Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Φέτος θα έχουμε βαρύ χειμώνα


Φέτος θα έχουμε βαρύ χειμώνα, λένε τα μερομήνια, λένε τα έλατα που γέρνουν από τον καρπό, λέει κι ο παππούς στοχαστικά: «Είναι καιρός να κάνει χειμώνα, έχει δυο χρόνια που δεν έκανε καθόλου, μα αλίμονο στη φτωχολογιά».


 Ήρθε ο χειμώνας έλα κοντά μου
Στη φτωχική μου ζεστή γωνιά
Έξω δεν βρίσκεις πράσινο φύλλο
Τά'καψε όλα η παγωνιά

Φέρ'την καρδιά σου κοντά σε μένα
Να την γλιτώσω απ' το βοριά
Και τα φτερά σου άνοιξε πάλι
Όταν θα φτάσει καλοκαιριά

Ας' την καρδιά σου κοντά σε μένα
Κυνηγημένα κι οι δυο πουλιά
Γέλιο και δάκρυ θα μοιραστούμε
Θα μοιραστούμε και τη φωλιά



Ο χειμώνας είν' αγόρι,
μ' ένα αδέξιο πανωφόρι,
που γυρνάει τις νύχτες και μεθάει.

Ανταμώνει τις νιφάδες,
στων σπιτιών τις χαραμάδες,
ξενιτεύεται μες στα φιλιά.

Τις νιφάδες ξελογιάζεις,
στο χορό τις δοκιμάζει.
Ψάχνει εκείνη, ήλιο που έχει,
τον Απρίλη που αντέχει.

Ο χειμώνας είν' αγόρι,
θέλει τη λευκή την κόρη,
το γοβάκι να ταιριάξει,
τη χιονάτη του ν' αρπάξει.

Ο χειμώνας ψάχνει φίλη,
μα φοβάται τον Απρίλη
και ζητάει απ' τις νεράιδες,
να του βρουν κι άλλες νιφάδες.

Μην του λέτε για αγάπη,
μόνο ψάξτε τη χιονάτη,
που 'χει τατουάζ στην πλάτη,
έναν ήλιο για προστάτη.

Μη μιλάτε του χειμώνα,
μόνο βρείτε του κρυψώνα,
η νιφάδα του θα λιώσει,
λίγο πριν να ξημερώσει.

Μη μιλάτε του χειμώνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.