Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Έχω καιρό μπροστά μου


"Πρέπει, οπωσδήποτε, ν’ αλλάξω ζωή, αλλιώς
είμαι χαμένος. Βέβαια, έχω καιρό μπροστά μου, είμαι ακόμα
νέος. Αν μπορούσα να ξεφύγω αυτή την άθλια καθημερινότητα,
υποχρεώσεις και συνήθειες και συμβιβασμοί, αν σταθώ λιγό-
τερο εύκολος
στις διάφορες προφάσεις- μα ιδιαίτερα
αν βάλω πια ένα τέλος σε τούτες τις αιώνιες αναβολές.
Τότε, αλήθεια, ίσως φτιάξω κάτι, ίσως μάλιστα και κάτι το
μεγάλο
όπως ονειρευόμουν από παιδί…"
Έτσι έγραφε κάποιος ένα βράδυ με χέρια που τρέμανε.
Κι έκλαιγε. Ύστερα νύσταξε κι αποκοιμήθηκε.
Το πρωί, μόλις θυμόταν κάτι αόριστα. Και σε μερικά χρόνια
πέθανε.



Τι περιμένουμε για να πάρουμε στα χέρια μας τη ζωή μας;
Για να τολμήσουμε ν’ αλλάξουμε ότι δε μας αρέσει;
Ο χρόνος περνά και το αργά θα έρθη!
Ο κόσμος θάναι πάντα ίδιος, δεν πρόκειται να γίνει πιο ανεκτικός για χάρη μας!
Υπήρχε πολύ πριν από μας και θα υπάρχει και τότε που εμείς θα λείπουμε……!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.