Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Μονάχα ένα θα σου πω.


Μονάχα ένα θα σου πω.
Αυτός ο κόσμος δεν είναι για τις ευαίσθητες καρδιές, μήτε για τους μεταξωτούς ανθρώπους. Εδώ επιβιώνουν οι σκληροί, κι οι πέτρινες σαν μνήματα καρδιές. Αυτοί που ξεστομίζουν αλήθειες πεθαίνουν νέοι, κι εκείνοι που πιστεύουν στα όνειρα κοιμούνται με εφιάλτες.
Όμως έχε θάρρος. Θα έρθει μια μέρα που ο Θεός θα αναπαύσεις τις ψυχές μας, εκεί που χοντροκομμένες καρδιές δεν χωράνε και νίκες δεν κερδίζονται με εγωισμούς και ψέματα. Εκεί εισέρχονται οι καθαροί τη καρδιά κι αυτοί που δεν έστησαν παιγνίδια εις βάρος της αγάπης….
Γι αυτό ακουσε να δείς και δώσε βάση…. :

Μες στη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό
κι όποιον γουστάρεις τον τραβάς κι όπου σε βγάλει
μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό
που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη

Το μονοπάτι σαν θα πάρεις μια βραδιά
τον ίσιο δρόμο μια για πάντα τον αφήνεις
κι ολημερίς θα κουρελιάζεις μια καρδιά
κι ένα κορμί μες τα κουρέλια της θα ντύνεις

Εκεί ξεχνάει κι ο Θεός για να σε δει
περνάς και φεύγεις και δεν κλαίει ανθρώπου μάτι
ένα σκουπίδι παραπάνω δηλαδή
μες στης ζωής το πονηρό το μονοπάτι


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.