Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Στον Άγιο Πλάτανο της Κυρα Λένης


Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Νέος γεννήθηκε στά μέρη τῆς Ἀνατολῆς ἀπό εὐσεβεῖς καί ἐνάρετους γονεῖς στά χρόνια τῆς βασιλείας τοῦ αὐτοκράτορα Λέοντα Στ΄ τοῦ Σοφοῦ. Ὅταν ἐνηλικιώθηκε κατατάχθηκε στόν Αὐτοκρατορικό Στρατό, μέ τό ἀξίωμα τοῦ Δούκα, ἐκπαιδεύοντας τούς στρατιῶτες του νά εἶναι γενναῖοι πολεμιστές, κυρίως ὅμως τούς νουθετοῦσε καί τούς δίδασκε νά πιστεύουν στόν Θεό, νά προσεύχονται, νά μήν ἀδικοῦν ποτέ κανέναν καί νά ζητοῦν ἀπό τόν Χριστό νά τούς δίνει δύναμη γιά νά πολεμοῦν τούς ἐχθρούς.

Ὁ αὐτοκράτορας ἐκτίμησε τὰ σωματικὰ καὶ πνευματικὰ χαρίσματα τοῦ Νικολάου καὶ τὸν διόρισε διοικητὴ τοῦ στρατιωτικοῦ σώματος ποὺ ἕδρευε στὴ Λάρισα. Κατὰ τὴν περίοδο ποὺ ὁ αὐτοκράτορας βρισκόταν σὲ ἐκστρατεία στὴν Ἀνατολή, οἱ Ἄραβες βρῆκαν τὴν εὐκαιρία νὰ ἐπιτεθοῦν στὰ ἐδάφη τῆς Θεσσαλίας. 

Ἐπέδραμαν καὶ κατὰ τῆς πόλεως τῆς Λάρισας, τὴν λεηλάτησαν καὶ κατέσφαξαν τὸν πληθυσμό της. 
Ὁ Νικόλαος μαζὶ μὲ τοὺς στρατιῶτες τοῦ ἔκρινε ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸ νὰ παραμείνει στὴν Λάρισα καὶ κινήθηκε πρὸς τὸ ὅρος Τέρναβον. Ἀφοῦ ἀνασυντάχθηκαν ὡς στρατιωτικὸ σῶμα, ξεκίνησαν τὸν ἀγώνα ἐναντίον τῶν Ἀράβων. 
Ἀρχικὰ σημείωσαν ἐπιτυχίες, γρήγορα ὅμως περικυκλώθηκαν καὶ συνελήφθησαν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς. 

Ὁ μόνος ποὺ κατόρθωσε νὰ διαφύγει ἦταν ὁ Νικόλαος. Οἱ ὑπόλοιποι ὑπεβλήθησαν σὲ βασανιστήρια γιὰ νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους, καὶ ἐπειδὴ παρέμειναν πιστοὶ στὸ τέλος θανατώθηκαν. Ὁ Νικόλαος μετὰ ἀπὸ περιπλάνηση ἔφθασε στὸ ἀλσῶδες ὅρος τῶν Βουναίνων, ὅπου διέμεινε προσευχόμενος καὶ λατρεύοντας τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Σύντομα ὅμως οἱ Ἄραβες ἀνακάλυψαν τὸ μέρος ποὺ κρυβόταν ὁ Νικόλαος. Ἀφοῦ τόν κατατρύπησαν μέ τό ἴδιο το κοντάρι του, στή συνέχεια ἀπέκοψαν τήν τιμία του κεφαλή στίς 9 Μαΐου τοῦ 720 μ.Χ. καί τό νεανικό αἷμα του πότισε ἄφθονα τήν Θεσσαλική γῆ. 

Στό σημεῖο τοῦ μαρτυρίου ἐγκατέλειψαν οἱ Ἄβαροι το Σῶμα τοῦ Ἁγίου, ὅπου μετά ἀπό πολλά χρόνια τό βρῆκε ἀκέραιο καί εὐωδιάζον κάποιος ἄρχοντας Εὐφημιανός, ὁ ὁποῖος γιατρεύθηκε ἀπό τήν ἀσθένεια τῆς λέπρας πού ἔπασχε καί ἀφοῦ τό ἐνταφίασε, ἔκτισε ἐκεῖ Ναό στό ὄνομα τοῦ Ὁσιομάρτυρα. 

Τό λείψανο τοῦ Ἁγίου μέ εὐλάβεια φυλάσσεται στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Νικολάου τοῦ Νέου στήν Θήβα (συνοικία Τάχι). 
Ἡ δέ ἁγία καί θαυματουργός Κάρα του, καθώς καί κάποιο τεμάχιο τοῦ λειψάνου του, βρίσκονται στήν Ἱερά Μονή τοῦ Ἁγίου Νικολάου στό νησί τῆς Ἄνδρου, κοντά στό χωριό Ὧρες. 
Πολλοί δέ Ναοί, πρός τιμήν τοῦ Ὁσιομάρτυρος, ὑπάρχουν σέ πολλά μέρη τῆς πατρίδος μας όπως και αυτό το μικρό εκκλησάκι της ενορίας του Μίστρου στο οποίο βρέθηκε και έψαλλε και ο Δημήτριος Πετρογιάννης, ιεροψάλτης του Αγίου Νικολάου Ερετρίας, και αγαπητός φίλος της Κυρά Λένης που γεννήθηκε εκεί, και ο οποίος μας έστειλε τις φωτογραφίες με τον πατέρα Γεράσιμο να λειτουργεί.


 

 

Την ίδια μέρα γιορτάζει και ο Άγιος Χριστόφορος. Να γιατί ονομάστηκε έτσι και γιατί θεωρείτε προστάτης των οδηγών και στήνονται και επιχειρήσεις αγιασμού αυτοκινήτων στο όνομά του: 

 

Ένα βράδυ ο Άγιος ήταν στο κελί του και προσευχόταν ενώ έξω είχε σφοδρή καταιγίδα και το ποτάμι είχε φουσκώσει. Άκουσε τότε κλάματα ενός μικρού παιδιού και όταν βγήκε έξω άκουσε το παιδί που έκλαιγε και Τον φώναζε να τον περάσει πέρα, για να μην πεθάνει από το κρύο και την βροχή.

 

Πήρε λοιπόν ο Άγιος ένα μεγάλο ξύλο, έκαμε το σταυρό του και μπήκε στο ποτάμι. Πέρασε πέρα και πήρε στον ώμο του το παιδί. Όταν μπήκε στο ποτάμι, το παιδί του φαινότανε, πως βάραινε διαρκώς. Στηριζόταν με δύναμη στο ξύλο, για να περάσει και να μη παρασυρθεί από το φουσκωμένο ποτάμι. Η δοκιμασία ήταν μεγάλη. Επιτέλους έφθασε στη αντίπερα όχθη. Όταν άφησε το παιδί του είπε:
– Παιδί μου, τον κόσμο όλον, αν σήκωνα, δεν θα ήταν τόσο βαρύς όσο συ.
– Και όμως! του είπε το παιδί. Μετέφερες όχι μόνον τον κόσμο όλον, αλλά Εκείνον, που έπλασε τον κόσμο. Είμαι ο Βασιλεύς Χριστός, τον Οποίον εδώ υπηρετείς. Έπειτα από τα λόγια αυτά, το παιδί έγινε άφαντο.


Ο Άγιος γι’ αυτό και ζωφραφίζεται περνώντας το ποτάμι, στηριζόμενος στο ξύλο και με το παιδίον – Χριστό στον ώμο. Επειδή δε μετέφερε τον Χριστό ονομάστηκε, κατόπιν όταν βαπτίσθηκε, από Ρέπροβος, Χριστοφόρος. 

Από το περιστατικό αυτό, που μετέφερε τον Χριστό, είναι και ο προστάτης των μεταφορών. Είναι ο προστάτης των αεροπόρων, των αυτοκινητιστών, των ταξιδιωτών και όλων των επαγγελμάτων, που απαιτούν μεγάλες δυνάμεις.





 




 
 
 
 

Τό «αἷμα» ἀρχίζει νά τρέχει τό ἀπόγευμα τῆς 8ης Μαΐου, παραμονή τῆς μνήμης του καί συνεχίζει τή θαυμαστή ἐμφάνισή του, μέχρι τό πρωί τῆς ἑορτῆς του, 9 Μαΐου. 
Εὐλαβεῖς χριστιανοί πού τό γνωρίζουν, πηγαίνουν ἐκεῖ τήν παραμονή καί συγκεντρώνουν μέσα σέ μπουκάλια, ἤ μαζεύουν μέ βαμβάκι τό τρεχούμενο θαυμαστό «αἷμα» γιά νά τό μοιράσουν, σάν εὐλογία, στούς γνωστούς τους.
 Πολλοί μάλιστα ἀπό αὐτούς, ἔχουν παρατηρήσει, ὅτι στίς 5 ἡ ὥρα, τό πρωί τῆς μνήμης του, στό μέρος τῶν δένδρων, ἀκούγεται ἕνα θαυμαστό βουητό, σέ μιά ἀκτίνα 10 μέτρων καί γιά 10 λεπτά, περίπου.
 Ἐπίσης καί τό Ἁγίασμα τῆς πηγῆς, δέν τρέχει πάντοτε, τρέχει ὅμως ἐκεῖνες τίς ἡμέρες, ὅταν τρέχει καί τό «αἷμα».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.