Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Και ένα αστραπόβροντοοο…


-Εξ’ αίφνης κάτω απο το γαλάζιο τ’ ουρανού, τη βλέπω να στρίβει τη γωνία και τάκα τάκα τα τακουνάκια στο τσιμέντο στα πλακάκια.

- Πιδί φέρε ένα λουκούμι στο παιδί. [Παύση] Έφτασεεε!


-Αυτό ήτανε, είμαι ο πιο δυστυχισμένος άνθρωπος των Βαλκανίων. Ένας σίφουνας ξερίζωσε το λογικό μου, μια θύελλα ξεθεμέλιωσε την καρδιά μου, μια πυρκαγιά πυρπόλησε την ψυχή μου και ένα αστραπόβροντοοο…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.