Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Ω του θαύματος


Χαράξαμε τα σχήματά μας στην άμμο
ύστερα ξαπλώσαμε ο ένας πάνω στο είδωλο του άλλου
εσένα σου περίσσευε μια σπιθαμή
εμένα μου έλειπε.
Μα σαν σβήσαμε τις ψευτικες διαστάσεις μας
κι αγκαλιαστήκαμε εμείς οι ίδιοι, αληθινοί
-ω του θαύματος-
εκεί που άρχιζες ακριβώς άρχιζα,
εκεί που τέλειωνες ακριβώς τέλειωνα!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.