Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Καλό ταξίδι θείε Μίμη




Μάνα ζητώ να παντρευτώ, να πάρω μαναβάκι, αχ, μανούλα μ’ αχ,
Μάνα μου να `ναι μερακλής, να είναι και κουτσαβάκι, αχ, μανούλα μ’ αχ.
Αχ, άντρα θέλω μαναβάκι
Αχ, παραλή και κουτσαβάκι
Αχ, να γλεντά και να τα σπάει
Αχ, κι άλλη να μην αγαπάει.
Να `χει γαρύφαλο στ’ αυτί, ποδιά από μετάξι, αχ, μανούλα μ’ αχ,
Την Κυριακή να ντύνεται, μη βρέξει και μη στάξει, αχ μανούλα μ’ αχ.
Αχ, μαναβάκι θέλω άντρα
Αχ, μερακλη και μοσχομάγκα
Αχ, μαναβάκι, μαναβάκι
Αχ, μ’ έχεις λιώσει σαν κεράκι



Είμαι' γω το μαναβάκι
όλο σκέρτσο και μεράκι
έχω φρούτα μυρωμένα
δροσερά και γινωμένα

Γειτονιές όταν γυρίζω
τις κοπέλες ξεμυαλίζω
κοριτσόπουλα και χήρες
και ναζιάρες ζωντοχήρες

Μόνο κάποια χαϊδεμένη
δίχως φράγκο μου τα παίρνει
σαν μου δίνει ένα φιλάκι
όλο σκέρτσο και μεράκι

Σαν μου δίνει ένα φιλάκι
όλο σκέρτσο και μεράκι.



Σαν βγαίνω με το γαϊδουράκι
και μες στους δρόμους τραγουδώ,
μου λένε οι δούλες: «Μαναβάκι
κόπιασε λίγο κι από δώ!»

Μια ωραία μου ζητά σταφύλια
ολόγλυκα μισή οκά·
της λέω: «Κι απ' τα δυό σου χείλια
εγώ έχω ακόμα πιο γλυκά.»

Μια άλλη αγκινάρα θέλει
με φυλλαράκια τρυφερά·
της λέω: «Έχω, μή σε μέλει,
σαν την καρδούλα σου κυρά.»

«Μανάβη», δυο γριές μου λένε
«κόκκινες έχεις πιπεριές;»
«Είν' επικίνδυνες και καίνε
δεν κάνουνε για τις γριές!»



Μια νόστιμη χωριατοπούλα
με μάτια μαύρα σαν ελιές
πρωί πρωί με την δροσούλα
πουλάει τα φρούτα της στις γειτονιές (δις)

(Στράτος:)-Ε μπρρρρρρρρρρρρ !

Με το μικρό της γαϊδουράκι
γυρνά παντού και τραγουδά
εδώ το φίνο νεραντζάκι
κι οι άλλες πάρτε κι είναι διαλεχτά (δις)

-Εεεεεεεεεεεεέ !

Είμαι μανάβισσα στην πένα
με πρώτο πράμα τρανταχτό
ότι γουστάρει στον καθένα
του το σερβίρω πάντα στο λεπτό (δις)

(Στράτος:)-Ε μπριρρρρρρρρρρρ !

Έχω καρπούζι όλο γλύκα
κοντούλες φίνες πατρινιές
πάρτε ξυνόμηλα που βρήκα
να ξετρελαίνουν γέρους και γριές (δις)

(Στράτος:)-Ε μπρρρρρρρρρρρρ !
(Στράτος:)-Εεεεεεεεεεεεέ !














 



Πρωτοχρονιά στον Άγιο Ιερόθεο κι εμείς ενα σωρό πιτσιρίκια να περιμένουμε  από τα χέρια του θείου μας το κομμάτι από την βασιλόπιττα. 
Και πώς τα κατάφερε; 
Όλα τα παιδιά είχαν μέσα στο κομμάτι τους φλουρί. 
Τι χαρές!!! τι γέλια!!! Τι βόλτες!!! Τι παιχνίδια!!!
Στρωματσάδα να κοιμώμαστε όλοι μαζί, ανοίγοντας το κρύσταλο του σαλονιού, τις σπάνιες φορές που μέσα στο καλοκαίρι έκανε καύσωνα. 
Τα μπατζανάκια να παίζουν τάβλι με το καφεδάκι τους στην αυλή,  οι γυναίκες να φτιάχνουν το φαγητό στην κουζίνα, κι εμείς να τρέχουμε πάντου στο σπίτι με γέλια και φωνές.
Πάντα είχε στα χείλη τον καλό τον λόγο, πάντα χαμογελούσε και με απέραντη υπομονή αντιμετώπιζε τα πάντα. 
Πέρασαν τα χρόνια, χαθήκαμε, αλλά οι μνήμες φέρνουν πάντα δάκρυα στα μάτια. 
Καλό ταξίδι θείε Μίμη, σήμερα θα είσαι μαζί με την γυναίκα σου, που τόσο αγάπησες, και τόσα πέρασες μαζί της για ν΄αναστήσετε  τόσα και τόσο καλά παιδιά. 

Καλή αντάμωση στον παράδεισο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.