Αγαπητοί μας φίλοι και ευλαβείς χριστιανοί, συνδράμετε το έργο που ξεκινάμε της ανέγερσης ναού. Το μικρό μας εκκλησάκι με τις 20 καρέκλες και την τζαμαρία δεν μας χωράει πιά. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΗΣ ΕΡΕΤΡΙΑ Εθνική Τράπεζα Λογαριασμός για την ανέγερση του Ιερού Ναού -Εθνική Τράπεζα: 639 / 001807 – 44-ΙΒΑΝ: GR15 0110 6390 0000 6390 0180 744

Τρίτη, 31 Ιουλίου 2018

Μιας και σε δέκα λεπτά θα αρχίσει η νηστεία








Εκεί έτρωγε, εκεί έπινε, εκεί συναντούσε τους φίλους του, και όποτε είχε έμπνευση, αποτραβιόταν στο βάθος κι έγραφε κάποιο διήγημα. Ο ιδιοκτήτης του μπακάλικου τον σεβόταν και του έκανε πίστωση, ενώ του είχε πάντα φυλαγμένο φαγητό εκτός από Τετάρτες και Παρασκευές που νήστευε και του έφερναν λαδερό φαγητό από το γειτονικό μαγειρείο του μπαρμπα-Γιώργη. Συχνά καλούσε και τον εξάδελφό του για να φάνε μαζί. Το προτιμούσε γιατί διέθετε πολύ καλό κρασί. Καθόταν ώρες αμίλητος και παρατηρούσε τον κόσμο που έμπαινε για να ψωνίσει. Είκοσι ολόκληρα χρόνια σύχναζε σ’ αυτό το μαγαζί και αρκετά απ’ τα διηγήματά του τα εμπνεύστηκε από εμπειρίες που έζησε εκεί.

Ανέραστη γυμνότητα




Γ​​ράφει η Κλαρίσε Λισπέκτορ, μεγάλο όνομα του 20ού αιώνα στην τέχνη του μυθιστορήματος – αντιγράφω από το βιβλίο της «Τα κατά Α.Γ. πάθη» (εκδόσεις Αντίποδες, σε μετάφραση του Μάριου Χατζηπροκοπίου):
«Πάντα έδειχνα να προτιμώ την παρωδία, μου ήταν χρήσιμη. Το να μιμούμαι τη ζωή ενδεχομένως μου έδινε σιγουριά, ακριβώς επειδή η ζωή ως μίμηση δεν ήταν η δική μου ζωή, επομένως ούτε και δική μου ευθύνη. Η απομίμηση της ζωής μού χάριζε μιαν ανάλαφρη γενικευμένη ευχαρίστηση, που ίσως να πήγαζε από το γεγονός ότι ο κόσμος δεν ταυτιζόταν με το εγώ μου, δεν ήμουν εγώ ο κόσμος, ήταν έξω από μένα και μπορούσα να τον απολαύσω. Ετσι έκανα και με τους άντρες, τους κατακτούσα χωρίς να τους ταυτίζω με το εγώ μου, μπορούσα επομένως να τους θαυμάζω και να τους αγαπώ, όπως αγαπάει κανείς ειλικρινά μιαν ιδέα: δίχως εγωισμούς. Αφού δεν ήταν δικοί μου, ποτέ δεν τους βασάνισα.
Ακριβώς όπως αγαπάμε μιαν ιδέα… Αντιμετωπίζω τον κόσμο όπως είναι: Δεν είναι το εγώ μου ούτε δικός μου. Και το εγώ μου, χάρη στη μίμηση της ζωής, ήταν σαν να μην είμαι εγώ, κάτι πιο ευρύχωρο από το να είμαι εγώ – μια ανύπαρκτη ζωή με κυριαρχούσε ολόκληρη και με μονοπωλούσε, όπως μια επινόηση».
Σκέφτομαι, πως αν η Αναγέννηση, ο Διαφωτισμός, η Νεωτερικότητα δεν ήταν εποχή, αλλά μια έλλογη αυτοσυνείδητη ύπαρξη, ένας «κοινωνικός μεταρρυθμιστής», θα δήλωνε την ταυτότητά του με τα παραπάνω λόγια της Κλαρίσε Λισπέκτορ. Θα μπορούσε ο κάθε αναγνώστης να βεβαιώσει του λόγου μου το ασφαλές, συμπεραίνοντας τον γενικό αφορισμό από μιαν ελάχιστη λεπτομερειακή παρατήρηση: Σε επόμενη έξοδό του στους δρόμους της Αθήνας η όποιου άλλου αστικού κέντρου, τώρα το κατακαλόκαιρο, να παρατηρήσει ο καθένας ψύχραιμα τις αμφιέσεις (ή ελαχιστοποιημένες περιστολές της γυμνότητας) ολόγυρά του.
Αν καταφέρουμε να μηδενίσουμε το «κοντέρ» των ηθικιστικών ή ευαγωγίας αντανακλαστικών μας, θα υποθέσουμε με ψυχραιμία δύο ενδεχόμενα εξίσου πιθανά: Ή το απλοϊκό, μη ρεαλιστικό ενδεχόμενο ότι ο θηλυκός πληθυσμός της χώρας, νεαρής και μέσης ηλικίας, κυκλοφορεί εκτός σπιτιού μόνο για να επιδείξει σκόπιμα όσα σωματικά του προσόντα είναι ικανά να εξάψουν τις αρσενικές ορέξεις. Ή ότι έχουν απλώς εγκαταλειφθεί στην εποχική («πολιτισμική») παρωδία, όπως τη σκιαγραφεί η Κλαρίσε Λισπέκτορ: Με πρόσχημα τον γενικό κανόνα («αυτό φοριέται σήμερα») απομιμούνται μια ζωή που δεν είναι δική τους, ούτε ευθύνη τους ούτε ο κόσμος τους, ούτε η ποθούμενη ίσως απόλαυσή τους. Εκδέχονται τη ζωή σαν μια επινόηση, «ακριβώς όπως αγαπάμε μια ιδέα».
Περιφέρουν το εγώ τους σεξουαλικά αποδεσμευμένο από την κοινωνική σύμβαση, αλλά ως αδίστακτη πρόκληση, προκειμένου να εισπράττει (το εγώ τους) την ένταση των ορέξεων του περίγυρου σαν ναρκισσιστική ηδονή. Σοφά είχε διαγνώσει ο Νίτσε ότι: «ξέρει καλά η σκύλα η ηδυπάθεια, να ζητιανεύει ένα κομμάτι πνεύμα, όταν της αρνούνται ένα κομμάτι κρέας». Ο ίδιος μάς βεβαίωσε, επίσης χωρίς επιφυλάξεις, ότι «στον αληθινό έρωτα η ψυχή σκεπάζει το σώμα». Δεν το σκεπάζει από ντροπή («η αγάπη ου γινώσκει την αιδώ») ούτε το εξιδανικεύει με την κρυφιότητα. Το «σκεπάζει» θα πει: χαρίζει ο αληθινός έρωτας στο αγαπημένο κορμί τη μοναδικότητα (ανομοιότητα, ενεργό ετερότητα) που μόνο η «ψυχή» αναγνωρίζει σε ένα μουσικό κομμάτι ή σε ζωγραφικό πίνακα – σε κάθε ενεργούμενη «προσωπική» ετερότητα.
Οποια «καλλονή» κι αν ποθήσει ένας άνδρας, είναι σίγουρο ότι κάποτε θα συναντήσει κάποιο συγκριτικά γοητευτικότερο βλέμμα, πιο κρουστά στήθη, πιο καλλίγραμμα πόδια. Μόνο αν του χαριστεί ο έρωτας θα ανακαλύψει, τι σημαίνει μοναδικό και ανεπανάληπτο βλέμμα, απαρόμοιαστη σωματική ομορφιά. Αν ο θεσμός του γάμου (που «οι ρίζες του χάνονται στα βάθη της προϊστορίας» – Καστοριάδης) φθίνει σήμερα, σαν είδος που απειλείται με εξαφάνιση, είναι γιατί οι άνθρωποι ξεμάθαμε τη σχέση, την αυθυπέρβαση, την αυτοπροσφορά, δηλαδή τον έρωτα. Λειτουργούμε πια μόνο με το «ατομικό δικαίωμα», τη σύμβαση, τη νομική κατασφάλιση της εγωτικής βουλιμίας.
Σε αλλοτινούς, κοινωνιοκεντρικούς πολιτισμούς, όπως ο ελληνικός, ο έρωτας ήταν η οδός για τη γνώση της ετερότητας, τη συναρπαγή της μοναδικότητας. Στον σημερινό, ατομοκεντρικό τρόπο ή πολιτισμό, η γνώση είναι μόνο πληροφόρηση και καθόλου σχέση, καθόλου μετοχή. Τον έφηβο τον χειραγωγεί στον «έρωτα» η πορνογραφία, το Διαδίκτυο. Η εμπειρία είναι μόνο «επινόηση», μια «μίμηση της ζωής», όπως είπε η Κλαρίσε Λισπέκτορ. Αντί για «συγκλήρωσιν βίου παντός», παγιώνεται η αυτονόητη εναλλαγή «συντρόφων» με συμπτωματική («κατά λάθος») τη γέννηση παιδιών. Ωσπου να βυθιστούν οι άνθρωποι στην ανήκεστη μοναξιά των γηρατειών, τρόφιμοι κάποιου ακριβοπληρωμένου καταθλιπτικού ιδρύματος ή όποιας έμμισθης φροντίδας.
Τον ανέραστο σημερινό πολιτισμό μας τον οικοδόμησαν πολλοί καλοθελητές: Οι τάχα και Χριστιανοί, που ταύτισαν την αγάπη με τη χρησιμοθηρική «φιλαλληλία», τον «αλτρουισμό», την αξιομισθία της «αλληλεγγύης». Οι τάχα και πολιτικοί, που ταύτισαν την υπουργία των κοινών αναγκών με την ψυχοπαθολογική εξουσιολαγνεία. Οι νάρκισσοι καλλιτέχνες. Οι συνδικαλιστές δάσκαλοι. «Διότι ένας κόσμος ολοζώντανος έχει τη δύναμη μιας κόλασης», συμπεραίνει η Κλαρίσε.

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2018

Η ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΣΥΝΤΡΕΧΕΙ ΤΟΥΣ ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΟΥΣ

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Ν Τ Υ Π Ο Υ

Εγκύκλιο Σημείωμα προς τους Ιερούς Ναούς και τις Ιερές Μονές της Ι. Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων απέστειλε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, προκειμένου, αφ' ενός να διαβιβάσει την υπ' αριθμ. 2994 Εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία θα αναγνωσθεί την ερχόμενη Κυριακή σε όλους τους Ιερούς Ναούς και αφ' ετέρου να ζητήσει την ενεργοποίηση του Ιερού Κλήρου και του ευσεβούς Λαού της Ι. Μητροπόλεώς μας, για την όσο το δυνατόν συντομότερη συγκέντρωση χρημάτων και ανθρωπιστικού υλικού, τα οποία θα προωθηθούν, διά της οικείας Ιεράς Μητροπόλεως Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού, προς τους πυροπλήκτους της Αττικής.
Οι κατευθύνσεις του Σεβασμιωτάτου είναι οι εξής:
  1. Η περιαγωγή Δισκοφορίας σε όλους τους Ιερούς Ναούς της Ι. Μητροπόλεώς μας, κατά την Θεία Λειτουργία της προσεχούς Κυριακή 29 Ιουλίου 2018, προκειμένου να συλλεχθεί χρηματικό ποσό, το οποίο θα αποσταλεί άμεσα για την ενίσχυση των πυροπλήκτων.
  2. Η συγκέντρωση του απαραίτητου ανθρωπιστικού υλικού, σε όλες τις Ενορίες, από την Παρασκευή 27 Ιουλίου 2018, το οποίο για την παρούσα περίσταση είναι: Γάζες, Βetadine, Fucidin, παιδικές πάνες, μωρομάντηλα και τρόφιμα μακράς συντηρήσεως (φρυγανιές, μπισκότα κλπ). Την προσπάθεια αυτή θα ενισχύσει και το Κοινωνικό Φαρμακείο της Ι. Μητροπόλεως σε συνεργασία με τον Φαρμακευτικό Σύλλογο Ευβοίας, όπως και οι 3 Τράπεζες Τροφίμων της Ι. Μητροπόλεως.
  1. Απευθύνει έκκληση προς τους χριστιανούς, ιδίως τους νέους και τις νέες, για την εθελοντική προσφορά αίματος υπέρ των πυροπλήκτων, είτε στό Νοσοκομείο Χαλκίδος, είτε στο πλησιέστερο Κέντρο Υγείας, ενώ την προσπάθεια αυτή θα συνδράμουν και οι λειτουργούσες Ενοριακές Τράπεζες Αίματος.

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

ΕΝΑΡΞΗ ΘΕΡΙΝΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΑΣ ΜΑΛΑΚΩΝΤΑ


ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΙΣ 9:00 ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
ΕΛΕΟΥΣΑΣ ΜΑΛΑΚΩΝΤΑ ΘΑ ΠΡΟΒΛΗΘΕΙ Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΤΖΟΥΖΕΠΕ ΤΟΡΝΑΤΟΡΕ, «ΣΙΝΕΜΑ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ».

ΜΗ ΤΗ ΧΑΣΕΤΕ. 

ΣΙΝΕ ΑΝΩΘΕΝ
 ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ, 
ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ.

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018

Έναρξη Θερινού Κινηματογράφου Παναγίας Ελεούσας Μαλακώντα

          
18455815.jpg                          ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2018
                     ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΑΙΝΙΩΝ
        
 ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΒΡΑΔΥ  

Ε Ι Σ Ο Δ Ο Σ  Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Η

 21 ΙΟΥΛΙΟΥ ΩΡΑ 9.15 ΣΙΝΕΜΑ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
1968-1.jpg91soQIlHOLL._SY445_.jpg

  28 ΙΟΥΛΙΟΥ ΩΡΑ 9.15  1968


  4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΩΡΑ 9.30 Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΔΡΑΣΗ
41K656PERSL.jpg

p28884_p_v8_ak.jpg  11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΩΡΑ 9.30 ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ


  18 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΩΡΑ 9.30 ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΜΑΤΖΕΣΤΙΚ
translation-please-don-amp-039-t-write-on-the-wall_o_2229959.jpg

  25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΩΡΑ 9.30 ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ

Hacksaw_Ridge_poster.png
  1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΩΡΑ 9.00 ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ


  8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΩΡΑ 9.00 Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ
il-postino-1994-Poster_0003.jpgthe-kings-speech.jpg

  15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΩΡΑ 9.00 Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Προσκύνημα στην Παναγιά της Τήνου 2018



















































 




























































Λιόχαρη μεγαλόχαρη
της άνοιξης αυγούλα
και που `χει μάτια να σε ιδεί
να σε καλωσορίσει

Δυο κάρβουνα στο θυμιατό
και δυο κουκιά λιβάνι
κι ένας σταυρός από καπνιά
στ’ ανώφλι της πατρίδας