
αυτό στην αριθμητική το λένε πάνω κάτω
ου γαρ εγένετο ποτέ μπατίρης το Σαββάτο

Κυρ δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις
πες μας τι είπε ο Πλάτωνας τι είπε ο Σωκράτης
γηράσκω διδασκόμενος,τάδε ο Σωκράτης έφη
και ο Πλάτων είπε κάνετε ότι σας κάνει κέφι

Κυρ δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις
αυτά τα είπανε πολλοί τα είπε και ο Σωκράτης
αυτά και αν ταπανε πολλοί σοφοί σαν τον Σωκράτη
καθένας για την πάρτυ του πορεύετε και πράττει

Φέρτε μου τον ήλιο της να προσευχηθώ


Φέρτε μου την θάλασσα να την προσκυνήσω,
φέρτε μου τον ήλιο της να προσευχηθώ.

Έθρεψα τα σπλάχνα σου, κύμα πελαγίσιο,
με χιλιάδες μνήματα μέσα στο βυθό.

Φέρτε μου την θάλασσα να την προσκυνήσω,
φέρτε μου τον ήλιο της να προσευχηθώ.

Φέρτε μου την θάλασσα να την τραγουδήσω,
φέρτε μου τον ήλιο της για να ζεσταθώ.

Οι νεκρές αγάπες μου δεν θα 'ρθουνε πίσω,
βάλτε με στον κόρφο της ν' αποκοιμηθώ.

Φέρτε μου την θάλασσα να την τραγουδήσω,
φέρτε μου τον ήλιο της για να ζεσταθώ.

Φέρτε μου την θάλασσα να την προσκυνήσω,
φέρτε μου τον ήλιο της να προσευχηθώ






Όταν σωπαίνει η θάλασσα
και ο ουρανός κοιμάται
πιάνω ρωτά τ’αστέρια του
να δω ποιος με θυμάται


Όμως κανένα δε μιλά
σαν να μη με γνωρίζει
μένουν όλα σιωπηλά
και ούτε ένα δε δακρύζει


Όταν τ’ αστέρια σβήνουνε
και ο ουρανός ξυπνάει
πιάνω ρωτώ τα σύννεφα
να δω ποιος με ξεχνάει


Όμως κανένα δε μιλά
σαν να μη με γνωρίζει
μένουν όλα σιωπηλά
και ούτε ένα δε δακρύζει


Όταν σωπαίνει η θάλασσα
και ο ουρανός κοιμάται
μένει η ψυχή μου ξάγρυπνη
και όπου ποθεί θυμάται

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Le beau navire


Je veux te raconter, ô molle enchanteresse !
Les diverses beautés qui parent ta jeunesse ;
Je veux te peindre ta beauté,
Où l'enfance s'allie à la maturité.

Quand tu vas balayant l'air de ta jupe large,
Tu fais l'effet d'un beau vaisseau qui prend le large,
Chargé de toile, et va roulant
Suivant un rythme doux, et paresseux, et lent.

Sur ton cou large et rond, sur tes épaules grasses,
Ta tête se pavane avec d'étranges grâces ;
D'un air placide et triomphant
Tu passes ton chemin, majestueuse enfant.

Je veux te raconter, ô molle enchanteresse !
Les diverses beautés qui parent ta jeunesse ;
Je veux te peindre ta beauté,
Où l'enfance s'allie à la maturité.

Ta gorge qui s'avance et qui pousse la moire,
Ta gorge triomphante est une belle armoire
Dont les panneaux bombés et clairs
Comme les boucliers accrochent des éclairs,

Boucliers provoquants, armés de pointes roses !
Armoire à doux secrets, pleine de bonnes choses,
De vins, de parfums, de liqueurs
Qui feraient délirer les cerveaux et les coeurs !

Quand tu vas balayant l'air de ta jupe large,
Tu fais l'effet d'un beau vaisseau qui prend le large,
Chargé de toile, et va roulant
Suivant un rythme doux, et paresseux, et lent.

Tes nobles jambes, sous les volants qu'elles chassent,
Tourmentent les désirs obscurs et les agacent,
Comme deux sorcières qui font
Tourner un philtre noir dans un vase profond.

Tes bras, qui se joueraient des précoces hercules,
Sont des boas luisants les solides émules,
Faits pour serrer obstinément,
Comme pour l'imprimer dans ton coeur, ton amant.

Sur ton cou large et rond, sur tes épaules grasses,
Ta tête se pavane avec d'étranges grâces ;
D'un air placide et triomphant
Tu passes ton chemin, majestueuse enfant.