Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Δεν τους έπιανα πουθενά…άλλοι άνθρωποι. Βόρειοι σε όλα τους…



Και έτσι βρέθηκα σ’ ένα καράβι ταξιδεύοντας βόρεια. Μια γοργόνα αναδύθηκε από τα σκοτεινά νερά όταν κανείς άλλος δεν ήταν πάνω στο κατάστρωμα για να τη δει.
«Ζει και βασιλεύει!» της απάντησα. Και δεν γύρισα ποτέ ξανά πίσω.
Χρόνια αργότερα, έδωσα την ευκαιρία σε αυτόν τον βόρειο λαό των Βίκινγκς να μου ανταποδώσει την φιλοξενία. Εκεί τους είδα από κοντά, τους μελέτησα…Οι γυναίκες τους ήταν χρυσαφένιες με σώματα στιβαρά, το δέρμα τους ακρυλικό… 
Οι άντρες συννεφιασμένοι, νηφάλιοι. Γι’ αυτούς όλα τα ψυχολογικά και συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα, έχριζαν ψυχιατρικής θεραπείας, ενίοτε και φαρμακοθεραπείας. 
Είσαι διαρκώς χαρούμενος; Κάτι πάει στραβά. Take a pill! 
Είσαι διαρκώς λυπημένος; Σίγουρα κάτι πάει στραβά. Take a pill! Είσαι μια χαρούμενος και μια λυπημένος; Κάτι δεν πάει καλά με την πάρτι σου φίλε. Take a pill… 

Είμαι σίγουρος ότι ψυχολόγοι και ψυχίατροι κάνουν χρυσές δουλειές εκεί…Άλλα μάλλον κι αυτοί ξοδεύουν τα λεφτά τους συναδελφικά…

Τελικά δε μπόρεσα να βρω τη δικλείδα επικοινωνίας. Δεν τους έπιανα πουθενά…άλλοι άνθρωποι. Βόρειοι σε όλα τους…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.