Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Οσίου Παταπίου (8 Δεκεμβρίου)

Ήταν Αιγύπτιος, ασκήτευσε στην έρημο της Νητρίας της Αιγύπτου και μετά μαζί με δύο άλλους συν ασκητές (Ραβουλά και Βάρα) έφθασε στην Κωνσταντινούπολη. Ιδρυσε εκεί την Μονή των Αιγυπτίων και μετά την κοίμηση του το ιερό Σκήνωμα εφυλάσσετο στην εκεί Μονή που είχε ιδρύσει ο ίδιος προς τιμήν του τιμίου Προδρόμου και αργότερα στην μονή της Πέτρας. Είχε την χάρη να θαυματουργεί και όταν ζούσε αλλά και μετά την κοίμηση του.
Έζησε τον 4ο μ X. αιώνα. Την εποχή της άλωσης της Κωνσταντίνούπολης -λίγο πριν ή λίγο μετά- έχει εκφρασθεί η άποψη -χωρίς να έχει αποδειχθε πλήρως- ότι ίσως η οικογένεια Νοταρά (Αγγελής Νοταράς) μετέφερε το λείψανο του Οσίου από την Κωνστατινούπολη στην Κορινθία, το οποίο έμεινε ξεχασμένο και εντοιχισμένο στο σπήλαιο των Γερανείων.

Το 1904 ανακαλύφθηκε τυχαία από τον Ιερέα του Λουτρακίου παπά- Σουσάνη.

Στο σπήλαιο αυτό υπήρχαν και υπάρχουν τοιχογραφίες της γνωστής βυζαντινής Δεήσεως, του Οσίου Παταπίου, της Αγίας Υπομονής (πρώην αυτοκράτειρα του Βυζαντίου, Ελένη Παλαιολογίνα, Δραγάση), του Οσίου Νίκωνα του νέου και του Ομολογητού Υπατίου, πιθανότατα ιεράρχου της Εφέσου, ο οποίος μαρτύρησε στο Ξηρόλοφο της Κωνσταντινούπολης τον 5ο αιώνα, όπου είχε ασκητεύσει και ο όσιος Πατάπιος και η μνήμη του εορτάζεται στις 20 Σεπτεμβρίου. Το σπήλαιο αυτό ήταν (και είναι) ναός, ο οποίος ελειτουργείτο από τους Λουτρακιώτες ιερείς. Όπως όμως και να είναι το οδοιπορικό μεταφοράς του Οσίου Παταπίου από την Πόλη στα Γεράνεια ένα είναι βέβαιο:

Ο Όσιος Πατάπιος με την άσκηση και την καταστολή των ψυχικών και σαρκικών παθών έγινε δοχείον του Αγίου Πνεύματος και έλαβε την χάρη να θαυματουργεί.

Όχι μόνο στο παρελθόν αλλά και σήμερα ακόμη είναι ταχύτατος αρωγός σε όσους με θέρμη, πίστη και ειλικρίνεια τον επικαλούνται.

Εκτός του ότι είναι θεραπευτής του καρκίνου, της Υδρωπικίας, της αναβλέψεως του τυφλού κλπ σωματικών παθήσεων, κυρίως όμως καθημερινώς βοηθάει στην ψυχική αλλοίωση και πνευματική μεταστροφή χιλιάδων προσκυνητών που καταφεύγουν στο σκήνωμα του και τον επικαλούνται.


Ο μεγάλος ασκητής, ο χαριτόβρυτος και θεοφόρος Πατάπιος, το σέμνωμα των θεοειδών πατέρων και καύχημα των Γερανείων ορέων, γεννήθηκε στή χώρα πού διαβρέχει ό Νείλος ποταμός και μάλιστα στην πόλη Θήβα τής Άνω Αιγύπτου. Οι γονείς του πλούσιοι, άλλα και πιστοί χριστιανοί, ανέθρεψαν το τέκνο πού ο καλός Θεός τους εμπιστεύθηκε με χριστιανικές αρχές, σύνεση και σοφία. Ενωρίς, όμως, ο Πατάπιος αναχώρησε για την έρημο, για τό φιλοσοφικό πανεπιστήμιο της μοναχικής και μοναδικής πολιτείας και αγωγής, πού παρέχει το πτυχίο της ατελεύτητης χαράς και αγαλλιάσεως της Βασιλείας των ουρανών. Εκεί, απερίσπαστος από τις βιοτικές μέριμνες και φροντίδες ο Πατάπιος επιδόθηκε ολοκληρωτικά στην αδιάλειπτη προσευχή, τη νυχθήμερη άσκηση, τη σκληραγωγία και την αύξηση των αρετών με τη νέκρωση των σαρκικών επιθυμιών. Ενώθηκε μέ τό Θεό με την αδιάλειπτη προσευχή του. "Έγινε θεοείκελος, άνθρωπος πού ζούσε μόνο, γιά νά ευαρεστεί τό Θεό. 
Ζούσε τήν ολοκλήρωση, πού προϋποθέτει νέκρωση του χοϊκού φρονήματος και ζώωση της ψυχής, για νά πετάξει σέ σφαίρες υψηλές και να ενωθεί μέ τό ακρότατο τών εφετών, τό οποίο γιά τον όσιό μας ήταν ό ίδιος μας ό Κύριος. Με αείρρυτα δάκρυα και ποταμούς ιδρώτων ό Πατάπιος καλλιέργησε το γεώργιο της ψυχής του κι έφερε πλούσια καρποφορία ταπεινώσεως, υπακοής, ακτημοσύνης και παρθενίας, καρπούς δηλαδή αρετών θεαρέστων και ψυχοτρόφων.
Ό καλός μας Θεός δείχνοντας την ευχαρίστηση Του στον αγώνα του Παταπίου τον χαρίτωσε και του παραχώρησε τή δωρεά των ιάσεων.
Η φήμη της αγιότητος του Παταπίου σύντομα ξεπέρασε τά όρια της ερήμου και πλήθη πιστών συνέρρεαν, για να τόν συμβουλευθούν, νά ξεδιψάσουν στις πηγές των γάργαρων νουθεσιών του, νά πάρουν την ευχή του και να ακούσουν τά θεόσοφα λόγια του, αφού είχε καταφέρει νά κάνει την ένθεη σοφία σύνοικο τής ζωής του ακόμη να τόν παρακαλέσουν, νά μεσιτεύσει στον εύσπλαχνο και φιλάνθρωπο Κύριο, για νά θεραπευθούν από τά αλγεινά τής σαρκός τους άσθενήματα. Αυτός, όμως, πού πράγματι σαν φιλέρημο στρουθίο, ποθούσε την ησυχία και την κατά Χριστόν μόνωση και απέφευγε τη δόξα και την τιμή των ανθρώπων, κρυφά έφυγε γιά τήν Κωνσταντινούπολη, γιά νά κτίσει εκεί την ασκητική φωλιά του και νά συνεχίσει, άγνωστος μεταξύ άγνωστων, τήν ισάγγελη βιοτή του.
Με δύο συνασκητές του ήταν αχώριστος. 
Δυο ασκητικές πατερικές οντότητες, πού ζούσαν.
Όπως και εκείνος, μόνο για τό Χριστό, αφού είχαν γευθεί τό γλυκύτατο μέλι της μέ Αυτόν επικοινωνίας και αναστροφής: Με τό θείο Βάρα και τό θεόφρονα Ραβουλά, που αμιλλώμενοι στην πνευματική πρόοδο και την αρετή κατέλαβαν την περιοχή έξω από τά τείχη τής Βασιλίδος των Πόλεων.
Ό θεοφόρος Πατάπιος επέλεξε τη βορειότερη περιοχή, κοντά στις Βλαχέρνες, γιά τά κτίσει τήν ασκητική του παλαίστρα. Ο όσιος Βάρας έκτισε τή μονή του Προδρόμου τής Πέτρας στό ενδιάμεσο των μονών του όσιου Παταπίου και του οσίου Ραβουλά, πού εγκατεστάθη κοντά στην πύλη τού Ρωμανού. Ως ησυχαστής ο Πατάπιος ήθελε μόνος μόνο στο Χριστό νά ομιλεί, άλλα και γιά λόγους παρηγορίας δεν ήθελε να απομακρυνθεί πολύ άπό τους δύο συνασκητές και φίλους του «έν Χριστώ».
Επειδή, όμως, «ου καίουσι τον λύχνον και τιθέασιν αυτόν υπό τον μόδιον, αλλά επί τήν λυχνίαν» (Ματθ. ε' 15), ό Κύριος μας τον ταπεινό ασκητή Πατάπιο, πού έλαμπε άπό αρετές, τόν κατέστησε γνωστό στους ευσεβείς της πρωτεύουσας τού Βυζαντίου. 
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πλήθος μοναχών να συγκεντρωθεί δίπλα του και νά συσταθεί ή περίφημη μονή των Αιγυπτίων, της οποίας ό όσιος Πατάπιος υπήρξε όχι μόνο δομήτορας, άλλα και αλάνθαστος πνευματικός καθοδηγητής. Εδώ ό πράος και ταπεινός ασκητής έκανε τόσα θαύματα με τη χάρη του Θεοΰ, που όλοι οί νοσούντες και δεινώς πάσχοντες της Κωνσταντινουπόλεως έτρεχαν σε αυτόν και έβρισκαν θεραπεία. Σέ αυτή τή μονή ό όσιος Πατάπιος κοιμήθηκε τον ύπνο των δικαίων και παρέδωσε τήν άγια του ψυχή στά χέρια του αγαπημένου του Ιησού, πού του αφθάρτισε το σκήνωμα και το κατέστησε πηγή αστείρευτη θαυμάτων. Λίγο αργότερα επέτρεψε ο Θεός νά καταστραφεί ή μονή των Αιγυπτίων και το ιερό λείψανο του οσίου Παταπίου μεταφέρθηκε γιά ασφάλεια από τό συνασκητή του όσιο Βάρα στή μονή του άγιου Ιωάννου της Πέτρας, που ό ίδιος είχε συστήσει. Ή μονή αύτη βρισκόταν υπό τήν υψηλή προστασία των Παλαιολόγων και μάλιστα της αγίας Υπομονής, της μητέρας του τελευταίου αυτοκράτορος Κωνσταντίνου, τού ηρωικού και θρυλικού εθνομάρτυρος της αλώσεως.
Μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως ο Αγγελίας Νοταράς, συγγενής των Παλαιολόγων, για να γλυτώσει τό ιερό του οσίου Παταπίου σκήνωμα άπό τη μανία των απογόνων της Αγαρ, το μετέφερε στά Γεράνεια όρη, τά όποια την εποχή εκείνη παρείχαν ασφάλεια για τη φύλαξη του άγιου σκηνώματος. 
Εκεί τό έκρυψε σέ δυσπρόσιτο σπήλαιο, όπου βρέθηκε τυχαίος στις αρχές του περασμένου αιώνος μας, το 1904.
Γύρω από τό σπήλαιο του ιερού λειψάνου συστήθηκε τό 1952 κοινόβιο μοναζουσών, πού φέρει τό όνομα του οσίου Παταπίου. Ψυχή, δομήτορας και πνευματικός οδηγός τού κοινοβίου είναι ό ακάματος και πολιός πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Κορινθίας, αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος Μαρμάρινος. Το μοναστήρι σήμερα αποτελεί πόλο έλξεως πλήθους ευσεβοφρόνων, πού καταφεύγουν στον Άγιο, για να λάβουν την ίαση, ψυχών και σωμάτων και νά πάρουν δύναμη για τό δρόμο της αρετής και της κατά Χριστόν τελειώσεως. Έκτος τούτου, όμως. συντηρεί και γηροκομείο με τη χάρη τού Όσιου. Επιτελεί έτσι, ταυτόχρονα με την πνευματική πρόοδο και ολοκλήρωση των μοναζουσών, και κοινωνικό έργο με προσφορά στους κάμνοντες και ενδεείς της τρίτης ηλικίας.Τά θαύματα του οσίου Παταπίου είναι αμέτρητα σάν την άμμο τής θάλασσας. Ή έκφραση, όμως, ευγνωμοσύνης πολλών ευσεβών πού ευεργετήθηκαν από τον Άγιο εκδηλώνεται μέ ένα κομμάτι χαρτί, τό όποιο παραδίδεται από αυτούς στό μοναστήρι και στό οποίο καταγράφεται ή θαυματουργική επέμβαση του Αγίου στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ο αρχικός βίος και τά πρώτα θαύματα του οσίου Παταπίου γράφηκαν από δύο αγίους τής Εκκλησίας μας, τον όσιο Συμεών, το Μεταφραστή, και τον άγιο Ανδρέα, Αρχιεπίσκοπο Κρήτης, τον ποιητή του Μεγάλου Κανόνος. Και στους δύο αυτούς αγίους είμαστε ευγνώμονες, γιατί μας διέσωσαν τη μνήμη του μεγάλου ασκητού, του θαυματουργού οσίου Παταπίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.