Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

ΤΟ ΤΡΕΛΟΒΑΠΟΡΟ 3 Ιουλίου 2016


                               Καλός ορίσατε!




ελάτε να σας κεράσουμε ένα παγωτό ,
 ή προτιμάτε μπακλαβαδάκι?











 Πάτερ Τιμόθεε ιεροκήρυκα της Μητροπόλεώς μας, εκπρόσωπε του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας Χαλκίδος Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ.κ. Χρυσοστόμου, σεβαστοί πατέρες, κα Δήμαρχε, εκπρόσωποι του Δ.Σ. Ερετρίας, κ. Μεταξά πρόεδρε του Νομικού προσώπου ‘’Δαφνηφόρος Απόλλων’’, αγαπητοί Χριστιανοί, κυρίες και κύριοι. 
Σας καλωσορίζω στην αυλή του Δημοτικού Σχολείου Μαλακώντα για μία ακόμη χρονιά στην εορτή λήξης των δραστηριοτήτων του Πνευματικού Κέντρου της ενορίας μας και των κατηχητικών σχολείων μας. 


   Η περσινή εορτή μας είχε τίτλο «Τελική πρόβα», εννοώντας ότι θα ήταν η τελευταία γιορτή που θα γινόταν σε αυτό τον χώρο και θα προσπαθούσαμε να τη μεταφέρουμε στην Ερέτρια, όπου θα συμμετείχαν και τα κατηχητικά των όμορων ενοριών. Πράγματι έτσι και  έγινε, η εορτή φέτος έγινε στην Ερέτρια, συμμετείχαν τα κατηχητικά των ενοριών Βασιλικού, Ερετρίας, Αμαρύνθου και Γυμνού και είχε εξαιρετική επιτυχία.


   Επειδή όμως στον Μαλακώντα είναι η αυτή η μοναδική εορτή που γίνεται, τη διατηρήσαμε και φέτος σαν εορτή του Πνευματικού μας κέντρου. 


Ο τίτλος της φετινής  εορτής μας είναι «Το Τρελοβάπορο», τίτλος και θέμα δανεισμένο  από το ποίημα του νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη. 


Το Τρελοβάπορο είναι η Ελλάδα μας, και η οποία από τα αρχαία χρόνια ταξιδεύει μέσα στην Ιστορία. 


Να τι λέει το ποίημα:



Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά

κι αρχίζει τις μανούβρες «βίρα-μάινα»



Την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές

φορτώνει φρέσκο αέρα κι απ' τις δυο μεριές



Είναι από μαύρη πέτρα κι είναι απ' όνειρο

κι έχει λοστρόμο αθώο ναύτη πονηρό



Από τα βάθη φτάνει τους παλιούς καιρούς

βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς



Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ

τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο



Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε

χίλιους καπεταναίους τούς αλλάξαμε



Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε

μπήκαμε μέσ' στα όλα και περάσαμε


   Πράγματι αυτή η πατρίδα έχει αλλάξει χίλιους καπετανέους και δεν βούλιαξε. Αυτή όμως η όμορφη και παράξενη πατρίδα έχει και ένα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, σε εκείνον που θα της κάνει το μεγαλύτερο κακό του αποδίδει και τον μεγαλύτερο τίτλο τιμής. 


Παράξενο ε; Αλλά για δείτε:


   Σε εκείνον τον πολιτικό που έχασε την Μικρά Ασία, την πανάρχαια κοιτίδα του Ελληνισμού στην Ανατολή, του απέδωσε τον τίτλο, του ποιο ιδιοφυούς πολιτικού που έχει γεννήσει η Ελλάδα.  


Σε  εκείνον τον πολιτικό που μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, αντί να  οδηγήσει την  πατρίδα μας στο τραπέζι των νικητών  με την Αγγλία, τις ΗΠΑ και την Ρωσία που μοίραζαν τον κόσμο, την οδήγησε στον εμφύλιο πόλεμο, του απέδωσε τον τίτλο  ''ο Γέρος της Δημοκρατίας''. 


Εκείνο τον πολιτικό που είναι υπεύθυνος για την αστυφιλία, την ερήμωση της υπαίθρου, που οδήγησε τον μισό πληθυσμό της Ελλάδας στην Αθήνα, μια Αθήνα που την κατάντησε τσιμεντούπολη τον ονόμασε Εθνάρχη.  


Για εκείνο τον πολιτικό που είναι υπεύθυνος για την κατάλυση κάθε είδους αξιοκρατίας και ήταν η αρχή για την κατάντια  που επικρατεί ακόμα στον τόπο μας, έφτιαξε όργανισμούς και ιδρύματα που τα όνόμασε τράπεζες σκέψεις, τα λεγόμενα ''think tank'',  ώστε οι επόμενες γενεές να μελετούν τον πλούτο της σοφίας του. 


   Εκείνον τον πολιτικό που το 1987 (ήμουν δόκιμος έφεδρος αξιωματικός στην Μυτιλήνη τότε, και το θυμάμε σαν τώρα), ανακοίνωνε ότι σε όποιον ξεπάτωνε το αμπέλι του, ξερίζωνε τις ελιές του και έκοβε  τη βάρκα του, θα έδινε επιδότηση, τον ονόμασαν εκσυγχρονιστή δίνοντάς του τη δυνατότητα να κυβερνήσει τη χώρα 3 συνεχόμενες τετραετίες.

 Τι φρικτή ιδέα!!! Τι άθλια σκέψη!!! Τι απύθμενο θράσος!!! Ο Ελύτης γράφει , ότι η πατρίδα μας η Ελλάδα είναι φτιαγμένη από ένα αμπέλι, μια ελιά και μία βάρκα. Άρα εκείνος που μας προτρέπει αυτά να τα καταστρέψουμε, μας προτρέπει να καταστρέψουμε τη χώρα μας. 


Όσο για τους σημερινούς που πριν μερικά χρόνια έφτιαχναν τα κινήματα των ‘’δεν πληρώνω’’ στις εθνικές οδούς και σήμερα φορολόγησαν ακόμα και τα κοτέτσια του κοσμάκη που γράφει και ο Κοσμάς ο Αιτωλός, τι να πούμε… ;


 Τελικά εμείς οι Έλληνες τι είμαστε, είμαστε χαζοί που ανεχόμαστε όλα αυτά. 
Όλα αυτά που μάθαμε στα σχολεία για Θερμοπύλες, Μαραθώνες, Σαλαμίνες. Για την προάσπιση του δικαίου, της αλήθειας, της ελευθερίας, τους αγώνες των Ελλήνων, το έπος του Σαράντα είναι ψέματα;


Πως καταντήσαμε έτσι και τα ανεχόμαστε όλα αυτά.



Όχι δεν είναι ψέματα, απλώς έχουμε αποπροσανατολιστεί, έχουμε χάσει το δρόμο μας. Χασαμε  το δρόμο μας γιατί αποκοπήκαμε  από την Ιστορία μας, τη γλώσσα μας, την πίστη μας, τις παραδόσεις μας. 


Γι’ αυτή την επανασύνδεση με όλες αυτές τις αξίες θα μας μιλήσουν σήμερα τα παιδιά μας, μέσα από μία αναδρομή στην Ιστορία της Ελλάδας, αποκαλύπτοντας σε όλους εμάς ποιο είναι το σημείο αναφοράς, το ακλόνητο θεμέλιο που βοήθησε το καράβι μας να μη βουλιάξει διαπίστωση που κάνει κι ο ίδιος ο ποιητής στον τελευταίο στοίχο του.


Να περάσετε όμορφα, να διασκεδάσετε, να σκεφτήτε, να συγκινηθήτε, να χαρείτε και να χειροκροτήσετε τα παιδιά μας, τους καλεσμένους μας, και τέλος να γλεντήσετε και να χορέψετε  στο τραπέζι που θα στηθεί για όλους.


Πάτερ Τιμόθεε ελάτε  να ανοίξετε την εορτή μας.



Είπε αλήθειες ο πάτερ Θεαγένης αλλά μάλλον αυτά είναι άλλου παππά ευαγγέλιο. 
Σας μεταφέρω τις ευχές και την ευλογία του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη μας, και σας προτρέπω και σας παρακαλώ να συνεχίσετε τον αγώνα τον καλό όπως πάντα κάνετε σε αυτά τα 6 χρόνια της νεοσύστατης ενορίας σας. 
Καλή επιτυχία και καλή δύναμη!!! 












Π
ΑΝ






ΠΑΝΤΕΛΗΣ: Απόψε έχουμε σκοπό να σας ταξιδέψουμε με το Τρελοβάπορό μας!
ΒΙΒΙΑΝ: Μην παραξενεύεστε: από παλιά, ήδη από τα αρχαία χρόνια, υπήρχε η συνήθεια να παρουσιάζεται η Ελλάδα σαν ένα πλοίο.
ΙΩΑΝΝΑ: Σαν ένα πλοίο που ταξιδεύει στο άγνωστο.
ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ: Σε ένα ταξίδι που διαρκεί αιώνες τώρα.
ΠΑΝΤΕΛΗΣ: Στην πορεία του αυτή το καραβάκι μας συναντά χίλιες δυο δυσκολίες…
ΙΩΑΝΝΑ: Φουρτούνες, σκοπέλους, εχθρούς τρομερούς!
ΜΑΡΙΑ ΦΑΤΟΥΡΑ: Συνεχίζει όμως το ταξίδι του, δεν βουλιάζει.
ΜΑΡΙΑΝΝΑ: Από αυτή την εικόνα του πλοίου - Ελλάδα εμπνεύστηκε και ο μεγάλος μας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης… Κι έγραψε το ποίημά του «Το τρελοβάπορο».
ΒΙΒΙΑΝ: Με αυτό το τρελοβάπορο θέλουμε κι εμείς να σας πάμε ένα ταξιδάκι απόψε…
ΜΑΡΙΑ ΦΑΤΟΥΡΑ: Ένα ταξιδάκι μέσα στους αιώνες…
ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ: Μέχρι σήμερα!

ΜΑΡΙΑΝΝΑ: Βίρα τις άγκυρες λοιπόν και καλό μας ταξίδι!









































Στα εδάφη της κυρίως Ελλάδας, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, αλλά και στην Κύπρο, τη Μικρά Ασία και τη Νότιο Ιταλία με τη Σικελία διαμορφώθηκε και αναπτύχθηκε ο μεγαλειώδης αρχαίος ελληνικός πολιτισμός, ένα κράμα που σχηματίστηκε από τη συνάντηση των γηγενών Προελλήνων με τα νέα φύλα που έφτασαν στον τόπο μας κατά τη δεύτερη χιλιετία προ Χριστού. Σε αυτό το λαμπρό κομμάτι της Ιστορίας μας ξεχωρίζουν ο Κυκλαδικός και ο Μινωικός πολιτισμός, τα Μυκηναϊκά χρόνια, η αρχαϊκή εποχή, η Κλασική περίοδος, τα χρόνια του Αλεξάνδρου και των επιγόνων του στον ελληνιστικό κόσμο. Οι αρχαίοι Έλληνες έθεσαν σε πολλές περιπτώσεις τις βάσεις των τεχνών, σύγχρονων επιστημών αλλά και της δυτικής φιλοσοφικής και πολιτικής σκέψης, πάντα με γνώμονα τη φιλομάθεια, το μέτρο και την αρμονία. Τυπικά το τέλος της αρχαίας περιόδου τοποθετείται το 146 προ Χριστού, οπότε ολόκληρη η ηπειρωτική Ελλάδα βρέθηκε υπό ρωμαϊκή κατοχή.





ΜΑΡΙΟΣ: Τι είμαστε εμείς είπαμε;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Αρχαίοι Έλληνες.
ΜΑΡΙΟΣ: Δηλαδή Αρχαίοι ναύτες στο καραβάκι μας που ταξιδεύει.
ΖΑΧΑΡΙΑΣ: Δεν ξέρω για σας, εγώ πάντως είμαι Αθηναίος ρήτορας. (με ύφος μεγαλοπρέπειας) Σαν τον Δημοσθένη, τον Λυσία, τον Ισοκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Οι δύο τελευταίοι είναι φιλόσοφοι!
ΖΑΧΑΡΙΑΣ: Λεπτομέρειες! Πρεσβεύω το μέτρο, την αρμονία, τη λογική. Αντιμετωπίζω με πάθος κάθε εχθρό που θέλει να μου στερήσει την ελευθερία μου. (εδώ με ακόμη πιο επίσημο και μεγαλοπρεπές ύφος) Γιατί, όπως λέει και ο Ηράκλειτος…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ: (τον χτυπάει με το δαχτυλάκι στο αυτί) Μυρμηγκάκι!
ΖΑΧΑΡΙΑΣ: Ορίστε;
ΜΑΡΙΟΣ: Μύρμηξ!
ΖΑΧΑΡΙΑΣ: Γιατί, όπως λέει και ο Ηράκλειτος: «Ἥλιος οὐχ ὑπερβήσεται μέτρα».
ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Τι θέλει να πει ο αρχαίος;
ΖΑΧΑΡΙΑΣ: Ούτε ο ήλιος δεν θα υπερβεί το μέτρο.

ΜΑΡΙΟΣ: Πάμε τώρα, δεν είναι εδώ αρχαία αγορά. Έχει πολλούς που θέλουν να επιβιβαστούν στο καράβι ακόμη.


Από τους περισσότερους μελετητές τα χρονικά όρια της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της γνωστής μας Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τοποθετούνται στο 330, χρονιά των εγκαινίων της Κωνσταντινούπολης, και στο 1453, οπότε η Πόλη έπεσε στα χέρια των Οθωμανών Τούρκων. Πρόκειται λοιπόν για μια από τις πιο φημισμένες Αυτοκρατορίες της Παγκόσμιας Ιστορίας, που κατάφερε κάτι εξαιρετικά σπάνιο. Να διατηρηθεί στη ζωή για πάνω από 1000 χρόνια. Μέσα σε αυτή τη χιλιετία γνώρισε άξιους και ανάξιους αυτοκράτορες, αντιμετώπισε πλήθος εξωτερικών και εσωτερικών εχθρών, έκανε τη Μεσόγειο ελληνική θάλασσα, κατακτώντας  εδάφη, εδραίωσε και διέδωσε τον Χριστιανισμό, γέννησε αγίους. Η βυζαντινή τέχνη θεωρείται απαράμιλλης ποιότητας, ιδίως στους τομείς της υμνογραφίας, της ζωγραφικής και της αρχιτεκτονικής. Το Βυζάντιο διέσωσε το αρχαίο ελληνικό πνεύμα, το έκανε γνωστό, το μπόλιασε με νέα στοιχεία και έτσι, προς τους τελευταίους αιώνες διαμόρφωσε εκείνη την ταυτότητα, που αποτελεί τη βάση του Νεοέλληνα. Το μακραίωνο και μεγαλοπρεπές ταξίδι της Αυτοκρατορίας λήγει και τυπικά στις 29 Μαΐου 1453, ημέρα άλωσης της Κωνσταντινούπολης.





ΔΕΣΠΟΙΝΑ: Λοιπόν, οι Βυζαντινοί δεν στοίχισαν και καθόλου στην ενορία. Είναι τα ρούχα που έχουμε όταν ντυνόμαστε παπαδάκια.
ΜΑΡΙΑ: Τι έπαθε, καλέ, αυτός και πάει έτσι;
ΔΕΣΠΟΙΝΑ: (συνωμοτικά) Είναι αυτοκράτορας.
ΜΑΡΙΑ: Ποιος αυτοκράτορας; Ο Μήτσος είναι.
ΔΕΣΠΟΙΝΑ: Ε, ο Μήτσος αυτοκράτορας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ: (έρχεται ο αυτοκράτορας αργά και μεγαλοπρεπώς κρατώντας στο χέρι τη σφαίρα) Είμαι Βυζαντινός. Χίλια χρόνια Ιστορία κουβαλάω στις πλάτες μου.
ΔΕΣΠΟΙΝΑ: Μπράβο αντοχές!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Δημιούργησα την πιο ξακουσμένη πόλη του κόσμου, έχτισα την Αγιά Σοφιά, αντιμετώπισα τόσους εχθρικούς λαούς, κατέκτησα εδάφη στην Ιταλία, την Αφρική, τα Βαλκάνια, τη Μικρά Ασία, τη Μέση Ανατολή. Καλλιέργησα τις τέχνες με τρόπο ξεχωριστό, έκανα γνωστό το ελληνικό πνεύμα σε όλη την Ευρώπη.
ΜΑΡΙΑ: Α, καλά, την ψώνισε ο Μήτσος!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Αυτοκράτορας είπαμε! Έβγαλα χιλιάδες αγίους, δημιούργησα μια Αυτοκρατορία ορθόδοξη και ελληνική, που έζησε για χίλια σχεδόν χρόνια.
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑ: Ναι, αλλά τελικά την έχασες την Κωνσταντινούπολη.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Ναι, εντάξει. Αλλά ήμουν η βάση, για να διαμορφωθεί η νεοελληνική συνείδηση. Και οι επόμενοι τελικά, μπορεί να άργησαν, αλλά τα κατάφεραν.
ΜΑΡΙΑ: Τι εννοείς;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Ε, δεν θα στα πω όλα εγώ. Ακολουθούν κι άλλοι!


Από το 1453 μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα οι Έλληνες γνώρισαν τον τουρκικό ζυγό. Η Ελλάδα έμεινε υπόδουλη για 400 περίπου χρόνια. Το ελληνικό πνεύμα όμως επιβίωσε και άνθισε στις ψυχές των ραγιάδων, που διατήρησαν, παρά τις συχνά εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, την πίστη και τη γλώσσα τους. Με τα χρόνια, όταν πλέον οι ευκαιρίες εμφανίστηκαν, πολλοί ήταν οι Έλληνες που βγήκαν στο εξωτερικό, μορφώθηκαν, ανέλαβαν υψηλά αξιώματα, πλούτισαν. Έτσι, στα τέλη του 18ου αιώνα διαμορφώθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες, για να αρχίσει να οργανώνεται αυτό που αποτελούσε κρυφό πόθο όλων των προηγούμενων γενεών. Το όνειρο της Απελευθέρωσης είχε αρχίσει πια να παίρνει σάρκα και οστά.

Στις αρχές του 19ου αιώνα, μετά τη διαμόρφωση των κατάλληλων προϋποθέσεων, με την εμπειρία από  παλαιότερες ενέργειες και με την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, έχει έρθει η ώρα του ξεσηκωμού. Ύστερα από μια αποτυχημένη προσπάθεια στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες ξεσπάει η Επανάσταση στην Πελοπόννησο τον Μάρτιο του 1821. Γρήγορα ο Αγώνας επεκτείνεται σε στεριά και θάλασσα, οι μεγαλύτερες όμως επιτυχίες εντοπίζονται στη Στερεά Ελλάδα και τον Μοριά. Από το 1821 μέχρι το 1829, οπότε δίνεται η τελευταία μάχη, τα γεγονότα, ατυχή και ευτυχή, διαδέχονται το ένα το άλλο. Τελικά, με ανάμειξη και των Μεγάλων Δυνάμεων, τον Φεβρουάριο του 1830 δημιουργείται και επίσημα, το μικρό αρχικά, Νέο Ελληνικό Κράτος.



ΜΑΡΙΟΣ: (φωνάζοντας) Ήρθε ή ώρα του Αγώναααα!
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: Επιτέλους λίγη δράση! Πού είναι οι Τούρκοι να τους κυνηγήσω; (κραδαίνει το ξίφος)
ΜΙΧΑΛΗΣ: Σιγά, που δεν κρατιέσαι. Ο Αγώνας θέλει και μυαλό και στρατηγικό σχέδιο.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: Τι στρατηγικό σχέδιο μου λες; 400 χρόνια περίμενα, δεν αντέχω άλλο. Ήρθε η ώρα για λευτεριά. Δεν μπορώ άλλο ραγιάς!
ΜΙΧΑΛΗΣ: Πώς κάνεις έτσι; Σαν τρελός. Το έχει από μικρός!
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: «Ημείς, αν δεν είμεθα τρελλοί, δεν εκάναμε την επανάσταση». Ο Κολοκοτρώνης το είπε, όχι εγώ.
ΜΙΧΑΛΗΣ: Πράγματι. Τρελοί για την πίστη μας, για την πατρίδα μας, για την ελευθερία.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: Αυτή είναι η ωραία τρέλα! Πάμε, λοιπόν, να γίνουμε σε αυτό το ταξίδι ήρωες! Ποτέ ξανά ραγιάδες!





































































































































































































































 

Παρακαλώ  να έρθουν για να παραλάβουν ένα αναμνηστικό δώρο.    
                             
 
Οι κατηχήτριες μας Παπακωνσταντίνου-Κομνηνού  Σοφία & Παπακωνσταντίνου  Μαρία-Νεκταρία   που έγραψαν και το έργο που έπαιξαν τα παιδιά.
                        
ο δάσκαλος του χορού Γιαννακάρας Βαγγέλης, 

ο δάσκαλος της χορωδίας Μπασινάς Κων/νος,    
 
η  Αγιογράφος μας κ. Ευαγγελία Μπόρου ,                                                                                           

ο σκηνοθέτης και δάσκαλος του θεατρικού Νικολαίδης  Γεώργιος ,  
                                           
η δασκάλας της κοπτικής ραπτικής κ. Καραπιπέρη Σοφία                                                                        

και οι εκπρόσωποι του πνευματικού κέντρου Αγ. Ιωάννη Αμαρύνθου, του Πνευματικού κέντρου  Αγ. Γεωργίου Αλιβερίου & του Συλλόγου γυναικών Αλιβερίου ………………………………………………………………………………………………………
Θέλω να ευχαριστήσω τον Δήμο Ερέτριας & το νομικό πρόσωπο ''Ο Δαφνοφόρος Απόλλων'' για την βοήθεια τους και ιδιαίτερα τον κ. Μεταξά. (σχολείο, καρέκλες, τραπέζια) την κ. Έλενα Κοντολέφα ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου ΜΑΛΑΚΩΝΤΑ για τις ροτόντες.


Το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων του σχολείου για την βοήθεια τους και την άψογη  συνεργασία του.





 
Ένα ευχαριστώ στους χορηγούς μας.

Κέρασμα υποδοχής – Αθανάσιος Σαπουτζής (παγωτό) - Γάσπαρης Κων/νος  (μπακλαβαδάκια)



Κρασί μας πρόσφεραν    

                                                            
Τα οινοποιία Λύκου στο Μαλακώντα- Αβαντής από τον Μύτικα –Κεχρής  και Νεμέα Χαλκίδα,  το κατάστημα <<Το στέκι της Κέλυς> τα souper market ΑΒ και Κρητικός  Ερέτριας ,η κ. Χαρίκλεια Βαμβάκη και  οι οικογένειες  Σπυροπούλου και Κοντογιάννη.

Εμφιαλώμενα νέρα: Κατάστημα Ψαραδέλλης  και souper market ΑΒ και Κρητικός  Ερέτριας


Κοτόπουλα μας πρόσφεραν :ΚΥΛΕΡΤΖΗΣ Ι. ΑΕΒΕ Χαλκίδα- ΑΓΡΟΖΩΗ  ΑΕΒΕ  Ν. Αρτάκη                  ,             και ΚΕΛΑΙΔΙΤΗΣ Δ.& ΣΙΑ ΕΠΕ Πισσώνα


Ντομάτες, αγγούρια ,πατάτες μας προσέφεραν οι παραγωγοί του Μαλακώντα   Τσακάλης Ιωάννης,   Λάμπρου Νικόλαος ,     Σκλαβούνος Γεώργιος & Κων/νος ,Σουμπάκας Ζήσης  & Δίπλας Αθανάσιος.


Την φέτα το τυροκομείο Τσώκου Γεώργιου από το Μύστρο.


Τα ποτήρια & τα πιρούνια είναι προσφορά κ. Γεώργιου  Γάσπαρη


Το φαγητό μας έψησε δωρεάν ο φούρνος  του Παπαθανασίου Ιωάννη  στο Βασιλικό.


Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες τις κυρίες του Μαλακώντα που ετοίμασαν για όλους εμάς          πεντανόστιμες  πίτες. 


Και  σε όλους τους εθελοντές που για να ετοιμαστεί η σημερινή γιορτή δουλεύουν ένα μήνα πριν και θα δουλέψουν και μετά το τέλος της γιορτής μας.

Και τελειώνοντας θέλω να σας ενημερώσω ότι σήμερα θα κληρώσουμε 2 προβατίνες που μας προσέφεραν για αυτό το σκοπό ο κ. Μπασινάς Νικόλαος  & Φατούρος 
Τιμή λαχνού 2 ευρω


Καλή διασκέδαση.




Και του χρόνου με υγεία!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.