Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Το πουλί τ' αηδόνι


Ακούω έξω τα πουλάκια να κελαϊδούν, αυτά τα ζωντανά πλάσματα με φτερά μπορούν και πετάνε, ενώ εγώ όχι. 
Κάνουν έρωτα πάνω στις σκεπές μας, βρίσκουν τροφή τόσο εύκολα, τόσο φυσικά. 
Και όμως εγώ πρέπει να βρω δουλειά, να υπομείνω κοιλιόδουλα αφεντικά, ανέραστους συνεργάτες, να φροντίσω για το μέλλον μου το άγνωστο, το κρυφό. 
Εγώ πρέπει να ζήσω μέσα σε τσιμεντένιες ζούγκλες, ανάμεσα σε αυτοκινούμενα ρομπότ και σε κακόηχα κορναρίσματα. 
Μπροστά σε οθόνες άψυχες, δίπλα σε όντα που κυνηγούν εξουσία και δύναμη, μαζί με θνητούς που λησμονούν ότι θα πεθάνουν. Γιατί εγώ έχω λογική και δεν είμαι ζώο


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.