Αγαπητοί μας φίλοι και ευλαβείς χριστιανοί, συνδράμετε το έργο που ξεκινάμε της ανέγερσης ναού. Το μικρό μας εκκλησάκι με τις 20 καρέκλες και την τζαμαρία δεν μας χωράει πιά. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΗΣ ΕΡΕΤΡΙΑ Εθνική Τράπεζα Λογαριασμός για την ανέγερση του Ιερού Ναού -Εθνική Τράπεζα: 639 / 001807 – 44-ΙΒΑΝ: GR15 0110 6390 0000 6390 0180 744

Τρίτη, 29 Μαΐου 2018

«Ταμείο» θησαυρισμάτων ποιότητας

Αντιγράφω. Από κείμενο Νεοέλληνα λογίου δημοσιευμένο για πρώτη φορά στην περίοδο 1902-1904:
«Ελληνική Ιστορία δεν υπάρχει. Δι’ αυτό βασιλεύει τοιαύτη σύγχυσις και σύγκρουσις ιδεών εις όλα ανεξαιρέτως τα ιδικά μας πράγματα.
Και δεν ήτο δυνατόν να υπάρχη ακόμα (Ελληνική Ιστορία). Διότι έως χθες, η μεγαλειτέρα και σπουδαιοτέρα εποχή του παρελθόντος μας, η Βυζαντινή, το Κλειδί προς νόησιν της αρχαίας, προς νόησιν της τωρινής Ελλάδος, προς νόησιν (κατανόησιν) Ελληνισμού και Ελληνος, το είχε βυθίσει η Ευρώπη εις απύθμενον βάθος βορβόρου (συκοφαντιών).
Υπάρχει λοιπόν μία Ιστορία, γραφείσα χωρίς το κλειδί αυτό, συρραφείσα από τας ευρωπαϊκάς ιστορίας και γνώμας περί ημών, με ένα πνεύμα σχεδόν δουλικόν, με ένα πνεύμα μαθητικόν, το οποίον τρέμει τον Ευρωπαίον δάσκαλον. Ανθρωποι με πνεύμα εντελώς ελεύθερον δουλικών αισθημάτων προ του Ευρωπαίου, δεν επαρουσιάσθησαν εις την μελέτην της Ιστορίας.
...Ωστε, ελληνική ιστορία δεν υπάρχει. Δεν κατηγορώ. Θέτω τα πράγματα...
Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, ο μέγας χριστιανός Σουλτάνος της Ευρώπης, ο Πάπας, είχε γράψει την ιστορίαν μας, κατά το φανατικόν και πλαστογραφικόν σύστημα των ρασοφορούντων λεγεώνων, κατά το σύστημα που έγραψεν και τας ιστορίας των ευρωπαϊκών εθνών, διά τον καθαρισμόν των οποίων (ιστοριών) εχρειάσθησαν επίσης υπεράνθρωποι αγώνες. Η φαυλοτάτη, κακουργοτάτη αυτή πλαστογραφία εχρησίμευσεν ως βάσις εις όλας τας ευρωπαϊκάς ιστορίας περί ημών.
...Ημείς οι Ελληνες αγνοούμεν την Ελλάδα και τον Ελληνα περισσότερον κάθε Κίνας και Κινέζου. Φανταζόμεθα τον εαυτόν μας και τον τόπον μας από τα γράμματα που μας στέλλουν οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι μας αγνοούν εντελέστατα. Και εις την ιδικήν μας υπνοβατικήν κατάστασιν και εις την ιδικήν μας παραφροσύνην προστίθενται και αι ευρωπαϊκαί εξωφρενικαί γνώμαι και συμβουλαί και μας αποτρελλαίνουν τελειωτικώς, χαπτόμεναι όπως χάπτεται η κάθε γνώμη του κάθε Δίτεριχ ή Μίντεριχ, του οποίου του καπνίζει να μας φωτίση και να μας συμβουλεύση και μας βάλη νόμον εις το σπίτι μας και μας οδηγήση εις τον δρόμον μας, σαν να είμεθα εμείς στραβοί και παραλυτικοί.
Ολαι μας λοιπόν αι ιδέαι, όλη η παραφροσύνη του γλωσσικού ζητήματος, η κάθε άγνοια και η κάθε ξενομανία, η τελεία σύγχυσις και ανεμοζάλη κάθε ιδέας και κάθε πράγματος, εκεί έχει την αληθή πηγήν της...
...Ο Ευρωπαϊσμός, ων απομίμησις, δεν είναι πρόοδος, αλλ’ οπισθοδρομικότης. Πρόοδος είναι η χειραφέτησις από κάθε μίμησιν, η ελευθέρωσις από κάθε δουλείαν... Αλλο ραγιάς και άλλο Ελλην. Αλλο φραγκοπίθηκος και άλλο Ελλην... Ο Ελλην, φύσει επισκεπτόμενος τον Θεόν, αποκαλύπτεται, μένει όρθιος, τον χαιρετά μειδιών, του ομιλεί εις τον ενικόν και συνομιλεί (με αυτόν) διά του τραγουδούντος ιερέως και του ψάλτου. Και μετά την βραχείαν επίσκεψιν, εις την αυλήν και το προαύλιον (της εκκλησίας) εννοεί να στήση το πανηγύρι του, να φάγη, να πιη, να χορεύση, να τραγουδήση, να ευφρανθή. Και με όλας τας εκδηλώσεις της χαράς, του οίνου, του έρωτος, ευφραίνει ο Ελλην και τον Θεόν του. Είναι εντελώς αδιάφορον, εάν δεν συμφωνή η πραγματικότης αυτή με τας ιδέας τού κάθε φραγκοφορεμένου ιερομωρολόγου...»
Είναι αποσπάσματα, ενδεικτικές φράσεις, από το γνωστό, ελπίζω, σε πολλούς βιβλίο του Περικλή Γιαννόπουλου, «Η Ελληνική Γραμμή». Το ξανάνοιξα τυχαία, ύστερα από πολλά χρόνια που μεσολάβησαν μετά το πρώτο διάβασμα. Νόμιζα ότι «ξέρω τι λέει», είχα κι εγώ ταξινομήσει τον συγγραφέα του στους «ρομαντικούς ελληνολάτρεις», τους κολλημένους σε μια αισθητική κυρίως εκδοχή της ελληνικότητας. Τώρα που ξαναδιάβασα το βιβλίο, πιστοποίησα κατάπληκτος ότι ο Π.Γ. ήταν πολύ πιο ρεαλιστικά ετοιμασμένος για να μετάσχει ως Ελληνας στην «ευρωπαϊκή ενοποίηση» σε σύγκριση με το σημερινό μας πολιτικό προσωπικό και τους σημερινούς καλλιτέχνες μας και λογίους.
Ποιο είναι το κριτήριο που αξιολογεί την ετοιμότητα (ειδικά των Ελλήνων) να μετάσχουν στο εγχείρημα της «ευρωπαϊκής ενοποίησης»; Το εντόπισε διαυγέστατα ο Π.Γ. πριν εκατόν δεκατέσσερα χρόνια: Αν θα λειτουργήσουμε οι Ελληνες (έστω και τώρα, με καθυστέρηση τόσων χρόνων) «μιμητικά» ή «χειραφετημένα». Ως «ραγιάδες» και «φραγκοπίθηκοι» ή ως ενεργοί συντελεστές της ευρωπαϊκής ενοποίησης, κομίζοντας ετερότητα, δημιουργική διαφορά.
Δεν είναι αυταξία ούτε η πείρα ούτε η διαφορά. Για να συστήσουν συμβολή στο σήμερα, χρειάζεται να μεταφραστούν σε κριτήρια αξιολόγησης ποιοτήτων, κριτήρια με πανανθρώπινη εμβέλεια. Αυτή η εμβέλεια κρίνει την επιβίωση των πολιτισμών.
Η γλώσσα, η τέχνη, οι θεσμοί είναι το «ταμείο» που διασώζει τα θησαυρίσματα ποιότητας κάθε πολιτισμού. Οι θεσμοί, στο συμβατικό ελλαδικό κρατίδιο των Αθηνών, ήταν από την πρώτη στιγμή, και παραμένουν δάνειοι: μια αμετανόητη και πεισματική (τυφλή) εμμονή στον μεταπρατισμό, τον πιθηκισμό. Η Τέχνη διέσωσε αναλαμπές εκπληκτικής επικαιροποίησης της ελληνικής ετερότητας και διαφοράς, αλλά χωρίς εμβέλεια, δυστυχώς, ώς τα «κέντρα λήψης αποφάσεων». Η γλώσσα, είναι το πεδίο του φρικωδέστερου από όλα τα ιστορικά εγκλήματα, με τους φυσικούς αυτουργούς να στελεχώνουν το υπουργείο Παιδείας, σε ιδεολογικά συνεπέστατη αλλεπαλληλία, από το 1974 ώς σήμερα.

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Ο Γαλλικός Μάης του ’68

Πέρασε μισός αιώνας από την αναταραχή που είχε ξεσπάσει στη Γαλλία τον Μάη του 1968. Οι μετέπειτα εξελίξεις αποτιμώνται σήμερα μέσα στα πλαίσια του δόγματος του «πολιτικά ορθού» της νέας τάξης πραγμάτων. Έτσι δεν καθίσταται ευχερής ανάλυση σε βάθος των συμβάντων και η εξαγωγή ορθών συμπερασμάτων.
                Συνήθως προβάλλεται ως αιτία της εξέγερσης των φοιτητών, αρχικά, και των εργαζομένων στη συνέχεια η αυταρχική πολιτική του τότε Γάλλου προέδρου στρατηγού Ντε Γκωλ. Ούτε λίγο ούτε πολύ επιρρίπτεται σ’ αυτόν όλη η ευθύνη και δίνεται στους εξεγερμένους όλο το δίκαιο. Παραθέτω απόσπασμα άρθρου του φροντιστού της τηλεοπτικής εκπομπής «Η μηχανή του χρόνου»:  «Η περίοδος εκείνη χαρακτηριζόταν από κοινωνικές αλλαγές στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αντιπολεμικές διαδηλώσεις για το Βιετνάμ, τα «παιδιά των λουλουδιών», την ελευθερία έκφρασης, την ποπ μουσική και τις μίνι φούστες, τις οποίες η εξίσου συντηρητική σύζυγός του (Ντε Γκώλ), Υβόννη, προσπάθησε να απαγορεύσει στη Γαλλία. Από την άλλη πλευρά, υπήρχε αυξανόμενη δυσαρέσκεια, ιδιαίτερα μεταξύ των φοιτητών για τον καταπιεστικό χαρακτήρα ενός κράτους που ήλεγχε το ραδιόφωνο και την τηλεόραση και για το αυταρχικό στυλ διακυβέρνησης του ντε Γκολ, ειδικά στους τομείς εργασίας και παιδείας…».
                Ποιος ήταν ο Ντε Γκώλ; Ένας πατριώτης και πιστός καθολικός. Αυτός προσπάθησε με κάθε τρόπο να ανορθώσει το κύρος της εξευτελισμένης χώρας του, η οποία σαρώθηκε σε συντομότατο χρονικό διάστημα από τις γερμανικές δυνάμεις. Και ήταν η κατάρρευση της γραμμής Μαζινό «επίτευγμα» του λαϊκού κράτους, το οποίο πέτυχε να καταστήσει μέσα σε μια γενιά τους Γάλλους παντελώς αδιάφορους όχι μόνο για την πίστη στον Θεό, αλλά και για την αγάπη προς την πατρίδα, με συνέπεια να πανηγυρίζουν την κατάντια τους με το διαβόητο pourquoi? (γιατί; Γιατί δηλαδή να πολεμήσω). Δέχθηκε ο Ντε Γκώλ μύριες όσες ταπεινώσεις από τους «συμμάχους» του, Άγγλους και Αμερικανούς, έχοντας να αντιπαλέψει και με συμπατριώτες του αξιωματικούς, που είχαν προσκυνήσει τους ισχυρούς των ημερών. Και ο γαλλικός λαός αναγνώρισε την προσφορά του εκλέγοντάς τον στην προεδρία της χώρας. Ο Ντε Γκώλ δεν εξελέγη ούτε με τις πλάτες εξωτερικών προς την Γαλλία παραγόντων ούτε καν με την οικονομική στήριξη αυτών. Όπως και ο Χίτλερ στη Γερμανία εξελέγη, επειδή είχε κατακτήσει τις καρδιές των ταπεινωμένων συμπατριωτών του.
                Ήταν ο Ντε Γκώλ ένας Χίτλερ σε σμικρογραφία; Γελοία η ερώτηση. Ο Ντε Γκώλ δεν ήταν δημαγωγός και λαϊκιστής, ο οποίος ονειρευόταν την ανασύσταση αυτοκρατορίας. Για την κατάντια της χώρας του πονούσε και ποθούσε να την δει ξανά με γόητρο στην παγκόσμια σκηνή. Ασφαλώς, ως στρατιωτικός, διακρινόταν από αυταρχικότητα, την οποία επικρίνουν δριμύτατα οι πουλημένοι πολιτικοί, οι υποταγμένοι σε εξωεθνικά κέντρα νομής εξουσίας. Ασφαλώς, ως ρωμαιοκαθολικός, βαρυνόταν με όλες τις αστοχίες του Βατικανού. Αν η σύζυγός του ήθελε όντως να επιβάλλει τον έλεγχο του μήκους της φούστας, όπως κάποιος δικός μας δικτάτωρ, και αν ο ίδιος δεν είχε τη δυνατότητα ανάλυσης του χάους που προκαλεί σε μια κοινωνία η κοινωνική αδικία, αυτά δεν σημαίνουν ότι επί προεδρίας του η Γαλλία απέκτησε την πιο αυταρχική μεταπολεμική κυβέρνηση σε ευρωπαϊκό έδαφος.
                Τα ανωτέρω επιβεβαιώνονται εκ του ότι στο κίνημα του Μάη δεν πρωτοστάτησαν εργάτες, αλλά φοιτητές, που δεν νομίζουμε ότι υπέφεραν ιδιαίτερα. Το ίδιο συνέβη και με τη δική μας εξέγερση του Πολυτεχνείου πέντε έτη αργότερα. Τόσο εκεί, όσο και εδώ τα κομμουνιστικά κόμματα υπήρξαν επιφυλακτικά έναντι των εξεγέρσεων. Δεχόμαστε ότι η στάση τους υπαγορεύτηκε εκ του ότι δεν κηδεμόνευαν αυτά την εξέγερση. Όμως πρέπει να τεθεί το ερώτημα: Ποιος οργάνωσε και κατηύθυνε την εξέγερση; Μικρή αμφιβολία διατηρώ ότι στην του Πολυτεχνείου υπήρξε αμερικανικός δάκτυλος. Γιατί να μη συνέβη το ίδιο και στον γαλλικό Μάη; Γιατί κατηγορείται και από ποιους το γαλλικό κομμουνιστικό κόμμα ότι προέτρεψε τους εργάτες να επανέλθουν στις εργασίες τους; Δεν αμείφθηκαν με το παραπάνω οι πρωταγωνιστές της εξέγερσης από το σύστημα διεθνούς εξουσίας; Ήταν λοιπόν ο Ντε Γκώλ το κατεστημένο;
                Βέβαια το ερώτημα τίθεται; Ποιος ο σκοπός της εξέγερσης; Δεν είναι δύσκολη η απάντηση. Στο απόσπασμα άρθρου που παρέθεσα στην αρχή γίνεται λόγος για
αντιπολεμικές εκδηλώσεις στο Βιετνάμ και για τα παιδιά των λουλουδιών στις ΗΠΑ. Όμως εκεί δεν συνέβη κάποιο έκτροπο, σε βαθμό απειλητικό για την εξουσία. Και όλα ξεθύμαναν σε σύντομο χρονικό διάστημα, ώστε οι ΗΠΑ να αποτελούν τον υπ’ αριθμό ένα παράγοντα διασάλευσης της διεθνούς ειρήνης. Από την άλλη, ο Ντε Γκώλ είχε τη δύναμη να χορηγήσει ανεξαρτησία στην Αλγερία, παρά τις οξύτατες αντιδράσεις στρατιωτικών, οι οποίοι μάλιστα αποπειράθηκαν να τον δολοφονήσουν! Ο Γάλλος πρόεδρος υπήρξε καρφί στα μάτια εκείνων που ήθελαν να επισπεύσουν την παγκοσμιοποίηση. Καθαρός πολιτικός με ηθικές αρχές και αγάπη προς την πατρίδα του δεν ήταν εύκολο να χειραγωγηθεί στην άσκηση πολιτικής κατ’ εντολή της «νέας τάξης πραγμάτων». Γράφει εγκυκλοπαίδεια του διαδικτύου: «Τα γεγονότα μπορεί να κατέληξαν σε πολιτική αποτυχία, αλλά είχαν τεράστιες κοινωνικές συνέπειες: μπορεί να μη διήρκεσαν ένα μήνα, αλλά ο όρος Μάης του ’68 έγινε συνώνυμο με την αλλαγή των κοινωνικών αξιών. Στη Γαλλία, θεωρείται ως σημείο-σταθμός στην αμφισβήτηση του  κατεστημένου (θρησκεία, πατριωτισμός, σεβασμός στην εξουσία) και για τη μετάβαση από το συντηρητισμό στις φιλελεύθερες ιδέες (ισότητα, ανθρώπινα δικαιώματα, σεξουαλική απελευθέρωση).
 Έπρεπε λοιπόν να ανατραπεί ο Ντε Γκώλ, ώστε να διανοιγεί ο δρόμος προς την κοινωνική και οικονομική κατάρρευση της χώρας (Κι ας γράφει η εγκυκλοπαίδεια για πολιτική αποτυχία. Ο στόχος της «νέας τάξης» επετεύχθη). Και αυτό συνέβη ένα έτος αργότερα. Βέβαια, υποτίθεται ότι η εξέγερση, τουλάχιστον των εργατών, είχε ως στόχο ένα δικαιότερο κράτος. Γι’ αυτό και το γραφόμενο περί δήθεν πολιτικής αποτυχίας. Δεν ευθύνεται όμως ο Ντε Γκώλ για το ότι ο εργαζόμενος στη Γαλλία «απολαμβάνει» όπως και ο σε κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ιδιαίτερα μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, την αγριότητα του παγοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Οι μετέπειτα Γάλλοι πρόεδροι ελάχιστα διέφεραν από μαριονέτες του συστήματος. Όσο για τις κοινωνικές μεταβολές υπήρξαν ραγδαίες. Δικαιώματα κοινωνικών ομάδων, όχι ευπαθών οικονομικά, κατακτήθηκαν (γάμος, όχι σύμφωνο συμβίωσης και υιοθεσία τέκνου). Από την άλλη απαγορεύτηκε δια νόμου η μαντήλα στους δημόσιους χώρους, απόφαση που δείχνει τον πανικό παρακμασμένης κοινωνίας, η οποία εκδηλώνει την αγωνία της για την πιθανή υποκατάστασή της στο μέλλον από άλλη σφριγηλή.
Ο γαλλικός Μάης του 68 υπήρξε «φωτεινός σηματοδότης» και για τους δικούς μας «διαφωτισμένους» και, καθώς είχαμε μείνει πίσω σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, σπεύδουμε να κερδίσουμε το «χαμένο» έδαφος. Δεν θα υποστούμε συνέπειες; Όχι βέβαια οικονομικές, τις οποίες ήδη υφιστάμεθα.
                                                                                «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»

Δικαίωμα αντίστασης στον εκπεσμό

Ό​​,τι ονομάζουμε «ατομικό δικαίωμα» αφορά στο πεδίο της συμπεριφοράς: των πράξεων και των σχέσεων. Δεν έχει να κάνει με το πεδίο της ύπαρξης, τα δεδομένα φυσικά όρια του υπαρκτού. Εχω δικαίωμα να επιλέγω το κόμμα που ψηφίζω, την ιδεολογία που ασπάζομαι, το επάγγελμα που με ελκύει. Είναι α-νοησία να διεκδικήσω σαν «δικαίωμα» άλλο χρώμα ματιών ή ψηλότερο ανάστημα ή κοφτερότερο μυαλό. Ενα δικαίωμα που μπορώ να απαιτήσω, είναι να μην αλλάζουν οι συμπεριφορές απέναντί μου, επειδή είμαι κοντός, μαυρομάτης ή κάπως βραδύνους.
Δεν υπάρχει «δικαίωμα» χωρίς θεσμοποιημένο Δίκαιο. Δηλαδή, δίχως μια κοινή σύμβαση-συμφωνία που να ορίζει τι ακριβώς δικαιούμαστε όσοι αποδεχόμαστε τη σύμβαση. Για να λειτουργήσει η προστασία-κατασφάλιση ατομικού δικαιώματος, προϋποτίθεται κοινή δέσμευση όλων στις αρχές κοινού συστήματος Δικαίου.
Παρενθετικά να σημειωθεί (επειδή η αγραμματοσύνη πλεονάζει): Το «ατομικό δικαίωμα», όπως σήμερα το εννοούμε, ήταν άγνωστο (και αδιανόητο) στην Αρχαία Ελλάδα. Τα όσα προσπαθεί να κατασφαλίσει σήμερα η πληθώρα των «συστημάτων Δικαίου», απέρρεαν εκεί αυτονοήτως από την ιδιότητα (λειτούργημα) του «πολίτη». Ηταν τιμή και είχε «ιερότητα» η μετοχή στο «κοινόν άθλημα αληθείας» που ήταν η «πολιτική». Η πολιτική πραγμάτωνε την «πόλιν», δηλαδή τον «κατ’ αλήθειαν βίον» – η οργάνωση και λειτουργία της συμβίωσης απηχούσε τη λογική αρμονία, τάξη και κάλλος της συμπαντικής κοσμιότητας, δηλαδή το «αληθινό» στοιχείο της πραγματικότητας. Φανέρωνε τον τρόπο του αθανατίζειν, την «όντως αλήθεια».
Ομως, ιστορικά θριάμβευσε (και σήμερα κυριαρχεί παγκόσμια) η αντιστροφή των όρων εκείνου του πολιτισμού: η προτεραιότητα της χρησιμότητας και όχι της αλήθειας, η θωράκιση του ατόμου, όχι η χαρά της κοινωνίας. Σίγουρα, με τη νομική κατασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων του κάθε ανθρώπου αναχαιτίστηκε ο εφιαλτικός πρωτογονισμός των μεσαιωνικών στη Δύση κοινωνιών. Απλώς, για την ελληνική συνείδηση, το ιστορικό αυτό επίτευγμα καθολίκευσης των «ατομικών δικαιωμάτων» δεν παύει να είναι προ-πολιτικό, στους αντίποδες του «πολιτικού αθλήματος αληθείας»: της δημοκρατίας.
Η συνείδηση της ελληνικής διαφοράς γίνεται απρόσιτη, από τη στιγμή που η «ελευθερία» ταυτίζεται με το «δικαίωμα» ανεμπόδιστων ατομικών επιλογών – επιλέγω αυτό που εγώ θέλω, εγώ κρίνω, εγώ αποφασίζω, εγώ εκτιμώ, προτιμώ, ορέγομαι. Για να συλλάβουμε το χαώδες εύρος της διαφοράς, ας θυμηθούμε τον «ελληνικότατο» ορισμό του Ντοστογιέβσκι: «Υπάρχει μία και μόνο ελευθερία: να ελευθερωθεί ο άνθρωπος από τον εαυτό του», δηλαδή από την ιδιοτέλεια, τις φυσικές αναγκαιότητες (ή ενστικτώδεις ενορμήσεις) που ο Φρόυντ τις ονομάτισε: ορμή της αυτοσυντήρησης, ορμή της κυριαρχίας-επιβολής, ορμή της ηδονής.
Ευτυχώς η φύση βάζει ανυπέρθετους φραγμούς στην ψευδαίσθηση παντοδυναμίας, που οικοδομεί στον άνθρωπο η μέθη των ακαταμάχητων «ατομικών δικαιωμάτων» του. Υπάρχουν πάμπολλα φυσικά δεδομένα, δηλαδή παράγοντες που ο άνθρωπος δεν τους επιλέγει, τους υφίσταται, πρέπει να τους δεχθεί συνειδητοποιώντας τη σχετικότητα των υπαρκτικών του δυνατοτήτων: Δεν διαλέγει το φύλο του, δεν διαλέγει τη μάνα και τον πατέρα του, τα θεμελιώδη για τη συγκρότηση του ψυχισμού του αρχέτυπα (anima - animus) που θα τον καθορίζουν ισοβίως. Δεν διαλέγει τη γλώσσα (μητρική) που θα δομήσει - αρθρώσει (structurer, λέει ο Lacan) τις συνειδητές και ασυνείδητες επιγνώσεις του. Ούτε την κοινωνία διαλέγει στην οποία θα πρωτοενταχθεί ούτε τη χρονική - ιστορική περίοδο όπου θα μετάσχει.
Είναι δεδομένοι και ανυπέρβλητοι οι προκαθορισμοί και οι δεσμεύσεις της φυσικής μας ύπαρξης, αλλά και αδίστακτος ο εγωτικός πρωτογονισμός του ανθρώπου, το γάντζωμά του σε απαιτήσεις φαντασιωσικής παντοδυναμίας: Το φυσικά ανέφικτο θέλει να το κάνει κατά σύμβαση εφικτό, για να ικανοποιηθεί το «γούστο» του, να γίνει «δικαίωμα» η ετσιθελική του οίηση. Ψηφίζει νόμους για να επιβάλει και κατοχυρώσει σαν «φυσικό» το κραυγαλέα αφύσικο, να αποφασίζει η εξουσία (η πλειοψηφία της Βουλής) ότι μπορεί ένας άντρας να λειτουργήσει σαν μάνα και μια γυναίκα να ασκήσει πατρότητα – ωσάν η μητρότητα και η πατρότητα να είναι απλώς ρόλοι ή «συμπεριφορές», όχι λειτουργίες.
Παρακμή του ανθρώπινου είδους, που ακκίζεται σαν μασκαράτα ντυμένη την αναίδεια του «εκσυγχρονισμού» και της «προόδου». Κι όποιος τολμήσει αντίσταση στην απανθρωπία, εξοντώνεται σαν «συντηρητικός», «ακροδεξιός», «φασίστας». Αλλά, κυρίως, άβυσσος μωρίας, επαρχιώτικη μικρόνοια που ξιπάζεται, ότι έτσι «θα κερδίσει τις εντυπώσεις» ή και την ψήφο του κοινωνικού περιθωρίου. Δεν αποκλείεται, αφού η λογική του πάτου οδηγεί νομοτελειακά στον απόπατο, να δούμε, σε επόμενη συγκυβέρνηση των γαλαζοπράσινων «προοδευτικών δυνάμεων» νομοσχέδιο, που θα αναγνωρίζει στους άνδρες «δικαίωμα» στην περίοδο ή στον θηλασμό και στις γυναίκες «δικαίωμα» στη μυστακοφορία!
Οταν τους θεσμούς και τις λειτουργίες της δημοκρατίας τούς ελέγχει ολοκληρωτικά η κομματοκρατία, τότε η ελπίδα για απελευθέρωση και παλιγγενεσία είναι μόνο ερώτημα: Ποιος θα πείσει την πλειονότητα των βουλευτών, να πειθαρχήσουν σε μια διετούς διάρκειας «υπηρεσιακή» κυβέρνηση ακομμάτιστων τεχνοκρατών, που θα έχει εντολή να «επανιδρύσει» το κράτος. Θα ελέγχει το κοινοβούλιο, την κυβέρνηση, αλλά δεν θα την έχει εκλέξει.
Πικρή αλήθεια, πικρό το φάρμακο. Αλλά μόνο για κάποιες εκατοντάδες ανάλγητων βασανιστών μας. Βολεμένων θαυμάσια χάρη στην αδράνεια των πολλών.

Διὰ τὴν ἀγάπη τῆς πατρίδος μου, ὅπου κατουράγει, νὰ μοῦ δίνει νὰ πίνω ἐγὼ τὸ κάτρο…

«Σύρε πές του, ὅποιος εἶναι αὐτὸς ὁπού θὰ βάλη τὰ χρήματα, ὄχι ἀρχηγὸν τὸν κάνω καμπούλι (=δέχομαι), διὰ τὴν ἀγάπη τῆς πατρίδος μου, ἀλλὰ ὅπου κατουράγει νὰ μοῦ δίνει νὰ πίνω ἐγὼ τὸ κάτρο· τὸ κάνω αὐτὸ καὶ τοῦ τὸ δίνω ἐνγράφως».
Στρατηγός Μακρυγιάννης

Οι Γερμανοί, που σπεύδει κάθε Έλληνας πρωθυπουργός, όταν εκλεγεί, να υποβάλλει υποκλίσεις και χειροφιλήματα, και ο Αλέξης ο αριστερός επίσης, κάνουν τις βρομοδουλειές τους, κάτω από το τραπέζι. Έξι υπερσύγχρονα υποβρύχια, όπως διέρρευσε, πουλούν στην Τουρκία, τα οποία θα χτυπήσουν την Ελλάδα, χώρα που ανήκει στην ΕΕ. Σύμμαχοι… με τον διάβολο. Κι εμείς παραμένουμε στο ξεφτιλισμένο αυτό γερμανικό εφεύρημα, την ΕΕ. Κι εμείς, όσοι Έλληνες, ανεχόμαστε τους προσκυνημένους. Κι εμείς, όσοι Ορθόδοξοι, επιτρέπουμε την Ελλάδα μας να γίνει εμιράτο και χώρα Σοδόμων.
Δεν πρέπει να συνεχιστεί η ανομία. Τα συλλαλητήρια έδειξαν ότι υπάρχει μαγιά. Η κατάρα της φυλής είναι η αρχομανία. Τώρα δεν υπάρχει πολυτέλεια για τέτοιες, άνομες επιδιώξεις. Εκάς και οι φιλάργυροι.  «Ρίζα πάντων των κακών εστίν η φιλαργυρία» (Α’ Τιμόθ., στ’, 10). Επιτέλους να φτάσουμε στο «ΕΜΕΙΣ» του Μακρυγιάννη.
Τώρα που οι Γερμανοί πουλούν τα υποβρύχιά τους-όταν έχεις δίπλα σου ειρηνόφιλες Βελγίδες και Ολλανδέζες , βεβαίως θα ευημερείς,- οι Γερμανοί, που ξέρουν ότι οι Τούρκοι τα προορίζουν για το μακέλλεμα  του λαού μας -το εθνικό τους άθλημα-καλό είναι να θυμηθούμε τις «προκοπές» τους (και των Τούρκων παλαιότερα),  πριν από 60 χρόνια.  (Ο μόνοι λαοί  που διαπράτουν αντίποινα κατά αμάχων είναι ο Γερμανοί και οι Τούρκοι). Δημοσιεύω κάποιες παλαιές γραφές.
«Στὶς ἀρχὲς τῆς Κατοχῆς, καὶ στὴν πλατεία τοῦ Κλαυθμῶνος, ποὺ τὴν εἴχανε μεταβάλει οἱ Γερμανοὶ σὲ χῶρο στάθμευσης, ἕνας Γερμανὸς σωφέρ, ἔτρωγε ἀπ’ τὴν καραβάνα τοῦ τὸ φαΐ του, καθισμένος στὸ σκαλοπάτι τοῦαὐτοκινήτου του. Ἔτρωγε μ’ ἀχορταγιά, ἐνῶ γύρω του, οἱ ἄλλοι πείναγαν. Τότε ἕνα παιδάκι, ἴσια μὲ ἑφτὰ–ὀχτὼ χρονῶν, ἅπλωσε τὸ χεράκι του, μὲ τὴν ἰδέα ὅτι κάτι θὰ τοῦ ἔδινε γιὰ νὰ ρίξη στὸ πεινασμένο στομάχι του, ὁ Γερμανὸς στρατιώτης. Ἀντὶς ὅμως ὁ στρατιώτης νὰ κάνη τότε μία ἀνθρώπινη χειρονομία, ἔκανε αὐτὴ τὴν ἐλεεινὴ καὶ βάρβαρη πράξη. Ἄφησε στὸ σιδερένιο σκαλὶ τὴγιομάτη καραβάνα του, σηκώθηκε ἀπάνου, ἅρπαξε τὸ μὲ πνεῦμα ἱκεσίας τεντωμένο χέρι τοῦ παιδιοῦ, τὸ στήριξε πάνω στὸ γόνατό του, καὶ μπροστὰ στὰμάτια τοῦ κόσμου, τὸ ἔσπασε στὰ δύο σὰν ξερὸ κλαδί». Κι ἐνῶ τὰ μάτια τοῦ Ἀρμένη δακρύζουν στὴ θύμηση τῆς σκληρῆς αὐτῆς εἰκόνας, μοῦ προσθέτει:
–Ἤμουνα αὐτόπτης μάρτυς. Κι ἔφυγα ἀπὸ κεῖ φτύνοντας αὐτὸν καὶ τὴφυλή του ὁλόκληρη».
Τὸ γεγονὸς περιέχεται στὸ βραβευμένο ἀπὸ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, βιβλίο «Οἱσφαγὲς τοῦ Καλαβρύτων», τοῦ Κώστα Καλαντζῆ . (Ἀθήνα 1962, σελ. 26).
Τὸ δεύτερο ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Χρ. Ἀγγελομάτη «Τὸ χρονικόν τῆς Μεγάλης Τραγωδίας».(356  σελ.).
«Οἱ παλαιότεροι θὰ ἐνθυμοῦνται τὴν δημοσιευθεῖσαν εἴδησιν εἰς τὰς ἀθηναϊκᾶς ἐφημερίδας, μίαν ἡμέραν τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1924. Τὸ προσεγγίσαν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀγγλικὸν πλοῖον «Ζάν», μετέφερε 400 τόννους ὀστῶν Ἑλλήνων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἀπὸ τὰ Μουδανιὰ εἰς τὴν Μασσαλίαν, πρὸς βιομηχανοποίησιν. Οἱ ἐργᾶται τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες τὸγεγονός, ἐμπόδισαν τὸ πλοῖον νὰ ἀποπλεύση, ἐπενέβη ὅμως ὁ Ἄγγλος πρόξενος καὶ ἐπετράπη ὁ ἀπόπλους». Τὰ πήγαιναν τὰ κόκκαλα τὰ ἱερὰ τῶν σφαγιασθέντων Ἑλλήνων γιὰ «σαπούνι Μασσαλίας». Οἱ Τοῦρκοι τὰ πούλησαν, οἱ Γάλλοι τὰ ἀγόρασαν, οἱ Ἄγγλοι διευκόλυναν καὶ οἱ Γερμανοὶ ἀργότερα μιμήθηκαν. Ὅλη ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, δηλαδή.

Και για την γερμανική κατοχή
Τον Οκτώβριο του 1944 οι Γερμανοί εγκαταλείπουν την Αθήνα, σπεύδουν να ξαναχωθούν τρομαγμένοι, ματωμένοι ως το λαιμό με αίμα ελληνικό, να ξανακρυφτούν στις μαύρες φωλιές τους
Να δούμε τι αφήνουν πίσω τους..
Στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής, που κράτησε σαράντα δύο μήνες, πέρασαν από τα γερμανικά εκτελεστικά αποσπάσματα και τυφεκίσθηκαν τριάντα οκτώ χιλιάδες εννιακόσιοι εξήντα Έλληνες (38.960)!
Σκοτώθηκαν από σφαίρες «αδέσποτες» και άλλα στρατιωτικής φύσεως «ατυχήματα» δώδεκα χιλιάδες εκατόν τρεις (12.103).
Σκοτώθηκαν σε μάχες εβδομήντα χιλιάδες (70.000).
Πέθαναν από πείνα σ’ ολόκληρη την Ελλάδα περίπου εξακόσιες χιλιάδες, ιδίως νέοι! (600.000).
Πέθαναν προτού γεννηθούν, κατά τη γέννα ή αμέσως μετά τριακόσιες χιλιάδες παιδιά από την ασιτία και τις κακουχίες των μανάδων τους, δηλαδή μία ολόκληρη γενιά (300.000).
Θανατώθηκαν με τρόπο οικτρό σαράντα πέντε χιλιάδες Έλληνες στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης
Σαράντα πέντε χιλιάδες άνθρωποι, για τους οποίους δεν μίλησε κανείς ποτέ, αφού ήταν Έλληνες, δηλαδή όντα δευτέρας επιλογής (45.000).
Πέθαναν με τρόπο οικτρό επίσης εξήντα χιλιάδες Έλληνες, Εβραίοι το θρήσκευμα, για τους οποίους μίλησαν οι πάντες (60.000).
Φυλακίστηκαν στους σαράντα δύο μήνες κατοχής διακόσιες χιλιάδες Έλληνες, εκ των οποίων οι περισσότεροι πέθαναν στην φυλακή ή αμέσως μετά την απελευθέρωσή τους (200.000).
Προσβλήθηκαν από βαριές ασθένειες , έμειναν δια βίου ανίκανοι πάνω από ένα εκατομμύριο Έλληνες (1.000.000)!
Τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής άδειασαν όλες τις αποθήκες και στην τελευταία γωνιά της χώρας.
Άρπαξαν όλα τα δημητριακά, καπνό, σταφίδα, μπαμπάκι, λάδι, κάθε λογής τρόφιμα και αγαθά.
Κατέστρεψαν αγροτικά μηχανήματα και καλλιέργειες.
Άρπαξαν το 50% των μεγάλων ζώων, βόδια, γελάδια, άλογα, το 30% των μικρών, διέλυσαν την ελληνική κτηνοτροφία.
Κατέστρεψαν τις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις, ανατίναξαν ορυχεία, αφάνισαν την βιομηχανία.
Κατέστρεψαν το 80% των σιδηροτροχιών.
Γκρέμισαν γέφυρες, ανατίναξαν σταθμούς και σήραγγες.
Από τις 220 ατμομηχανές των ελληνικών σιδηροδρόμων άφησαν πίσω τους φεύγοντας μόνο τις τριάντα τρεις (33).
Από τα τριακόσια δώδεκα (312) επιβατηγά βαγόνια “βούτηξαν” τα τριακόσια έξι! Άφησαν μόνο έξι (6)!
Από τα 4.544 φορτηγά βαγόνια των ελληνικών σιδηροδρόμων, οι συγγενείς, οι συνάδελφοι, οι συμπατριώτες, οι δάσκαλοι, οι ομοϊδεάτες της Μέρκελ και των τωρινών που πουλούν όπλα στον εγκληματία, μεμέτη Ερντογάν, άφησαν πίσω τους εξήντα τρία (63)!
Οι Γερμανοί κατακτητές πήραν τα 70% των ελληνικών παντός είδους αυτοκινήτων και κατέστρεψαν το οδικό δίκτυο της χώρας.
Οι Γερμανοί κατακτητές ισοπέδωσαν τελείως εκατό χιλιάδες σπίτια (100.000) και μισογκρέμισαν άλλες πενήντα χιλιάδες (50.000).
Κατέστρεψαν οι βάρβαροι Ούνοι τις μεγαλύτερες λιμενικές εγκαταστάσεις της Ελλάδος, ακόμη και τη διώρυγα της Κορίνθου.
Άρπαξαν οι βάνδαλοι του Βερολίνου το 73% των πλοίων της εμπορικής και επιβατικής ναυτιλίας της χώρας
Σύμφωνα με τις στατιστικές του ΟΗΕ, η Γερμανία είχε υποστεί σε σχέση με το ετήσιο εισόδημά της ζημιές από τον πόλεμο της τάξεως του 135% και η Ελλάδα της τάξεως του 170%.
Η κατεστραμμένη, δηλαδή, Γερμανία ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση από την Ελλάδα μόλις τελείωσε ο πόλεμος.
Στην διάσκεψη των Παρισίων, που πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά το τέλος του πολέμου, οι εκπρόσωποι των «νικητριών» χωρών υπολόγισαν και καθόρισαν το ύψος των ζημιών που προκάλεσαν τα χιτλερικά στρατεύματα κατοχής στην Ελλάδα σε δεκατέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια, με αγοραστική αξία του 1938!
Αυτά δεν τα απεφάσισε κάποιο πρωτοδικείο Χαλκίδος, κάποιο κακουργοδικείο Λαρίσης, κάποιο λαϊκό δικαστήριο Γρεβενών, αλλά το ανώτατο διεθνές νομικό όργανο του κόσμου, η διάσκεψη των Παρισίων, ό,τι δηλαδή επισημότερο μπορούσε να υπάρξει.
Με βάση, άλλωστε τις αποφάσεις της διεθνούς διάσκεψης Παρισίων, η Γερμανία εξόφλησε τις υποχρεώσεις της προς όλες τις χώρες που κατέστρεψε, πλην της Ελλάδος.
Γιατί;
Γιατί η Ελλάδα, από τον πόλεμο μέχρι σήμερα, κυβερνήθηκε από σάπιους, δειλούς και προδότες. Τρισεκατομμύρια χρωστούν οι Γερμανοί, αν συνυπολογιστεί και το «κατοχικό» δάνειο.
Και επιτρέπεται η σημερινή Γερμανία, αυτή που κατέστρεψε απ’ άκρου εις άκρον την πατρίδα μας, δολοφονώντας και τον ανθό της, να είναι η πλουσιότερη χώρα της Ευρώπης και η Ελλάδα να λιμοκτονεί και να εκλιπαρεί;
Η απάντηση, ξαναλέω, υπάρχει:
Γιατί την Ελλάδα την κυβέρνησαν Γραικύλοι και σάπιοι, δοσίλογες οικογένειες, καθάρματα που και σήμερα μπήγουν καρφιά στο φέρετρό της.

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Μνήμη Γενοκτονίας

 
Τη 19η Μαΐου τιμούμε τα θύματα της γενοκτονίας των Ρωμηών της Μικράς Ασίας, των Ποντίων πρωτίστως. Καθιερώθηκε η τιμή αυτή δια νόμου (8.3.1994) με απαράδεκτη καθυστέρηση, που είχε ως συνέπεια την από ελάχιστες χώρες αναγνώριση της γενοκτονίας μέχρι σήμερα.  Την ίδια ημέρα οι γείτονές μας πανηγυρίζουν την απόβαση του Κεμάλ στη Σαμψούντα (1919) και την έναρξη του αγώνα για την ανόρθωση της Τουρκίας, η οποία ανόρθωση ταυτίστηκε με την εξόντωση στο έδαφος της Μικράς Ασίας των χριστιανικών πληθυσμών, τους οποίους δεν είχαν προλάβει να εξοντώσουν οι Νεότουρκοι;
Γιατί άραγε η Βουλή επέλεξε την ίδια ημέρα ως ημέρα μνήμης; Μήπως με το πνεύμα υποταγής που μας διακρίνει μεταπολεμικά και υπό τη βαρειά σκιά του συμφώνου ελληνοτουρκικής «φιλίας» των Κεμάλ-Βενιζέλου ήθελε να επιφέρει σύγχυση; Να μετριάσει τη λύπη μας με τη χαρά των γειτόνων μας; Άλλωστε δεν τιμά τα θύματα της γενοκτονίας σύμπας ο ελληνικός λαός παρά μόνο οι απόγονοι αυτών. Ίσως να έχει επικρατήσει η αντίληψη ότι η μνήμη είναι υποχρέωση των ποντιακής και μόνο καταγωγής συμπατριωτών μας. Και για ποιους συμπατριώτες γίνεται λόγος, όταν ο πανεπιστημιακός χώρος μαγαρίζεται με εργασίες, που «καταδεικνύουν» ότι οι διασωθέντες δεν είχαν ελληνική συνείδηση, αλλά τους επεβλήθη αυτή μετά την εγκατάστασή τους ως προσφύγων στο ελληνικό έδαφος; Και για ποια γενοκτονία γίνεται ακόμη λόγος, όταν πρόσωπα σε υψηλούς θώκους ευρισκόμενα ευτελίζουν το δράμα των κυνηγημένων – συνωστισμένων και έχουν το θράσος, με τη βεβαιότητα της ατιμωρησίας, να αμφισβητούν κατ’ επανάληψη τη γενοκτονία; Και πώς να γίνεται λόγος για τη γενοκτονία, όταν ακόμη και απόγονοι των θυμάτων είναι υπέρμαχοι της ιστορικής λήθης επικαλούμενοι κατά τρόπο άκρως υποκριτικό την ανάγκη ειρηνικής συνύπαρξης με τους γείτονες;
Η επέτειος μνήμης, τονίζουν κάποιοι, αμαυρώθηκε εφέτος από τον ξυλοδαρμό του δημάρχου Θεσσαλονίκης. Την ενέργεια καταδίκασε το σύνολο των κομμάτων της Βουλής πλην αυτού των οπαδών του δεξιού ολοκληρωτισμού και, κατά πηγές, ο πρόεδρος της ελληνικής δημοκρατίας. Ασφαλώς και είναι καταδικαστέα η πράξη ως πράξη βίας. Εξέτασαν όμως οι σπεύσαντες να την καταδικάσουν πόσες φορές κατά το παρελθόν ο παθών ασέλγησε επί της μνήμης των θυμάτων της γενοκτονίας χωρίς ουδείς από αυτούς να τον ανακαλέσει στην τάξη; Και δεν ήταν ασελγής η τελευταία του στάση, να επιτρέψει δηλαδή να συμπέσει με την ημέρα μνήμης της γενοκτονίας η «παρέλαση υπερηφάνειας»; Η βία διακρίνεται σε πρωτογενή και δευτερογενή. Η πρώτη, ψυχολογική κατά κανόνα, είναι συνήθως «νόμιμη» και δεν επισύρει ποινική δίωξη, η άλλη όμως τιμωρείται. Το αν οι βιαιοπραγήσαντες είναι φασίστες ή απόγονοι θυμάτων πρέπει να διαλευκανθεί. Φασίστες κάλεσαν οι κρατούντες όλους, όσοι συμμετείχαν στα συλλαλητήρια για το θέμα του ονόματος της προς βορράν γείτονος.
Και η Τουρκία πανηγυρίζει την ίδια ημέρα κάποια επέτειο, όπως γράψαμε. Όμως εκεί, παρά τις όποιες απαγορεύσεις, παρά την τρομοκράτηση του λαού της από τους «γκρίζους λύκους» και την μυστική αστυνομία, οι μνήμες παραμένουν ζωντανές. Όχι μνήμες θριάμβων του τουρκικού λαού, αλλά μνήμες καταγωγής πολλών εκ των «Τούρκων», που μαρτυρούν ότι το σχέδιο εκτουρκισμού που έθεσαν σε εφαρμογή οι Νεότουρκοι, στην αρχή, οι κεμαλικοί, στη συνέχεια, δεν επέτυχε ούτε και με τη γενοκτονία! Αρκετοί σύγχρονοι «Τούρκοι» αναζητούν τις ρίζες τους και διαπιστώνουν ότι αυτές είναι ελληνικές, αρμενικές ή άλλων λαών, ο αφανισμός των οποίων επιδιώχθηκε. Και είναι σφάλμα να χρησιμοποιείται ο όρος νεοοθωμανισμός αντί του ορθού παντουρκισμός. Οι σουλτάνοι ποτέ δεν επιδίωξαν αφομοίωση κατά τα πρότυπα των αμιγών εθνικών κρατών της Δύσης. Υπήρξαν άγριοι, αιμοσταγείς, βάρβαροι, αλλά όχι γενοκτόνοι. Η γενοκτονία των χριστιανών υπήρξε σύλληψη των «πολιτισμένων» Ευρωπαίων.
Στη γείτονα χώρα, παρά την τρομοκρατία, καθηγητές της ιστορίας, διανοούμενοι και δημοσιογράφοι θέτουν ερωτήματα περί της καταγωγής του συγχρόνου τουρκικού λαού. Και δεν είναι δυνατόν να μη θέτουν, όσοι γνωρίζουν την ιστορία των μογγολικών ορδών, οι οποίες κινήθηκαν προς τα δυτικά, και ποια από τα φυλετικά χαρακτηριστικά τους διατηρούν σήμερα οι Τούρκοι. Κάποιοι με περισσό θάρρος, σε αντίθεση με το πλήθος από ανθρωπάκια, που πλημμυρίζουν την ελληνική επικράτεια, τόλμησαν και οργάνωσαν συνέδριο στην Άγκυρα για τη γενοκτονία στον Πόντο  (9.4.2016). Βέβαια μεταξύ αυτών είναι και Κούρδοι, οι οποίοι χωρίς εθνική συνείδηση είχαν συμβάλει στη γενοκτονία των χριστιανών, σήμερα όμως με έντονη την εθνική συνείδηση αποτελούν το πλέον δυσεπίλυτο πρόβλημα της Τουρκίας.
Πλήθος απλών ανθρώπων αναζητούν την καταγωγή τους ερευνώντας αρχεία. Κάποιοι μεταξύ αυτών την ανακαλύπτουν και τότε δεν τους συγκρατεί τίποτε. Δηλώνουν κατηγορηματικά ότι δεν είναι Τούρκοι. Ένας από αυτούς ο Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί, από τον Πόντο είναι έγκλειστος σε τουρκική φυλακή επί έτος με την κατηγορία προσβολής του Κεμάλ. Πριν συλληφθεί έδωσε αγώνα για το δικαίωμα στη μνήμη. Μία άλλη ηρωική μορφή, ο Ταμέρ Τσιλιγκίρ, εκ των οργανωτών του συνεδρίου της Άγκυρας έγραψε (30.9.2016): «Το κράτος αυτό το ιδρύσατε σε αγαστή συνεργασία με τους Άγγλους και με τους άλλους ιμπεριαλιστές. Ισλαμιστές και κεμαλιστές υπήρξατε τα πρόβατα των Άγγλων. Την ιστορία αυτή μαζί την γράψατε. Λαούς που ζούσαν εκεί για χιλιάδες χρόνια (Αρμένιους, Ασσύριους και Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας) τους εξορίσατε, τους κάνατε γενοκτονία και τους αφομοιώσατε. Αυτά τα κάνατε χέρι-χέρι οι ισλαμιστές με τους κεμαλιστές. Το κράτος που ιδρύσατε το ιδρύσατε πάνω στο αίμα. Μεταξύ σας δεν υπήρξε καμιά διαφωνία για αυτό».
Στις προκλήσεις της τουρκικής ηγεσίας, ο πρόεδρος της δημοκρατίας μας απαντά χωρίς να κουράζεται ότι τα σύνορά μας είναι σύνορα της ευρωπαϊκής Ένωσης! Δεν γνωρίζουμε, αν έχει ακόμη χρέος να τα φυλάγει και η μεγάλη Βρετανία. Πάντως το ΝΑΤΟ έδειξε ότι δεν παραμένει αδιάφορο ενώπιον προβλημάτων που αναφύονται μεταξύ μελών της συμμαχίας! Εύχεται! Αθλιότητες επί αθλιοτήτων κατά τους αιώνες 19ο και 20ο των «φίλων», «συμμάχων» και «εταίρων» μας δεν στάθηκαν ικανές να μας φρονηματίσουν, ώστε να απαλλαγούμε από τη δουλοπρέπεια προς τη Δύση, στην οποία επιμένουμε να ανήκουμε ως υποτελείς!
Πόσα ήταν τα θύματα της γενοκτονίας; Όχι λιγότερα από 800.000! Είναι σημαντικός ο αριθμός αυτός; Θα προκαλέσω με την απάντηση που δίνω: Όσος και ο αριθμός των εκτρώσεων στη χώρα μας κατά μία τετραετία! Ποιος θρηνεί για τη νόμιμη αυτή γενοκτονία με την υποστήριξη των υπό κατάρρευση ασφαλιστικών μας ταμείων;
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η επιχειρούμενη «γενοκτονία της μνήμης» είναι και η αυτοκτονική τάση του ανερμάτιστου Νεοέλληνα.
                                                                                «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

Προσκύνημα στον Άγιο Ιωάννη Ρώσο.

Σάββατο  26 Μαΐου  
παραμονή της εορτής  του.            

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιοσ γιαννησ ρωσοσ 
Αναχώρηση 3:00 μμ από Μαλακώντα επιστροφή μετά το τέλος του εσπερινού                  Τιμή κατά άτομο 10 ευρώ   
 Για δηλώσεις συμμετοχής στο κατάστημα του  κ. Βαγ. Αβδούλα στο Μαλακώντα  τηλ. 22290-68069 και στους  επιτρόπους της ενορίας


Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Ημέρα κατά της Υπέρτασης (17 Μαΐου) Λες και το 'ξερα. Αφού το παρακολουθούσε το μπλογκ.



 5 Τρόποι για να Ρίξετε την Πίεση και να Αντιμετωπίσετε την Υπέρταση, που Δεν Γνωρίζατε

Η υπέρταση, αλλιώς ο «σιωπηλός δολοφόνος» – επηρεάζει 1 στους 3 ενήλικες στο δυτικό κόσμο και ο ρυθμός της συνεχίζει να αναπτύσσεται. Το 90-95% των περιπτώσεων αφορά τη μορφή της ιδιοπαθούς υπέρτασης, η οποία δεν οφείλεται σε κάποιο σοβαρό παθολογικό λόγο. Το υπόλοιπο μικρό ποσοστό οφείλεται σε παθολογικά αίτια, για παράδειγμα νεφρικές παθήσεις. Ας δούμε ποιος είναι ο αινιγματικός «σιωπηλός δολοφόνος»; Μπορούμε να τον καταπολεμήσουμε με σπιτικές λύσεις; Ναι, γίνεται, μειώνοντας έτσι και τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου. 

Το αίμα ρέει και μέσω της κυκλοφορίας μεταφέρονται οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά σε κάθε κύτταρο και όργανο του ανθρώπου, ενώ παράλληλα αποβάλλονται άχρηστες ουσίες και διοξείδιο του άνθρακα. Στο σημείο που πάλλεται το αίμα ασκείται μια δύναμη που ωθεί το αίμα μέσω των αρτηριών και των φλεβών. Αυτή η δύναμη, εάν δεν το γνωρίζατε, είναι ο καρδιακός παλμός. Δύο δυνάμεις αντλούν το αίμα μέσα από το σώμα μας, η πρώτη ασκείται από την καρδιά που διοχετεύει το αίμα στις οδούς παροχέτευσης και η δεύτερη όταν η καρδιά χαλαρώνει ανάμεσα στους καρδιακούς παλμούς και το αίμα κυκλοφορεί και γεμίζει τον μυ της καρδιάς. Στο σημείο που αυξάνεται η ένταση της κυκλοφορίας, μπορεί να προκύψει κάποια βλάβη που θα διαταράξει το κυκλοφορικό σύστημα.
 
Όταν πάσχουμε από υπέρταση, η καρδιά μας εργάζεται επιπλέον για να μεταφέρει αίμα σε όλο το σώμα, γεγονός που οδηγεί σε υπεραιμάτωση. Στην υπέρταση το τοίχωμα των αιμοφόρων αγγείων χάνει την ελαστικότητά του και σκληραίνει, οδηγώντας σε μια κατάσταση που ονομάζεται αρτηριοσκλήρυνση. Λόγω της συνεχούς πίεσης τα τοιχώματα της αρτηρίας αποδυναμώνονται. Εκεί ενδεχομένως να σχηματιστεί κάποιο ανεύρυσμα, το οποίο μπορεί να υποστεί ρήξη και είναι πάντοτε θανατηφόρα. Γενικά, η υπέρταση είναι υπεύθυνη για εμφράγματα και για εγκεφαλικά, οπότε είναι σιωπηλά επικίνδυνη και πρέπει να την καταπολεμήσουμε!
 

Η καρδιά σας.

 

Η υψηλή πίεση βλάπτει τα αιμοφόρα αγγεία.Τα κατεστραμμένα αιμοφόρα αγγεία είναι επιρρεπή σε σχηματισμό θρόμβων που εμποδίζουν την παροχή αίματος στην καρδιά. Η θρόμβωση με τη σειρά της βλάπτει τους ιστούς και οδηγεί, συνήθως, σε στηθάγχη (πόνος στο στήθος). Προκαλεί πάχυνση του τοιχώματος των μυών, ιδίως δε της αριστερής κοιλίας (υπερτροφία αριστερής κοιλίας), το οποίο με την σειρά του θέτει σε κίνδυνο της ικανότητα της καρδιάς να αντλήσει αρκετό αίμα στα διάφορα όργανα και τελικά οδηγεί σε καρδιακή ανεπάρκεια.
Πριν ξεκινήσετε φαρμακευτική θεραπεία προσπαθήστε να αλλάξετε τρόπο ζωής, φροντίστε τη διατροφή σας και βάλτε τη γυμναστική στη ζωή σας. Σκοπός μας είναι να σας παρουσιάσουμε 11 εξαιρετικά δώρα της φύσης που θα σας βοηθήσουν να ρυθμίσετε την υπέρταση και να βελτιώσετε την καθημερινότητά σας με φυσικό τρόπο! 

1. Κόψτε το αλάτι!

Δεν είναι το αλάτι που ανεβάζει την πίεση, αλλά το νάτριο, που εμπεριέχεται στο αλάτι. Μια πρέζα είναι αρκετή, αλλά η υπερβολική ποσότητα διαταράσσει την ισορροπία των ρευστών στο σώμα. Για να αποβάλλει την υπερβολική ποσότητα νατρίου, το σώμα αντλεί νερό από τους ιστούς. Ο μεγαλύτερος όγκος υγρών οδηγεί την καρδιά να λειτουργεί πιο εντατικά, οπότε προκαλείται υπέρταση. Ωστόσο, μόνο το 6% της κατανάλωσης αλατιού προέρχεται από τη διατροφή μας. Οι τρομερές ποσότητες αλατιού που καταναλώνουμε καθημερινά (περίπου 1-2 κ.γ.) κρύβονται κυρίως στα επεξεργασμένα τρόφιμα. Στην καλύτερη περίπτωση, ½ κ.γ. αλάτι σε καθημερινή βάση είναι υπεραρκετό. Πράγματι ακόμη και τροφές light περιέχουν μεγάλες ποσότητες νατρίου. Δεν πρέπει αν εξαρτόμαστε από τις γεύσεις, ας κάνουμε ένα καλό στον εαυτό μας

Τι χρειαζόμαστε:

– Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι θέληση! 


Οπότε ελαττώστε το αλάτι και διαβάστε προσεκτικά τα συστατικά των τροφίμων που αγοράζετε και καλύτερα να μαγειρεύετε σπιτικά φαγητά για να ελέγχετε τις ποσότητες του αλατιού. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε θυμάρι για να δώσετε γεύση στο φαγητό και να αποφύγετε το αλάτι.
Οι έρευνες αναφέρουν ότι όσο περισσότερο αλάτι καταναλώνουμε, τόσο περισσότερο μας είναι απαραίτητο. Έφηβοι που στο παρελθόν έτρωγαν υγιεινά, μόλις κατανάλωσαν επεξεργασμένα τρόφιμα, απέκτησαν εθισμό στο αλάτι. Αυτές οι επιθυμίες διαμορφώνουν διατροφικά πρότυπα σε βάθος χρόνου. Σούπες, τσίπς, πίτσα, τηγανητές πατάτες κ.ο.κ. Ξεχάστε τα, ή απλώς ελαττώστε τα! Προσέξτε το εαυτό σας και τα παιδιά σας! 

2. Για δοκιμάστε λίγο ιβίσκο!

Ο ιβίσκος χρησιμοποιείται αιώνες τώρα για να ρυθμίσει την υπέρταση. Ο ιβίσκος είναι φυσικό διουρητικό, το οποίο καθώς αποβάλλεται από τον οργανισμό συμπαρασύρει μαζί του το νάτριο από το κυκλοφορικό σύστημα, ενώ ανακουφίζει τα αιμοφόρα αγγεία από την έντονη πίεση. Επίσης μιμείται τη μεταβολή της αγγειοτενσίνης έναντι των αναστολέων πρωτεΐνης (Pro). Οι ειδικοί αναστολείς είναι μια τυπική συγκέντρωση φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της υπέρτασης.
Παρεμποδίζουν τη μεταβολή της αγγειοτενσίνης σε χημική ουσία, η οποία αναλαμβάνει ζωτικό ρόλο στο πλαίσιο της ρενίνης-αγγειοτενσίνης, ένα πλαίσιο ορμονών που ρυθμίζει την αναλογία παλμών και υγρών. Κατά συνέπεια, οι φλέβες χαλαρώνουν και μειώνεται ο όγκος του αίματος και η κυκλοφορική καταπόνηση. Αν και ο ιβίσκος δεν είναι και τόσο ισχυρός όσο οι αναστολείς, σε κάθε περίπτωση είναι μια εκπληκτικά βιώσιμη λύση. 

Τι χρειαζόμαστε:

– 1-2 κ.γ. ξερό ιβίσκο.
– βραστό νερό
– Λεμόνι, σιρόπι, 1-2 ξυλάκια κανέλα (προαιρετικά) 


Οδηγίες!

Βράστε νερό και προσθέστε ιβίσκο, κανέλα κι αφήστε για 5 λεπτά. Προσθέστε σιρόπι ή λεμόνι και πιείτε 2-3 φορές την ημέρα. Γίνεται επίσης ωραίο δροσερό καλοκαιρινό ρόφημα. 


3. Ας πιούμε νερό καρύδας!

Το νερό καρύδας βρίσκεται στο κέλυφος της άγουρης καρύδας και είναι εξαίρετα ωφέλιμο. Περιέχει κάλιο και μαγνήσιο, που δυναμώνουν τους μύες, οπότε και την καρδιά που είναι ένας γιγάντιος μυς. Υπάρχουν αντιμαχόμενες απόψεις σχετικά με τον ρόλο του νερού καρύδας στην υπέρταση, ωστόσο πολλοί άνθρωποι έχουν αναφέρει ότι είδαν αποτελέσματα. Σύμφωνα με μελέτες το νερό καρύδας επηρεάζει τον συστολικό παλμό. Εάν δεν σας ακούγεται περίεργο να πιείτε νερό καρύδας, ίσως καταλήξει να είναι μια ισχυρή λύση για εσάς. 

Τι χρειαζόμαστε:

– 250 περίπου γραμμάρια φρέσκου νερού καρύδας. 


Οδηγίες

Μπορείτε να πίνετε 250 γρ. 1-2 φορές ημερησίως και μάλιστα το πρωί για καλύτερα αποτελέσματα. 


4. Φανταστικό ιχθυέλαιο!

Εδώ είμαστε! Το ιχθυέλαιο είναι πλούσια πηγή ακόρεστων Ω-3 λιπαρών και κάνει πολύ καλό στην καρδιά. Δεν γνωρίζουμε εάν πράγματι μειώνει τον κίνδυνο εγκεφαλικών ή εμφράγματος, αλλά βελτιώνει το κυκλοφορικό, μειώνει τα τριγλυκερίδια και αυξάνει την HDL («καλή») χοληστερόλη. Το ιχθυέλαιο χορηγήθηκε σε ασθενείς που έκαναν μεταμόσχευση καρδιάς για μείωση της υπέρτασης μετά την επέμβαση. 

Τι χρειαζόμαστε:

– Άριστης ποιότητας ιχθυέλαιο. 


Οδηγίες.

Μια καλή λύση είναι να το προσθέσετε σε φυσικό χυμό πορτοκαλιού!

5. Κράταιγος (οξυάκανθος, τρικουκιά)

Είναι ένα βότανο πλούσιο σε φλαβονοειδή, ειδικά σε ολιγομερείς προκυανιδίνες (OPC’s) και κουερσετίνες. Τα φλαβονοειδή έχουν πολλά πλεονεκτήματα και λέγεται ότι προλαμβάνουν τη στεφανιαία νόσο. Προστατεύουν από αρρυθμία, ταχυπαλμία, είναι αγγειοδιασταλτικά, βοηθούν στην απορρόφηση της γλυκόζης και μειώνουν τον κίνδυνο υπέρτασης. Πολύ βασική είναι η ενίσχυση της διαστολής των αγγείων, που μειώνει την πίεση του αίματος. Μπορείτε να το καταναλώσετε ως ρόφημα ή σε μορφή «καραμέλας», όπως αναφέρεται παρακάτω. Η συνταγή απαιτεί κανέλλα και τζίντζερ που είναι εξίσου βοηθητικά για τον οργανισμό! 

Τι χρειαζόμαστε:

– 4 κ.σ. βότανο
– 1/2-1 κ.σ. κανέλα σε σκόνη
– Σιρόπι
– Νερό
– Κακάο 


Οδηγίες 

Αναμίξτε το βότανο και την κανέλα σε ένα μπολ. Προσθέστε λίγο σιρόπι και νερό για να φτιάξετε έναν κολλώδη πολτό. Προσθέστε σκόνη κακάο και πλάστε…. καραμέλες! 

Υπέρταση: Πώς αντιμετωπίζεται διατροφικά;



diatrofiki antimetwpish ths ypertashs
Το καρδιαγγειακό μας σύστημα είναι ένα κλειστό κυκλοφορικό δίκτυο, όπου η καρδιά παίζει τον ρόλο της κεντρικής αντλίας, ενώ οι αρτηρίες με τις φλέβες αποτελούν τους αγωγούς διανομής και επιστροφής του αίματος.
Κύριος σκοπός του καρδιαγγειακού συστήματος είναι η τροφοδοσία του οργανισμού με επαρκή ποσά αίματος για τις μεταβολικές του ανάγκες τόσο στην ηρεμία όσο και στην προσπάθεια. Για να πραγματοποιηθεί ο σκοπός αυτός απαιτείται όπως η πίεση στο αρτηριακό δίκτυο διατηρείται σχετικά σταθερή σε κάποιο επίπεδο.
Κατά την κυκλοφορία του αίματος στο καρδιαγγειακό σύστημα, τα τοιχώματα των αγγείων δέχονται πίεση από τον όγκο του αίματος που τα διαρρέει. Επιπλέον, ένα σύνολο μηχανισμών ρυθμίζουν την πίεση αυτή, ώστε να διατηρείται στα φυσιολογικά, όπως αυτά έχουν προσδιοριστεί και καθοριστεί, επίπεδα.

Ποια είναι τα όρια της αρτηριακής πίεσης;

Η μέτρηση της πίεσης σ’ ένα αρτηριακό τμήμα ακολουθεί συνεχώς κυκλικές μεταβολές, με βάση τις φάσεις της καρδιακής λειτουργίας. Οι χαρακτηριστικές τιμές μιας τέτοιας κυκλικής μεταβολής είναι:

  • Η μέγιστη ή συστολική πίεση: Αντιστοιχεί στην συστολική φάση της καρδιάς και επηρεάζεται από την ταχύτητα και την δύναμη της καρδιακής σύσπασης, την ελαστικότητα της αορτής, τον εκτοξευμένο όγκο αίματος και την αρτηριακή χωρητικότητα.
  • Η ελάχιστη ή διαστολική πίεση: Αντιστοιχεί στην διαστολική φάση της καρδιακής λειτουργίας.
  • Η μέση πίεση: Η τιμή της είναι λίγο μικρότερη από το ημιάθροισμα των μέσων τιμών της συστολικής και της διαστολικής πίεσης.
  • Η διαφορική πίεση ή πίεση του σφυγμού: Αντιστοιχεί στην διαφορά μεταξύ μέγιστης και ελάχιστης τιμής της πίεσης.
Στον ακόλουθο πίνακα μπορείτε να δείτε αναθεωρημένες τις οδηγίες για τις τιμές συστολικής και διαστολικής πίεσης (ΣΑΠ, ΔΑΠ) που ορίζουν την υπέρταση:

Χαρακτηρισμός ΣΑΠ (mmHg) ΔΑΠ (mmHg)
Φυσιολογική <120 <80
Αυξημένη 120-129 <80
Υπέρταση (στάδιο Ι) 130-139 80-89
Υπέρταση (στάδιο ΙΙ) >140 >90

Αντιπροσωπεύει η μέτρηση της Α.Π. την πραγματική πίεση;

Ωστόσο, η μέτρηση της Α.Π. είναι δυνατόν να μην αντιπροσωπεύει την πραγματική πίεση του ασθενούς, σε σημαντικό αριθμό περιπτώσεων.
Ένας μεγάλος αριθμός ασθενών πχ., εκδηλώνει στο ιατρείο το φαινόμενο της άσπρης μπλούζας, δηλαδή οι ασθενείς αυτοί για λόγους ψυχολογικής ή νευρολογικής φύσεως, όταν βρίσκονται στο ιατρείο η πίεση τους αυξάνεται, με αποτέλεσμα ο γιατρός να διαγνώσει υπέρταση, χωρίς απαραίτητα να υπάρχει.
Επιπλέον, οι ασθενείς αυτοί φαινομενικά δεν ανταποκρίνονται στην θεραπεία, διότι κάθε φορά που θα πάνε στο ιατρείο θα παρουσιάσουν το ίδιο φαινόμενο και έτσι θα θεωρηθεί ότι πάσχουν από ανθεκτική υπέρταση.
Ο καλύτερος τρόπος για την διερεύνηση των ασθενών αυτών είναι η 24ωρη καταγραφή της αρτηριακής πίεσης του ασθενούς στο οικείο τους περιβάλλον. Έτσι αποφεύγεται η χορήγηση θεραπείας σε ασθενείς που δεν την χρειάζονται και παράλληλα αναγνωρίζονται οι ασθενείς που κινδυνεύουν περισσότερο και που χρειάζονται πιο επιθετική θεραπεία.
arthriakh piesh metrhsh

 


Ποια η κλινική εικόνα της αρτηριακής υπέρτασης;

Η αρτηριακή υπέρταση είναι μια ύπουλη χρόνια νόσος, για τον λόγο ότι είναι, όπως προαναφέραμε, συνήθως ασυμπτωματική ασθένεια και δεν εκδηλώνει φανερά κλινικά συμπτώματα, με αποτέλεσμα να γίνεται αντιληπτή μόνο μετά από τυχαία διάγνωση ή ενώ βρίσκεται πια σε προχωρημένο στάδιο και αρχίσει να παρουσιάζει ο οργανισμός σοβαρές βλάβες σε διάφορα όργανα.
Συνήθη συμπτώματα υπερτασικών ασθενών είναι:

  • Οι κεφαλαλγίες
  • Η εύκολη κόπωση
  • Το αίσθημα παλμών
  • Η έλλειψη πνευματικής συγκέντρωσης
Αυτά τα συμπτώματα από μόνα τους, σαφώς και δεν υπονοούν την ύπαρξη υπέρτασης. Μεγάλη διαγνωστική αξία έχουν ύποπτα ευρήματα στον αμφιβληστροειδή χιτώνα ή στην οπτική θηλή. Οι σοβαρότερες επακόλουθες βλάβες εξαιτίας της υπέρτασης, οφείλονται σε επιπλοκές στην καρδιά, στους νεφρούς και στον εγκέφαλο.

Επιπλοκές της αρτηριακής πίεσης


Καρδιά και αρτηριακή πίεση

Η καρδιά είναι πιθανόν να εμφανίσει υπερτροφία στην αριστερή κοιλία, αρρυθμίες, μαρμαρυγή των κόλπων και καρδιακή ανεπάρκεια. Εάν συνυπάρχει αθηροσκλήρωση μπορεί επιπλέον να εμφανιστούν συμπτώματα αορτικής ή στεφανιαίας ανεπάρκειας και έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Αρτηριακή πίεση και λειτουργία των νεφρών νεφροί

Οι νεφροί είναι επίσης δυνατόν να επιβαρυνθούν από την αρτηριακή υπέρταση, οι βλάβες όμως και η σοβαρότητά τους εξαρτώνται από την μορφή της υπέρτασης (καλοήθης ή κακοήθης).
Μεταξύ των σχετικά συχνών νεφρικών συμπτωμάτων συγκαταλέγονται:

  • Η λευκωματουρία
  • Η ανεύρεση στα ούρα κυλίνδρων και λευκών αιμοσφαιρίων
  • Η πολυουρία
  • Η ανικανότητα των νεφρών για συμπύκνωση των ούρων 

Εγκέφαλικές επιπλοκές λόγω υπέρτασης

Οι εγκεφαλικές επιπλοκές εμφανίζονται περίπου στο 25% των υπερτασικών ασθενών και συνήθως πρόκειται για εγκεφαλική ή υπαραχνοειδή αιμορραγία και θρόμβωση από ισχαιμία.

Ποιος ο επιπολασμός της υπέρτασης;

Παγκοσμίως υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι που πάσχουν από υπέρταση
Σε ηλικίες από 50 χρονών και πάνω, υπολογίζεται ότι 1 στα 3 άτομα έχει πίεση ίση ή μεγαλύτερη από 160/95 mmHg.
Εξαιτίας του γεγονότος ότι η υπέρταση είναι συχνά ασυμπτωματική νόσος, η διάγνωσή της στην πληθώρα των περιπτώσεων γίνεται τυχαία και στατιστικές μελέτες δείχνουν ότι μόνο ο 1 στους 3 ανθρώπους που πάσχουν από υπέρταση είναι γνώστης της κατάστασής του. 
Ο WHO υποδεικνύει ότι η υπέρταση είναι η πιο διαδεδομένη πάθηση παγκοσμίως και βρίσκεται σε συνεχή άνοδο, χτυπώντας κάθε ηλικία και κάθε κοινωνική τάξη, είναι δηλαδή μια σύγχρονη μάστιγα.
Ακόμη πρέπει να τονίσουμε ότι στατιστικά, η μέση προβλεπόμενη διάρκεια ζωής για ένα άτομο με φυσιολογική Α.Π. είναι μεγαλύτερη κατά 6 χρόνια, σε σχέση με εκείνη ενός ατόμου με πίεση 140/95 και μεγαλύτερη κατά 10 χρόνια σε σχέση με ενός άτομο που έχει πίεση 150/100 mmHg.
arthriakh piesh sta paidia

 


Τι ισχύει για την υπέρταση στα παιδιά;

Δε θα πρέπει να παραβλέψουμε να αναφέρουμε ότι σήμερα ιδιαίτερα ανησυχητική είναι και η ανοδική πορεία της συχνότητας διάγνωσης υπέρτασης στα παιδιά.

Παλαιότερα, το ποσοστό των παιδιών έως 18 ετών με υψηλή αρτηριακή πίεση αντιστοιχούσε στο 1%, ενώ σήμερα ανέρχεται στο 4,5%. Μεταξύ των υπέρβαρων/παχύσαρκων παιδιών, το ποσοστό αυτών που εμφανίζουν υψηλή πίεση σκαρφαλώνει δυστυχώς στο ποσοστό 11%.


Επιβαρύνει το κάπνισμα την υπέρταση;

Για τον καπνιστή που έχει υπέρταση ο κίνδυνος εμφάνισης στεφανιαίας νόσου είναι 8 φορές μεγαλύτερος από έναν υγιή μη καπνιστή άνθρωπο.

Ποιες οι αιτίες της ιδιοπαθούς υπέρτασης;

Οι συνηθέστερες αιτίες εκδήλωσης υπέρτασης είναι:

  • Η ιδιοπαθής υπέρταση (έτσι χαρακτηρίζεται κάθε περιστατικό υπέρτασης που η αιτιολογία του δεν εντοπίζεται, καλύπτει περίπου το 80% όλων των περιστατικών υπερτασικών ασθενών και ο σημαντικότερος από τους παράγοντες που ενοχοποιούνται για την διάγνωσή της είναι η κληρονομικότητα)
  • Η αρτηριοσκλήρωση
  • Οι παθήσεις νεφρών
  • Μηχανικά κωλύματα ουροφόρων οδών και όγκοι επινεφριδίων
  • Ο υπερθυρεοειδισμός
  • Η αύξηση ενδοκρανιακής πίεσης (λόγω αιματώματος, όγκου κλπ.)
  • Τα αορτικά αίτια (στένωση, ανεπάρκεια κλπ.)
  • Οι όγκοι της υπόφυσης
  • Η ιδιοπαθής πολυερυθραιμία
  • Τα φάρμακα ή δηλητήρια (αδρεναλίνη, νοραδρεναλίνη, εφεδρίνη, κορτικοστεροειδή κλπ.)
  • Η τοξιναιμία της κύησης
  • Τα διαιτητικά αίτια

Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν την πρόγνωση της υπέρτασης;

Ακόμα, αναφέρονται και ορισμένοι παράγοντες που επηρεάζουν την πρόγνωση υπέρτασης, δηλαδή αποτελούν τους παράγοντες κινδύνου για την εκδήλωση της όπως αποτελούν:

  • Οι άνδρες μεγαλύτεροι από 55 ετών, οι γυναίκες μεγαλύτερες από 65 ετών
  • Το κάπνισμα
  • Η μειωμένη φυσική σωματική δραστηριότητα και καθιστική ζωή
  • Η δυσλιπιδαιμία (ολική Χοληστερόλη >250 mg/dl, LDL-Χοληστερόλη >155 mg/dl, HDL-Χοληστερόλη: στους άντρες <40, στις γυναίκες <48 mg/dl)
  • Το οικογενειακό ιστορικό πρώιμης καρδιαγγειακής νόσου
  • Η κοιλιακή παχυσαρκία
  • Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP = ή > 1 mg/dl)
  • Ο σακχαρώδης διαβήτης
  • Η βλάβη ενός ή περισσοτέρων οργάνων-στόχων (υπερτροφία αριστερής κοιλίας, πάχυνση αρτηριακού τοιχώματος ή αθηρωματική πλάκα
  • Αυξημένη κρεατινίνη ορού -- σε άντρες: 1.3-1.5 , σε γυναίκες: 1.2-1.4 mg/dl 
  • Μικροαλβουμινουρία

Πώς αντιμετωπίζεται η υπέρταση;

Η τελική απόφαση για το ποίοι ασθενείς πρέπει να ξεκινήσουν αντιυπερτασική αγωγή ανήκει αποκλειστικά στον θεράπων ιατρό, ο οποίος λαμβάνει την απόφασή του βασισμένος σε 2 κριτήρια :

1. Το συνολικό επίπεδο του καρδιαγγειακού κινδύνου

Υπολογίζεται από το βιοχημικό έλεγχο(ολική χοληστερόλη, HDL, LDL, τριγλυκερίδια, σάκχαρο, κρεατινίνη, ουρικό οξύ, κάλιο, ασβέστιο), και σε στοιχεία που παρέχονται από εξετάσεις που αφορούν στον αιματοκρίτη, την γενική ούρων, το ηλεκτροκαρδιογράφημα και

2. Το επίπεδο της συστολικής και της διαστολικής αρτηριακής πίεσης

Οι βασικοί στόχοι κάθε εφαρμοζόμενης αντιυπερτασικής αγωγής κρίνονται επίσης με βάση το εξατομικευμένο ιστορικό του κάθε ασθενούς, ωστόσο σημεία τομής των εκάστοτε θεραπειών αποτελούν : η επίτευξη της μέγιστης μείωσης του συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου, η αντιμετώπιση όλων των τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου και νόσων που σχετίζονται με την υπέρταση και τέλος, η μείωση των επιπέδων της συστολικής και της διαστολικής Α.Π. όπως τα θέσει αυτά ο επιστήμονας υγείας.

ypertash kai tropos zwhs


 


Ποιες αλλαγές στον τρόπο ζωής συστήνονται;

Σε κάθε περίπτωση όπου επιβάλλεται παρέμβαση, αυτή συνίσταται σε αλλαγές του τρόπου ζωής και σε φαρμακευτική αγωγή. Ως αλλαγές του τρόπου ζωής εννοούνται:

  • Η διακοπή του καπνίσματος
  • Η μείωση του σωματικού βάρους
  • Η μείωση της υπερβολικής πρόσληψης αλκοόλ
  • Η αύξηση της σωματικής και φυσικής δραστηριότητας
  • Οι απαραίτητες διαιτητικές τροποποιήσεις, στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω εκτενώς
Η εφαρμοζόμενη φαρμακευτική αγωγή ξεκινά βαθμιαία ή άμεσα, ανάλογα με το πώς θα το κρίνει ο αρμόδιος επιστήμονας υγείας και πραγματοποιείται με καθορισμένες δόσεις μιας δραστικής ουσίας ή με τον συνδυασμό περισσοτέρων δραστικών ουσιών.

Διακοπή του καπνίσματος και υπέρταση

Tο κάπνισμα είναι μια από τις πλέον συνηθισμένες σημαντικές αιτίες εκδήλωσης υπέρτασης. Ακόμα και ένα μόνο τσιγάρο είναι αρκετό για να προκαλέσει προσωρινή αύξηση της αρτηριακής πίεσης, η οποία επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα περίπου μετά από 30-60 λεπτά.
Όταν οι ερευνητές μέτρησαν την αρτηριακή πίεση ενώ οι εξεταζόμενοι κάπνισαν, ανακάλυψαν ότι μέσα σε πέντε λεπτά από το άναμμα του τσιγάρου, η συστολική πίεση του εξεταζομένου αυξάνονταν εντυπωσιακά –περισσότερο από 20 mmHg κατά μέσον όρο- για να επιστρέψει βαθμιαία στα αρχικά επίπεδα της μέσα στα επόμενα 30 λεπτά. Αυτό σημαίνει ότι η αρτηριακή πίεση του τυπικού καπνιστή αυξάνεται σημαντικές φορές στη διάρκεια της ημέρας.

Όπως και οι άνθρωποι με ασταθή υπέρταση (στην οποία η πίεση συχνά αυξάνονται σε απάντηση προς το στρες της καθημερινής ζωής), έτσι και οι καπνιστές με πίεση που εμπίπτει στην κατηγορία της προ-υπερτάσεως, μπορεί στην πραγματικότητα να έχουν υπέρταση σταδίου 1 κάθε φορά που ανάβουν τσιγάρο.

Για τον καπνιστή που έχει υπέρταση ο κίνδυνος εμφάνισης στεφανιαίας νόσου είναι 8 φορές μεγαλύτερος από έναν υγιή μη καπνιστή άνθρωπο. Από τις χιλιάδες χημικές ουσίες που περιέχονται στον καπνό του τσιγάρου, η νικοτίνη και το μονοξείδιο του άνθρακα είναι αυτές που ενοχοποιούνται για την επιβάρυνση του καρδιαγγειακού συστήματος.


Μείωση σωματικού βάρους και αρτηριακή πίεση

Οι υπερτασικοί που ζυγίζουν περισσότερο από 10% πάνω από το ιδανικό τους βάρος μπορεί να είναι σε θέση να μειώσουν την αρτηριακή τους μόνο και μόνο χάνοντας βάρος. Η απώλεια των περιττών κιλών διευκολύνει την ομαλή λειτουργία της καρδιάς.
Είναι γεγονός ότι η μεγάλη συσσώρευση λίπους, ιδιαίτερα στον κορμό (κεντρικού τύπου παχυσαρκία), αυξάνει τις πιθανότητες αρτηριοσκλήρυνσης και καρδιαγγειακών προβλημάτων, ένας κίνδυνος που περιορίζεται σημαντικά όταν το βάρος επανέλθει στα φυσιολογικά επίπεδα.
Η παχυσαρκία επηρεάζει αρνητικά από πολλές πλευρές την καρδιά μας και μια μόνο από αυτές είναι ότι προδιαθέτει για υπέρταση.


Μείωση πρόσληψης οινοπνεύματος και υγεία της καρδιάς

Η υπερβολική κατανάλωση οινοπνεύματος – τρία ή περισσότερα ποτά ανά ημέρα- ευθύνεται για περίπου 7% των περιπτώσεων υπέρτασης. Η μέτρια κατανάλωση του κόκκινου κυρίως κρασιού έχει θετικά αποτελέσματα για την καρδιά και την μείωση της υψηλής πίεσης, λόγω ορισμένων αντιοξειδωτικών ουσιών που περιέχει, όπως είναι τα φλαβονοειδή.
Επίσης, η ρεσβερατρόλη που περιέχεται στο κρασί, μειώνει την συγκόλληση των αιμοπεταλίων, μειώνοντας τον κίνδυνο δημιουργίας θρόμβων και συνεπώς καρδιακών επεισοδίων. Ωστόσο, η υψηλή κατανάλωση αλκοόλ αυξάνει την Α.Π.. Οι ειδικοί συνιστούν η κατανάλωση οινοπνεύματος να μην υπερβαίνει τα 1-2 ποτήρια κρασί την ημέρα.

Αύξηση της σωματικής και φυσικής δραστηριότητας

Το Αμερικανικό Κολέγιο Αθλητικής Ιατρικής ανασκόπησε 4ο μελέτες για την επίδραση της άσκησης στην αρτηριακή πίεση. Με την τακτική αεροβική άσκηση, οι συμμετέχοντες εμφάνισαν μείωση της συστολικής και διαστολικής πίεσης τους κατά μέσο όρο 11 και 9 mmHg, αντίστοιχα. 
Αν και πολλές μελέτες εστίασαν σε μεγάλης έντασης ασκήσεις όπως το τρέξιμο, αρκετοί ερευνητές αξιολόγησαν τον αντίκτυπο των μέτριων δραστηριοτήτων όπως το περπάτημα. Φαίνεται ότι η μέτριας έντασης άσκηση παρείχε τα ίδια ή ακόμα και καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά την μείωση της αρτηριακής πίεσης.

Η τακτική σωματική άσκηση βελτιώνει τον μεταβολισμό, τονώνει το καρδιαγγειακό σύστημα, διευρύνει τις αντοχές της καρδιάς μας και βοηθά στην πρόληψη της υπέρτασης. Η άσκηση που ωφελεί περισσότερο το καρδιαγγειακό σύστημα είναι η αερόβια, όπως πχ. το περπάτημα, το τρέξιμο, το ποδήλατο, το κολύμπι, το μπάσκετ, το ποδόσφαιρο, το τένις και ο χορός.

Η τακτική συστηματική αεροβική γυμναστική μειώνει την συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση, ακόμα και σε άτομα που προηγουμένως ήταν εντελώς αγύμναστα. Τα οφέλη από την άσκηση είναι σημαντικά ακόμη και σε πάσχοντες (πχ. ασθενείς με διαβήτη, στεφανιαία νόσο κλπ.), αρκεί να έχει σχεδιαστεί κατάλληλα από τους ειδικούς.

dash diata kai ypertash

 


Δίαιτα DASH κατά της υπέρτασης

Μεγάλο πλήθος επιστημονικών ερευνών υποδεικνύει ότι μια μείωση στην πρόσληψη αλατιού σε συνδυασμό με ορισμένες άλλες ελεγχόμενες διαιτητικές παρεμβάσεις, προκαλεί σημαντική μείωση τόσο στην συστολική όσο και στην διαστολική αρτηριακή πίεση.
Η επίδραση αυτή είναι ακόμα περισσότερο έντονη σε υπερτασικούς, σε διαβητικούς, σε παχύσαρκους και σε ηλικιωμένους. Ο συνδυασμός δίαιτας περιορισμού νατρίου και δίαιτας τύπου DASH (DASH diet = Dietary Approaches to Stop Hypertension = Διαιτητική Προσέγγιση για τον Έλεγχο της Υπέρτασης), έχει αποδειχθεί ότι μειώνει αποτελεσματικά την αρτηριακή πίεση σε υπερτασικούς ασθενείς.
Η δίαιτα DASH αποτελεί ένα μοντέλο διατροφής όπου η πρόσληψη φρούτων και λαχανικών είναι ιδιαίτερα αυξημένη, τα γαλακτοκομικά προϊόντα που επιτρέπονται προς κατανάλωση είναι μηδενικής ή μειωμένης λιποπεριεκτικότητας (0 ή 1% λιπαρά), τα ολικά και τα κορεσμένα προσλαμβανόμενα λιπαρά είναι ελεγχόμενα και δεν επιτρέπεται η χρήση αλκοόλ. Επίσης αυτό το μοντέλο διατροφής παρέχει αυξημένες ποσότητες καλίου και ασβεστίου.

Ποιος ο χρόνος εφαρμογής της δίαιτας DASH;

Στις περισσότερες επιδημιολογικές μελέτες όπου έχει εφαρμοστεί η δίαιτα DASH, ο χρόνος εφαρμογής της ήταν 3 με 4 εβδομάδες, το καταναλισκόμενο θερμιδικό περιεχόμενο περίπου στις 2000 kcal/24h και η πρόσληψη νατρίου κυμαινόταν στα 50-150 mmol/dl. Έχει τεκμηριωθεί ότι η δίαιτα DASH έχει διουρητική δράση και αυτό αποτελεί ίσως έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες για την ικανότητά της να ρίχνει την αρτηριακή πίεση στους υπερτασικούς ασθενείς.

Πού αλλού έχει θετικές επιδράσεις η δίαιτα DASH;

Η εφαρμογή της δίαιτας DASH, εκτός από την αξιοποίησή της σε υπερτασικούς ασθενείς έχει αποδειχθεί ότι έχει και άλλες ωφέλιμες επιδράσεις σε ορισμένες θανατηφόρους νόσους, όπως στα καρδιαγγειακά νοσήματα, στο εγκεφαλικό, στην οστεοπόρωση και στον καρκίνο.

Ποιοι άλλοι διαιτητικοί παράγοντες επηρεάζουν την πίεση;

Οι διαιτητικοί παράγοντες που πιστεύεται ότι επηρεάζουν την αρτηριακή πίεση είναι πολυάριθμοι και δρουν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Άλλοι μεταβάλλουν τη νεφρική απέκκριση άλατος και νερού (νάτριο, κάλιο, πρωτεΐνες), άλλοι επιδρούν στην ανταλλαγή ιόντων μεταξύ των λείων μυϊκών ινών των αρτηριδίων (χλώριο, ασβέστιο, μαγνήσιο), άλλοι επηρεάζουν το ισοζύγιο των ορμονών που ελέγχουν την απέκκριση άλατος και νερού καθώς και την σύσπαση των λείων μυϊκών ινών (π.χ. θερμίδες, λινολεϊκό οξύ).

Υποθερμιδική δίαιτα

Γενικά, η δίαιτα περιορισμού θερμίδων (υποθερμιδική) για τους υπέρβαρους υπερτασικούς ασθενείς και η δίαιτα ελάττωσης κατανάλωσης του νατρίου, λαμβάνονται συχνά ως τα πρωταρχικά μέσα θεραπείας, όσον αφορά την διαιτολογική παρέμβαση. Είναι σημαντικό ωστόσο ο ασθενής να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα διατροφής πάντα με τη συμβουλευτική και την καθοδήγηση ενός ειδικού.

Αγωγή με διουρητικά

Επιπρόσθετα, όταν συνυπάρχει φαρμακευτική αγωγή με διουρητικά, για τον λόγο ότι χάνεται πολύ κάλιο με τα ούρα, είναι επιτακτική και η ανάγκη εφαρμογής διαιτολογίου με επαρκείς ποσότητες καλίου.

periorismos natriou kai ypertash


 


Περιορισμός του νατρίου

Σχεδόν 50% των ανθρώπων που έχουν υπέρταση είναι ευαίσθητοι στο αλάτι, πράγμα που σημαίνει ότι η πρόσληψη μεγάλων ποσοτήτων νατρίου αυξάνει πολύ την αρτηριακή τους πίεση και τους θέτει σε κίνδυνο εμφάνισης επιπλοκών.

Η δίαιτα περιορισμού του νατρίου είναι μια καθ’ όλα κανονική δίαιτα, όπου όμως ο διαιτολόγος έχει φροντίσει να περιορίσει το ποσό του νατρίου προς κατανάλωση. Η χρησιμότητα της δίαιτας αυτής έγκειται στο να αποφευχθούν περιστατικά υπέρτασης, καθώς και δημιουργίας οιδήματος.

Εκτιμάται ότι ο μέσος ενήλικας καταναλώνει περίπου 10 g αλάτι, αντί των 4 g που συνίστανται από διεθνείς οργανισμούς για τους υγιείς ενήλικες.

Πού εντοπίζεται το νάτριο;


Έχει υπολογιστεί ότι το 85% του αλατιού που καταναλώνουμε περιέχεται σε έτοιμα τρόφιμα, ενώ το επιτραπέζιο αλάτι αποτελεί μόνο το 15% του συνόλου του αλατιού που καταναλώνουμε

  1. Το νάτριο εντοπίζεται ως συστατικό πληθώρας τροφίμων, στο νερό και σε διάφορα φάρμακα και για τον λόγο αυτό, είναι εξαιρετικά δύσκολο να σχεδιαστεί ένα διαιτολόγιο πλήρους αποκλεισμού του νατρίου.
  2. Οι τροφές που περιέχουν σημαντικές ποσότητες νατρίου είναι το κρέας, το ψάρι, τα πουλερικά και τα γαλακτοκομικά. 
  3. Το νερό ακόμα, όπως προαναφέραμε περιέχει νάτριο σε διάφορες ποσότητες, ανάλογα με την ύδρευση. Το απεσταγμένο μόνο νερό δεν έχει νάτριο, καθώς όλα τα ανόργανα άλατα του έχουν αφαιρεθεί.

Ετικέτες τροφίμων και αρτηριακή πίεση

Οι περισσότερες ετικέτες τροφίμων αναφέρουν αν οι τροφές περιέχουν ή όχι νάτριο, καθώς και την περιεκτικότητά τους σε αυτό. Το νάτριο όμως μπορεί να περιέχεται και σε άλλες χημικές μορφές πέραν του γνωστού αλατιού, με αποτέλεσμα ο καταναλωτής να μπερδεύεται.

Χλωριούχο Νάτριο

Το κοινό αλάτι χρησιμοποιείται επιτραπέζιο, στο μαγείρεμα, κατά την επεξεργασία τροφίμων, στις κονσέρβες κλπ..

Γλουταμινικό Μονονάτριο

Ένα καρύκευμα που χρησιμοποιείται στο σπίτι, σε εστιατόρια και σε πολλά συσκευασμένα τρόφιμα (κονσέρβες, κατεψυγμένα κλπ.).


Baking-Powder

Χρησιμοποιείται για επιτάχυνση του φουσκώματος στο ψωμί και στο κέικ.

Διττανθρακικό Νάτριο

Η κοινή σόδα μαγειρικής, χρησιμοποιείται κατά την παρασκευή ψωμιού, αρτοσκευασμάτων και γλυκών.

Άλμη

Χρησιμοποιείται στην επεξεργασία τροφίμων για την εμπόδιση ανάπτυξης βακτηρίων και περιέχεται σε κονσέρβες, σε κατεψυγμένα, σε τουρσιά κλπ.

Φωσφορικό Δινάτριο Άλας

Περιέχεται σε βιομηχανικά τυριά.

Αλγινικό Νάτριο

Προστίθεται στα σοκολατούχα γάλατα και στα παγωτά για να μαλακώσει την υφή τους.

Βενζοϊκό Νάτριο

Χρησιμοποιείται σαν συντηρητικό σε διάφορα παρασκευάσματα (μαγιονέζα, dressings κ.α.).

Υδροξείδιο του Νατρίου

Ή καυστικό νάτριο χρησιμοποιείται στην επεξεργασία τροφίμων για να μαλακώσει την φλούδα της ελιάς, του καλαμποκιού κλπ.

Προπιονικό Νάτριο

Χρησιμοποιείται για την παστερίωση τυριών και ορισμένων αρτοσκευασμάτων και κέικ, ώστε να εμποδιστεί η ανάπτυξη μούχλας.

Θειώδες Νάτριο

Χρησιμοποιείται για την λεύκανση ορισμένων φρούτων που χρειάζονται τεχνητό χρώμα (κεράσια μαρασκίνο, φρουί-γλασέ κλπ.) και ως συντηρητικό κάποιων ξηρών φρούτων (πχ. δαμάσκηνα).
natrio diatrofh kai piesh

 


Από τι εξαρτάται η ποσότητα νατρίου;

Το προσλαμβανόμενο ποσοστό νατρίου που επιτρέπεται στον ασθενή εξαρτάται από την κατάστασή του και καθορίζεται από τον επιστήμονα υγείας. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις δίνεται αυστηρή άναλος δίαιτα με περιεκτικότητα σε νάτριο 0.25-0.50 gr/24h. Ένας ήπιος μέσος περιορισμός είναι η επιτρεπόμενη ποσότητα 1gr/24h νατρίου.

Ποιες τροφές είναι πλούσιες σε νάτριο;

Τροφές που δεν προτείνονται και είναι πλούσιες σε νάτριο είναι:

  • Οι συσκευασμένοι χυμοί τομάτας & λαχανικών
  • Τα κονσερβοποιημένα φρούτα
  • Τα λαχανικά σε κονσέρβες
  • Τα τουρσιά
  • Τα κατεψυγμένα λαχανικά με αλάτι
  • Τα καπνιστά ή κονσέρβας κρέατα και ψάρια
  • Το αλατισμένο βούτυρο
  • Τα γαριδάκια, τα chips
  • Οι αλατισμένοι ξηροί καρποί
  • Οι σούπες σε σκόνη ή κονσέρβα
  • Το χοιρομέρι
  • Τα αλατισμένα κρέατα
  • Το ζαμπόν
  • Τα βιομηχανικά παρασκευασμένα γεύματα
  • Η σόδα μαγειρικής
  • Το baking-powder
  • Η σόγια sauce
  • Τα πλήρη γαλακτοκομικά προϊόντα

Ποιες τροφές προτείνονται στην υπέρταση;

Τροφές που προτείνονται είναι:

  • Τα φρέσκα φρούτα
  • Τα ξηρά φασόλια
  • Το αποβουτυρωμένο γάλα
  • Τα δημητριακά πρωινού ολικής άλεσης
  • Το χονδροαλεσμένο σιτάρι
  • Τα ζυμαρικά
  • Το ρύζι
  • Τα φρέσκα ψάρια και κρέατα
  • Το ελαιόλαδο
  • Το ξύδι
  • Τα καρυκεύματα χωρίς αλάτι & χυμό λεμόνι
  • Οι ανάλατοι ξηροί καρποί
  • Το μέλι
  • Η μαρμελάδα
  • Ο ζελές
  • Οι καραμέλες

Εμπλουτισμός σε κάλιο και υπέρταση

Επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν μια σχέση αντιστρόφως ανάλογη ανάμεσα στα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης και στην διαιτητική πρόσληψη του καλίου. Σχεδόν όλες οι έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί με αυτό το αντικείμενο, υποδεικνύουν ότι με την συμπληρωματική χορήγηση καλίου επιτυγχάνεται σημαντική μείωση τόσο στην συστολική όσο και στην διαστολική αρτηριακή πίεση.
Μια μελέτη 12ετούς διάρκειας απέδειξε ότι τα άτομα που κατανάλωναν χαμηλή ποσότητα καλίου ήταν 2,6 φορές πιθανότερο να πεθάνουν από εγκεφαλικό επεισόδιο. Η επίδραση αυτή, όπως αντίστοιχα συμβαίνει και με το νάτριο που αναφέραμε προηγουμένως, είναι περισσότερο τεκμηριωμένη όσον αφορά τους υπερτασικούς ασθενείς.

Με ποιο μηχανισμό επηρεάζει το κάλιο την υγεία;

Το κάλιο πιθανόν να επηρεάζει την ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, μέσω της ιδιότητας του να απομακρύνει το νάτριο από τον οργανισμό με την διούρηση ή λόγω της πιθανής του επίδρασης στα αγγειακά κύτταρα των λείων μυϊκών ινών.

Ποια φάρμακα χρησιμοποιούνται για την υπέρταση;

Μια κατηγορία φαρμάκων που χρησιμοποιούν συχνά οι υπερτασικοί ασθενείς είναι τα διουρητικά. Τα φάρμακα αυτά χρησιμεύουν για την απομάκρυνση του νατρίου από τα νεφρά, ταυτόχρονα όμως απομακρύνουν και το κάλιο. Το αποτέλεσμα είναι, ο υπερτασικός ασθενής που ακολουθεί μακροπρόθεσμα αγωγή με διουρητικά φάρμακα να κινδυνεύει να εμφανίσει υποκαλιαιμία.
Η υποκαλιαιμία είναι το νόσημα που οφείλεται σε ελαττωμένη περιεκτικότητα καλίου στο αίμα και ένα από τα επικίνδυνα συμπτώματα της είναι ότι μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στον καρδιακό ρυθμό. Για τον λόγο αυτό, οι υπερτασικοί ασθενείς που λαμβάνουν διουρητικά, οφείλουν να ενημερώνονται για το πώς μπορούν να εμπλουτίζουν το διαιτολόγιο τους με κάλιο ή όπου ο θεράπων ιατρός κρίνει απαραίτητο, να τους συνταγογραφείται αγωγή με συμπληρωματική χορήγηση καλίου.
kalio diatrofh kai ypertash

 


Πηγές καλίου στη διατροφή μας

Τροφές πλούσιες σε κάλιο είναι:

  • Μαγειρεμένο κρέας ή ψάρι
  • Γαλακτοκομικά: γάλα, γιαούρτι
  • Φρούτα: ροδάκινα, βερίκοκα, αχλάδια, μπανάνες, χουρμάδες, πορτοκάλια, αβοκάντο, πεπονάκι κανταλούπα, σύκα, σταφύλια, γκρέιπ-φρουτ, ακτινίδια, ανανάς, δαμάσκηνα, φράουλες, μανταρίνι, καρπούζι
  • Λαχανικά: παντζάρια, καρότα, σπαράγγια, μπρόκολο, λάχανο, φρέσκα φασολάκια, κολοκύθα, κολοκυθάκια, ντομάτες, σπανάκι, σέλινο, πατάτες, γλυκοπατάτες,
  • Φασόλια
  • Σταφίδες
  • Φιστίκια
  • Καρύδια

Ασβέστιο – Μαγνήσιο και υπέρταση

Υπάρχουν ορισμένες επιστημονικές μελέτες στις οποίες εφαρμόστηκαν σε πειραματόζωα δίαιτες με χαμηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο και μαγνήσιο και προκάλεσαν υπέρταση. Άλλες έρευνες έχουν συσχετίσει τα σκληρά πόσιμα νερά (υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο και μαγνήσιο), με την πρόληψη της στεφανιαίας νόσου και της υπέρτασης.
Ακόμα, υπάρχει μικρός αριθμός επιδημιολογικών ερευνών όπου φαίνεται πως η συμπληρωματική χορήγηση ασβεστίου και μαγνησίου μειώνει την αρτηριακή πίεση σε ορισμένους ασθενείς. Όπως και να ‘χει, η λήψη συμπληρωμάτων ασβεστίου και μαγνησίου δεν έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά ότι ασκεί κάποια σημαντική επίδραση, όσον αφορά την μείωση της αρτηριακής πίεσης, σε άτομα με επαρκή διαιτητική πρόσληψη αυτών των στοιχείων.

Μόλυβδος και αρτηριακή πίεση

Σε μια μεγάλη επιδημιολογική μελέτη εξετάστηκε η σχέση που μπορεί να έχουν τα επίπεδα μολύβδου στο αίμα με την αρτηριακή πίεση. Εξετάστηκαν 2165 γυναίκες ηλικίας 40-59 ετών, που βρίσκονταν κατά ή μετά την εμμηνόπαυση.
Τα αποτελέσματα των ερευνών έδειξαν ότι κατά και μετά την εμμηνόπαυση, η μείωση της οστικής μάζας συνοδεύεται από αύξηση των επιπέδων μολύβδου στο αίμα. Οι γυναίκες που παρουσίαζαν τα υψηλότερα επίπεδα μολύβδου είχαν και 40% περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν υπέρταση.
Η έρευνα επίσης έδειξε ότι οι γυναίκες με επίπεδα μολύβδου του αίματος μεταξύ 4.0 - 31.1 mgr/dl είχαν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν υψηλή συστολική ή/ και διαστολική πίεση. Η σχέση αυτή ήταν ισχυρότερη στις μετα-εμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Καφεΐνη

Νεότερες μελέτες δείχνουν ότι η κατανάλωση καφέ έχει ουδέτερη δράση σε άτομα με υπέρταση. Κάθε σύσταση ωστόσο, είναι εξατομικευμένη διότι ο καθένας έχει ένα δικό του μοναδικό ιατρικό ιστορικό και έχοντας αυτό κατά νου είναι καλό να συμβουλεύεστε πάντα τον ιατρό σας. Υπολογίζοντας την ποσότητα καφεΐνης που καταναλώνετε σε μία ημέρα να θυμάστε να λαμβάνετε υπόψη όλα τα καφεϊνούχα ροφήματα/τρόφιμα που την περιέχουν, όπως π.χ. τον καφέ, το ρόφημα σοκολάτας, τη σοκολάτα, τα αναψυκτικά τύπου κόλα και το τσάι. 

Λάδια τηγανίσματος 

Είναι γνωστή η άμεση συνάρτηση των ελαίων και γενικότερα των λιπαρών ουσιών που χρησιμοποιούμε, με το καρδιαγγειακό μας σύστημα και ευρύτερα με την κατάσταση της υγείας μας. Οι διαιτολόγοι και οι γιατροί επανειλημμένα υπογραμμίζουν την μοναδικότητα του παρθένου ελαιόλαδου όσον αφορά τα οφέλη που αποφέρει η αποκλειστική του χρήση στην κουζίνα μας, ωμό ή στο μαγείρεμα.
Η ωφέλιμη επίδραση του έγκειται στη εξαιρετική αναλογία των κορεσμένων και των ακόρεστων λιπαρών οξέων στην σύστασή του (η σύσταση αυτή είναι περίπου –ανάλογα με την ποιότητα- 15% κορεσμένα, 75% πολυακόρεστα και 10% μονοακόρεστα λιπαρά οξέα).

Ωστόσο, είναι συχνό φαινόμενο η χρήση διαφόρων άλλων ελαίων, κυρίως για το τηγάνισμα τροφίμων. Κατά το μαγείρεμα του ελαίου, η θέρμανση αλλοιώνει αρκετά από τα χαρακτηριστικά του και οδηγεί στην απελευθέρωση ορισμένων ουσιών, τις οποίες εμείς τελικά καταναλώνουμε. Ειδικά τα λάδια τα οποία τηγανίζονται ξανά και ξανά πολλές φορές, αποκτούν πολλή μεγάλη περιεκτικότητα σε πολυμερή και πολικές ενώσεις.

Οι ενώσεις αυτές συσσωρεύονται με τον καιρό στον οργανισμό μας και είναι πιθανόν ότι κάποια στιγμή θα λειτουργήσουν αθροιστικά, εκδηλώνοντας κάποια αρνητική επίδραση στην υγεία μας. Επιστημονικές μελέτες υποδεικνύουν ότι άτομα με υψηλή περιεκτικότητα τέτοιων πολυμερών και πολικών ενώσεων στο αίμα τους, έχουν αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσουν υπέρταση.
Επίσης θα πρέπει να τονιστεί ότι σε άτομα που χρησιμοποιούν ελαιόλαδο και για το τηγάνισμα, οι ουσίες αυτές ανευρίσκονται στο αίμα τους σε πολύ μικρότερες συγκεντρώσεις, δεδομένου ότι το ίδιο λάδι δεν επαναχρησιμοποιείται περισσότερες από 2-3 φορές.

farmaka gia thn ypertash


 


Θεραπευτική στρατηγική κατά της υπέρτασης με φάρμακα

Όταν η αρτηριακή υπέρταση δεν υποχωρεί παρά την εφαρμοζόμενη δίαιτα και τις απαραίτητες αλλαγές στον τρόπο ζωής του ατόμου, τότε μπορεί να κριθεί απαραίτητο να προχωρήσει η θεραπεία με την έναρξη αντιυπερτασικής αγωγής με λήψη φαρμάκων, υπό τις οδηγίες σαφώς του θεράπων ιατρού.
Η έναρξη της θεραπείας, εκτός από περιστατικά εξαιρετικής σοβαρότητας, γίνεται σταδιακά, όπως επίσης βαθμιαία επιτυγχάνεται και η αρτηριακή πίεση-στόχος. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτή η αρτηριακή πίεση-στόχος, απαιτείται συνήθως μια συνδυαστική θεραπεία. Η έναρξη της θεραπείας είναι δυνατόν να γίνει με μια χαμηλή δόση μιας δραστικής ουσίας ή με τον συνδυασμό χαμηλών δόσεων δυο δραστικών ουσιών.

Έναρξη θεραπείας με δύο φάρμακα

Η παραδοσιακή άποψη ότι η αντιυπερτασική θεραπεία πρέπει να αρχίζει με ένα φάρμακο τέθηκε υπό αμφισβήτηση στις κατευθυντήριες συστάσεις για την αντιμετώπιση της υπέρτασης 2003. Σύμφωνα με την Αμερικανική Εθνική Επιτροπή για την Υπέρταση, έναρξη θεραπείας με δυο φάρμακα προτείνεται σε άτομα με υπέρταση μεγαλύτερη από 160/100 mmHg, καθώς και σε άτομα με τιμές πίεσης μεγαλύτερες κατά 20/10 mmHg πάνω από το στόχο.
Η Ευρωπαϊκή Εταιρία Υπέρτασης-Ευρωπαϊκή Εταιρία Καρδιολογίας επίσης, προτείνει την έναρξη θεραπείας με δυο φάρμακα σε επιλεγμένες περιπτώσεις, ανάλογα με το επίπεδο της αρτηριακής πίεσης και του συνολικού κινδύνου.

Έμφραγμα μυοκαρδίου και καρδιακή ανεπάρκεια

Υπάρχει απόλυτη συμφωνία μεταξύ των νέων οδηγιών σχετικά με την κατά προτίμηση χορήγηση διουρητικών σε ηλικιωμένους, β-αποκλειστών και αναστολέων ΜΕΑ μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου και στην καρδιακή ανεπάρκεια (αναστολέων ΜΕΑ και δυσλειτουργία αριστερής κοιλίας), καθώς και αναστολέων ΜΕΑ και ανταγωνιστών αγγειοτασίνης στη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.

Διαβητική νεφροπάθεια

Η Ευρωπαϊκή Εταιρία Υπέρτασης-Ευρωπαϊκή Εταιρία Καρδιολογίας και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας-Διεθνής Εταιρία Υπέρτασης συνιστούν ως πρώτη επιλογή στη διαβητική νεφροπάθεια τους αναστολείς ΜΕΑ στο τύπο-1 και τους ανταγωνιστές της αγγειοτασίνης στον τύπο-2.
Λιγότερο δεσμευτική είναι η θέση της Αμερικανικής Εθνικής Επιτροπής για την Υπέρταση, που προτείνει τη χορήγηση αναστολέων ΜΕΑ ή ανταγωνιστών αγγειοτασίνης σε νεφρική βλάβη, ανεξάρτητα από τον τύπο του διαβήτη. Όμως, σε καμία από τις οδηγίες δεν αναφέρεται ειδική προτίμηση κάποιας κατηγορίας φαρμάκων για τα διαβητικά άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία.

Υπερτροφία της αριστερής κοιλίας

Σε υπερτροφία της αριστερής κοιλίας, η Ευρωπαϊκή Εταιρία Υπέρτασης-Ευρωπαϊκή Εταιρία Καρδιολογίας και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας-Διεθνής Εταιρία Υπέρτασης, υποστηρίζουν την προτίμηση των ανταγωνιστών αγγειοτασίνης.

Εγκεφαλικό επεισόδιο

Τέλος, σε ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, η Αμερικανική Εθνική Επιτροπή για την Υπέρταση και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας-Διεθνής Εταιρία Υπέρτασης, προτείνουν τα διουρητικά και τους αναστολείς ΜΕΑ ως θεραπεία πρώτης γραμμής.

Επιδράσεις αντιυπερτασικών φαρμάκων

Τέλος, ορισμένες αξιόπιστες επιστημονικές έρευνες που έχουν εκπονηθεί με αντικείμενο τα αντιυπερτασικά φάρμακα, υποδεικνύουν και ορισμένες άλλες επιδράσεις τους, οι οποίες είναι δυνατόν να συνεκτιμηθούν σε μεμονωμένες περιπτώσεις.
Τέτοιες επιδράσεις είναι πχ. η υποψία ότι συγκεκριμένες δραστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σε κάποια αντιυπερτασικά φάρμακα, έχουν την δυνατότητα να μειώνουν τη δημιουργία χημικών ενώσεων στον οργανισμό οι οποίες προκαλούν γήρανση αλλά επιπλέον και βλάβες στους νεφρούς.